कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

क्षितिजी आभाळ टेकलेले, विस्तीर्ण असूनही झुकलेले,
आहे केवढे मोठे तरीही,
नतमस्तक होऊन वाकलेले,
झाड आहे बहरलेले,
पाना फुलांनी लगडलेले,
अंगोपांगी त्याच्या भरलेले,
पण तरीही संन्यस्तपणाने,
सदैव कसे झुकलेले,
फांदी फांदी फुललेली,
असंख्य जागी डंवरलेली, फळाफुलांनी वाकलेली
तरीही लीन झालेली,
पिकले फळ झुकलेले,
गोड--गोड मऊ झालेले,
फांदीला खाली लागलेले,
समर्पित, आयुष्य केलेले,-!
आभाळी ढग भरलेले,
नवसंजीवने ओथंबलेले,
काळे होऊन वाकलेले,
तरीही ताठा सोडलेले,
थेंब पावसाचे टपटपते,
धरेवरती खालवर येणे,
तिला अमृत पुरवतांही,
सदा,नत की झालेले,
काय शिकवतो निसर्ग
ज्याचे त्याने ठरवावे,
कितीही मोठे झाले तरी,
लहान राहून वागावे,--!!
विनम्रतेत मोठेपण असे,
अहंपणा कधीच नसावा,
निसर्गातील पहा उदाहरणे,
तसा धडा घे मानवा,--!!!

हिमगौरी कर्वे.©

हसते बोलते बाबा
अचानक शांत झोपले
नियतीची क्रूर चेष्टा ती...
मी त्या विधात्याला कोसले

आठवणींचे मडके
हाती जड झाले होते
सिद्धार्थाचे दूःख तेंव्हा
पहिल्यांदा समजले होते

जिवंतपणी विचारलं नाही
ते हवे नको बघत होते
प्रेमाचे अगदी जवळचे
घरचे कार्य समजत होते

सर्वजण धीर देत होते
माझे डोळे पुसत होते
माझे जड डोके मात्र
बाबांचा खांदा शोधत होते

धुराच्या आडोश्यात
मूद्दामच उभा राहिलो
न थांबणाऱ्या आसवांना
पापण्यात लपवू लागलो

एका मरणाचा सोहळा तो
सर्व जण पूजत होते
जिवनाचा थारोळा बघण्यास
मन माझे धजत नव्हते

चितेभोवती फिरत होतो
फूटके मडके सांडवत होतो
मूक्या भावनांचे सांत्वन
माझे मीच करत होतो

उघड्या माझ्या अंगावरून
पाणी घळघळत होते
दूःखाने जणू माझे
काळीजच भळभळत होते

निरंकार अश्या दृष्टीने
चितेकडे पहात होतो
संपत चालले होते ते मरण
आणि मी मात्र जळत होतो.

डॉ. सुभाष कटकदौंड

दोन ग्रंथ ते अप्रतीम बनले,

ह्या जगावरती,

रामायण महाभारत ह्याहूनी,

श्रेष्ठ काही नसती ।।१।।

धन्य जाहले वाल्मिकी व्यास,

ज्यांनी ग्रंथ लिहिले,

मानवातील विविधतेचे,

दर्शन ते घडविले ।।२।।

विश्वामधला प्रत्येक विषय,

हाताळला दोघांनी,

शोधून काढण्या काही,

निराळे समर्थ नाही कुणी ।।३।।

आद्य कवी वा लेखक म्हणूनी,

मान तयांना आहे,

अनुकरण ते त्यांचे करिता,

पुष्प तयांना वाहे ।।४।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

आमच्या गावी एक सार्वजनिक कुत्रा होता. आम्ही सगळेजण त्याला गावगुंड म्हणत असू. तपकिरी रंग आणि काळसर तोंड असलेला हा गावगुंड गावातल्या सगळया मोकाट कुत्र्यांचा बादशहा होता. वैयक्तिक पाळलेली कुत्रीही याच्यासमोर अंगापिंडाने किडमिडीत वाटायची. शहाणी कुत्री तर याच्या सावलीलाही यायची नाहीत.

प्रीतफुलां, रे प्रीतफुलां, सुगंध तुझा घमघमला,
भरभरून ओंजळीतला,
दरवळ हृदयाने सामावला,--!!!

तन-मन सुगंधित होता,
कायापालट पाहता पाहता,
क्षण -क्षण आनंदात विचरला,--- पाकळी पाकळी तुझी फुलतां,--!!!

उत्साही लहरी उफाळता,
अणू रेणू सारे रोमांचता,
लाजून गेली रुपगर्विता,
तरल भावना-कल्लोळ उठला,-!

आठवण त्यांची येता,
मन मोर थुईथुई नाचला,
अशा भावविभोर चित्ता,
जीव कुरवाळीत राहिला,---!!!

आजमितीस काळ न आला,
सुवर्णकणांनी दिवस मढला,
जणू स्वप्नांच्या दुनियेतला,
राजकुमारच दौडत आला,--!!!

पाहून त्यांना स्तब्ध होता,
नजरेचा तीरही खिळला,
शिकारीस शिकारी आला,
मात्र स्वतःच शिकार जाहला,--!

