कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका
-
देहाच्या बाहेर मन आसक्त होते
देहाच्या बाहेर मन आसक्त होतेगात्रे शांत शिथिल डोळे विरक्त होतेमोहाच्या सावरीत तुझ्यात फुलून गेलेश्वासात बंद लय अंतरी सरगम उमलून गेलेओठ तुझ्या ओठांसाठी आरक्त व्हावेतुझ्या स्पर्शासाठी भाव मुग्ध व्हावेमिठीत तुझ्या अलवार चांदणे मोहून जावेतुझ्या बाहुत अलवर विरघळून जावेन सोसवते रात्र बेरात्र तुझ्यात मन गुंतावेतुझ्या भेटीत कितीक भाव अबोध गुंतावेमिठीत तुझ्या स्पर्श माझे अबोल लाजून मिटावेकितीक क्षण जातील असे भान तुझ्यात मिटावेअंतिम प्रवासी जाईल नौका मरणं सांगून न येतेअनंतात विलीन होईल देह वेळ न सांगून येतेआरक्त मन लोचनात जाणिव विरक्त आहेभेट तू लवकरी व्यक्त राधा साद घालत आहेतुझ्या ओढीत मन अबोल अलगद लाजलेतुझ्यात माझे भाव विरघळून हृदयस्थ लाजलेकुंजवनात ऋतुराज बहरुन वेळ लुब्ध दाटेभेट तू सांजसमयी तुझ्याविना व्याकुळ क्षण दाटे-- स्वाती ठोंबरे. -
माझं काय, तुमचं काय,
माझं काय, तुमचं काय,
प्रेमात पडलं की असंच व्हायचं !!
तिचं बोलणं, तिचं हसणं
जवळपास नसूनही जवळ असणं;जिवणीशी खेळ करीत खोटं रुसणं;
अचानक स्वप्नात दिसणं !
खटयाळ पावसात चिंब न्हायचं !
माझं काय, तुमचं काय
प्रेमात पडलं की असच व्हायचं !!केसांची बट तिने हळूच मागं सारली ...
डावा हात होता की उजवा हात होता?
आपण सारखं आठवतो,प्रत्येक क्षण,
मनात आपल्या साठवतो
ती रुमाल विसरुन गेली !
विसरुन गेली की ठेवून गेली?
आपण सारखं आठवतो,प्रत्येक क्षण मनात आपल्या साठवतो !
आठवणींचं चांदण
असं झेलून घ्यायचं !
माझं काय, तुमचं काय,प्रेमात पडलं की असंच व्हायचं !!
तिची वाट बघत आपण उभे असतो ...
ठरलेली वेळ कधीच टळलेली !
येरझारा घालणंसुद्धाशक्य नसतं रस्त्यावर!
सगळ्यांची नजर असते आपल्यावरच खिळलेली !!
माणसं येतात, माणसं जातात
आपल्याकडे संशयाने रोखून बघतात!
उभे असतो आपणआपले मोजीत श्वासः
एक तास ! चक्क अगदी एक तास !!
अशी आपली तपश्चर्या
आपलं त्राण तगवते !
अखेर ती उगवते !!इतकी सहज! इतकी शांत !
चलबिचल मुळीच नाही !
ठरलेल्या वेळेआधीच
आली होती जशी काही !!मग तिचा मंजुळ प्रश्नः
"अय्या! तुम्ही आलात पण?"
आणि आपलं गोड उत्तरः
"नुकताच गं ! तुझ्याआधी काही क्षण!"काळावर मात अशी !
तिच्यासोबत भुलत जायचं!
माझं काय, तुमचं काय,
प्रेमात पडलं की असंच व्हायचं !!एकच वचन
कितीदा देतो आपण !
एकच शपथ कितीदा घेतो आपण !तरीसुद्धा आपले शब्द
प्रत्येक वेळी नवे असतात !
पुन्हा पुन्हा येऊनही
पुन्हा पुन्हा हवे असतात !!साधंसुधं बोलताना
ती उगीच लाजू लगते,
फुलांची नाजूक गत
आपल्या मनात वाजू लागते !!उत्सुक उत्सुक सरींनी
आभाळ आपल्या मनावर झरुन जातं;
भिजलेल्या मातीसारखं
आपलं असणं सुगंधाने भरुन जातं !!भरलेल्या ढगासारखं
मनाचं भरलेपण उधळून द्यायचं !
