मी सवंगड्यां सोबती राहतो
जीवनी, सुखसागरी डुंबतो

विसरूनिया साऱ्या व्यथ्यांना
वैफल्यातही सुखानंदी जगतो

शैशवी, आठव सारे खट्याळ
मैत्रभावनांच्या स्मृतीत जगतो

मित्र भेटीस, मी आसुसलेला
गळाभेटीच्या प्रतीक्षेत जगतो

जरी हरविले क्षण सारे यौवनी
अंतरी, निज शैशवात जगतो

मित्रांसोबती, नशा यौवनाची
निडर, निवांत तृप्ततेत जगतो

जीवास नाही कुठलीच चिंता
हसुनी, हसवत नित्य जगतो

मी आज उभा, पसरुनीया बाहु
स्वानंदा! मुक्त उधळीत जगतो

-- वि.ग.सातपुते. (भावकवी)

9766544908

रचना क्र. ८१.

१४ - ३ - २०२२.

शरिरातील अवयव सारे, यंत्रावत् असती
आपल्यापरी कार्य करुनी, कार्यारत राहती

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
e-mail - bknagapurkar@gmail.com

-- डॉ. भगवान केशवराव नागापूरकर

आता पुन्हा एकदा कृष्णविवरात काळ्या मांजराचा शोध
आता पुन्हा एकदा मिटत जाणाऱ्या पानात तारखांचा शोध

आपल्याच प्रत्येक चुकलेल्या खेळीला कुठे हक्काचा खांदा
कापलेल्या दोराची शिदोरी स्वर्गाला मिठीसाठी शिडीचा शोध

आयुष्याचा सारीपाट आणि डावास सुरुवातीस फितूर फासे
प्रत्येकाचं वेगळे महाभारत नि स्वतःसाठी कवचकुंडलाचा शोध

प्रत्येकाचा तळहात रेघ नि रेघ असते नियतीशी स्वतंत्र करार
गुलामांना अधिकार मृत्युपत्रावर सहीचा अबोध दैवी असा शोध

कुणाचे हात कुणा हाती किती वेळ नि नंतर हुंदके किती काळ
न संपणाऱ्या प्रवासात वेताळाच्या पाठीवरला नव्या गोष्टीचा शोध

मला नाही सोस कि माझ्या गाण्याला दाद देत कोसळावा आषाढ
कवितेच्या रानफुलात नांदावा ईश्वर माझ्या मुक्या आसवाचा शोध

-- रजनीकान्त

तुझेच घेऊनी तुलाच द्यावे, भासते ही रीत आगळी
उमजत नाही काय करावे, तुझीच असतां सृष्टी सगळी

वाहणाऱ्या संथ नदीतील, पाणी घेऊन अर्घ्य देतो
सुंदर फुले निसर्गातील, गोळा करुन चरणी अर्पितो

अन्न ग्रहण करण्यापूर्वी, नैवेद्य तुजला दाखवितो
जगण्याचा तो मार्ग दोखवी, ह्याचीच पोंच आम्ही देतो

विचार ठेवूनी पदोपदीं, साऱ्यांचा तूं असशी मालक
दुजास देण्यातील आनंद, हाच मिळवित असे एक

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

हास्यमुखाने निरोप दे ग, प्रेमाने भरला

विसरावी मी ओढ येथली, जाता सासरला.... ।। धृ ।।

खूप दिले तू प्रेम आजवरी, सदैव ठेवीत पदर शिरी,

पंखांना परि शक्ती देवूनी, सांग मला ग घेण्या भरारी

सैल कर तू पाश आपला...१,

हास्य मुखाने निरोप दे ग प्रेमाने भरला,

संसारातील धडे देवूनी, केलीस तयार कष्ट घेवूनी

कुठे लोपला आज विश्वास तो, जागृत होता सदैव मनी

नकोस देवू वाव शंकेला...२,

हास्य मुखाने निरोप दे ग प्रेमाने भरला,

ते तर केवळ घर निराळे, मायेने परि आहे भरले,

जसे मिळवले प्रेम माहेरी, वाटीत जाईन सासरी सगळे

आठवण करिता येईन भेटीला...३,

हास्य मुखाने निरोप दे ग प्रेमाने भरला

-- डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

ती दिसती दूर अंधुक छायेसी मूर्ती
अतिरम्य पण मज ती दिव्य प्रतिमा गमती
ते गंभीर"स्थित"वितरीतसे कृष्णकांती
मनोहर दृश्य ते निम चांदण्या राती

न नाव कुठले,गाव,नाही माहित कुठली जाती
न दिसते त्या जाणिवांच भाव म्हणुनी राहती
तिजपाहुनी असे वाटते आहेत गतजन्माची नाती
मज भेटाया आलेली ती भूतकुळातील व्यक्ती

असेल वा तो कोणी परलोकीचा देवदूत
जो घेऊनि आला नक्षत्रांची शिदोरी निजबाहुत
जो आहेस कोण तू, अंधकार हा उजळून दे
ये मानव्याच्या लेकरा मज "माणुसपणाचे" गुण दे

-महेश सुर्यवंशी(कागल)

चष्मा लावूनी करित होतां, ज्ञानेश्वरीतील पारायण

दृष्टीमधले दोष काढले, चाळशीचा आधार घेवून....१,

फूटूनी गेला एके दिवशीं, चष्मा त्याच्या हातामधूनी

पारायणे ती बंद पडली, दृष्टीस त्याच्या बाध येवूनी...२,

चालत असता सरळपणे, दैनंदिनीचे कार्यक्रम

खीळ पाडूनी बंद पाडी, क्षुल्लक वस्तू क्षुल्लक दाम...३,

वस्तूचे ते मूल्य ठरते, तिच्या उपयोगिते वरती

तोलण्यास ते धन न लागे, मूल्य मापन जेंव्हां होती....४

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०