शांत होती रात्र सारी, आणि निद्रे मध्ये सारे

खिडकी मधूनी वाहे, मंद मंद ते वारे....१

तोच अचानक तेथे, चिमणी एक ती आली

मध्य रात्रीचे समयी ओरड करू लागली....२

जाग येता निद्रेतूनी, बत्ती दिवा पेटविला

काय घडले भोवती, कानोसा तो घेतला....३

माळावरती बसूनी, चिव् चिव् चालू होती

बघू लागलो दूरूनी धडधडणारी छाती....४

मध्येच उडूनी जाई, दारावरती बसे

तगमग देखूनी तीची, कांहीं न कळत असे....५

भाषा न कळली जरी, धडकन सांगत होती

‘संकटात आहे हो मी, ह्या भयाण मध्यरात्री’....६

केवीलवाणी बघूनी, भूतदया ही आली

काय हवे तिजला, या अवचित वेळी....७

जेंव्हां बसे माळावरी, ओरड वाढत होती

हालचालीतील बैचेनी, काही सूचवित होती....८

आधार घेवूनी कसला, माळावरती चढलो

विखूरलेल्या सामानी, निरखूनी बघू लागलो...९

धस्स झाले मन बघूनी, एक लांब त्या सर्पाला

छोट्या घरट्या पुढती, विळका घालूनी बसला..१०

जीभल्या चाटीत होता, समोर बघूनी भक्ष्य

चिव चिवणारी पिल्ले, होती तयाची लक्ष्य....११

चाहूल माझी लागता, सावध परि झाला

छलांग मारीत वेगे, झरोक्यामधूनी गेला...१२

काळसर्प तो बघूनी, उडाली होती चिमणी

घुटमळला जीव परि, पिल्लामध्ये अडकूनी....१३

आघाद होता हृदयी, कळवळूनी ती गेली

मातृत्वातील ओढीने, गहीवरूनी ती आली...१४

भयाण असूनी संकट, चिमणीची बघता शक्ती

यश मिळविले तिने, योजूनी केवळ युक्ती....१५

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

रेशमी कोशात शोधले

मधाचे मोहोळ त्याने….

फाटलेलं कापड सुई-दोऱ्याने सहज शिवता येतं,
पण फाटलेलं नातं मात्र इतकं सहज जुळत नाही.

सुई प्रत्येक टाका घेताना स्वतः टोचणी सहन करते,
आणि दोरा मुकपणे प्रत्येक फट अलगद भरून काढत राहतो.

नात्यांनाही अशीच एक सुई हवी असते
चुकांची टोचणी स्वीकारणारी,
आणि असा एक दोरा
विश्वासाचा, प्रेमाचा आणि जिव्हाळ्याचा.

रागाच्या एका क्षणात नाती तुटतात,
पण ती पुन्हा जोडण्यासाठी
संयमाचे असंख्य टाके घालावे लागतात.

शिवलेलं कापड पुन्हा वापरता येतं,
पण शिवणांच्या खुणा कायम राहतात.
नात्यांचंही तसंच असतं...
माफ करता येतं,
पण मनावर उमटलेले ओरखडे सहज पुसले जात नाहीत.

म्हणून शब्द जपून बोला,
अहंकाराला थोडं दूर ठेवा.
कारण सुई-दोरा बाजारात सहज मिळतो,
पण मनापासून जपलेली नाती
पुन्हा पुन्हा मिळत नाहीत.

सुईची टोचणी क्षणभराची असते,
पण तुटलेल्या विश्वासाची वेदना आयुष्यभराची असते.

म्हणून...
नाती शिवताना सुईची टोचणी लागली तरी चालेल,
फक्त विश्वासाचा दोरा कधी तुटू देऊ नका.

कारण दोरा तुटला की,
नाती पुन्हा जुळली तरी
मनाच्या घडीत एक शिवण कायमची राहते...

*नाती जपणं म्हणजे जिंकणं नव्हे,
तर प्रत्येक वेळी थोडंसं स्वतःला विसरून
एकमेकांना पुन्हा पुन्हा स्वीकारणं होय.*

•ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे ✨
मो:- 9011841212

नवी घरे अन नव्या योजना
शहर विनटते रोज नव्याने
जुने जाऊनी नवेच सारे
सूर्यही उगवे नवलाईने

मातीच्या मूर्तीला देऊनिया एक नाव

पुजतो माणूस तुला का हे नाही ठाव ||

मंदिरात पुजारी घालतो भक्तीवर घाव

बाहेर समित्या साधती आपलाच डाव ||

माणसाला किती रे ही संपत्तीची हाव

नावावर तुझ्याच मारती मिशीवर ताव ||

मूर्तीला तुझ्या आज रे सोन्याचा भाव

विसर्जन करुनी विसरतील तुझे नाव ||

मनी नाही भाव तरी देवा मला पाव

अशा भक्तांसाठी किती ही धावा धाव ||

नाचती करुनी रे वेडेवाकडे हाव भाव

भक्तांच्या ह्या भक्तीचा लागत नाही ठाव ||

मुर्तीतल्या देवा कर न रे तू एक ठराव

राखेल पर्यावरण शाबूत त्यालाच पाव ||

रविंद्र कामठे

२२ सप्टेंबर २०१५.

