ये ! प्रियकरा स्वप्नात माझ्या,
स्वप्न मजला आवडते भावते
कल्पनेचे राज्य जरी,
आनंददायी वाटते....II धृ II
तव प्रतिमा मनी बसवली,
आठवण सदैव येवू लागली ।
जागेपणी मिळे न मजला,
स्वप्नी सारे तेच अनुभवते.......१
स्वप्न मजला आवडते ,
पूर्णत्वाचे सुख आगळे,
जीवन प्रवाही येती अडथळे ।
हवे हवेसे मनी ठरवी ते,
केवळ स्वप्नची मिळवूनी देते....२
स्वप्न मजला आवडते ,
कल्पना भाव तरंगे उठूनी,
रात्री गेल्या कित्येक रंगूनी ।
क्षणीक असूनी भ्रामक जरी,
स्वप्न दिलासी देवून जाते....३
स्वप्न मजला आवडते,
विश्वपसारा मायेचा हा,
जीवन गुंता दिसतो पहा ।
किरण आशेचे त्यात चमकूनी,
स्वप्न हे वरदान ठरते....४
स्वप्न मजला आवडते
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
नको रायगडा, तू रडू नकोस
कारण तुझ्या प्रत्येक उसाशातून माझी कविता जन्म घेते
शिवस्पर्शाची पावन धूळ मी मस्तकी लावताना
तू विषण्णपणे हसला होतास
अन् काळजाला हात घातल्यागत तुझी जखम वाहू लागली
तुझ्या तोंडच्या शिवकथा ऐकताना
ढासळणारी मातीही जीव गोळा करुन थांबली होती
गादीवरच्या खादीमध्ये गहाणलेली मराठी अस्मिता
पाहून तू वेडापिसा झाला होतास
तुझ्या असहाय नजरेत तरळणाऱ्या अश्रूंना
केवळ मीच साक्षीदार होतो
पण नको, रायगडा तू रडू नकोस
कारण तुझ्या प्रत्येक उसाशातून माझी कविता जन्म घेते
डोळ्यांत घुमारे, गळा दाटलेला नि मी निर्धारलो
धुमसती आग 'हरहर महादेव' नाही अजूनी विझली
पवित्र तुझ्या मातीशपथ ती मी जागवीन
निद्रिस्त निखाऱ्यावरील राख प्राणपणाने फुंकीन
शिंपणाने रक्ताच्या, स्वाभिमान मराठी फडकत ठेवीन
अन् तुजवरला एक पत्थर जिवंत पाहून तू कृतार्थलास
आतातरी रायगडा, तू रडू नकोस
कारण तुझ्या प्रत्येक उसाशातून माझी कविता जन्म घेते
न पाहवे बेईमानी पिढीची तुझ्याच, तुझ्याशी
न साहवे तुला मराठी रक्ताची उदासीनता
तुला जाणवे नाद टापांचा अजूनी
व्याकुळसी तू भारावसी फिरुनी फिरुनी
जिथे नित्यनेमे मिरवलेस पाऊल भाळी जयाचे
कुठे स्मरण कोणा इथे त्या महामानवाचे
तुझ्या वृद्ध डोळ्यांत अजून साकारे
तुला न अप्रूप ना अपूर्वाई तीनशेव्या सोहळ्याची
शल्य तुझे असावे- कारण तुला ठावे
पुनः स्मरणासाठी अजून वर्षे तीनशे जावयाची
पण आता आश्वस्त रायगडा तू रडू नको
कारण तुझ्या प्रत्येक उसाशातून माझी कविता जन्म घेते
-- यतीन सामंत
काव्य रचनेचा छंद लागूनी, कविता करू लागलो ।
भाव तरंगाना आकार देऊनी, शब्दांत गुंफू लागलो....१,
एका मागूनी दुसरी कविता, रचित मी चाललो
वही भरता संग्रहाची, आनंदात गुंग झालो...२,
अचानकपणे खंत वाटूनी, निराशा आली मनी
निरर्थक वेळ दवडिला, हेच समजोनी ....३,
बोध मिळूनी कुणीतरी सांगे, मूल्यमापन होईल
