कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

कविवर्य सौमित्र यांची माफी मागून.. विडंबन.

थंडी जरा जास्त आहे दरवर्षी वाटतं...
दरवर्षी लग्नाचं स्वप्न उबदार मनात दाटतं.
तरी भावना चाळवत राहतात.
मन चाळवत नाही.
या एकांतात सिंगलतेशिवाय कुणीच बोलत नाही.
इतक्यात एखादी सुंदर ललना नजरेसमोर येते..
इतक्यात एखादी सुंदर ललना नजरेसमोर येते...
आपण पाहत नसलो तरी पदर नीट घेते.
नवरा तिचा जाडा, टकला डोळे वटारून बघत राहतो...
आपण फक्त डोळे झाकून हात चोळत जगत राहतो.
संध्याकाळ टळून रात्रीचा सुरू होतो पुन्हा खेळ...
आपल्या शिकोटीत शिरत राहते गार गार कातरवेळ.
चक्क डोळ्यांसमोर मित्र लग्न करून येतो.
दरवर्षी देव आपली अशी का परीक्षा घेतो.?

दत्तात्रय श्रीकांत गुरव
मोबा. -8605523618

आम्ही साहित्यिक फेसबुक ग्रुप

रोज सकाळीं प्रात: समयीं, पूजा करी देवाची ।
पूजे मधल्या विधीत, चूक न होई कधी त्याची ।।

स्नान करोनी नेसूनी सोंवळे, देव घरांत जाई ।
भाळी लावूनी गंध टिळा, मंत्रपाठ गाई ।।

सहयोग देई पत्नी, पूजा कर्मामध्ये त्याला ।
आधींच उठोनी झाडूनी घेई, स्वच्छ करी देव घराला ।।

करूनी सडा संमार्जन तेथें, सारवोनी घेई जागा ।
देवापुढती रांगोळी काढी, दिसे कशी सुंदर बघा ।।

बागेमध्ये जाऊनी मग ती, दुर्वा काढीत असे ।
पुष्प करंडीत फुले निराळी, ताजी सुंदर दिसे ।।

स्नान करूनी ओलेत्याने, पाणी ठेवी पूजेसाठीं ।
घास घासूनी चंदन मग ते, भरे लहानशी वाटी ।।

हरिनाम घेई मुखीं सतत, मंत्र जप ते येईना ।
पूजेच्या परि तयारीमध्यें, उणीव कधी ठेवीना ।।

जमवित होती पूण्य राशी, पतिची सेवा करूनी ।
द्विगुणीत होई सांठा, प्रभू सेवा लाभूनी ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

गालावरील लाली तुझ्या आजही टिकून आहे
धुंदी गुलाबी ओठांची अजूनही तशीच आहे ।
पाहून मजकडे स्मीतहास्य तू आता नको करु
गालावरची गोड खळी ती घायाळ करीत आहे ।
माळू नकोस तू तव केसात गजरा तो सुगंधी
नहालेल्या केसांचा सुगंध धुंद मज करीत आहे ।
खट्याळ तव नजरेने मजकडे तू पाहू नको
भाव तव डोळ्यातील बेहोश मज करीत आहे ।
आजही तीच तू आणि मीही आज तोच आहे
ओढ अजूनही एकमेकांना आजही तशीच आहे ।

सुरेश काळे
मो. 9860307752
सातारा.
दि. १० सप्टेंबर २०१८

अनुकरण करणे हा स्वभाव

काय मग म्हणू मी त्याला हो...।।धृ।।

स्वतंत्र बुद्धि तुम्हां असूनी

निर्णय शक्ती असते मनीं

दुजाचे जीवन यश बघूनी,

अनुकरण त्याचे करता हो....१,

अनुकरण करणे हाच स्वभाव,

काय मग म्हणू मी त्याला हो ...

त्याची स्थिती वेगळी होती

म्हणून यश पडले हातीं

वातावरण निराळे असती

तुम्हास सारे हे कळते हो.....२,

अनुकरण करणे हाच स्वभाव,

काय मग म्हणू मी त्याला हो ...

यशस्वी ठरला कुणी एक

जेव्हां केले प्रयत्न अनेक

विसरू नका नशीब ठीक

जे यशांत सहभागी होते हो....३,

अनुकरण करणे हाच स्वभाव,

काय मग म्हणू मी त्याला हो...

सोडून द्या अनुकरण ते

निर्णय घ्या जे बुद्धी सांगते

तुमचा आत्मा प्रभू असूनी

त्याजवरती विश्वास करा हो.....४

अनुकरण करणे हाच स्वभाव,

काय मग म्हणू मी त्याला हो ...

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

रंग बदलले ढंग बदलले,
साऱ्या जीवनाचे ।
बदलणाऱ्या परिस्थितीने,
तत्व शिकवले जगण्याचे ।।१।।

कैफ चढूनी झेपावलो,
नभात स्वच्छंदे ।
यश पायऱ्या चढत असतां,
नाचे मनीं आनंदे ।।२।।

धुंदीमध्यें असता एका,
अर्थ न कळला जीवनाचा ।
आले संकट दाखवूनी देई,
खरा हेतू जगण्याचा ।।३।।

दु:खामध्ये होरपळून जाता,
धावलो इतरांपाठीं ।
अनेक दु:खे दिसून येता,
झालो अतिशय कष्टी ।।४।।

दु:ख आपले निवारण्याते,
आनंद वाटे मनीं ।
इतर जणांची दु:खे हटविता,
द्विगुणीत झाला ।।५।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

काळजांचे गुंफीत धागे, प्रीत आपुली जडे,
कृष्णावर राधा भाळे,
गोकुळास किती वावडे,--!!!

