(User Level: User is not logged in.)

कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

Sort By:

This articles are displayed in the order of publishing date
This articles are displayed in the order of modification date
The Articles are displayed in the order of publishing date. Oldest first.
The Articles are displayed in ascending order of title
The Articles are displayed in descending order of title
पोर्टलवरील नव्यांसोबत जुने लेखही वाचकांना दिसावेत यासाठी खालील यादी Random पद्धतीने आहे. विशिष्ट क्रमामध्ये यादी हवी असल्यास वरीलपैकी Radio Button क्लिक करा.
  • जलसंधारण दिन

    दुष्काळ आणि पाणीटंचाईने पोळणाऱ्या महाराष्ट्राला जलसमृद्ध करण्यासाठी मा.सुधाकरराव नाईक यांनी जलक्रांतीची बिजे रोवली.

  • आनंदमय जाग

    हलके हलके निशा जावूनी, उषेचे ते आगमन होई

    निद्रेमधल्या गर्भामध्यें, रवि किरणांची चाहूल येई...१,

    त्या किरणांचे कर पसरती, नयना वरल्या पाकळ्यावरी

    ऊब मिळता मग किरणांची, नयन पुष्पें फुलती सत्वरी...२,

    जागविती ते घालवूनी धुंदी, चैत्यन्यमय जीवन करी

    हा जादूचा तो स्पर्श असूनी, न भासे ही किमया दुजापरी...३

    डॉ. भगवान नागापूरकर

    ९००४९७९८५०

  • भोंडला (फेरीवाल्यांचा) (६)

    अरडी ग बाई, परडी, रस्त्यावरती गर्दी
    ही गर्दी कशाची, ही गर्दी फेरिवाल्यांची
    फेरीवाल्या फेरीवाल्या माल दे, माल दे हा मोल घे
    मोल ठेवला हातावर, गाडी होती नाक्यावर
    आता ह्याला शोधू कशी, बाईसाहेब पडतात अशा फशी

