सुमनांजली या काव्यसंग्रहातून….. 

ते जातील उडूनी पंख फुटता पाहत राहशील, डोळे भरुनी ।

आजवरी जे प्रेम दिले तू शक्ती त्याची उरी बाळगुनी ।।१

माया, वेडी कशी असे बघ वाटते तुजला तुझीच पिले ती ।

हसून, खेळून बागड्तील सदैव तुझ्या पदारा खालती ।।२

जेंव्हा पडले पाउल पहिले आधाराविण तुझ्या अंगणी

नांदी होती दूर जाण्याची तुजपासुनी त्याच क्षणी ।

परी दूर दृष्टी ही नव्हती तुजला मायेचा तो पडदा असता ।

टिपून घेशी अश्रू आज ते परिस्थितीची जाणीव होता ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

बीजाचे समर्पण पहावे,
स्वतःला देऊन टाकते,
एक तरु जन्माला यावे,
म्हणूनच स्वतःला गाडते,---!!

पुन्हा मातीत रूजून,
एकदम कात टाकते,
अंकुराचा स्वरूपाने ,
मातीच्या कुशीत येते,--!!!

काळी आई कुरवाळते ,
सर्व संगोपन करते,
बघता बघता नजरेत भरते,
अंकुराचे फोफावणे, --!!!

अंकुराचा त्याग करून,
बीज वाढीस लागते,
रोपट्याच्या स्वरूपात,
सानुले झाड उगवते ,--!!!

रोपट्याला फुटती पाने,
त्यांचेही वर जाणे,
करता करतां झाड वाढते,
हिरवेगार, डौलदार दिसते,--!!!

हळूहळू संपन्न होते,
घोंस लागती फुलाफळांचे,
झाड होते मोठे,
कधी रूप घेते वृक्षाचे,--!!!

फळे-फुले भरलेले,
वृक्ष घनदाट डंवरलेले,
कोसळती किती फळेफुले,
शेवट पुन्हा बीजरुपे,--!!!

हिमगौरी कर्वे.©

आला ! आला रे पाऊस !

धरणीला मीलनाची आंस //धृ//

गेली होती तापूनी रखरखली सारी,

अंग जाता वाळूनी भेगा पडती शरीरी ।।

थकली ती सोसूनी उकाड्याचे चार मास

आला ! आला रे पाऊस !

धरणीला असे मीलनाची आंस ।।१।।

पाणी गेले आटूनी नदी नाले कोरडे,

पहाटेच्या दवातूनी झाडे जगती थोडे ।।

गेली हरळी जळूनी बीजे टाकूनी आसपास

आला ! आला रे पाऊस !

धरणीला मीलनाची आंस ।।२।।

आता येईल वनीं चैतन्य लपलेले,

तरुवेली जाती फुलूनी पडणाऱ्या जलामुळे ।।

जाती सारे आनंदुनी दरवळत मातीचा सुवास,

आला ! आला रे पाऊस !

धरणीला असे मीलनाची आंस ।।३।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

समान बल ते असतां समोर, टक्कर त्याची होई

सबळ दुर्बल याचा संघर्ष, टळत नेहमी जाई....१,

मर्दूमकीचा विचार ठेवूनी, मैदानी उतरी

त्याच स्थरावर सारे घडते, मुरले जे शरिरी....२,

ज्ञानी लढतो ज्ञानी जनाशी, वाद-विवाद करूनी

हात घाईची सिमा परि, तो टाळी विचारांनी.....३,

मस्तावले शरिर असतां, धक्का-बुक्की होते

देहामधली जमली शक्ती, बाह्य मार्ग शोधते....४,

दिसून येतो ऊर्जा वापर, देह बुद्धी वा मनी

संस्काराचे बीज अंकूरते, परिस्थिती बघूनी...५

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७०९५०

आनंदाने नाचत गात,घेत हृदयाचे ठाव ,
चाललो मी पुढे पुढे ,
झरा माझे नाव,--!!!

कपारीत डोंगराच्या,
जन्म होई माझा,
झुळझुळ वाहत जाता,
होत असे मी मोठा,--!!

