तुजकडे पाहुनी मज,
गूढ काही वाटते,
ऊन सावली खेळ,
मनात, काहीसे दाटते,--!!!

तुझी चौकोनी नक्षी,
नजर फिरवी चोहीकडे,
आपल्यापल्याड काय चालते, लपवून ती दर्शवते,---!!!

काही दरवाजे उघडे,
का ठेवले कोणासाठी,
कोण तेथे वावरे,
कोण तिथे, संगती सोबती,--!!!

किरण प्रकाशाचे येती,
सावल्यांशी खेळत खेळत,
अस्तित्व कोणाचे असे,
कुणामुळे पसरत पसरत,--!!!

सुख दुखांचे शब्द ऐकशी,
जरी भले तू गवाक्षां,
निमूट सारे का ऐकून घेशी,
रडे ओरडे आणि संघर्षा,---!!!

किती भावनिक गुंता,
असेल तुझ्या देखत जाहला ताटातूट किती नात्यांची,
हा परिसर करून गेला,---!!!

कोण कळवळला, कोण नाचला, कोण आनंदे गहिवरून उठला,
उद्ध्वस्त होऊनी कोसळला,
काय कधी आणि कसे वागला, किती हिशोबांचा साक्षीदार तू
अचल तिथे तू खडा राहिला,---!!!

भासतोस निर्जीव जरी,
किती गुंतले तुझ्यात धागे,
तूही कोणात असा गुंतशी,
हिशोब सारे ठेवून मागे,--!!!

हिमगौरी कर्वे©

लाख मोलाचे
आयुष्य आपुले,
कोटी जणांचे आधार.
अन्यायाविरुद्ध लढणारे सारे,
संघर्षमय जीवनसरोवर.

घडविले आहे आपण
जन जीवनाला ...
देवूनी सुयोग्य आकार
वाढविले आहे आपुलकीने,
दीन-दुबळ्या बहुजनांना...
करुनी विषमतेचा प्रतिकार.

शिकविले आहे आपण,
निरक्षरतेलाही...!
ओतुनी जीव शाहीचा निर्विकार.
मिटविले आहेत
अंधाराचे दिवे...!
पेटवूनी सप्तरंगी इंद्रधनुविष्कार.

संघटीत केले आहे आपण,
विखुरलेल्या शक्तीहीन शक्तीसही...!
पेरुनी बीज एकतेचे महाअपरंपार.
फुलविले आहे आपण....
रानफुलानांही...!
जिरवुनी ओसाड मातीत महाज्ञानसागर.

लडविले आहेत, लढे
मानव मुक्तीसाठी...
घेवूनी तळहाती शिर.
काबीज केले आहेत, गड अनेक
राष्ट्र उभारणीसाठी....
खर्चुनी पोटचे प्राणप्रिय पोर.

रुजविले आहेत, आपण
स्वातंत्र्य, समता....
बंधुत्व, न्यायाचे धडे
चराचरात विश्वभर
पोसीले आहे आपण,
दु:खी कष्टी
निराधार मानवतेलाच...!
अखंडपणे आयुष्यभर.

- ©️ प्रा. शिवाजी आर. कांबळे (कवि, लेखक, संमिक्षक, संपादक, गीतकार)
☎️ मो.न.883 080 0335 ================================
Follow me on my Blog ID: https://kshivraj83.blogspot.com/ ================================

हिरवी माया हिरवी छाया हिरवी हिरवी काया

जगीचा, साराच छद्मीपणा
सुज्ञजन, सारे ओळखून आहे

सत्यता! विकृत मनांमनांची
साऱ्यांनाच, तशी ज्ञात आहे

काही, आत्मप्रौढी मिरविणारे
स्वतःला मी सर्वज्ञ मानत आहे

ते झाले जरी, थोडे आत्ममुख
स्वओळख त्यांची होणार आहे

जो शहाणा त्याचा बैल रिकामा
माणसा ही जगाची रहाटी आहे

मी,पणाचा आव कुणा नसावा
गर्वाचे घर नेहमीच खाली आहे

नम्रता, कृतज्ञता सदा वंदनीय
मीत्व! सर्वथाच निंदनिय आहे

करू नये सान, थोर इथे तुलना
सरणी सर्वां सारखा न्याय आहे

-- वि.ग.सातपुते.(भावकवी)

9766544908

रचना क्र. ३७.

