कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका
-
मुखवटा
मुखवटे स्वतःचेचक्क फाडून द्यावेकि कुणाला तरीउधार जरा द्यावेजगाला, नात्यालाचांगले ते दिसावेउरात दुःख बाळगूनखोटे उगी हसावेचेहरा आर्त वेदनेचान कुणाला दिसावाकृत्रिम रंगलेलारोज मुलामा चढवावाटांगते झुले तेभूत भविष्याचेसुरक्षित झापडांचामुकुट मिरवावानको नकोसे होतेन सापडे खरा निवाराजेथे मिळे तेथेवारा स्वार्थाचा वाहणारा!!-- वर्षा कदम. -
खरा आस्तिक
नास्तिक असूनी श्रद्धा नव्हती, ईश्वराचे ठायीं
विज्ञानाची कास धरुनी ती, भटकत तो जायी ||चार पुस्तके वाचूनी त्याचे, तर्कज्ञान वाढले
दृष्य अदृष्य तत्वांमधले , भेद जाणवले ||नसेल त्याचे आस्तित्व कसे , तर्काला सोडूनी
समजूनी ह्याला "अंध विश्वास" , देई फेटाळूनी ||आधुनिक होते विचार त्याचे, कलाकार तो होता
पृथ्वीवरील घटणाना परि , योग म्हणत होता ||काढून टाकल्या तसबिरी आणि मुर्ति, देखील ती
नाव प्रभुचे त्या वातावरणी, कुणी न घेती ||प्रेमळ त्याचा स्वभाव असूनी, चित्त तयाचे स्वछंदी
रहात होता सुंदर बंगलीं, अतिशय आनंदी ||छंद तयाला फुलझाडांचा, बाग केली छान
विविधतेची झाडे झुडपे, दिसे शोभावान ||दिवसभराचे कष्ट करुनी, फुलवित असे बाग
सुवास सारा दरवळूनी, डोलती तेथे नाग ||पक्षी आणि प्राणी जमवूनी, संग्रहालय दिसले
आवाजांचे सूर निघूनी मग, मधूर ते भासले ||मोर नाचे थुई थुई तेथे, नभी येता ढग
आनंदाला सिमा पडेल, कशी तेथे मग ||सारे होते नयन मनोहर, त्या वातावरणीं
संबोधित होता त्या वास्तूला "निसर्ग " तो म्हणूनी ||वेड लागुनी तन्मय झाला, सौंदर्याच्या ठायीं
निसर्गातील रस सदैव, शोषित तो राही ||नास्तिक तो अन् ईश्रर नसे, ही त्याची धारणा
परि तोच भासला खरा आस्तिक समरस होतांना ||डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५० -
एकांत
विझवून दीप सारे ये प्रिये माझ्या कुशीत
वाट तुझी पाहतो मी पाहू नकोस आता अंत ।झोपली गाय गोठ्यात झोपे वासरु पुढ्यात
समई देवापुढील ही झालीय आता शांत ।विरह अपुला संपण्याची जवळ आली घडी
किती दिसानी सखे ग आज मिळे एकांत ।नेसून ये भरजरी शालू माळून केसात गजरा
नसे ठाऊक पुन्हा कधी लाभेल असा एकांत ।शिसवीचा पलंग सखे आतूर तुज भेटण्याला
आनंद सखे त्याचा न मावतसे या गगनात ।सजला तो बकुळ फुलांनी स्वागतास सिध्द झाला
होईल स्वप्नपुर्ती त्याची सखे आपुल्या मिलनात ।ये ग सत्वरी आता नको धरु शंका मनात
होईल मीलन अपुले मिळता नजर नजरेत ।अधराशी मिळता अधर विसर पडेल या जगाचा
दोन शरीरांचे होईल मीलन दोन हृदये एक होता ।-- सुरेश काळे
मो.9860307752
सातारा.