शांत निर्मळ पाणी,
हळूहळू पुढे जातसे ,
पारदर्शक थेंब लोलक,
नजरेत ना भरती कसे,--!!

असे धवल थेंब धावती,
त्यांची बनते सुरेख नक्षी,
ती बघण्यास उत्सुक हा,
सारखे येती माझ्यापाशी,--!!

अशांत, अस्वस्थ चित्ता,
क्षणार्धात करतो शांत ,
मनस्ताप होता क्षणी,
धावती इथे निवांत,--!!

अवतीभोवती वृक्षराजी,
अन पक्ष्यांचे मंजुळ कूजन,
माझ्या पाण्याची धून मंजुळ,
हा पक्षीगान ते मधुर,-?-!!

मंद वारा संगतीला,
अखंड नित्य वाहे,
जो येईल तो आजूबाजूस,
निसर्गचित्रच पाहे,---!!!

तहान भागवण्या येती,
लहानथोर कित्येक पक्षी,
गोड पाण्याने तृप्त होतां
रमती बघा माझ्या वक्षी,--!!!

हिमगौरी कर्वे.©

तेवत होती ज्योत दिव्याची, प्रकाश देवूनी सर्व जनां
आनंदी करण्या आनंद वाटे, तगमग दिसे तिच्या मना,

शांत जळते केंव्हां तरी, भडकून उठते कधी कधी
फडफड करित मंदावते, इच्छा दाखवी घेण्या समाधी

जगदंबेच्या प्रतिमेवरती, प्रकाश टाकूनी हास्य टिपते
हास्य बघूनी त्या देवीचे, चरण स्पर्शण्या झेपावते

अजाणपणाच्या खेळामधली, स्वप्न तरंगे दिसूनी येती
दिव्यामधले तेल संपता, काजळी धरल्या दिसे वाती

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

ॐ गणपते, ब्रह्मणस्पते, हे गजमुखा

विघ्नेश्वरा, वर्धिष्णु कर अमुच्या सुखा ।।

जेव्हांकधी शुभकार्य कुणि आरंभतो

सर्वांआधी, मोरेश्वरा, तुज वंदतो

पहिलें तुझें अर्चन सदा गणनायका ।।

राहत उभी अरिसंकटें भक्तांपुढे

तीं नाशण्यां, हे मोरया, तुज साकडे

अनवत धरा पायावरी, सुखदायका ।।

हेरंब हे , सारे अम्ही पापी ज़री

अविलंब परि वर्षव कृपा अमुच्यावरी

लंबोदरा, पोटात घे अमुच्या चुका ।।

चालून थकलो या जगीं, शक्ती नुरे

अवतीर्ण हो, तव चरणरज कणभर पुरे

नरजन्म तुझिया दर्शनाविण हा फुका ।।

- - -

- सुभाष स. नाईक. Subhash S. Naik

सांताक्रुझ (प), मुंबई. Santacruz (W), Mumbai.

Ph-Res-(022)-26105365. M – 9869002126

eMail : vistainfin@yahoo.co.in

Website : www.subhashsnaik.com / www.snehalatanaik.com

सांगा कुणी पाहिला देव तो त्राता
जो तारतो, सकल जीव सृष्टीला

सत्य अटळ भोग भोगणे प्रारब्धाचे
कधीतरी चुकले कां सांगा कुणाला

सातत्याने नीजकर्म करीतची रहावे
त्याविण दूजा आनंद नसे जीवाला

यत्न प्रामाणिक साक्षात रूप देवत्वी
स्मरावे क्षणाक्षणाला अनामिकाला

सत्कर्मी संकल्पाचीच कांस धरूनी
निर्मोही जावे सामोरे या प्रारब्धाला

मनामनातील भाव निर्मल निरागस
मोक्षानंदी घेवुनी जाती पैलतीराला

-- वि.ग.सातपुते (भावकवी)

9766544908

रचना क्र. २८४

३/११/२०२२

एक आठवण जन्मभराची सोबत