  • वातावरणाची निर्मिती

    वातावरण ते निर्मित होते, जसे जातां वागूनी

    हर कृतिची वलये बनती, तरंगे ती निघूनी...१,

    फिरत असती वलये तेथें, सारी अंवती भंवती

    चक्रे त्याची परिणाम दाखवी, इतर जनांवरती...२,

    जेव्हां कुणीतरी संत महत्मा, असे तुमच्या जवळी

    चांगुलपणाचे भाव उमटती, आपोआप त्यावेळी....३,

    जवळून जाता दुष्ट व्यक्ती ती, आपल्या शेजारूनी

    चलबिचल ते मन होते, केवळ सानिध्यानी.....४,

    याच लहरी घुसुनी शरिरी, मनी आघांत करती

    मनामध्ये तो बदल करूनी, तीच वृत्ती बनविती...५,

    विहीरी वरच्या दगडांनाही, खुणा पडती जेथे

    कसे टिकेल तन मन तेथे, नाजूक जे असते...६

    डॉ. भगवान नागापूरकर

    ९००४०७९८५०

    bknagapurkar@gmail.com

  • शांततेचा शोध

    मनाची शांति । मिळेना कुणा
    कुठें शोधूं ती । प्रश्न सर्वांना ।।

    जीवन ध्येय । शांततेसाठीं
    प्रयत्न होय । त्याच्याच पाठी ।।

    शांतीचे घर । अंतःकरण
    नसे बाहेर । कधीं चूकून ।।

    शत्रू शांतीचा । अशांति असे
    ठिकाणा त्याचा । बाह्यांत वसे ।।

    विरोधी दोघे । दूर राहती ।
    वाईट बघे । एकमेकाती ।।

    अशांत वाटे । मन तुम्हांला ।
    बोचती काटे । घेता तिजला ।।

    बाह्य असूनि । त्वरित दिसे ।
    चंचल मन । तिजला फसे ।।

    अशांती मनीं । येता तुमचे ।
    घ्या समजूनी । फळ बाह्याचे ।।

    बाहेरी मिळे । असे अशांति ।
    शोधा सगळे । आंतिल शांती ।।

    यत्न सुखाचे । अशांती आणी ।
    व्यर्थ तुमचे । श्रम होऊनी ।।

    प्रयत्न होतां । अशांति येई ।
    सोडून देता । शांतीच राही ।।

    शांति ईश्वर । रूप आगळे ।
    आनंद फार । कुणा न कळे ।।

    -- डॉ. भगवान नागापूरकर
    ९००४०७९८५०

  • उर्जा अर्पण

    करा सर्वस्व प्रभूसी अर्पण
    त्यांतच मिळेल समाधान

    जीवन अग्नी पेटत राही
    उर्जा निघे त्याचे ठायीं

    उर्जेचे होते रुपांतरण
    साधत असे कार्य त्यातून

    भावनेचा आविष्कार
    देई जीवना आकार

    व्यक्त करण्या भावना
    उर्जा लागे त्यांना

    एकाग्र करा मना
    सोडूनी सारी भावना

    एकाग्र चित्त हेच ध्यान
    प्रभू मिळण्याचे साधन

    सारी उर्जा ध्यानांत जाई
    तीच प्रभूसी अर्पण होई

    डॉ भगवान नागापूरकर

    ९००४०७९८५०

  • आमच्या वेळी शाळा होती खूप खूप छान

    आमच्या वेळी शाळा होती खूप खूप छान
    शाळेत असताना व्हायचे असे झेंडा वंदन
    भल्या पहाटेच आम्ही उठून गणवेश घालून
    पळत पळत ओळीत उभे रहायचे जाऊन
    मग निघायची मोठीच्या मोठी. प्रभातफेरी
    पालक उभे रहात कौतुकाने दारोदारी
    भारतमाता की जय. वंदेमातरम गर्जत असू
    पालक डोळ्यातील आनंदाश्रू असत पूसू
    आम्ही पुढे पुढे वेगात तर बाई यायच्या मागे धावत
    मुलांना गाठायच्या धापा टाकत टाकत
    एखाद्या मधूनच धपकन पडायचा
    मात्र न रडताच चटकन उठायचा
    झेंडा वंदन. गुरुजींचे छोटेसे भाषण.
    हातातील केळीचा खाऊ करी आमचे पोषण
    आई घरी गोडधोड करायची. सण होता खरोखरचा.
    आमच्या काळी असा झेंडा वंदन असायचा
    भारतमाता की जय वंदे मातरम
    -- सौ. कुमुद ढवळेकर.
  • तुझ्याविना

    उगाच हे नसूनही, दिसायचे असायचे
    तुझ्याविना कसे कसे, जगायचे उरायचे !!

    मनीच भाव आतले, जरा जरा जपायचे
    हळूच पापणीतले, दुःखही पुसायचे !!

    नवेच काही लाडके, तुझ्यापरी नसायचे
    तरीहि दंगदंगुनी, फुलात फुल व्हायचे !!

    रंग जीवनातले, जाहले फिकेफिकें
    खुळेच श्वास चंदनी , स्मरायचे, भरायचे !!

    -- ..... मी मानसी

  • झीज

    रात्रंदिनी कष्ट करूनी, झिजवत होता आपले हात,

    जीवनांतल्या धडपडीमध्यें, दिसे त्याची स्थितीवर मात....१

    पर्वा नव्हती स्व-देहाची, झिजवत असता हात ते

    जाण नव्हती परि ती त्याला, हेच कष्ट ते जगवित होते....२,

    श्रम आणि भाकरी मिळूनी, ऊर्जा देई तिच शरिराला

    ऊर्जेनेच तो देह वाढवी, समाधान जे मिळे तयाला...३

    डॉ. भगवान नागापूरकर

    ९००४०७९८५०

  • मित्रराज उगवताना

    मित्रराज उगवताना,
    सृष्टीवर घडे करामत,
    आभाळ उतरे जळात,
    त्याचे रूप दिसे पाण्यात,

    आरस्पानी निळे सौंदर्य,
    नजरा खिळवून ठेवी,
    हलते डोलते आभाळ,
    पाण्यात प्रतिबिंबित होई,

    वृक्षांचे समूह किती,
    धरतीवर कोण पेरती,
    निळाईत उठून दिसती, पहा,हिरवाईने नटती ,--!!

    तमाची शामत नसे, हळूहळू तो नाहीसा होई,
    प्रकाशाचे किरण घेऊनी,
    दिनकराचा प्रवेश होई,-!

    अंधारी बुडालेली सृष्टी,
    रंग तिचा बदलून जाई,
    कडेकडेने सोनेरी सोनेरी,
    पिवळसर उजेडाची घाई-!!

    प्रकाशाचा रांजण भरुनी,
    सूर्यराज दिमाखात येई,
    तांबड्या सोनसळी किरणांची,
    आता भाऊगर्दी होई,-!!

    डोंगर आपल्या डुलक्या सोडुनी,
    हात जोडुनी उभे राहती,
    सूर्यसम्राटाचे स्वागत करण्यां,
    भालदार चोपदार खडे होती,--!!!

    भास्कर जसा उगवतसे,,-
    पिवळसर प्रकाश सांडी, धरणीवरचे किरण ते,
    करत, दिवसाची नांदी ---!!!

    ©️ हिमगौरी कर्वे.