तहान लागली होती भारी पण पाणी होतं विषारी,

प्यावे तरी मरणार, नाही प्यावं तरी मरणारचं

• समस्या ही जन्मभर राहीलीचं ना झोप झाली पूर्ण आणि स्वप्नेही अधुरी.
  आयुष्यात हवे असते बरंच काही,
  पण कळलं जेव्हा मिळालंय मला जितकं तितकंही ,
• काहींच्या नशिबात नाही तेंव्हा तक्रार कांही राहीली नाहीं.

-गिरीश.

घटना' जेव्हां घडली अघटित ।

कुणीही नव्हते शेजारी ।।

कां उगाच रुख रुख वाटते ।

दडपण येवूनी उरीं ।। १

जाणून बुजून दुर्लक्ष केले ।

नैतिकतेच्या कल्पनेला ।।

एकटाच आहे समजूनी ।

स्वार्थी भाव मनी आला ।। २

नीच कृत्य जे घडले हातून ।

कुणीतरी बघत होता ।।

सर्वत्र दिशेनें तो व्यापूनी आहे ।

हेच सारे सुचवित होता ।।३

कोण असावा हा गुप्त साक्षीदार ।

नितिमत्ता शिकवी त्याला ।।

बाह्य जगातील द्रष्टा असूनी ।

अंतर्यामीही बसलेला ।। ४

त्या साक्षीदाराची जाणीव होता ।

कचरुनी जाते मन सदा ।।

अपप्रवृत्तींना आळा बसूनी ।

सत् कर्मे घडती अनेकदा ।। ५

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

हर्ष आहे शोक आहे, अजुनही माणूस तूं
त्याहुनी आश्चर्य आहे - अजुनही माणूस तूं !

राग हृदयीं लोभ हृदयीं अन् असूया द्वेषही
सर्व दुर्गुण असुनही हे, अजुनही माणूस तूं ?

ईश ना शकसी बनूं, सैतान तरि होऊं नको
त्यापरी स्वीकार कर हें – अजुनही माणूस तूं ।।

कधिच तूं बनलास फत्तर, तरि कधी नयनातलें
सांगतें जें नीर वाहे – अजुनही माणूस तूं ।।

श्वापदाहुन हीनतम कृत्यें तुझी, म्हणुनी तुला
देव ‘आ’ वासून पाहे – अजुनही माणूस तूं !!

-- सुभाष स. नाईक

मातीचा पुतळा एक

फोडला कुण्या वेड्यानी

जीवंत पुतळे अनेक

जाळून टाकले शहाण्यानी ।।

एक करि तो पिसाट

ठरवी वेडा त्याला

अनेकाची उसळता लाट

धर्माभिमानी ठरविला ।।

अशी आहे रीत

नाहीं समजली मना

करुन विचारावर मात

श्रेष्ठ ठरे भावना ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

e-mail- bknagapurkar@gmail.com

जीवन गंगा वहात राही, फुलवित सारी जीवने,
पडेल प्रवाहीं तिच्या कुणी, लागते त्याला वाहणे....१,

काही काळ वाहतो देह, डूबून जाणे लक्ष्य तयाचे
कसा वाहतो केंव्हां डुबतो, वेग ठरवी हे प्रवाहाचे....२,

बुडूनी जाती देह प्रवाही, कर्मे आतील तरंगती
वाहत वाहत नदी किनारी, स्थीर होवून काठी राहती,....३,

देह क्षणाचा जरी, त्याची कर्मे चिरंतर राहती
कर्तृत्वाच्या कल्पतरूनी, इतर जणांना आठवण देती...४,

त्या कर्माच्या राही आठवणी, मार्गदर्शक जी बनती इतरा
डुबणाऱ्या त्या देहाकडूनी, सावध राहूनी कर्म करा....५

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

ताज हॉटेल
जळत होते
लाल रक्त
गळत होते

खरे भक्त
साळसकर
दूर शासना
आळसकर

पुन्हा सव्वीस
अकरा नको
कसाब सारखा
छोकरा नको

नापाक पाकडे
भामटे होते
शर्थीने लढणारे
कामटे होते

तुकारामाने
कमाल केली
कसाब पकडून
धमाल केली

लढता -लढता
शहीद झाले
तेंव्हा आम्हाला
माहित झाले

नांगरे पाटलांचा
विश्वास होता
ताज हॉटेलचा
अभ्यास होता

आत शिरून
आतंकी मारले
ओलीस धरलेले
नागरिक तारले

नमन त्यांच्या
कार्याला आहे
सलाम त्यांच्या
शौर्याला आहे

आज मुबंई वरील भ्याड हल्याला ८ वर्ष पुर्ण होतील..

२६/११/२००८ रोजी शहीद झालेल्या शुर वीरांना..भावपुर्ण श्रद्धांजली!!

