बघा बघा तो रवि चालला, अतिशय वेगानें ।
पूर्व दिशेला चंद्रही येई, त्याच तन्मयतेने ।।

युगानु युगें लपंडाव हा, त्यांचा चालला असे ।
भावांमधली शर्यत बघूनी, गम्मत परी भासे ।।

मोठा भाऊ रवि त्याला, पकडण्या धांव घेई ।
लहान भाऊ चंद्र असूनी, निसटून मात्र जाई ।।

संताप येता लाल होऊनी, रवि जाई तापूनी ।
परि शांत असे चंद्र बघा, राग घेई गिळूनी ।।

लहान असूनी थकून जाई, कांही काळ जाता ।
नभीं न येतां घरींच झोपे, थकवा जाण्या करीता ।।

विश्रांतीचा काळ घालवूनी, हलके हलके येई ।
पुनरपि त्यांचा खेळ बघतां, आनंद मनास होई ।।

गोड शब्द बोबडे,
लकब मनास आवडे ।
शब्दांची भासली जाण,
नव्हते भाषेचे अजुनी ज्ञान ।।

भावनांचा उगम दिसला,
मनी व्यक्त होई हालचालीतूनी ।
रागलोभ अहंकारादी गुण,
दिसून येती जन्मापासून ।।

देश-वेष वा जात कुठली,
सर्व गुणांची बिजे दिसली ।
हळूहळू बदले बाह्यांग जरी,
उपजत गुण राही अंतरी ।।

प्रसंग घडता अवचित , बाह्य जगाते विसरत ।
उफाळून येती सुप्त भावना,
मानवी त्या जन्मखुणा ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

तुझा थोबडा पाहून मी
तुझ्या प्रेमात पडलोच नाही
तुला पाहून माझ्या हृद्याचे
ठोके चुकले पहिल्यांदाच...
मला वाटते तुझे आणि माझे
काही नाते असावे गतजन्मीचे
पण ते नाते प्रेमाचे नाही
तर कदाचित असावे शत्रूत्वाचेच
कारण क्षणात माणसांना
भुरळ घालणार्‍या मला
तुझ्या मागे उगाचच
धावत राहावे लागलेच नसते
वर्षानुवर्षे वेड्यागत...

© कवी – निलेश बामणे (एन.डी.)

सारे धर्म मानव निर्मीत
त्यांतच आणली जात पात ।।

सर्व धर्म महान
तत्वज्ञानाची असे खाण ।।

प्रत्येकाचा धर्म निराळा
जन्मताचि मिळाला ।।

व्यर्थ का भांडता धर्मावरुन
तो तर मिळाला जन्मापासून ।।

भेदभाव जावे विसरुन
त्यातच सर्वांचे कल्याण ।।

स्वधर्म तत्वे पाळा घरांत
बाहेर एक मानवधर्म सर्वांत ।।

मानवधर्म फक्त मानवता
त्यांतची मानवाची श्रेष्ठता ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

“तुझ्या गळा
माझ्या गळा
गुंफू मोत्यांच्या माळा'
“ताई, आणखि कोणाला ?'
“चल रे दादा चहाटळा ! ॥१॥

“तुज कंठी
मजअंगठी !
“आणखि गोऽफ कोणाला?"
“वेड लागले दादाला !'
“मला कुणाचे ? ताईला !' ॥२॥

“तुज पगडी
मज चिरडी !
“आणखि शेला कोणाला ?'
“दादा, सांगूं बाबाला ?'
“सांग तिकडल्या स्वारीला !' ॥1३॥

खुसू खुसू
गालि हंसू -
वरवर अपुले रुसू रुसू !'
“चल निघ, येथे नको बसू
“घर तर माझे तसू तसू ॥४॥

कशी कशी
आज अशी
गंमत ताईची खाशी !'
“अता गट्टी फू दादाशी'
“तर मग गट्टी कोणाशीं?' ॥ ५॥

