आवडीने भाव हरि-नाम घेसी ।
तुझी चिंता त्यासी सर्व आहे ।।

नको खेळ करु कोणत्या गोष्टीचा ।
पति तो लक्ष्मीचा जाणतसे ।
संकळ जीवांचा करितो सांभाळ ।।
तुज मोकलील ऐसे नाही ।।

जैसी स्थिती आहे तैशा परि राहे ।
कौतुक तू पाहे संचिताचे ।।

एका जनार्दनी भोग प्रारब्धाचा ।
हरिकृपे त्याचा नाश झाला ।।

तारकापुंजाची ताराराणी, ऐकते तुझे मनोगत,
कथा व्यथा सारी कहाणी,
समजते ग मज नकळत, --!!!

रंग तुझा चमकदार, दुधी,
पसरत नभी मंद प्रकाश,
उजळतेस कशी आकाशी
स्वयंप्रकाशी झगमग झगमग,--!

चंद्रराजाच्या जनानखानी,
अस्तित्व कसे तुझे ठळक,
किती राण्या असून भोवताली, तुझ्यावर त्याची मेहरनजर ,--!!!

तरीही भासशी किती एकाकी,
काय सोसशी अंतरी दुःख,
तोंड मिटुनी गप्प राहशी,
कधी लपवत आपले तेज,--!!!

अमावस्या येता जवळी,
कुढत कुढत आंत हृदयात, कोपऱ्यात उभी अवकाशी, कवटाळत फक्त एकांत,--!!!

चंद्राची तू खास राणी,
काय सल अंत:करणात,
जसा जसा तो पुढे जाई,
भरले डोळे सारखे वाहत,--!!!

सुधाकराने सेवा दिधली, कर्तव्यकठोर सारेच ब्रम्हांड, एकट्या ,--तुझा तो नाही,
जाणून घे आतल्या आत ,--!!!

जसा खेळतो लपाछपी,
इतर चांदण्या होती अधीर, ढगांआडून तो तुलाच पाही रजनीनाथ कसा चतुर,--!!!

© हिमगौरी कर्वे

युगानू युगें उभा राही, एका विटेवरी

कष्ट भोगतो भक्तांसाठी पांडुरंग श्रीहरी ।।धृ।।

आई वडिलांची सेवा

पुंडलीक भक्तीचा ठेवा

भक्तित होई तल्लीन

जगास गेला विसरुन

उभा करुनी तुजला, गेला निघूनी चंद्रभागेतीरी ।।१।।

कष्ट भोगतो भक्तांसाठी पांडुरंग श्रीहरी

विषाचा पेला

मीरेनें प्राशन केला

भजनांत गेली दंग होऊनी

पचविले विष तूं घेऊनी

दुधामधले विष शोषूनी, दाह त्याचा सहन करी ।।२।।

कष्ट भोगतो भक्तांसाठी पांडुरंग श्रीहरी

भक्तीत गुंगली राधा

तुमचा होता ध्यास सदा

कष्ट पडता संसारी

विसरुन गेली ती सारी

झेललेस तूंच ते वार पडले तिच्या पाठीवरीं ।।३।।

कष्ट भोगतो भक्तांसाठी पांडुरंग श्रीहरी

राहीला नाथाघरीं

आनंदाने पाणी भरी

श्रीखंड्या समजे तुजला

कुणी न जाणी भक्तीला

सुगंधी चंदन घासूनी, सेवा नाथाची करी ।।४।।

कष्ट भोगतो भक्तांसाठी पांडुरंग श्रीहरी

सखूसाठीं धावला

देह झिझविला

निवडणे केले, कांडणे केले

राशीभर धान्य दळले

उभा राहूनी पाठीं, सखूचे कामी मदत करी ।।५।।

कष्ट भोगतो भक्तांसाठी पांडुरंग श्रीहरी

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

विसरलास तू मानव पुत्रा,

नीतिमूल्ये सगळी,

काय दुर्दशा झाली तुझी, काय दुर्दशा झाली....।। धृ ।।

स्वप्नामध्ये दिले वचन,

पाळीले ते राज्य घालवून,

हरिश्चद्रांची कथा आजही

करीते मान ताठ आपुली....१,

विसरला तू मानव पुत्रा नीतिमूल्ये सगळी,

राजा साठी देई प्राण,

दुजासाठी होते जीवन,

‘सिंहगड’ तो घेई जिंकूनी

शिवरायाची शान राखली....२,

विसरलास तू मानव पुत्रा नीतिमूल्ये सगळी,

काळ असो तो पुरातन,

वा आधुनिक शिवकालीन,

पूर्वज सारे महान असता,

आज पुण्याई अशी का आटली?....३,

विसरलास तू मानव पुत्रा नीतिमूल्ये सगळी,

विश्वासाचे नाते गेले,

स्वार्थीपणाचे बीज अंकुरले,

लुटतो मानव एकमेका,

हीच चित्रे आज उमटली.....४,

विसरलास तू मानव पुत्रा नीतिमूल्ये सगळी

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

आखून देतो निसर्ग सदा,
मार्ग जीवनाचे ।
त्या वाटेवरी चालत रहा,
आवाहन त्याचे ।।१।।

चालत राहती जे जे कुणी,
त्यावरी विसंबूनी ।
यशस्वी होती तेच जीवनी,
समाधान लाभूनी ।।२।।