From timeline of satish Satish R Kerkal

-- सतिश केरकल

काय केले दुःख विसरण्याला
युक्ति जमली नामीं, आनंद आणण्याला ।।धृ।।

निराशेच्या काळांत
दुःख होते मनांत
हार झाली जीवनांत
शांत राहण्याचा मार्ग, त्यावर शोधला ।।१।।
युक्ति जमली नामीं, आनंद आणण्याला

चूक राई एवढे
दुःखाचा पर्वत पडे
मनीं पश्चाताप घडे
भोग भोगण्या, झालो तयार ।।२।।
युक्ति जमली नामीं आनंद आणण्याला

एकाग्र चित्तांत
जातां ध्यानांत
डूबता आनंदात
विसरुन गेलो जगाला ।।३।।
युक्ति जमली नामीं, आनंद आणण्याला

सारी ऊर्जा जाई
ध्यानांत एकरुप होई
त्यांत ईश्वर पाही
ऊर्जा शिल्लक न राही, दुःख भावनेला ।।४।।
युक्ति जमली नामीं, आनंद आणण्याला

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

गाई वळल्या घरी
पाखरे बघ गेली कोटरी ।। धृ. ।।

'दिवेलागणी देवाघरची
झाली गगनांतरी
पाखरे बघ गेली कोटरी ।॥॥९॥।

उड्या मारिता धावत जाता.
हरणे आली घरी,
पाखरे बघ गेली कोटरी ।॥२॥।

चंचु चंचु हे एक मिळाले
निजली वृक्षावरी,
पाखरे बघ गेली कोटरी ।३।।

रजनी आली रिझवायाला
ही चंद्राच्या घरी.
पाखरे बघ गेली कोटरी ।॥४॥।

शांत शांत ही अंगाईची
अंगुलि फिरते शिरी,
पाखरे बघ गेली कोटरी ।५॥।

चिऊमाउच्या गोष्टी कथिता
बाळे निजली घरी,
पाखरे बघ गेली कोटरी ।६॥।

जीवनात अचानक कधी
असा क्षण येतो ।
सारे स्तब्ध नीरव शांत होते ।
ब्रम्हांड गोठल्याचा भास होतो ।

साऱ्याच संवेदना संपुष्टात येतात ।
उरतात फक्त निर्विकार स्पंदने ।
हा जन्म अन मृत्यु मधील
अंतीम थांबा असतो ।

हाच शून्यावस्थेतील अचेतन
अखेरचा जीवन सूर्यास्त ।
जो शाश्वत मृत्यु, अंत!
जीवनातील अंतीम अटळ कटुसत्य ।

जन्मताच मृत्युचही वरदान
भगवंताच दान असतं ।
प्रत्येक जीवाला लाभलेलं असतं ।
सर्वानाच स्विकारावच लागतं ।

यालाच जीवन असं म्हणतात!
म्हणून प्रत्येकानं सतर्कतेंन
विवेके आत्ममुख व्हावं ।
सातत्यानं सत्कर्म करत रहावं!

सहृदयतेने निर्मळ निर्व्याज
निर्मोही प्रेम करीत मने जपावीत!
त्यामुळे आत्मानंद होतो!
त्या अनामिकचे स्मरण ठेवावे!
ही सुखी जीवनाची गुरुकिल्ली आहे!

-- वि.ग.सातपुते. (भावकवी)

9766544908

रचना क्र.११८

१७ - ४ - २०२२

मला WhatsApp वापरायला लागून वर्ष झाले तरी ...

मी 'लाइक' केला नाही, मी 'ईमोजी' निवडली नाही,

मी एकही साधा मेसेज 'फॉर्वर्ड' केला नाही ||1||

मी उपदेश केला नाही, मी सुवचन धाडले नाही,

मी आजवर विनोदी चुटका रवाना केला नाही ||2||

मी 'दैनिक शुभेच्छा' चालवले नाही, मी भविष्य कथिले नाही,

मी ‘नेट'वरची रंगीत फुले पाठविण्यात रंगलो नाही ||3||

मी सेल्फी काढला नाही, तो डीपीत टाकला नाही,

मी वर्षभरात माझा स्टेटस बदलला नाही ||4||

मी साहित्यिक धुंडाळला नाही, मी बातमी प्रसारली नाही,

मी राजकरण्यांच्या करणीत कधीच डोकावलो नाही ||5||

मी केक वितरला नाही, मी बुकेही बांधला नाही,

मी वाढदिवशी कोणावरही ‘Wish’ प्रयोग केला नाही ||6||

मी 'HBD' केला नाही, मी 'वा.दि.हा.शु.' ही केला नाही,

मी 'वाढदिवसाच्या हार्दिक शुभेच्छा' करायला मात्र चुकलो नाही ||7||

मी काहीच केले नाही, मी तरीही निर्दोष नाही,

मी आलेले मेसेज डिलीट करण्याच्या शापातुन मुक्त नाही ||8||

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

श्री. संदीप खरे यांच्या काव्य रचनेशी साधर्म्य राखून लिहिले आहे.

-- रविंद्रनाथ गांगल