तप्त लोखंडात, लपली ती आग

दिसे लाल लाल, जाळी सर्व भाग...१,

सुंदर फूलात, सुंगध तो छान

अवती भवती काटे, ते कठीण...२,

विजेची ती तार, प्रकाशी दिव्याला,

झटका तो देई, स्पर्श होता तिला..३,

सुखाच्या पाठीशीं, असे दुःख छाया

न दिसे ती आम्हा, असे मोह माया...४

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

एका मोठ्या कारखान्याचा मालक,

भासत होता छोट्या विश्वाचा चालक

लाखो रूपयाची उलाढाल रोज होत होती,

मागणी, पूरवठा, उत्पन्न याचा बनला होता त्रीकोण

उत्पन्नानी घेतला होता उंची वरचा कोन,

लक्ष्मी मालकावर प्रसन्न होती,

खातां आलं असतं तर प्रत्येक जेवणांत

पाव किलो सोनं आणि तोंडी लावायला चार हिरे

पण नशीब दुर्दैवी बिचारे,

मधूमेह आणि रक्तदाब होता त्याला,

वर्ज्य केल होत साखर व मिठाला

नाचणीची भाकरी व उकडलेल्या अळणी

भाज्यांमधून शोषित होता जीवन सत्व.

जगण्यासाठी आहार नियंत्रण

समजला होता हे तत्व.

वात पित्ताची प्रकृती त्याची.

थंड पाणी थंड हवा यांचे पासून दूर राहण्याची.

लाकडाच्या टणक फळींचा केला होता खास पलंग,

कारण मऊ गादीमुळे ठणकत होते त्याचे अंग,

आणि त्याच पलंगावर बसून नैसर्गिक हवा व प्रकाशामध्ये,

कंपनीच्या लाखो रूपयाच्या Balance Sheets वर

व चेक्सवर स्वाक्षऱ्या करित होता.

पाने मागे पुढे चाळीत होता,

मध्येच मान वर करून बघत होता,

विचारत होता, समजल आहे हे दाखवित होता,

हिशोब तपासनीस, सेक्रेटरी, पर्सनल मॅनेजर

सारे उभे होते सभोवताली.

माना त्यांच्या झुकत होत्या,

शब्द त्याचे ते उचली,

कसला तरी आंतरीक अभिमान अहंकार

चेहऱ्यावर चमकत होता.

आपल्या एका स्वाक्षरीमध्ये लाखो रूपयाच्या

उलाढाली सहजगत्या होण्याची ताकद आहे

या जाणीवेने, मध्येच थांबून सेवकाने टेबलावर ठेवलेले

लिंबू सरबताचे घोट पित होता... सरबत....

स्वच्छ निर्मळ पाणी त्यांत लिंबाचा रस.

साखर मिठ वर्ज्य असलेले,

हा भोगत होता आणि इतर उपभोगात होते,

तरी देखील हे सारे माझे आहे,

हीच खोलवरची जाणीव त्याला जगवीत होती..

-- डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

करूं म्हटले करूं न शकलो रोकू म्हटले रोकू न शकलो

जे जे स्फूरले येईल ते ते ठरले असते होईल ते ते १

बघूनी बाह्य जगला ठरवी मिळवीन तेच सुख भावी

त्याचेसाठी स्थिती आगळी उमज न येई ती सगळी २

धडपड करीतो गडबड करीतो त्याच चाकोरीतूनी जाऊ लागतो

सुप्त गुण हे अंगी लपले उभारून ते येतील सगळे ३

मात करूनी विचारावरती सुप्त गुण हे विजयी होती

गुणधर्म ही ईश्वरी योजना घडते तेच म्हणूनी क्षणाक्षणा ४

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

पहाटेच्या प्रसन्नमयी वातावरणात
चालताना तुझ्याशी घट्ट नातं जाणवतं..
तळ्याकाठीची ओल्या स्पर्शाची तुझी माया..
कितीतरी वेळ थिजून ठेवते...
आठवणीतल्या वाटेवर तू घेऊन जातेस अलगद..
बालपणी तुझ्याबरोबर तासनतास घालवलेला वेळ..
बोटा बोटात तुझं रूतून बसणं..
घरातल्यांच्या धाकाने तेच हात सदऱ्याला पुसणं..
कधी सगळ्या अंगभर तूच आणि मी पटांगणात खेळायचो..
तू पोटात बीज रूजवतेस म्हणून आम्ही भाकरी खातो..
म्हणून पहिल्या पावसाचा मनात अजून मृदूगंध वाहतो..
तू बोलावलेस म्हणून आपल्या माणसात येतो..
तू खरच फार मोलाची आहेस..
वीतभर का होईना पण आपल्या पायाखालची जमीन
आपलं अस्तित्व दाखवते..
तू फार खोलवर गेलेली.. मूळ जननी..

मातेच्या उदरात जन्माला येईल तो शेवटी तुझ्या उदरात
मिसळून जाईल..
हा नश्वर देह गळून पडला की गती मिळण्यासाठी माती
द्यायला येतील ती आपल्या मातीतील माणसं..
ॠणानुबंध मातीशी
शतदा घडावे..
मातीत मिसळून
जीवन कृतार्थ व्हावे..

प्रतिभा चौगले यांच्या प्रतिभास या कवितासंग्रहाच्या इ-पुस्तकातील ही कविता.
हे इ-पुस्तक आपण खालील लिंकवर खरेदी करु शकता.