© हिमगौरी कर्वे

हास्यमुखाने निरोप दे ग, प्रेमाने भरला

विसरावी मी ओढ येथली, जाता सासरला.... ।। धृ ।।

खूप दिले तू प्रेम आजवरी, सदैव ठेवीत पदर शिरी,

पंखांना परि शक्ती देवूनी, सांग मला ग घेण्या भरारी

सैल कर तू पाश आपला...१,

हास्य मुखाने निरोप दे ग प्रेमाने भरला,

संसारातील धडे देवूनी, केलीस तयार कष्ट घेवूनी

कुठे लोपला आज विश्वास तो, जागृत होता सदैव मनी

नकोस देऊ वाव शंकेला...२,

हास्य मुखाने निरोप दे ग प्रेमाने भरला,

ते तर केवळ घर निराळे, मायेने परि आहे भरले,

जसे मिळवले प्रेम माहेरी, वाटीत जाईन सासरी सगळे

आठवण करीता येईन भेटीला...३,

हास्य मुखाने निरोप दे ग प्रेमाने भरला

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

मनांत ठसले रूप तुझे, येते नयना पुढे ।

रात्रंदिन मज चैन ना पडे.....।।धृ।।

शरीर जरी सुंदर मिळे ।

प्रयत्नांनी तूंच कमविले ।।

चपलता ही छाप पाडीते ।

लक्ष्य खेचूनी तुझ्याकडे

मनी ठसविले रूप तुझे येत नयना पुढे ।१।

हासणे खेळणें आणि चालणें ।

'ढंगदार' तुझे बोलणे ।।

शरीरामधल्या हालचालींना ।

सहजपणाचे वळण पडे

मनी ठसविले रूप तुझे येत नयना पुढे....।२।

स्वभाव आहे जरी मृदू तो ।

प्रसंग पडतां कठीण भासतो ।।

सज्जना पुढती नम्र दिसूनी ।

दुर्जना शिरीं वज्र पडे

मनी ठसविले रूप तुझे येत नयना पुढे ....।३।

हृदयीं माझ्या घर करूनी ।

तव प्रतिमा दिली ठेवूनी ।।

ईश्वर तूंच खरा तो ।

पूजन सदैव करीते

मनी ठसविले रूप तुझे येत नयना पुढे ....।४।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

ओठावरले गीत माझे, आज कसे हे रुकून गेले

गीतामधले शब्द रूकता, ओठ कसे हे सुकून गेले....।। धृ ।।

आकाशातील थवे पाहूनी,

चंचल माझी नजर झाली

भिर भिरणाऱ्या दृष्टी पटावर

असंख्य चित्रे उमटूनी गेली

चित्र बघूनी नाचे मन जे

पाषाणा परी स्थिर कां झाले....१

ओठावरले गीत माझे आज कसे हे रुकून गेले

गीतामधले शब्द रूकता ओठ कसे हे सुकून गेले

झूळझूळ वाहे सरीता पाणी

पाण्यावरती दिसे तरंग

हलके हलके भिजवी अंग

पुलकीत करी रोम रोम जे

थंड आज परि होता दिसले....२

ओठावरले गीत माझे आज कसे हे रुकून गेले

गीतामधले शब्द रूकता ओठ कसे हे सुकून गेले,

सारे कांहीं तसेच आहे

सभोवतालचा निसर्ग ठेवा

अंतर्मनही माझे आपले

लुटीत असे जो सुखद मेवा

परि दोन्हीमधले अंतर ते

आज भासते दूर जाहले...३

ओठावरले गीत माझे आज कसे हे रुकून गेले

गीतामधले शब्द रूकता ओठ कसे हे सुकून गेले

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

बागेतील तारका-

मराठी लँग्वेज लाइक करणाऱ्यांसाठी खास पोएम

लिसन माझ्या सोन्या बाळा
केव्हाच झाली मॉर्निंग
वेक अप फ्रॉम द बेड आता
लास्ट देते वॉर्निंग

छानपैकी ब्रश कर
चमकव तुझे टीथ
स्मॉल थिंग समजू नकोस
त्यातच तुझं हित

हॉट हॉट मिल्क केलंय
घालून बोर्नव्हीटा
या ड्रिंकने सहज फोड्शील
हाताने तू विटा

वन ग्लास ट्वाईस घेताच
व्हीटामीन्स मिळतील मेनी
थोड्याच दिवसात होशील तुही
महेंद्रसिंग धोनी

मॅथ्सवाल्या टीचरला त्या
विचार सगळ्या क्वेरी
पाठ कर लंच ब्रेकला
मराठी लँग्वेज स्टोरी

स्कूल फिनिश करून इव्हला
होम झटपट गाठ
येता येता बसमध्येच
फ्रेझेस होऊ देत पाठ

ग्रँडपाच्या बर्थ डेची
आहे नाईट ला पार्टी
असल्या एनव्हायर्नमेंट मध्ये
ग्रो होतात कार्टी !

मराठीच्या स्पीकिंगचेही
लावू तुला कोर्स
शोधलं खूप 'टाईम्स 'मध्ये
पण सापडला नाही सोर्स !!!