सोडून मी आले ,
सारे घरदार अन् बाळे,
सोडला संसार सारा,
प्रेम केले रांगडे,--!!!

कृष्ण कृष्ण म्हणत म्हणत,
तन मन माझे अनावृत्त,
अनयाला ही जणू सोडले,
हरीशी जेव्हा झाले अद्वैत,--!!!

मन, काळीज, अंतर, हृदय,
सारे काही त्यास दिले,
आता, नाही काही उरले,
आत्म्याने आत्म्यास वरले,--!!

*तन का म्हणू ,ही तर वस्त्रे,
शृंगारात भिडती शरीरे,
प्रणय-लीलांचे खेळ सारे ,
भासती जगास सारे*,--!!!

परमात्माच हृदयात नांदे,
मुरलीधराचे गारुड हे,
परमात्म्याची पत्नी असे,
जी माझ्या आत्मी वसे,--!!;

लग्न माझे आहे लागले,
संसारात नाही अडकणे, अलौकिकाचे हे खेळ सारे,--
संसार मोहपाशांचे खेळणे ,--!!

एकात्मतेची ओढ वेगळी,
कृष्ण राधेची दुनिया आगळी,
प्रणय - शृंगारातही नसते,
कधी कुठे बळ वासनेचे,--!!!

© हिमगौरी कर्वे

दुष्काळानंतरचा पाऊस गारवा देणारा असतो,

प्रेयसीने प्रियकराच्या जखमेवर प्रेमाने फुंकर घालावी तसा...

तापलेली जमिन पावसाने थंड झाल्यावर आनंदाने हिरवा शालू नेसते,

साखरपुड्यात नववधू नेसते तसा...

सृष्टीचे हे बदलेले रूप शेतकरी डोळेभरून पाहातो,

प्रियकर आपल्या प्रेयसीचे अप्रतीम सौंदर्य चोरून पाहातो तसा...

शेतकर्‍याच्या स्वप्नांना पावसात नवीन पालवी फुटून तो आनंदी होतो,

प्रेयसीशीच लग्न ठरल्यावर प्रियकर होतो तसा...

कवी – निलेश बामणे

202, ओमकार टॉवर, बी – विंग, गणेश मंदिरा जवळ, श्रीकृष्ण नगर, संतोष नगर, जन.ए.के.वैद्य मार्ग, गोरेगांव ( पूर्व ), मुंबई – 400 065.

मो. 8652065375 / 8692923310

Email- nileshbamne@yahoo.com

nileshbamne10@gmail.com

(चाल : झुक झुक झुक रेल गाडी)

आली नशिबी रेलगाडी
रेल कसली जेल गाडी - झुक झुक ...
दादर हारबर सी.टी. लोकल
हिशेब येथे असतो पळपळ
कुणी गुदमरे कुणी लटकते
कुणी मारते उडी । - झुक झुक ...

कमला, विमला, अमला आली
कुणी नवोढा कुणी अवघडली
वृद्ध कोणी, षोडश वर्षा
कुणी चंचल गुड्डी । - झुक झुक ...

गर्दी येथे गचडी तेते
चोर शिपाई साव भामटे
किती दुकाने किति वाहने
जणू मुंग्यांच्या झुंडी । - झुक झुक ...

कचेरीतही तर्‍हा वेगळी
कुणी नेकींच्या कुणी फेकीची
नियमित विराळा बहुतेकांची दांडी । - झुक झुक ...

विरहात जरी कासाविस जीव
हॄदयातुनी , पाझरते भावप्रीत

अजुनही मन तुझ्यात गुंतलेले
स्मरणगंधला गंधाळ स्पंदनात

गुलमुसलेली ती सांज क्षितिजी
जणु रंगली तुझ्याच प्रतिबिंबात

मनांगणी दरवळते तीच बकुळी
मंत्रमुग्धली माझ्या भावशब्दात

दुःख वेदनांचे सावट जरी अंतरी
तरतो तव अस्तित्वाच्या खुणात

तुझ्याच रुपात जगविते कविता
प्रीतभावनांची झुळझुळ अंतरात.

-- वि.ग.सातपुते (भावकवी)

9766544908

रचना क्र.२६२

१६/१०/२०२२

माझ्यातला चांगुलपणा
मी पुन्हा जागवला
प्रेमभाव अंतरीचा
पुन्हा मी जोपासला
मनातली वैरभावना ती
कशी कावरी-बावरी झाली
प्रेमाच्या सानिध्यात
फार काळ नाही टिकली
खूनशी वृत्ती ती
मन पोखरत राहीली
चांगुलपणाला घाबरून
प्रेमाला शरण आली
तिरस्काराचे ते पेटते बाण
होते जरी सुटलेले
आपुलकीच्या ओलाव्याने
आपसुकच ते विझलेले
रोषानेही मग आपला
रस्ता तेंव्हा बदलला
द्वेषालाही अस्तित्वाचा
जणु उबग आला
स्वार्थाला स्वतःचीच
लाज वाटू लागली
मानवतेची ओळख मनाला
नव्याने पटू लागली
अहंकारानेही आपली
मान खाली घातली
सुंदरता माझ्या मनाची
तेव्हा मला दिसली
तुटलेले दूखावलेले
जवळ आले ते सारे
जिवन जगण्याचे सूत्र
सापडले मला ते खरे.

- डॉ. सुभाष कटकदौंड