कर्ता समजूनी काही काही,
अहंकारी होती ।
सुख- दु:खाच्या चक्रामध्ये,
तेच सापडती ।।३।।

भटकत जाती भिन्न मार्ग,
काही कळापरि ।
परिस्थितीचे चटके बसता,
येती वाटेवरी ।।४।।

हिशोबातील तफावत ही,
दु:खाचे कारण ।
नजीक जाता आखल्या मार्गी,
सुखी होई जीवन ।।५।।

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

थांब विज्ञाना, नको लावूस शोध

नष्ट करुनी भावना, नको गमवू आनंद / धृ /

उंच मारुनी भरारी

पोहंचला चंद्रावरी

दाही दिशा संचारी

नष्ट केलास तू , चांदण्यातील आनंद १

थांब विज्ञाना, नको लावूस शोध

फुलांतील सुवास

फळांतील मधुर रस

पक्षांचा रम्य सहवास

नष्ट केलास तू, निसर्गातील सुगंध २

थांब विज्ञाना, नको लावूस शोध

नदीतील संथता

ओढ्यातील चपळता

धबधब्यातील प्रचंडता

रोखलास प्रवाह तू, घालूनी बांध ३

थांब विज्ञाना, नको लावूस शोध

शरिराची योजना

गुंतागुंतीची रचना

श्रेष्ठत्व दिले ज्ञाना

भावना व विचार यांचा, निर्माण केला वाद ४

थांब विज्ञाना, नको लावूस शोध

तुझ्या शोधांतील झेप

क्षणिक सुखाची झोप

परि करी निसर्गा ताप

नको करुं तूं, ईश्वरी दयेचा प्रवाह बंद ५

थांब विज्ञाना, नको लावूस शोध

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

..जीव नको देऊस मित्रा.

खोट्या प्रेमासाठी जीव

नको देऊस मित्रा

आई बापाचा जीव आहे

तुझ्यावर त्यांचा तरी

विचार कर लेकरा

जीवन दिलंय देवानं तुला

जगण्यासाठी एव्हड्या

लवकर जीवनाला नको

होऊस तू भित्रा

तळ हाताच्या फोडा प्रमाण

जपलंय त्यांनी तुला लेकरा

प्रेमाचं काय आज आहे उद्या नाही

पैश्याची जो पर्यंत नांदी आहे

तो पर्यंत तुझ्या सोबत तिची चांदी आहे

खोट्या प्रेमासाठी जीव

नको देऊस मित्रा

बहीण आहे तुला जरा

तिचा तरी विचार कर लेकरा

तू गेलास तर तिला

आधार कोण देईल मित्रा

..मधु दारसेवाड..

कांपू नकोस धरणीमाते ही नांदी प्रभूच्या आगमनाची वाटते ।। धृ ।।

जागो जागी अत्याचार …..

कशासाठी जगतो आपण,

विचार तुम्हीं करतां कां ?

मृत्यू येई तो जगावयाचे,

हेच धोरण समजतां कां ?

खाणे – पिणें वंश वाढविणे,

हेच जीवन असते कां ?

ऐष आरामी राहूनी तुम्ही,

देहासाठी सारे, हे मानता का ?

पाठीं लागूनी धनाच्या त्या,

बरोबर संपत्ती न्याल कां ?

पैसा मुलांसाठी ठेवून ही,

शिव्या त्यांच्या चुकवाल कां ?

सारे कळूनी वळत नसते,

तत्व हे जाणून घ्याल कां ?

उपयोग करूनी ज्ञानाचा,

जीवन चांगले कराल कां ?

सारे आहे प्रभूचे समजून,

शांत चित्ताने जगाल कां ?

दया क्षमा शांती हे गुण,

अंगी आपुल्या बाणाल कां ?

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

नव्हतो कधींही कवि वा लेखक

कसे घडले कांहीं न कळले

साहित्य सेवेचा गुण मिळूनी

काव्य मजला सूचू लागले १

वाङ्‍मयाविषयी प्रेम होते

वडीलांना त्या काळी

अथांग ज्ञान त्यांनी मिळविले

पुस्तके वाचूनी सगळी २

खो – खो मधल्या खेळा सारिखे

खो देत ते गेले बसूनी

साहित्याची ठेव सोपवूनी मज

ते गेले चटकन निघूनी ३

गोंधळून गेलो होतो मनीं

नव्हते ज्ञान कांहीं मजला

बरसत असतां त्यांचे ज्ञान

छिद्रे होती मज झोळीला ४

कुणीही नसता मार्गदर्शक

घडत होते सारे अवचित

चेतना देण्यास मज लागी

आशिर्वाद त्यांचा होता सतत ५

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com