कोठे चाललो आम्ही, जसे वाहती वारे,

दिशा नसे आम्हाला, जसे फिरती भोवरे ।।१।।

धावत सुटला एकसारखा, प्रत्येकाचा वेग निराळा,

कोठे चाललास? विचारतां हासत राहतो बावळा ।।२।।

नाही कुणा ध्येय निश्चित असे एक,

परिस्थितीच्या ओघांत, वाहत चाललो अनेक ।।३।।

जीवन कशासाठीं कळले नाही कुणां

जन्मलो म्हणून जगावे हेच वाटते सर्वांना ।।४।।

तशातच तरले कांहीं उध्दरुन ही गेले

मार्ग त्यांचे अनुसरुनी तसेंच मिळवा सगळे ।।६।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९७- १७०१८४

माझी ही गीतरचना पुणे आकाशवाणी केंद्रावरून प्रसारित झालेली आहे तसेच माझ्या काव्यसंग्रहामध्ये प्रसिद्ध झाली आहे

दुष्टकाळ रे म्हणती याला,
सांग पावसा कुठेशी दडला ?!| ध्रु ||

तुला गौरविले जीवनदाता,
स्वतःच ठरला खोटा आता,
कां रे डोळा असा उघडला ?
सांग पावसा कुठेशी दडला ? || १ ||

करीत होता मेघगर्जना,
गङगङोनी भिववी जनांना,
मुहूर्त टळला, तरीही अडला,
सांग पावसा कुठेशी दडला ? || २ ||

धाडधाड तू कोसळणारा,
छप्पर ढगांचे फाङणारा,
मेघराजा तो इतिहास घडला,
सांग पावसा, कुठेशी दडला ? || ३ ||

केली पेरणी, फळा न आली,
उरली - सुरली आशा पळाली,
बोल तुला रे, कुणी कोंडला ?
सांग पावसा कुठेशी दडला ? || ४ ||

अवर्षणाची अवकाळी ऐरण,
गाई - गुरांना नाही वैरण,
भयभीत होऊनी, जीवच उड़ला,
सांग पावसा कुठेशी दडला ? || ५ ||

मेघा धरणे कुणी भरावी ?
वरुणा, करुणा, किती करावी ?
भयसागरी या मानव बुडला,
सांग पावसा कुठेशी दडला ? || ६ ||

फसवे ढग हे अवती - भवती,
हुलकाउनी ते तोंड फिरवती,
पेच तुला कां, कसला पडला ?
सांग पावसा कुठेशी दडला ? || ७ ||

अवर्षणाने घडे उपोषण,
उपोषणाने घडे कुपोषण,
कुणास ठावे, दिस कसा पुढला ?
सांग पावसा कुठेशी दडला ? || ८ ||

जलातुनी रे जीव जन्मतो,
जलाकारणे जीव पोसतो,
हाय ! जलाविण तो तङफङला,
सांग पावसा कुठेशी दडला ? || ९ ||

आमिष तुजला नसे धनाचे,
वचन हवे कां, संतुलनाचे,
संकल्प आज मी झणी सोडला,
सांग पावसा कुठेशी दडला ? || १० ||

© रचना : उपेंद्र चिंचोरे

प्रदीप निफाडकरांची गझल

|| हरी ॐ ||

आपल्या देशाला थोर परंपरा ऋषींची,
संतांची आणि देशभक्तांची !
विज्ञान आणि तंत्रज्ञानात नाही ताबेदारी कुणाची,
उकल करू पाहतो न समजलेल्या ग्रहांची !

अश्या थोर इतिहासाला आणि प्रयासाला,
बट्टा लागला देश हिताला समलिंगी संबंधाचा !
नाही पटत मनाला, कीव येते बुद्धीची
समलैंगिक संबंधींची !

घटनेप्रमाणे लोकशाहीत मतस्वातंत्र सर्वांना,
तरी समलिंगी स्वैराचार नाही पसंत कायद्याला !
अभिव्यक्ती स्वातंत्र्याच्या नावाखाली,
माणूसच स्वत:चा बुद्धिभेद करू लागला !

काय त्या पुढारलेल्या चारपाच राष्ट्रांनी
समलिंगींसाठी कायद्यात केले बदल !
पण माहित नाही त्यांना
भविष्यात काय वाढून ठेवले आहेत बदल !

नुकसान आहे स्वत:चे,
राष्ट्राचे, मानवतेचे,
भविष्यात राष्ट्राला
कारण नाही कुटुंबनियोजनाचे !

असे कसे काही शहाणे सुरते,
वागतात बुद्धीभेदाने पछाडल्यासारखे?
हेच का देशप्रेम आणि भक्ती?

