दूर कुठेतरी बसलो होतो
दमून भागून
ते छोटेसे घर त्यावेळी
खरेच राजवड्यासारखे
वाटले...
मनात आले
श्वास मोकळा करण्यासाठी
असेच घर हवे
आणि अशीच
सावली..
जी सावली आपल्या
सावलीला देखील
सामावून घेते ..?

-- सतीश चाफेकर.

रणभूमीवर समर प्रसंगी मृत्यु असता सामोरी
जीवनांची तत्वे सांगती गीते द्वारे श्रीहरी //धृ//

अर्जुन असूनी महारथी द्विधा झाली मनःस्थिती
सगे सोयरे तेथे बघूनी खालती बसला निराशूनी
कसे मारुं मी माझेच सारे भगवंताला प्रश्न विचारी //१//
जीवनाची तत्वे सांगती गीते द्वारे श्रीहरी

कुणीही नाही कुणाचे येथे नाते गोते क्षणिक भासते
सत्ता येथे चालते प्रभुची खेळणी सारी ठरते त्याची
तूं आहेस अर्जुना सोंगटी प्रभू ईच्छे फिरे पटावरी //२//

जीवनाची तत्वे सांगती गीते द्वारे श्रीहरी

कर तूं, नसे तुझे ते कर्म हा आहे केवळ प्रभूधर्म
सोडून द्यावीस फलआशा न येई केव्हां तुज निराशा
तत्वे सांगुनी आर्जुनासी संशय त्याचा दूर करी //३//
जीवनाची तत्वे सांगती गीते द्वारे श्रीहरी

विचार कर तूं आहेस कोण जाणार कोठे, येई कोठून
चक्रे फिरती अनेक तूं आहेस त्यातील एक
स्वतंत्र असूनी कांही अंशी अवलंबून तूं दुजावरी //४//
जीवनाची तत्वे सांगती गीते द्वारे श्रीहरी

गीता सांगे अपूर्व ज्ञान जीवनाची करी उकलन
प्रश्न त्यांचे सारे सुटती आत्मचिंतन जेव्हां करिती
केवळ समजतां गीतेला खरें समाधान लाभे उरीं //५//
जीवनाची तत्वे सांगती गीते द्वारे श्रीहरी

डॉ. भगवान नागापूरकर

संपर्क - ९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

माझ्या स्वप्नातील विमान जमिनीवर स्थिरावताच माझ्यातील माणुसकीही क्षणात मेली होती… © कवी – निलेश बामणे

जरा कमी, पण झालो होतो
आपणही बेशरम एकदा

शांत आहे तसे जवळजवळ
चालला दूर आवाज किती

वाहते आहे प्रकाशाची नदी
विरघळे काळोख दोन्हीकाठचा

तुझी काया सनातन रापलेली
जणू बसले थरावर थर उन्हाचे

तुझी जरा चौकशी करावी म्हणून आत्ताच फोन केला
तुझ्या वॉलवर महिनोन्महिने का आहे रखरखाट इतका

विटलो, विरलो जितका मी वापरला गेलो
खूप चांगला होता माझा पोत अगोदर

-- ॐकार जोशी

दोन रिळाचे दोन धागे, एकत्र ते आले
एकमेकांत दोन्हीही, गुंफून परि गेले....१,

गुंता झाला होता सारा, निर्मित नात्याचा
शक्य होईल कसे आता, वेगळे होण्याचा....२,

खेच बसता वाढत गेला, होता गुंता
उकलून सुटणे शक्य नव्हते, त्याला आता.....३,

दोनच पर्याय होते, त्याचे पुढती
तुटणे वा एकत्र राहणे, ह्या जगती....४,

वेगळे होतील दोन धागे, तुटून जाणारे
अवशेष राहतील परि काही, जे न सुटणारे ...५,

दोन मनांचा असाच होतो, गुंता ह्या जीवनी
राग-लोभ प्रेमादी भावना, जाती गुंतूनी.....६

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

हांसत आली सूर्य किरणे
झरोक्यातून देव्हारयांत
नाव्हू घालूनी जगदंबेला
केली किरणांची बरसात

पूजा केली किरणांनी
जगन्माता देवीची
प्रकाश स्पर्शुनी चरणाला
केली उधळण सुवर्णांची

तेजोमय दिसू लागले
मुखकमल जगदंबेचे
मधुर हास्य केले वदनी
पूजन स्वीकारते सूर्याचे

रोज सकाळी प्रात:काळी
येउनी पूजा तो करितो
भाव भक्तीने दर्शन देउन
स्रष्टीवर किरणे उधळतो

कोटी कोटी किरणांनी
तो देवीची पूजा करितो
केवळ त्याची पूजा बघुनी
मनी पावन मी होतो

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
e-mail- bknagapurkar@gmail.com

जग काय म्हणेल...
या एका विचाराने,
कितीतरी स्वप्नं जन्माआधीच मरून जातात...

