कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

राऊळी, गाभारी
नयन मी मिटलेले
अंतरंग उजळलेले
भक्तीप्रीतीत रंगलेले ।।१।।

रूपडे निळेसावळे
कृपासिंधू, कृपाळू
ओढ नित्य अनावर
भान माझे हरपलेले ।।२।।

क्षणक्षण पुण्यपावन
भक्तीत रंगगंधलेला
ध्यानमग्न मीराराधा
कृष्णरूप तेजाळलेले ।।३।।

रूप लडिवाळ लाघवी
अंतरी साक्ष दयाघनाची
निरांजनी दिपवी ज्योत
श्वास सारे सुखावलेले ।।४।।

वि.ग.सातपुते.(भावकवी)

9766544908

रचना क्र. ७९

१८ - ६ - २०२१.

दिग्वीजयाच्या स्वारीवरती, निघे सिकंदर सैन्य घेवूनी
जग जिंकण्या ध्येय मनाशीं, महान आशा उरी बाळगूनी

आश्वा रुढ ते सैनिक सारे, सिकंदराच्या मागें धावती
लगाम खेचूनी वृक्षा पाशीं, एक साधू तो बघूनी थांवती

पृच्छां करितां साधू म्हणाला, शांत चित्त तो बसला असे
मिळविण्यास ते कांहीं नसतां, शोध प्रभूचा घेत दिसे

सिकंदर वदे देश जिंकूनी, संपत्ती घेई लुटून सारी
जगत् जेता नांव कमवूनी, जाईन माझ्या देश दरबारी,

काय करशील नंतर तू गे? प्रश्न विचारी तो साधू जन
"शांत राहण्या प्रयत्न करित, अखेरचा मी काळ घालविन”

मिस्कीलतेने साधू विचारी, मी तर आजच शांत आहे
धडपड सारी करूनी एवढी, माझ्याच मार्गे तुम्ही जाए

ध्येय विसरूनी सारे आपण, धावत असतो वेड्या परी
प्रभू मिलनाचे कार्य खरे, ते मनास जागविते केंव्हां तरी

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

चिंव चिंव करुं नकोस चिमणे, बाळ माझे झोपले
काय हवे तुज सांग मला ग, देईन मी सगळे

कपाट सारे उघडून ठेवले, समोर ओट्यावरी
मेवा समजून लुटून न्यावे, डाळ दाणे पोटभरी

घरटी बांध तूं माळ्यावरती, काडी गवत आणूनी
कचरा म्हणूनी काढणार नाही, ही घे माझी वाणी

नाचून बागडून खेळ येथे, निर्भय आनंदानें
परि शांत न बसलीस तूं तर, जागेल बाळ तान्हें

चिंव चिंव करणे गीत आहे कां ? अंगाई तुमची
गावूनी आपल्या पिल्ला करीतां रमवी मने त्यांची

असे असेल तर चालू ठेव तूं चिंव चिंव ते गाणें
शाहणा माझा बाळ तो ठावे त्याला सोसणे

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

(दिगंबर म्हणजे दिग्+अंबर. आकाश हेच ज्याचे वस्त्र तो भगवान महावीर दिगंबर. ज्याला एका वस्त्राचाही मोहन नाही. त्याच्या नावाने चाललेले श्रीमंती वैभवाचे प्रदर्शन, ओंगळवाणे अभिरुचीहीन पाहून या महान अवताराच्या भक्तांची कीव येते, अशाच एका समारंभाचा मंडप पाहून-)

भलंमोठं नक्षीदार प्रवेशद्वार
आज वैभवशाली मंडप झोकदार
छताला लखलखीत झुंबरं दिमाखदार
बसायला गाद्या टेकायला लोड
त्यावर पांढऱ्या शुभ्र चादरी चमकदार
लाऊड स्पीकर चा आवाज दमदार
सिनेमाच्या गाण्यांच्या चालीवर
भजनांच्या ठेक्यांचा चाललाय कहर
संत महंतांची गर्दी व्यासपीठावर
गलेलठ्ठ भक्तांची गर्दी मंडपभर
खाण्या-पिण्याची चालली चंगळ फार
अलिशान गाड्यांचा ताफा तयार
लखलखत्या चांदीच्या रथात
महंत साधूंची निघाली वरात
गाजत वाजत गेली शहरात
मंडपात उरलाय एकांत निवांत
प्रवेशद्वारावर एकटाच धीरगंभीर
बसलाय महावीर भगवान दिगंबर

-- विनायक अत्रे.

जीवनातील वाटे वरती,
कडेकडेने उभे ठाकले,
परि वाटसरूंना सारे ते,
यशातील अडसर वाटले ।।१।।

वाट चालतां क्रमाक्रमानें,
बाधा आणून वेग रोकती,
ध्येयावरल्या उच्च स्थळीं,
पोहचण्या आडकाठी करीती ।।२।।

षडरिपूचे टप्पे असूनी,
भावनेवर आघांत होतो,
सरळ मार्गाच्या विचाराला,
आकर्षणाचा खेंच बसतो ।।३।।

पवित्र निर्मळ भावनेमध्ये,
रंगाच्या त्या छटा उमटती,
गढूळपणाच्या वातावरणीं,
सारे कांहीं गमवूनी बसती ।।४।।

थोडे राहता गाफील तुम्ही,
जाळ्यामध्ये अडकून जातां,
जीवनाचे जे साध्य असते,
स्वकर्माने गमवून बसतां.।।५।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

