कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

नाही गेली अटूनी माया आजही वाहते झऱ्यासारखी

उगांच कां तू खंत करशी न होशील मज पारखी ।।१।।

वाहत असता फुटले फाटे जीवनातील वळणावरी

जो तो घेई उचलूनी वाटा नशीबी असेल त्याच्या परि ।।२।।

कसा राहील 'साठा' आता मनसोक्त ते जाण्या वाहूनी

तृप्त करिल परी तृष्णा तुझी ओंझळभर घेता पिऊनी ।।३।।

कुणीतरी आहे पाठीराखा चालत रहा तू आनंदानी

आखंडीत मी प्रेम झरा थकूनी जाता देईल पाणी ।।४।।

-- डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

तुमच्या हृदयीचा राजा,
गुलाब असे ना जरी,
माझ्यासारखा राजबिंडा,
मिळेल का तुम्हालाही,--?

जन्म घेतला राजवंशा,
नसते कुणी राजा म्हणुनी,
कर्तृत्वाने मोठे व्हाया,--
पाकळी पाकळी अगदी फुलुनी--!!

विचारा थेट आपल्या हृदयां,
फूल माझे छोटे अगदी,
बघा मोठ्या कार्यकर्तृत्वा,--
मी मागे नाही जराही,--!!!

रंगीबेरंगी जराही नसता,
दुनिया आकर्षित होई,
डोलारा खूप नसता मोठा,
भरल्या आंत राशी सुगंधी,--!!!

वाऱ्याबरोबर घमघमाटा,
येईल नक्की कानी स्तुती,
काम, मद, मोह वाढे तुमचा,
इवल्या फुलांचीच देणगी,--!!!

हिरव्या पानांचा आधार मिळतां सारी सुंदरच रंग -संगती,
आमच्या फुलांचा गजरा,
बघून लेकीसुना भाळती,--!!!

सोडा क्षणभर त्यांना,---
ओढले जाती पुरुषही किती,
सगळे विश्वच मागे आमुच्या,
कोणां आम्ही आवडत नाही,--?!!

पानांच्या चिमुकल्या दुलया,
त्यात जागोजागी कळी ,
फुलतां, उमलता बहरता,
अल्लद अगदी लपलेली,--!!!

शुभ्र धवल नाजूक कळ्या,
हळूच आपले डोके काढती, स्वर्गीच्या शापित अप्सरा,
का म्हणू कोमलांगी पऱ्या,--!!!

हिमगौरी कर्वे.©

ध्यानाने काय साधले
ऐका सगळे लक्ष्य देऊनी
हेच साधले ध्यान लावूनी ।।धृ।।

संसारांत रमलो मोहांत गुंतलो
सुख दुःखात अडकलो
उकलोनी जीवन कोडे समर्पित झालो प्रभू चरणीं ।।१।।

हेच साधले ध्यान लावूनी
जाई पैशाच्या पाठीं देह सुखासाठीं
समाधानापोटीं
धडपडीतील चुक दिली दाखवूनीं ।।२।।

हेच साधले ध्यान लावूनी
धानाची समज उपदेशिला मज
ऐक मनाचा आवाज
तोड सर्व विचार चित्त एकाग्र करुनी ।।३।।

हेच साधले ध्यान लावूनी
एकाग्रतेची स्थिति ही ध्यानाची शक्ति
समाधान मिळविती
शांत करी मन देई चंचला घालवुनी ।।४।।

हेच साधले ध्यान लावूनी
सुख दुःखाची जाण तीव्रता कमी करुन
देऊनी तर्क ज्ञान
करी मनाची समज वाढवूनी ।।५।।

हेच साधले ध्यान लावूनी

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

सोळा वर्षांचा ज्ञानोबा महाकवी झाला
गीतेंवरी टिपणी लिहून मुकुटमनी ठरला

गजाननाचा आशिर्वाद लाभला त्याला
ज्ञानेश्वरीचा प्रवाह हातून वाहूं लागला

अष्टावक्र दिसे विचित्र परि महागीता रचिलि
अकरा वर्षाच्या मुलानें मान उंचावली

विटी दांडू खेळत असतां काव्य करुं लागला
शारदा होती जिव्हेवरती ज्ञान सांगू लागला

निसर्गाची रीत न्यारी चमत्कार तो करितो
भव्य दिव्यता दाखवूनी आस्तित्व त्याचे भासवितो