२८ आक्टोंबर २०१८ -
गोड स्वप्नं
अजुनही एकांतात
कधी तिला आठवते
कोवळ्या त्या मनाचे
सुंदर गोड स्वप्न ते...त्याला पाहुन
तिचं मन झुरलं होतं
कळलं नव्हतं तिला
पण ह्रुदय हरवलं होतंबसल्या बसल्या बोटानं
वहीत रेषा ओढत होती
स्वतःच्या नावापुढे
त्याच नाव जोडत होतीझुरलेल मन तिचं
शब्द शोधत होतं
भावनां व्यक्त करण्यास
बळ शोधत होतंओठांवरच्या शब्दांना
कंठ नाहीच फूटला
हळुहळू मोगऱ्याचा
तो बहरही ओसरलाअल्पायुषी भावना ती
अशी न झुरता मेली
रेंगाळलेल्या पावलांनी
बोहल्यावर ती चढलीदूर राहिलेल्या वाटेसाठी
मन नाही अडखळलं
वास्तवाच्या हिरवळीवर
अगदी आनंदान रमलं...अजूनही एकांतात
कधी तिला आठवते
पडलेले गोड स्वप्न ते
हसुन झटकून टाकते.- डॉ.सुभाष कटकदौंड
-
आठवण
अनामिक जे होते पूर्वी,
साद प्रेमाची ऐकू आली ।
योग्य वेळ येतां क्षणी,
हृदये त्यांची जूळूनी गेली ।।१।।
शंका भीती आणि तगमग,
असंख्य भाव उमटती मनी ।
विजयी झाले ऋणानुबंध,
बांधले होते हृदयानी ।।२।।
उचंबळूनी दाटूनी आला,
हृदयामधला ओलावा ।
स्नेह मिळता प्रेम मिळाले,
जगण्यासाठी दुवा ठरावा ।।३।।
मनी वसविल्या घर करूनी,
क्षणीक सुखांच्या आठवणी ।
जगण्यासाठी उभारी देतील,
शरीर मनाच्या दु:खी क्षणी ।।४।।
डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
-
श्रीकृष्णाचे जीवन
जीवन होते कृष्णाचे आगळे विविधतेनें भरलेले सगळे
गूढ, घनदाट जंगलापरी सारे पैलू साकार करी
जंगलामध्यें झाडे वाढती छोटी छोटी झुडुपे उगवती
पसरे सर्वत्र वेलींच्या जाळी जल सांचूनी बनली तळी
गोड, आंबट, तुरट फळे सुंगधी तशीच उग्र फुले
राघू, मैना, ससे, हरणे तसेंच हिंस्र पशूंचे फिरणे
जंगल दिसते भरलेले पूर्ण बरे वाईट यांचे चूर्ण
कृष्णाचे जीवन तसेंच नटलेले चोर ते संतापर्यत गेलेले
चोरी केली, खोड्या केल्या नटखट बनूनी घागरी फोडल्या
प्रेमिकांचे जाळे भोंवती नाच नाचला तालावरती
मुरली वाजवूनी गुंगवी मधूर गीताने डोलवी
राजकारणी म्हणून जगला युक्तीने नमवी शत्रूला
युद्ध भूमिच्या प्रसंगी अर्जूनास तो गीता सांगी
सोळा कलांचे रूप मिळाले पूर्ण अवतारी जीवन जगले.
