(User Level: User is not logged in.)

कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

Sort By:

This articles are displayed in the order of publishing date
This articles are displayed in the order of modification date
The Articles are displayed in the order of publishing date. Oldest first.
The Articles are displayed in ascending order of title
The Articles are displayed in descending order of title
पोर्टलवरील नव्यांसोबत जुने लेखही वाचकांना दिसावेत यासाठी खालील यादी Random पद्धतीने आहे. विशिष्ट क्रमामध्ये यादी हवी असल्यास वरीलपैकी Radio Button क्लिक करा.
  • मी कोण आहे

    मी कोण आहे
    मी एक स्त्री आहे
    आई-बाबांच्या लाडात वाढलेली
    थोडीशी खोडकर थोडीशी हट्टी
    मी एक मुलगी आहे

    मी एक स्त्री आहे
    मातापित्यांच्या सावलीत वाढलेली
    चांगले संस्कार घडलेली
    थोडीशी अल्लड, थोडीशी बालिश
    मी एक कळी आहे

    मी एक स्त्री आहे
    त्याची ती आहे
    होय प्रेयसी आहे
    स्वप्नात वावरणारे मी एक परी आहे

    मी एक स्त्री आहे
    पतीची पत्नी आहे
    कर्तव्याची जाण असलेली
    मी समजूतदार बाई आहे.

    मी एक स्त्री आहे
    मुलाबाळांची आई आहे
    संस्कृती संस्कार यांची शिकवण देणारी
    मी परिपूर्ण माता आहे

    मी एक स्त्री आहे
    नातवंडांची आजी आहे
    मृत्यूचा शोध घेणारी
    मी जख्खड म्हातारी आहे

    खरं सांगायचं तर मी कोणी नसून
    मी एक शून्य आहे
    नियतीच मला घडवत आहे
    कृती माझ्यात अवतरते आहे
    या सर्वांपलीकडचा
    मी एक आत्मा आहे

    - तृप्ती काळे-भगत

    व्यास क्रिएशन्सच्या कस्तुरी - महिला विशेषांकातून साभार

  • दवाचा शिंपीत सडा

    दवाचा शिंपीत सडा,
    पहाट उमलत आली,
    खेळ संपता तमाचा
    पृथ्वीवर बागडू लागली,--!!!

    पाने सारी भिजता,
    झाडांना निराळी टवटवी,
    रंग उठून दिसता,
    वाटते विलक्षण तरतरी,--!!!

    रस्ते थोडे भिजता,
    अवनीला येई तरारी,
    येऊ घातला भास्करराजा,
    आंस तिच्या किती उरी,--!!!

    भिजत्या भिजत्या पाकळ्या, थेंबांचे डंवरती मोती,
    रंगीबेरंगी नाना फुलांना,
    कसा मस्त उठाव देती,--!!!

    पाकळी - पाकळी फुलता, कळीकळी ओलावली,
    ऐट दाखवत पहा जगा,
    कशी पानाआड मुसमुसली,--!!!

    पहाटे संगे भणाणे वारा,
    थंडी कशी गुलाबी,
    रंग घेत उषेचा सारा,
    पहाट मनसोक्त नाचली,--!!!

    किरणांची आता किमया,
    वसुंधरा तेजाळू लागली, अंधाराच्याच मुशीतुनी,
    सोनेरी सकाळ उगवली,--!!!

    ©️ हिमगौरी कर्वे.

  • यशासाठी प्रयत्नाची दिशा

    प्रयत्न करितां जीव तोडून, जेव्हां यश तुम्हा न येई
    सोडून देता त्याला तुम्हीं, नशिबास दोष देच राही..१

    दोष नका देवू नशिबाला, मार्ग निवडले तुम्ही चुकीचे
    का न मिळाले यश तुम्हां, मूल्यमापन करा प्रयत्नाचे...२

    चूक दिशेने प्रयत्न होतां, वाहून जातो सदा आपण
    यश जेव्हा मिळत नसते, निराश होवून जाते मन...३

    पुनः पुन्हा प्रयत्न करूनी, यश न आले तुमचे हातीं
    प्रयत्नाची दिशा बदलतां, जुळून सहजच सारे येती...४

    -- डॉ. भगवान नागापूरकर
    ९००४०७९८५०
    bknagapurkar@gmail.com

  • संपदाऽभिषेक

    सुमनांजली या काव्यसंग्रहातून….. 

  • पाऊस येतो

    आला तोच सुगंध
    ज्याचा आठ मास विसर पडतो,
    आला तोच मातीच्या गंधाचा अत्तर
    जीव वेडावून भान हरपतो,
    आला तोच सोहळा
    ज्याचा सृष्टीला परमानंद होतो,
    भिजवून धरतीला आकंठ
    चराचरातून निर्मळ करतो,
    आला पाऊस तोच पुन्हा
    जो दरसाली नित्यनेमाने येतो,
    तरीही नेहमी नव्या जुन्या आठवणींचा
    पूर पुन्हा वाहून आणतो,
    आला शहारा तोच तेव्हाचा
    डोळे अलगद मिटून घेतो,
    तू नाहीस जवळी तरीही
    तुझ्या मागोमाग हा पाऊस नेतो,
    -- वर्षा कदम.
  • सत्य आत्मा