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

मर्यादेचा बांध घालूनी, मर्यादेतचि जगती सारे ।
अनंत असता ईश्वर , मर्यादा घाली त्यास बिचारे ।।

जाण जगाची होई इंद्रियांनी, त्याला असती मर्यादा ।
विचार सारे झेपावती, ज्ञान शक्ती बधूनी सदा ।।

अथांग वाटे विश्वमंडळ, दाही दिशांचा भव्य पसारा ।
ईश्वर आहे थोर त्याहूनी, मोजमापाच्या उठती नजरा ।।

कशास करीतो तुलना सारी, भव्य दिव्यता आम्हा दाखवूनी ।
अज्ञानाने पडती मर्यादा, अनंत तत्वास त्याच क्षणी ।।

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

अवतीभोवती सारे तुझ्या, आहेत गुरू बसलेले

जाण तयांची येण्यासाठी, प्रभूसी मी विनविले ।। १

निसर्ग शक्तीच्या सर्व अंगी, काही तरी असे गुण

आपणासची ज्ञान असावे, घेण्यास ते समजून ।।२

उघडे ठेवूनी डोळे तुम्ही, बघाल जेंव्हां शेजारी

काही ना काही ज्ञान मिळते, वस्तूच्या त्या गुणापरी ।।३

सारे सजिव निर्जिव वस्तू, गुरू सारखे वाटावे

तेच आहेत ईश्वरमय, तुम्हीच समजावे ।।४

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

नियोजनाच्या लागून मागें,
भविष्याची आखतो चौकट
कल्पकतेच्या आहारी जावून,
चालण्या विसरे पावूल वाट....१,

अनेक वाटा दिसूनी येती,
भविष्यामधळ्या कल्पकतेला
वर्तमान त्या काळाकरिता,
जावे लागते एकाच दिशेला...२,

उठूनी करा त्याच क्षणीं ते,
वृत्ति असावी अशीच सदा
उद्यांवरती कार्य टाकतां,
मनीं उमटती विचार द्विधा...३,

वर्तमान हा निश्चीत असता,
यश लाभते अनेकदा
केवळ तुमची बघुनी धडपड,
साथ देईल ईश्वर सदा....४

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

ज्याच्यासाठीं व्याकूळ झाली, उभी अयोध्या नगरी,
कां धाडिला राम वनीं ? कैकयीला भरत विचारी ।।धृ।।

आम्ही बंधू चौघेजण,
झालो एका पिंडातून,
कसा येईल भाव परका ?
असतां एकची जीव, चार शरीरीं
कैकयीला भरत विचारी ।।१।।

वचनपूर्ती ब्रीद ज्याचे,
आदर्श जीवन रघूवंशाचे,
कसली शंका मनांत होती ?
पारख ना केलीस, त्या हिऱ्याची परी,
कैकयीला भरत विचारी ।।२।।

सर्व जणांचे प्राण होता,
जगणे कठीण झाले आतां,

रोष कशाला घेसी त्याचे,
अकारण ते आपल्या शिरावरी ?

कैकयीला भरत विचारी ।।३।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

येतात तुझे आठव, गगनात काळे ढग,
उरांत फक्त पाझर,
शिवाय नुसते रौरव,--||१||

येतात तुझे आठव,
सयींची होते बरसात,
चित्तात उठे तूफांन,
मनात चालते तांडव,--||२||

येतात तुझे आठव,
प्रीतीचे हे संजीवन,
स्मृतींचे मोठे आवर्तन,
त्यांचे लागती न थांग,--||३||

येतात तुझे आठव,
सरींची त्या उधळण,
शब्दांचे पोकळ वाद,
कल्पनांचे नुसते डांव,--||४||

येतात तुझे आठव,
अश्रू असूनही शुष्क,
मन मात्र पांणथळ,
कसानुसा होई जीव,--||५||

येतात तुझे आठव,
भोवती दुःखाची पाचर,
सहवासाचे अमृतथेंब,
कधी बनती विष:कण,--||६||

येतात तुझे आठव,
प्रेमाचे निव्वळ भास,
आत्म्यात फक्त उलघाल, काट्यांची बनते शेज,--||७||

येतात तुझे आठव,
कधी येईल राघववेळ,
कुशीत तुझ्या शिरून,
संपवेन दुर्भाग्याचा खेळ,--||८||

© हिमगौरी कर्वे.