वेडेपणा वा शहाणपणा, काळ हाच ठरवील...४,
करूनी घेतले तुज कडूनी, कोणत्या तरी शक्तीने
कर्तेपणाचा भाव तुझ्यातील, सोडून दे तू मनाने....५,
असेल हे जर कृत्य त्याचे, काळजी त्याला यशाची
सैनिक तू लढत रहावे, आशा सोडून जिंकण्याची....६
डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
मातेच्या उदरांत असतां,
जाण असते त्या जीवाला,
प्रभूचाच मी अंश आहे,
सांगत असतो तो सर्वाला ।।१।।
सो s हं चा निनाद सतत,
कानास आमच्या ऐकूं येतो,
'तो' मीच आहे शब्दाने,
आत्म्याचेच अस्तित्व सांगतो ।।२।।
मातेच्या उदरांतूनी बाहेरी,
पडतां स्वतंत्र जन्म मिळे,
नाश पावूनी साऱ्या स्मृति,
स्वत:सहित विसरे सगळे ।।३।।
आतां त्याचा निनाद ‘को..हं’,
प्रश्न युक्त तो भरला असे,
“मी कोण आहे ?” विचारी सर्वां,
उलघडा त्यास होत नसे ।।४।।
जाणून घेण्या स्वत: विषयीं,
सारे आयुष्य खर्च करती
पुनरपि येतां स्मृति त्याला,
प्रभूमय हे सारे भासती ।।५।।
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
-- स्वाती ठोंबरे.
गेलास ना परदेशी लेकरा
भेट आता आपली होईल का?
दिर्घ आजाराने देह पिडीत
या त्रास मला रे सोसवेल का?
जिव गुंतला माझा तुमच्यात
आशा जागते इथे काळजात
या झडकरी तुम्ही भारतात
हितगुज साधुया आपसात
तुझ्या वडीलांनी गाठली साठी
लहान बहिण आहे रे पाठी
जीव तळमळतो भेटीसाठी
मला जगायचंय तुझ्यासाठी
-- सौ. माणिक (रुबी)
सतत फिरत राहते चक्र निसर्गाचे
उत्पत्ति स्थीति लय ह्या कालकृमणाचे ।।धृ।।
एक एक पाकळी
लहानशी कळी
जाई उमलून
फूल त्याचे बनून
सुगंधी टपोरे फूल
कांही वेळ राहील
कोमेजून जाई
देऊनी रुप बीजाचे
परत अंकूरण होई
दुजा एका झाडाचे ।।१।।
सतत फिरत राहते चक्र निसर्गाचे
एक एक पाऊल
टाकते मुल
वाढते हसून
बनते यौवन
एटदार तो दहधारी
कांही काळाची उभारी
देह होई विलीन
पेटवूनी दिवे वंशाचे
होई अवतरण
नव्या एका मानवाचे ।।२।।
सतत फिरत राहते चक्र निसर्गाचे
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com
मनी वाटते नाम तुझे, सदैव मुखी यावे,
कर्तव्या माजी एकाग्र असतां, कसे बरे हे व्हावे ?
कोडे हे उकलून घ्यावे......।। धृ ।।
श्वास चालतो रात्रदिनीं,
लक्ष्य न घेई खेचूनी,
ऊर्जा मिळते देहातूनी,
परि मनास बंधन नसावे....१,
कोडे हे उकलून घ्यावे
एकचि कार्य एके क्षणी,
एकाग्रता येई दिसूनी,
अवसर मिळे मग कोठूनी,
त्याच घडीला कसे नाम घ्यावे......२,
कोडे हे उकलून घ्यावे,
संसाराचे ‘जू’ मानेवर,
ओढण्यासांगे ईश्वर,
मार्ग सारे असता खडतर,
कसे त्यास वळवावे पाहावे......३,
कोडे हे उकलून घ्यावे.
-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com
Copyright © 2025 | Marathisrushti