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
-
विसरून साऱ्या ताणतणावां
विसरून साऱ्या ताणतणावां ,देवा तुझ्या कुशीत यावे,
करून निश्चिंत आपुल्या मनां, वरूनच पृथ्वीला बघावे,--!!!कलंदर वावरणाऱ्या ढगां,
सोबत घेत दूरवर हिंडावे,
चहूकडे अन् चहूदिशांना,
आनंदाने गात फिरावे,--!!!ताऱ्यांसवे फेर धरतां,
गगनाला मुठीत घ्यावे,
पिऊन आधी रजतकणां,
धरणीकडे अभिमानें बघावे,--!!!नकोत भय भीती चिंता,
विद्युतलतेसह हिंडावे,
कुणी कुठे दहशत माजवतां, लख्खकन कसे चमकून उठावे,-!पाहण्या सूर्य चंद्राला,
मेघांच्या मऊ दुलईत शिरावे,
पिट पिट करती जेव्हा पापण्या, प्रखर तेजाने भानही विसरावे,--!वार्याबरोबर दाही दिशा, आपणही सुसाट सुटावे ,
झुगारत सगळ्याच बंधना,
अतुल वेगे मस्त फिरावे,--!!!वादळासह पृथ्वीवर फेरा,
मनमुराद जिकडेतिकडे घुसावे भयकंपित करत साऱ्या जनां, दराऱ्यात कसे बांधून ठेवावे,हिरवा गार पसरला गालिचा, नभातून विहंगम दृश्य दिसावे
शक्य तेवढे वसुंधरेला,
वरून प्रदूषणमुक्त करावे,--!!!© हिमगौरी कर्वे
-
कवीचे मन कळते का शब्दांना ?
कवीचे मन कळते का शब्दांना ?का उगाच सांधली जाते मोट भावनांना!कवी भाव कळतो का निसर्गाला ?फुलांनाही सजवितो कवी कल्पनेत जरा..मात्रा वृत्त छंदात कविता व्हावी बंदिस्त कशाला ?शब्दांचा साज तो मनाला भुरळ पडावी अनेकदा,कवी मोहरते भाव शब्दांत अलगद जेव्हाहकलेच शब्द गुंफून जातात कवितेत तेव्हा..कवी मनास छेडता कुणी कधी केव्हा!काव्यांची सर बरसते व्याकुळ तेव्हा,तोडतो मन पुरुष स्त्रीचे अलवार भाव गुंतताकवितेचे भाव व्याकुळ बोचतात काटेरी मना..असावी कविता सरळ साधी शब्द मोहात सदा!निर्मळ निरागस सरितेसारखी वाहणारी शब्दमाला,स्वातीचे मोती शिंपल्यात सर गुंफून सजताहृदयस्थ काव्य हे स्वातीचे वाचा रसिकहो प्रेमाने जरा..-- स्वाती ठोंबरे. -
रंग दुनियेचे . . (गझल)
हात जेव्हां हे जळाया लागले
रंग दुनियेचे कळाया लागले .ठाकतां संकट, पळाल्या वल्गना
पायही मागे पळाया लागले .जग दगा देताच, देती नयनही
रोखलें, तरिही गळाया लागले .पाप किंवा पुण्य ना गतजन्मिंचें
येथलें येथें फळाया लागलें .शुभ्र वसनें, डाग वर इवलाहि ना
आंतुनी पण मन मळाया लागलें .पीठ खाण्यां सज्ज कुत्रे राजसी
बावळे आंधळे, दळाया लागले .संधिसाधू भरत भरपूरच खिसे
बघुन तृषितां मळमळाया लागलें .मिट्ट रजनी, मोजके अंधुक दिवे
हाय ! तेही काजळाया लागले .-- सुभाष स. नाईक
सांताक्रुझ, मुंबई.
फोन : 022-26105365.
मोबाईल : 9869002126. -
फूलपाखरे नि फुले
रंगबिरंगी सुंदर ठिपके, पंखावरी
आकर्षक छटा त्या, मनास मोहीत करी...१,नृत्य पहा कसे चालते, तालबद्ध होवूनी
फूलपाखरे बागडती, फुलाफुला वरूनी...२,नृत्याचे आंगण त्यांचे, ते ही सुंदर नि मोहक
मखमालीच्या पाय घड्या, दरवाळताती सुवासिक...३,दोघांमधली चढाओढ, नर्तक आणि नृत्यांगणा
कोण असे अधिक मोहक, प्रश्न सोडविल कोण ?....४डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com
`आम्ही साहित्यिक' फेसबुक ग्रुपCopyright © 2025 | Marathisrushti