चोर पावली येता तुम्हीं, साव असूनी खऱ्या

फुलराण्या स्वर्गामधल्या, नाजुक नाजुक पऱ्या

निद्रिस्त जेंव्हा विश्व सारे, संचारी भुमंडळीं

स्वागता रवि उदयाचे, उमलताती सकाळीं

चाहुल न ये कुणासी, तुमच्या अगमनाची

प्रफुल्लतेनें मन देते, पोंच सौंदर्याची

आकर्शक ते रंग निराळे, खेची फुलपाखरें

मध शोषण्या जमती तेथे, अनेक भोवरे

सुगंध दरवळून वातावरणीं, प्रसन्न चित्त करी

जागे करीती जगास, चैतन्यमय त्या लहरी

हास्यमुखानें समर्पण होती, प्रभूचे चरणावरी

क्षणिक असले जीवन सारे, सार्थकी लागते तरी.

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

॥आम्ही भारताचे शिल्पकार॥
आम्हीच घडवतो भविष्य
आम्हीच घडवतो वर्तमान
नव्या भारताच शिल्पकार
आम्ही नव्या भारताचे शिल्पकार
राजनेत्यांचे गुलाम आम्ही
पत्रकारांचे भक्त साकार
देशाचे ना आम्हाला काही
ना स्वप्नांना आकार
नव्या भारताचे शिल्पकार....
दंगे घडवु नेत्यांपायी
फोडु दुसरर्‍यांचे घरदार
सामान्यांचे आवाज दाबु
ना करु त्यांना सहकार
नव्या भारताचे शिल्पकारंं......
असुरक्षित भारत लक्ष आमुचे
अयोग्य मतदान
भविष्यात आमच्या अंधकार
तरीहि नव्या भारताचे शिल्पकार आम्ही
नव्या भारताचे शिल्पकार

— रुग्वेद जानभोर

जगी काय मिळविले काय हरविले
अंती एकच प्रश्न अनुत्तरीत असतो

हव्यासापोटी किती, काय हरविले
सत्यभास हा जीवा अविरत छळतो

सारीपाट ! उलगडता जन्मभराचा
अंती सारा सत्याचा हिशोब स्मरतो

झाले गेले, सारे जरी विसरुनी जावे
तरी गतकाळ नित्य आठवीत असतो

अंती पश्चातापाचे दग्ध दुःख अंतरी
जीव ! क्षणक्षण निश:ब्दीच जगतो

जगण्याविना, न दूजा मार्गच कुठला
प्रारब्धभोग जन्मभरी भोगावा लागतो

चित्रगुप्ता जवळी, चोख हिशोब सारा
बिनचूक खरा इथेच चुकवावा लागतो

-- वि.ग.सातपुते. (भावकवी)

9766544908

रचना क्र. १३३

११ - १० - २०२१.

माणसांच्या या गर्दीतूनी
मी माणूस शोधतो आहे
कधी कधी मलाच वाटते
मीच, रस्ता चुकलो आहे

चेहरे तसे सारे ओळखिचे
पण सारेच संभ्रमात आहे
मनात, सारीच साशंकता
सत्य, असत्य कोणते आहे

जगणे, कसरत तारेवरची
वाटते सारे, मृगजळ आहे
आज नां कुणावरी भरवसां
बेभरोशी नित्य जगणे आहे.

सभोवती दुरापास्त मानवता
जग स्वसुखातची मग्न आहे
नाती निरागस आज संपली
आपुलकीचीच वाणवा आहे

जीवा, जगविती स्पर्श निर्मल
त्याचीच एक अभिलाषा आहे
तीच एक, शाश्वत सुखसंपदा
माणसांच्यात मी शोधतो आहे

-- वि.ग.सातपुते (भावकवी)

9766544908

रचना क्र. १०१

३ - ४ - २०२२

-- स्वाती ठोंबरे.