६ - २ - २०२२.

विचार, भावना अंतरज्ञान, संगत असते तिन्हीची

यशस्वी करण्याजीवन, मदत लागते सर्वांची....१

तर्कशुद्धता ठरण्यासाठी, विसंगतीचा घेई आधार

जीवनाचे सत्य उकलन्या, बुद्धी करीत राही विचार...२,

राग लोभ प्रेमादी गुण, जीवनाची चमकती अंगे,

‘भावनेचा’ आविष्कार होतां, एकत्र सर्वां चालन्या सांगे....३,

शोध घेत असता सत्याचा, अनेक अडचणी त्या येई,

सत्य हेच असूनी ईश्वर, अंतरज्ञान तेच पटवी....४

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

तू माझी माऊली । मी वो तुझा तान्हा ।
पाजी प्रेमपान्हा । पांडुरंगे ।।

तू माझी गाऊली । मी तुझे वासरु ।
नको पान्हा चोरु । पांडुरंगे ।।

तू माझी हरिणी । मी तुझे पाडस
तोडी भवपाश । पांडुरंगे ।।

तू माझी पक्षिणी । मी तुझे अंडज
चारा घाली मज । पांडुरंगे ।।

पुरुषांना भावना नसतात,
असं जग गृहीत धरत राहतं,
त्यांच्या शांततेला कणखरपणा म्हणत
आतल्या वादळांकडे डोळे झाकतं.

ते हसतात, कारण हसणं अपेक्षित असतं,
ते थांबतात, कारण रडणं परवडत नाही,
शब्द गिळून घेतात छातीत,
आणि त्या गुदमरलेल्या नि:शब्दतेलाच
“पुरुषार्थ” असं नाव दिलं जातं.

त्यांचं मौन म्हणजे कमजोरी नाही,
ते एक न बोललेलं युद्ध असतं,
जिथे प्रत्येक शांत श्वासामागे
असंख्य न उच्चारलेले प्रश्न असतात.

कोणी विचारत नाही,
“तू कसा आहेस?”
कारण त्यांनी मजबूत असणं बंधनकारक असतं,
मजबूत दिसणं म्हणजे वेदनारहित असणं,
असा गैरसमज रुजलेला असतो.

पण लक्षात ठेवा,
शांत राहणंही एक वेदना असते,
स्वतःला बाजूला सारून
सगळ्यांना सांभाळण्याची
ती एक किंमत असते.

•ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे

गंगा आली मार्गामध्ये तहान आपली भागवून घे

संधी मिळता जीवनामध्ये उपयोग त्याचा करून घे

ठक ठक करुनी दार ठोठवी संधी अचानक केव्ह्ना तरी

गाफील बघुनि चित्त तुझे निघून जाईल ती माघारी

चालत राही सुवर्ण संधी हाका देवूनी वाटेवरी

बोलविती जे प्रेमाने तिज सन्मान तयांचा सदैव करी

धुंदी मध्ये राहून आम्ही चाहूल तिची विसरून जातो

जीवनातले अपयश बघुनी नशिबाला परी दोष देतो

यशस्वी ठरती तेच जीवनी उपयोग करुनी संधीचा

साथ देऊनी प्रयत्न्याची मार्ग निवडती योग्य दिशेचा

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

अथांग सारे विश्व हे, असंख्य त्याचे व्यवहार ।
कसे चालते अविरत, कुणा न कधी कळणार ।।
खंड न पडता केव्हाही, सूर्य-चंद्र येई आकाशी ।
वादळ वारा ऋतू बदले, चूक न होई त्यांत जराशी ।।
घटना घडे पुन्हा पुन्हा, आकार रूपे बदलत ।
हर घटनेचे वलय, फिरे एकची चाकोरीत ।।
प्रत्येक कालक्रमणाच्या आखून, दिल्या मर्यादा ।
ठेवी अडकवून त्यामध्ये, सर्वाना नियती सदा ।।
जरी भासे नवीन कुणा, नाविन्य सारे त्याचेसाठी ।
बघत नाही जूनेपण तो, येई नंतर त्याचे पाठी ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com