    आता क्षणक्षण येणारा
    नित्य आनंदात जगावा

    जन्म हीच कृपा ईश्वरी
    प्रारब्धा झेलित जगावा

    जे भोगले तेच सुख होते
    दुःखाचा लवलेश नसावा

    जरी कुणी कसे वागले
    संयम विचारी राखावा

    समजावित मनांतराला
    विवके, जन्म सावरावा

    संचिताचा, कर्मसोहळा
    याची देही डोळी पहावा

    जन्मासवेच अटळ मृत्यु
    अर्थ जीवनाचा जाणावा

    सृष्टितील श्वास मर्त्य सारे
    एक आत्मा सत्य जाणावा

    -- वि.ग.सातपुते (भावकवी)

    9766544908

    रचना क्र. २४६

    २४/९/२०२२

  • वलय

    सतत फिरत राही, चक्र जीवनाचे ।

    विविधता पाही , रंग आयुष्याचे ।।१।।

    सुख दुःखाच्या भावना, उठवूनी लहरी

    देह आणि मना, परिणाम करी ।।२।।

    लोभ अहंकार निराशा, सारे मनाचे विकार

    आनंद समाधान आशा, करी भावना साकार ।।३।।

    जीवन विषयाचे, बनत असे वलय

    रस शोधितां त्याचे, जीवन वहात जाय ।।४।।

    -- डॉ. भगवान नागापूरकर

    ९००४०७९८५०

    e-mail- bknagapurkar@gmail.com

  • पाखरांची शाळा

    पाखरांची शाळा भरे पिपळावरती
    चिमण्यांची पोरे भारी गोंगाट करती ! ॥१॥

    उतरते ऊन, जाते टळूनी दुपार
    पारावर जसा यांचा भरतो बाजार ! ॥२॥

    बाराखड्या काय आई, घोकति अंगणी?
    उजळणी म्हणती का जमूनी रंगणी? ॥३॥

    तारेवर झोके घेती बसूनी रांगेत
    भुर्रकन इथे तिथे उडती मौजेत ! ॥४॥

    खेळकर मुले, नको कराया अभ्यास
    परीक्षेत का न आई व्हायची नापास? ॥५॥

    लक्ष यांचे पांगलेले पेरूच्या बागेत
    मास्तरच यांना हवे आमुचे रागीट ! ॥६॥

    पावसाळ्यातही शाळा आमुची न गळे
    गळकी न शाळा यांची, भिजती सगळे ! ॥७॥

    रविवारी, सणवारी आमुच्यासारखी
    यांना नाही सुटी, भली मोडली खोड की ! ॥८॥

    यांच्याहून आम्ही आई ! शहाणे, नव्हे का?
    गप्प शाळेमधी, कधीं धरितो न हेका ॥९॥

    होतो पास आम्ही, देती दिपोटी बक्षीस
    मौज काय सांगू? मिळे सुट्टीही शाळेस ! ॥ १०॥

  • अतिरेकी सरकार

    जखमा उरांत माझ्या,
    आहेत अजूनी ताज्या,
    शासनकर्त्या नाकर्त्या तू
    हो आता तरी जागा
    गेंडयाच्या तव कातडीची तू,
    कुठवर राखशी नीगा?
    त्यापरीस ह्या हल्ल्यांचा तू
    काढ शोधूनी धागा
    स्फोट मालिका सदाच घडती,
    मुंबापुरीच्या कुशीत,
    निद्रीस्त सुरक्षा तुझी,
    घुसती अतिरेकी वेशीत
    पूरे जाहले नाटक तुमचे,
    समिती-चौकशी--खटल्याचे,
    वरातीमागून धावत येते,
    घोडे तुमचे नित्याचे
    जनतेच्या मग पैशावरती,
    दान वाटिता लाखाचे ,
    कसे कळावे मोल तुम्हांला
    निरपराध्यांच्या मरणाचे?
    ह्याचसाठी कां हुतात्म्यांनी
    रक्त होते सांडिंले?
    स्मरुन त्यांना गिरवा थोडे
    देशभक्तीचे धडे
    गिरवा माणुसकीचे धडे

    -- सौ. अलका वढावकर

  • आयुष्य लढा

    चोखपणे हिशोब राहू दे,

    आपल्या जीवन कर्माचा,

    कुण्याही क्षणी पाढा वाचणे,

    भाग बनेल तो नशीबाचा ।।१।।

    घीरट्या घालीत फिरत राही,

    आवतीभवती काळ,

    क्षणात टिपून उचलून घेतो,

    साधूनी घेता अवचित वेळ ।।२।।

    सदैव तुमच्या देहाभवती,

    त्या देहाचे कर्मही फिरते,

    आत्मा जाता शरीरही जाई,

    कर्मवलय परि येथेच घुमते ।।३।।

    पडसाद उमटती त्या कर्माचे,

    सभोवतालच्या वातावरणी,

    वेचूनी त्यातील भलेबुरे ,

    मागे राहतील विविध आठवणी ।।४।।

    हाच हिशोब जीवनाचा,

    दुजा वाचतो इथेच पाढा,

    इतरांसाठी जगता जेव्हां,

    सार्थकी होतो आयुष्य लढा ।।५।।

    डॉ. भगवान नागापूरकर

    ९००४०७९८५०

    bknagapurkar@gmail.com