युगानू युगें उभा राही, एका विटेवरी

कष्ट भोगतो भक्तांसाठी पांडुरंग श्रीहरी ।।धृ।।

आई वडिलांची सेवा

पुंडलीक भक्तीचा ठेवा

भक्तित होई तल्लीन

जगास गेला विसरुन

उभा करुनी तुजला, गेला निघूनी चंद्रभागेतीरी ।।१।।

कष्ट भोगतो भक्तांसाठी पांडुरंग श्रीहरी

विषाचा पेला

मीरेनें प्राशन केला

भजनांत गेली दंग होऊनी

पचविले विष तूं घेऊनी

दुधामधले विष शोषूनी, दाह त्याचा सहन करी ।।२।।

कष्ट भोगतो भक्तांसाठी पांडुरंग श्रीहरी

भक्तीत गुंगली राधा

तुमचा होता ध्यास सदा

कष्ट पडता संसारी

विसरुन गेली ती सारी

झेललेस तूंच ते वार पडले तिच्या पाठीवरीं ।।३।।

कष्ट भोगतो भक्तांसाठी पांडुरंग श्रीहरी

राहीला नाथाघरीं

आनंदाने पाणी भरी

श्रीखंड्या समजे तुजला

कुणी न जाणी भक्तीला

सुगंधी चंदन घासूनी, सेवा नाथाची करी ।।४।।

कष्ट भोगतो भक्तांसाठी पांडुरंग श्रीहरी

सखूसाठीं धावला

देह झिझविला

निवडणे केले, कांडणे केले

राशीभर धान्य दळले

उभा राहूनी पाठीं, सखूचे कामी मदत करी ।।५।।

कष्ट भोगतो भक्तांसाठी पांडुरंग श्रीहरी

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

आकाशाशी स्पर्धा करणे,
हीच मातीची ओढ असे,
खालून मुळ्यांची पेरणी,
झाडाझुडपांचा पायाच असे,
वाढावे असेच उदंड,
खालून वरवर जावे,
कितीही वर गेलो तरी,
पायाला न कधी विसरावे,
गगन विस्तीर्ण भोवती,
बुंध्यातून वाढीस लागावे,
फांद्या पाने ,फुले यांनी,
खोडास सतत बिलगावे,
झाड लेकुरवाळे असते,
तरी किती निस्संग,---!!!
एक निळाई त्याच्या डोळी,
दुसरा न कुठला रंग ,--!!!
हिरवे असून, आसमानी जाई,
अवती भोवती किती लेकरे,
सोडून सगळ्या ऐहिक गोष्टी, मोक्षाचा फक्त माग काढे,--!!!
फांद्या, पाने, फुले सारे,
शिकती सारे झाडाकडुनी, दुसऱ्याला देऊन टाकणे,
स्वार्थ कधी नसतोच मनी,--!!!
म्हणूनच का एवढे जाते,
उंचावरती पसरत ते ,------?
कुठून आणे तटस्थ वृत्ती,
संन्यस्त अश्वत्थ बनते,--?

© हिमगौरी कर्वे.

हवाच मजला तोच चंद्रमा

तेच नभी चांदणें

गतकाळाच्या आठवणी शिकवती आनंदातील जगणें ।।धृ।।

आजीसंगे गच्चीवरती

फुलराण्यांच्या कथा ऐकती

बसुनी सारे एक वर्तुळी, टाळ्या पिटूनी गाती गाणें ।।१।।

गतकाळाच्या आठवणी शिकवती, आनंदातील जगणें

फुलले होते यौवन सारे

अंगी झोंबे शितल वारे

पुनव चांदणे धुंदी आणी, बघूनी तारांगणे ।।२।।

गतकाळाच्या आठवणी शिकवती, आनंदातील जगणें

सगे सोयरे मित्रमंडळी

परसदारी तुळशीजवळी

गप्पा टप्पा विनोंद बौधिके, रात्र घालवी करुनी भजने ।।३।।

गतकाळाच्या आठवणी शिकवती, आनंदातील जगणें

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

माझाच जन्म व्हावा
म्ह्णून माझ्या आई-बापाचं मिलन झालेलं नव्हतं...
माझ्या जन्माचं कोडं
त्यांना आणि मलाही कधी उलगडलं नव्हतं...
माझा जन्म आता
मला, माझ्या आई-बाबाला आणि जगालाही ओझं ठरलं होतं...
मला शक्य असतं तर
या जगात जन्माला येणंच मी स्वतःहून नाकारलं असतं...
किती बरं झालं असतं
या जगात जन्माला येणं न येणं हे आपल्या हातात असतं...

© कवी – निलेश बामणे ( एन.डी.)

हादरून गेलो मनात पूरता, ऐकून त्याची करूण कहानी

केवळ एका दु:खी जीवाने, हृदय दाटूनी आणीले पाणी १

असंख्य सारे जगांत येथे, प्रत्येकाचे दु:ख निराळे

सहन करिल का भार येवढा, ऐकूनी घेता कुणी सगळे २

सर्व दुखांचा पडता डोंगर, काळीज त्याचे जाईल फाटूनी

कसाही असो निर्दयी कठोर, आघात होता जाईल पिळवटूनी ३

मर्म जाणीले आज परि मी, पाषाणरूप तुझे कां देवा

सर्वजणाची दु:खे झेलण्या, वज्र देह हा धारीला असवा ४

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०