कितीतरी हसू,
ओठांपर्यंत येऊन परत फिरतं...
कितीतरी मनं,
स्वतःसाठी जगायचं विसरून जातात...

सगळ्यांच्या अपेक्षा पूर्ण करताना,
स्वतःच्या इच्छा मात्र
नेहमीच अपूर्ण राहतात...

पण एक प्रश्न स्वतःला नक्की विचार...

तू शेवटचं स्वतःसाठी कधी जगलास?

कधी मनसोक्त हसलास?
कधी आवडीचं गाणं ऐकत
वेळेचं भान विसरलास?
कधी स्वतःच्या मनाचा
एखादा छोटासा हट्ट पूर्ण केलास?

जर उत्तर "आठवत नाही..." असं असेल,
तर आता वेळ आली आहे...

स्वतःला पुन्हा भेटण्याची...
स्वतःवर पुन्हा प्रेम करण्याची...
आणि मनाला पुन्हा मुक्तपणे जगू देण्याची...

कारण...

आयुष्य फक्त जबाबदाऱ्या पेलण्यासाठी नसतं...
ते आनंद शोधण्यासाठीही असतं.

आयुष्य फक्त इतरांना खुश करण्यासाठी नसतं...
ते स्वतःच्या चेहऱ्यावरचं हसू जपण्यासाठीही असतं.

आयुष्य फक्त श्वास घेण्याचं नाव नाही...
तर प्रत्येक क्षण मनापासून जगण्याचं नाव आहे.

म्हणून...

लोक बोलतील...
आजही बोलतील...
उद्याही बोलतील...

पण ते तुमचं आयुष्य जगणार नाहीत.

मग त्यांच्या शब्दांचं ओझं
आपल्या स्वप्नांवर का ठेवायचं?

स्वतःसाठी जगा...
स्वतःवर प्रेम करा...
स्वतःचं मन जपा...

कारण...

जगाचं काय...?
ते कालही बोलत होतं...
आजही बोलतंय...
उद्याही बोलणारच...

पण तुमचं आयुष्य...
ते फक्त एकदाच मिळणार आहे.

म्हणून...
जग काय म्हणेल यापेक्षा,
तुमचं मन काय म्हणतंय ते ऐका...
कारण मनापासून जगलेलं आयुष्यच,
खऱ्या अर्थाने सुंदर आयुष्य असतं...

•ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे ✨
मो:- 9011841212

मोहक सुंदर रंग लेवूनी आलो धरतीवरती

प्रेम झरा

नाही गेली अटूनी माया,

आजही वाहते झऱ्यासारखी,

उगांच कां तू खंत करशी,

न होशील मज पारखी ।।१।।

वाहत असता फुटले फाटे,

जीवनातील वळणावरी,

जो तो घेई उचलूनी वाटा,

नशीबी असेल त्याच्या परि ।।२।।

कसा राहील 'साठा' आता,

मनसोक्त ते जाण्या वाहूनी,

तृप्त करील परी तृष्णा तुझी,

ओंझळभर घेता पिऊनी ।।३।।

कुणीतरी आहे पाठीराखा,

आनंदाने चालत रहा,

थकूनी जाता देईल पाणी,

आखंडीत प्रेम झरा ।।४।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

न राही तुमचे ते कर्म,
ज्यात प्रभू इच्छा अंतीम....१,
प्रत्येक घटनेचे अंग,
त्यात मुख्य ईश्वरी भाग....२
तुमच्या मार्फतच होई
त्याचा इशारा कोण पाही....३,
सर्व समजे मीच केले
अहंकाराने मन भरले....४,
षडरिपू असे साधन
खेळविता यावे म्हणून...५,
राग,लोभ, मोह मायादी
ठेवती वाटते आनंदी....६,
परि याच्याच शक्तीने
प्रभू खेळ चाले युक्तीने....७,
षडरिपू सारे टाळून
मुक्ती मिळेल खेळातून.....८
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com