माझं काय, तुमचं काय,
प्रेमात पडलं की असंच व्हायचं !!- मंगेश पाडगांवकर मराठी कविता
-
कीटकाचे ब्रह्मांड
कीटक ते लहान असूनी
रहात होते फळामध्यें
विश्व तयाचे उंबर फळ
जीवन घालवी आनंदे १ब्रह्मांडाची त्याची व्याप्ती
उंबराच्या नसे पलिकडे
ज्यासी ते अथांग समजले
बघूनी त्या एका फळाकडे २माहित नव्हते त्या कीटकाला
झाडावरची अगणित फळे
सृष्टीतील असंख्य झाडे
कशी मग ती त्यास कळे ३आपण देखील रहात असतो
अशाच एका फळावरी
हीच फळे असंख्य असूनी
असंख्य झाडे विश्वावरी ४-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com -
भावशब्द
शब्दातुनी उमललो
शब्दासंगे रांगलो
खेळलो बागडलो
शब्दातुनी नाहलो...स्पर्शता शब्दभावनां
अंतरातुनी दंगदंगलो
शब्दाशब्दांचा अर्थ
उलगडित राहिलो..शब्दांचेच ब्रह्मांड
मी वेचित राहिलो
गुच्छय संवेदनांचे
मी माळीत राहिलो...शब्दशब्द संजीवनी
प्रीतवात्सल्य प्राशिलो
भावशब्दात पावित्र्य
निष्पाप व्यक्त जाहलो...जाणुनी शब्दार्थ सारे
अंतर्मुख होत राहिलो
शब्द कृतार्थी, सांत्वनी
गीतात गुंफित राहिलो...-- वि.ग.सातपुते (भावकवी)
9766544908
रचना क्र. २८५
४/११/२०२२
-
कल्याणकारी अदृष्य
हसत जगावे हसत मरावे.
क्षणक्षण, धुंद मुक्त जगावे
स्वसुखातची रमता रमता
अंतरात विवेका जागवावे....मी जे वागतो, तेच बरोबर
असे भ्रामक निष्कर्ष नसावे
जीवात्म्याला त्या मन असते
कां? उगा कुणाला दुखवावे....अंती हिशेबात तोलणाऱ्या
चित्रगुप्ताला सदैव स्मरावे
संचित सत्कर्माचे, चिरंजीव
मनांधाराला, उजळीत रहावे....माणसा, माणसात देव पहावा
कल्याणकारी अदृष्या जाणावे
अस्तित्व, श्वासांचेही बेभरोसी
मनामनाला नित्य जपत रहावे-- वि.ग.सातपुते (भावकवी)
9766544908
रचना क्र. २६१
१५/१०/२०२२
-
तुझे तुलाच अर्पण !
तुझेच घेऊनी तुलाच द्यावे,भासते ही रीत आगळी
उमजत नाही काय करावे,तुझीच असतां सृष्टी सगळीवाहणाऱ्या संथ नदीतील,पाणी घेऊन अर्घ्य देतो
सुंदर फुले निसर्गातील,गोळा करुन चरणी अर्पितोअन्न ग्रहण करण्यापूर्वी,नैवेद्य तुजला दाखवितो
जगण्याचा तो मार्ग दोखवी,ह्याचीच पोंच आम्ही देतोविचार ठेवूनी पदोपदीं,साऱ्यांचा तूं असशी मालक
दुजास देण्यातील आनंद,हाच मिळवित असे एकडॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com -
कन्फ्यूज्ड !
पुण्यामधलंच स्थळ हवं ।
मुंबईला सेकंड ऑप्शन ।
लिकर पी कर विकएन्ड ।
लाईफसाठी हीच कॅप्शन ।।शनवारवाडा , वैशाली हे ।
आऊटडेटेड झाले पॉईंट्स ।
गोल ऍचिव्ह करण्यासाठी ।
शोधते मी नव्या हाईट्स ।।मल्टिप्लेक्स , मॉल मध्ये ।
टाईमपास भारी होतो ।
सिंहगड पर्वतीवर ।
आता कोण जातो येतो ?फेबु ट्विटर मेसेंजरवर ।
अपडेट्सचा धूर अन् जाळ ।
मेमरी होते फुल तरीही ।
नेटवरचा येतोच गाळ ।।जेवण घरचं बेचव सालं ।
हवा यार पिझ्झा बर्गर ।
पब क्लब डान्सफ्लोअर ।
सच तो है ये हुक्का पार्लर ।।बाईकवरची नशाच न्यारी ।
गच्च धरावं बॉयफ्रेंडला ।
तोंडावरती स्कार्फ बांधून ।
थेट घुसावं लॉंग ड्राइव्हला ।।चॅटिंग डेटिंग करण्यासाठी ।