जगदीश पटवर्धन, दादर

वाळूत ओढत रेघा,
मी बसले होते
आठवणींच्या विश्वात
मी रमले होते.
कुठून तरी चाहुल मला लागली
दुसरे नव्हते कुणी
माझेच मन होते
कधी मी मनाला
कधी मन मला
अनेक आठवणींचे झरे वहात होते
आठवणीच्या झऱ्यांनी शब्द मूक झाले
बोलण्याचे काम मग अश्रूंनीच केले.

- कु. निलांबरी शां. पत्की

व्यास क्रिएशन्सच्या कस्तुरी - महिला विशेषांकातून साभार

हिवसी हिवसी थंडी बोचरी,
अंगास झोंबे गार गारूसी,
दुधाळ धुक्याची चादर वढुनी
धरती धवल रंगात रंगली....!

नवप्रभा अन नवचैतन्य,
गगणविहारी कलरव करती,
कवळे कवळे ऊन रवीचे,
भल्यापहाटे सत्संग करती....!

दारोदारी चेतती शेकोट्या,
तिथे चालती टिका चकाट्या,
कुणी उगाच खवचट बोलितो,
कुणी विनोदे खसखस पिकवी....!

जिकडे तिकडे चहल चहाटी,
सळसळ चेते चैत जगती,
पळ पळ पळे जव रवी आकाशी,
वळ वळ करते जगरहाटी......!

वेल वृक्षांवर मोती पखरले,
दव नसेच ते अमृत सांडले,
पर्णस्वादे रंध्रे ते प्राशन करती,
मला तर वाटे बाल घुटी ती....!

©गोडाती बबनराव काळे,हाताळा,हिंगोली.
9405807079

न चुकणारी घटना
रोजची नवी पहाट
पण आजची विशेष
वाटे मज प्रभावळ

तेज फाकले दशदिशात
चैतन्य सळसळले चराचरात
पक्षी कलरव करिते झाले
गरुड झेप घेत ,स्वप्न माझे नभात विहरले

फुलली वनराणी,
हलकेच आली फुलराणी
कुपी उघडता सुगंधाची
परिमल वाटत फिरली प्रभाराणी

ही एक नवी पहाट
न ठरो जगरहाट
या वर्षात दिसो नवा थाट
वाहू दे चराचरात
समृद्धिचा पाट

-- सौ.माणिक शुरजोशी
नाशिक

तू माझाच
श्वास तुच
ध्यास तुच
आस तुच

तू माझाच
आहे राम
घनश्याम
स्वप्नी शाम

तू माझाच
प्रियकर
युगे युगे
हा गिरधर

तू माझाच
गोकुळीचा
कृष्णसखा
मुरळीचा

तू माझाच
भेटतोस
वृंदावनी
रमतोस

तू माझाच
मी तुझीच
अलगुज
ही माझीच

अलगुज
ही माझीच

-- सौ. माणिक (रुबी)
नाशिक

धांवत असे मन आमचे, शोधण्या नेहमीं सुखाला
सुख तर आहे मृगजळ, फसवित राही सर्वाला...१

मृगजळाचे धावूनी पाठी, निराशा हाती येत असे,
वेडी आशा मनीं बाळगुनी, सुखासाठी तडफडत असे...२,

आपल्या हाती नसेल तेथें, सुख आम्हा भासत असे
जवळ जातां प्रयत्न करूनी, सुख नसूनी दुःखची भासे...३,

खरे सुख कशांत बघतां, तें तुमच्या मनींच वसत
बाह्य जगी शोधत असतां दुःख तुमचे हातीं लागते...४,

दुःख असे अंवती भंवती, सुख तुमच्या अंतर्यामीं
बाह्य जगातील सुख परि कधीं न येती तुमचे कामीं....५

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

जीवंतपणी घेई समाधी, ज्ञानेश्वर राजा ।

दु:खी होऊनी हळहळली, विश्वामधली प्रजा ।। १

सम्राट होता बालक असूनी, राज्य मनावरी ।

हृदय जिंकले सर्व जणांचे, लिहून ज्ञानेश्वरी ।। २

आसनीं बसत ध्यान लावता, समाधिस्त झाले ।

बाह्य जगाचे तोडून बंधन, प्राण आंत रोकले ।। ३

निश्चिष्ठ झाला देह जरी , बाह्यांगी दर्शनी ।

जागृत आसती प्राण तयांचे, आजच्याही क्षणी ।। ३

संचार त्यांच्या आत्म्याचा , सदैव होत राही ।

ज्ञान भुकेल्या भाविकाला, चेतना ते देई ।। ५

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०