किंमत : रु.८०/-
सवलत किंमत : रु.५०/-

https://marathibooks.com/books/pratibhas-by-pratibha-chougale/

आंबा आहे फळांचा राजा
मधुर रसदार हापूसची मजा

फणसाला बुवा काटेच फार
रसाळ पिवळा गरा मात्र चवदार

केळी हिरवी, पिवळी किंवा वेलची
पौष्टिक गोड, रोजरोज खायची

द्राक्ष कशी घोसाला लगडलेली
सुमधुर, टपोरी नाशिकवाली

आईला म्हणावं फळं रोजच आण
चवीला छान नि आरोग्याचीही खाण

- यतीन सामंत

अस्सा आमचा कट्टा बाई, अस्सा आमचा कट्टा
मिळून सार्‍याजणी करतो, गप्पा थट्टा ।।
अस्सा आमचा कट्टा

कोण म्हणतो ग्रूप करावा, फक्त तरुणांनी
आम्ही देखील करू शकतो, आमचि मनमानी
भेदभाव नाही येते, छोटा आणि मोठा,
अस्सा आमचा कट्टा

रोजचा नाष्टा वेगळा, अन् रोजचा बेत वेगळा
पावभाजी शेव चिवडा, शिरा चकली वडा
लोणची, संत्री केळ्यांचाही, होता चट्टामट्टा
अस्सा आमचा कट्टा

सणवार वाढदिवस, येतात वेळोवेळी
कुणी वाटे चॉकलेट, तर कुणी देई गोळी
कधी मधी हाती येतो, प्रसादाचा पेढा
अस्सा आमचा कठडा

सांधेदुखी पाठदुखी, यांची हकालपट्टी
हृद्रोग, मधुमेह सार्‍यांची करतो आम्ही छुट्टी
साखर, तेल, तूप, डाळ, जमते आमची गट्टी
नको नको म्हणत जी ती, घेते अअपल्या वाटा
अस्सा आमवा कट्टा

पुस्तक डबे पैसे पिशवी, चाले देव घेव
अमकी म्हणे तमकीकडे माझा डबा ठेव
कुणी कुणाला घेई चिमटा, पाठीत एक धपाटा
अस्सा आमचा कट्टा

कुणी घरची राणी, तर कुणी करूण कहाणी
एकीसाठी दुसरीच्या डोळ्यामध्ये पाणी
सुखदु:खाचा चाले येथे अस्सा रोड बटवडा
अस्सा आमचा कट्टा

घटकाभर सार्‍याजणी विसरून जातो वय
नंतर येते जिला तिला आपल्या घरची सय
पत्नी, आई, सासू-आजी, लेवून एक मुखवटा
प्रत्येकीच्या होती पुन्हा, वेगवेगळ्या वाटा.

माझी जन्मदात्री
होती अतिव सोशिक
जणू एक पावन गंगोत्री
//१//
पहाटे उठावे
आटपावे आन्हिके ही
पाल्यांसाठी आदर्श जपावे//२//
होती सुगरण
कोंड्याचा मांडाही करी
लेकरा मायेची पखरण
//३//
न दुर्मुखलेली
सदाच होती हसरी
नी अगत्यास आसुसलेली//४//
जाता सोडूनिया
ये आठवण आईची
ना करमे तिला सोडूनिया//५//
जाता अचानक
हळहळ दाटे मनी
स्वप्नी डोकाव ना क्षणएक//६//

सौ.माणिक शुरजोशी
नाशिक

कीटक ते लहान असूनी
रहात होते फळामध्यें
विश्व तयाचे उंबर फळ
जीवन घालवी आनंदे १

ब्रह्मांडाची त्याची व्याप्ती
उंबराच्या नसे पलिकडे
ज्यासी ते अथांग समजले
बघूनी त्या एका फळाकडे २

माहित नव्हते त्या कीटकाला
झाडावरची अगणित फळे
सृष्टीतील असंख्य झाडे
कशी मग ती त्यास कळे ३

आपण देखील रहात असतो
अशाच एका फळावरी
हीच फळे असंख्य असूनी
असंख्य झाडे विश्वावरी ४

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

Ideal hero तुम्ही आमचे, नेहमी स्वाभिमानानेच जगलात,
रात्रीचा दिवस केलात, पण परस्थितिसमोर नाही झुकलात!!

तुमचा गौरव पाहुनी , आज मनही झाले तृप्त,
जन्मदाते तूम्ही आमचे, शब्दही झाले सुप्त!!

संस्कारांची दिली शिदोरी, त्यास गरजेची नाही तिजोरी,
कर्तव्य पूर्ती करून यथांग, कधी खेळलीत बालपणीची लगोरी!!

अभिमानाने मान उंचावली, आकाश आम्हा ठेंगणे झाले,
आनंद गगनी भिडला आमचा, यशात मी चिंब न्हाले!!

पुरे झाले कष्ट पप्पा, निवृत्तीची वेळ आली,
निवृत्ती नव्हे हो ही, जगण्याची नवी आवृत्ती आली!!

इंद्रधनुचे सप्तरंग, तुमच्यासमोर ते नग्ण्य,
तुमच्या या यशकिर्तीने जन्मदात्रीची कुसही झाली धन्य!!

– श्र्वेता काशिनाथ संकपाळ.