फार्म हाऊस पॅकेजवाली ।
ब्रेकअप , पॅचअप इव्हेंट्ससाठी ।
तिथेच होते पार्टी ओली ।।ऑनलाइन मिटिंगमधल्या ।
पोझिशन्स अँड कमिटमेंट्स ।
एमबीए चं येडं पकवतं ।
रिझल्ट्स, मॉरल , एटिकेट्स ।।स्थळाला दे होकार बये ।
आई रडते रोज घरी ।
' वय वाढतं ' बोअर करते ।
पॅनिक होते घरीदारी ।।नकोच मुलं , नकोच नाती ।
डस्टबीन्स तर नकोच घरी ।
ऑकेजनली ड्रग्ज साठी ।
लिव्ह इन चा ऑप्शन भारी ।।चौकट नको , स्पेस हवी ।
त्यासाठीच तर धावाधाव ।
माझं पॅकेज , माझं शहर ।
मीच ठरविन , माझी हाव ।।* * * *
पस्तिसाव्या वाढदिवशी ।
कुणी नाही विश केलं ।
अजून तिला कळलं नाही ।
क्षितीज किती दूर गेलं ।।अजून तिला वाटत राहतं ।
पुण्यामधलंच स्थळ हवं ।
आरसा हसतो हळूच गाली ।
तिला नसतं भान नवं ।।- डॉ. श्रीकृष्ण जोशी, रत्नागिरी
-
वाऱ्यावरती हलती तरुलता
वाऱ्यावरती हलती तरुलता,पाने,फळे त्यातून बहरती,
निसर्गाची किमया सारी,
मानवा तू शिकणार कधी,-!!!सारी संपत्ती निसर्गाची,
तुझा देह ही केवळ माती,
का एवढी अहंता बाळगी,
मातीमोल सारे,मिळता गती,-!!मी, माझे, माझे करत राहशी,
वृत्ती का नसावी समाधानी,--?
धरातली नच तुझे काही, ---
तुज याची जाणीव नाही,--!!!त्याग शिकवतो निसर्ग केवळ,
दातृत्व त्याचे मोठे किती,
कळले ज्याला तो कधीही,
स्वतःची न गाणार महती,--!काय देशी तू झाडांना,
कचरा म्हणुनी खतपाणी,
झाड काय देते तुज,
विचार कर ध्यानीमनी,--!!!ओरबाडशी तू त्यांना,
सरळ सरळ घाव घालीशी,
जे हवे ते तोडून नेशी,
निर्घृणता ही कायमची,--!!!तरीही देती थंड सावली,
तक्रार त्यांची कुठलीच नाही,
अत्याचार त्यांच्यावर करशी,
बळी जाशी ना तूच शेवटी,--!!!हिमगौरी कर्वे.©
-
आतंकवादी
आजी वादी माजी वादी
समाजवादी प्रजा समाजवादी
लोकशाहीवादी हुकूमशाहीवादी
मवाळवादी जहालवादी
आस्तिक वादी नास्तिक वादी
धर्मवादी अधर्मवादी
भोगवादी चंगळवादी
राष्ट्रवादी राष्ट्रीयवादी
देशीवादी विदेशीवादी
खादी वादी विलायतीवादी
धर्मवादी धर्मनिरपेक्षवादी
आचार वादी भ्रष्टाचारवादी
जातीयवादी वंशवादी
वर्णवादी वर्णद्वेषवादी
काळेवादी गोरेवादी
अणुवादी अणुयुद्धवादी
वादी वादे जायते आतंकवादी(प्रसिद्धी लोकप्रभा साप्ताहिक ७ मार्च २००३)
-- विनायक अत्रे.
दिनांक: ११/२/२००३.
११ सप्टेंबर २००१ रोजी अमेरिकेचे वर्ल्ड ट्रेड सेंटर आतंकवाद्यांनी विमानात घुसवून जमीनदोस्त केले. त्यामागे ओसामाचा हात आहे असे अमेरिकेने जाहीर केले. आणि त्याला जिवंत किंवा मृत पकडण्याची घोषणा प्रे. बुश यांनी केली. एकविसाव्या शतकातील भयंकर आतंकवादी.
-
हे यंत्रा!
हे यंत्रा !
तुझी जात कोणती?
तुझा धर्म कोणता?
तुझा पक्ष कोणता?
तू सनातन आहेस?
कि पुरोगामी आहेस?
तू सजीव आहेस?
कि निर्जीव आहेस?
का बनवतोस रस्ता?
धर्मनिरपेक्ष तुझे काम
संविधानावर तर चालतोयस..
मानवी कल्याणासाठी तू..
यंत्रयुगातील तू..
कोणती घ्यावी शिकवण?
हे यंत्रा !विठ्ठल जाधव
शिरूर, जि.बीड
सं.९४२१४४२९९५
स्वाती ठोंबरेCopyright © 2025 | Marathisrushti