ऊन पडले कोवळे,
धरणीवर तरंगत आले,
प्रकाशाचे खेळ सारे,
किरण हवे तसे रमले,--!!!

आकाशाचा गोल घुमट,
कसा तापून गेला,
किमया कशी तेजाची,
धरतीवर जमली पसरट,--!!!

दुपारचे ऊन,मध्यान्हाचे,
उष्ण उष्ण निखार,
मित्रराज" तळपता उभा,
रोपट्यांना फुटले धुमार,--!!!

वाढत गेला किरणांचा गरिमा,
झाडे सारी शोषती प्रकाश,
जीवन कसे तरारले,
हा निसर्गाचाच महिमा,--!!!

वाढे दुपारचे ऊन,
हळूहळू कलंडू लागे,
कलाकलाने मग ते सारे,
वामकुक्षी घेऊ लागे,--!!!

बराच काळ लोटला,
संध्या समय आला,
सोनेरी वातावरणाचा,
मुलामा,गगनी चढला,--!!!

आकाशातून ओघळते रंग,
त्यांना संधिप्रकाशाचा संग,
अंधाराचे वलय भोवती,
पक्ष्यांचे फडफडते पंख,--!!!!

हिमगौरी कर्वे

जगातील वस्तू, वाटे आकर्षक
देह सुख देण्या, समजे त्या ठिक...१

प्रत्येक गोष्टीला, डब्याचा आकार
सुखाचे वेष्ठन, ते चमकदार...२

चमक बेगडी, फसवी सर्वाला
काय डब्यामध्ये, कळेना कुणाला...३

झाकण उघडा, दुःख दिसे आंत
लपून बसले, प्रत्येक गोष्टीत...४

हात लावताच, दुःख हाती येई
भासलेले सुख, नष्ट होत जाई...५

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

मद, मोह, क्रोध, वासना शरीरांतर्गत किती भावना,माणूस नावाची जादू भारते,
नेहमीच मज हे दयाघना,--!!!

लोभ मत्सर इर्ष्या नीचता, माणसातही आढळते क्रूरता,
संपून माणुसकी, वृत्ती दानवी, दाखवतो आपली बा हीनता,--!!

तरीही माणूसपण असते,
एखाद्या सज्जन हृदयात,
माणुसकीचे महत्व जाणे,
कितीही असेल संकटात,--!!!

असा सज्जन प्रेम मानतो जगातील मोठी शक्ती,
हेच प्रेम असे त्याचे,
जगण्याची विशाल उक्ती,--!!!

मुके प्राणी वृक्षलता,
सारेच त्यापुढे झुकतात,
प्रेमळ बाळकडू मिळतां,
अधिक जीवन जगतात,--!!!

याच माणसात आढळते,
परमेश्वरावर अढळ भक्ती,
तीच तारक बनते,
जीवन सुसह्य सरतेशेवटी,---!!!

करुणा भाके तो भक्त,
लीन दीन ईश्वरापुढे,
जगाच्या कल्याणाकरिता,
ज्ञानेश्वरही घालती साकडे,--!!!!

हिमगौरी कर्वे
©

विश्वसनीय असे बघणे प्रेक्षकाला आवडते. जादुई कला मनोरंजक होण्यामागे हे एक कारण आहे. जादूगार,मुलांना प्रचंड आवडतो. कारण,तो मुलांना फसवतो.त्यांची फजिती करताना त्यांना हसावतो.आणि हसवता हसवता त्यांना जादुई खेळात सहज सामील करून घेतो. Birthday पार्टीत म्हणूनच जादूगारांना प्रचंड मागणी असते. मुले जादूगार भोवती लोह चुंबकाप्रमाणे गोळा होतात. त्याच्या जादूच्या प्रयोगात,जादुई खेळात, आनंदाने सामील होतात.

२००९ वर्षाची सुरुवात ‘गानहिरा’ या सुगम संगीत स्पर्धेच्या परीक्षणाने झाली. दादर माटुंगा कल्चरल सेंटर येथे ही स्पर्धा आयोजित केली होती.