कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

शत्रु तुमचा तुम्हींच असूनी तुम्हींच कारण दुःखाचे ।

सर्व दुःखाच्या निर्मितीपाठीं हात असती केवळ तुमचे ।।

बी पेरतां तसेंच उगवते साधे तत्व निसर्गाचे ।

निर्मित असतो वातावरण क्रोध अहंकार मोहमायाचे ।।

कसे मिळेल प्रेम तुम्हांला घृणा जेंव्हां तुम्हीं दाखविता ।

क्रोध करुन इतरांवरी मिळेल तुम्हांस कशी शांतता ।।

शिवीगाळ स्वभाव असतां आदरभाव कसा मिळे ।

शत्रुत्वाचे नाते ठेवतां सलोख्याचा सांधा ढळे ।।

इच्छा मात्र असते सुखाची सदैव मिळावा आनंद ।

शक्य होण्या वातावरणी हवा प्रेमळ सुसंवाद ।।

वागतां कसे या वरती आवलंबून सारे असे ।

वाईट वागण्याचे बी पेरुनी चांगले उगवेल कसे ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

सात कोटीची वस्ती असूनी, सुंदर वसले शहर एक ।

प्रत्येक जण स्वतंत्र असूनी, कार्ये चालती तेथे अनेक ।।

सुसंगता शिस्तबद्ध साह्य करिती एकमेकांना ।

शत्रूची चाहूल येतां, परतूनी लाविती त्या घटना ।।

अप्रतिम शहर असूनी, नाव तयाचे असे 'पुरूष' ।

'पुरू' म्हणजेच गाव असूनी, मालक त्याचा आहे 'ईश ।।

अशीच अगणित शहरे, या अथांग विश्वाच्या शरीरी ।

विधात्याची वास्तूकला, अप्रतीम अजोड ठरे खरी ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

योजना करी चाऱ्याची, मुख देण्याचे आधी,
तुझ्या दयेची किमया, कळली न कुणा कधीं....१,

बदल करूनी शरिरी, मातृत्वाचे भरतो रंग,
क्षिराचा देई साठा, पुलकित करूनी अंग...२,

सदैव तयार राहूनी, दाना देई भूमाता,
कुणी न उपाशी राही, काळजी घेई विधाता....३,

जन्म देवूनी साऱ्यांना, पोषण तोच करितो
अनंत उपकार करूनी, ऋणी आम्हा ठेवतो...४

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

बागेतील तारका-

थांबव गंगा यमुना मुली आपल्या नयनातल्या

हंसण्यात जन्म घातला मग ह्या कोठूनी आल्या ? //

हांसत गेले जीवन तुझे फूलपाखरा परी

तसेच जाईल भविष्यातें आशिर्वाद देतो शिरीं //

समजतील दुःखी तुजला नसता तो तुझा स्वभाव

हासून खेळून आनंदाने फूलवित रहा भाव //

जाणून घे स्वभाव सर्वांचे रमुन जा संसारी

चाली रितीचे पालन करावे तुझ्याच नव्या घरी //

आई बाबा दुरावले बाळगु नकोस खंत

पाहशील आम्हाला सासू सासऱ्याच्या रुपांत //

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

हरवुनी जाता क्षण श्वासासंगे
आयुष्य, विलया जात आहे
जीवसृष्टीची जरी ही सत्यता
मुक्ती जीवाची मन:शांती आहे।।

क्षणोक्षणी, शिकत जगावे
गतं न शोकं! सिद्धांत आहे
जे जे चांगले,ते नित्य स्मरावे
दुःख, वेदनां प्रारब्धभोग आहे।।

जीवनी, पेलुनिया आव्हानांना
संघर्ष करणे हाच पुरुषार्थ आहे
जन्म मानवी, कृपा दयाघनाची
तोच एक सद्बुद्धी देणारा आहे।।

विवेकी, सत्संगात सदा रहावे
मीत्व सोडुनी जगी जगणे आहे
केवळ मानवता, हाच एक धर्म
हेच सत्य जगण्याचे मर्म आहे।।

जगती, कुणीच कुणाचे नसते
एकटे येणे, एकटेच जाणे असते
जे घडते, सारी ईच्छा भगवंताची
ते आनंदे स्वीकारणे कर्तव्य आहे।।

-- वि.ग.सातपुते. (भावकवी)

9766544908

रचना क्र. ११६.

१५ - ४ - २०२२

गम्मत वाटली प्रथम मजला बहिरा ऐके कीर्तन

अश्रू वाहू लागले माझे नयनी भाव त्याचे जाणून

नियमित येई प्रभूचे मंदिरी श्रवण करी कीर्तन

केवळ बघुनि वातावरण ते तल्लीनच होई मन

सतत टिपत होते मन त्याचे इतर मनांचे भाव

केवळ जाणण्या भगवंताला डोळे आतुर सदैव

रोम रोमातून शिरत होत्या प्रभू निनाद लहरी

संदेश प्रभूचा पोह्चूनी आत्म्यास जागृत करी

होऊन गेला प्रभूमय बहिरा धुंद त्या वातावरणी

ऐकत होता तो शब्द प्रभूचे श्रवण दोष असुनी

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

छान चाललंय सगळं आपलं,

फक्त थोडंसं वातावरण तापलं,

गंमतीने आयुष्याच्या नावेमधलं,

हळूच स्मृतींच गाठोड मापलं…

इतभर सुख गोड मानलेलं,

पुरतं हसण्याचं मनी ठाणलेलं,

सांगा! आडव्या-तिडव्या आयुष्याचं,

गुपीत तरी कोणी जाणलेलं?

झुकझुक गाडी अन् वाऱ्यासारखं ,

आयुष्य भूरर्कन निघून गेलं,

रेसलींगच्या या वाटेवरती,

नेहमी भेटलं सारख्यास वारखं…

तूं तू – मी मी करता करता,

नात्यांचा धागा झीजुन गेला,

आपलेपणाचा काळा शालू,

माणुसकीने पांघरलेला……

– श्वेता संकपाळ (१७-०७-२०१८)

सुमनांजली या काव्यसंग्रहातून…..