विष्ठा बघूनी थुंकलो, घाण वाटली मजला
अमंगल संबोधूनी, लाखोली देई तिजला....१,

संतापूनी मजवर , कान उघडणी केली
तुझ्याचमुळें मुर्खा मी, अमंगळ ती ठरली, २

आकर्षक रूप माझे, लाडू करंज्यानें युक्त
कपाटातूनी काढूनी, केले सारे तूंच फस्त ३

परि मिळतां तुझा तो, अमंगळ सहवास
रूप माझे पालटूनी, मिळे हा नरकवास ४

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

अस्तित्वाचा क्षणभंगुर भरोसा

राम : ( दशरथाला) –
शोक आवरा अपुला, आणिक निरोप द्या आतां
करील तुमची वचनपूर्ति हा सुत मोदें, ताता ।। १

ब्रीद हेंच आपुल्या कुळाचें –
‘वचन दिलेलें पाळायाचें’
माझ्या प्रेमापोटीं कां कर्तव्याला चुकतां ? २

वचनपूर्तता तुमची व्हाया
सिद्ध असे मी वनात ज़ाया
भाग्य म्हणूनच मला लाभला तुम्हांसमान पिता ।। ३

पुत्रनीति जी आहे सक्षम
पितृसुखा ती देइ अग्रक्रम
गुरुजन, ज्ञानी, मुनी दुजोरा देती याच मता ।। ४

लोभ नसे राज्याचा मजला
पहा मुगुट हा लगेच त्यजला
राहो आनंदात त्यामुळे कैकेयी माता ।। ५

नको रडूं कौसल्या-माते
तात विनंती, पुसा नयन ते
राज्य अयोध्यानगरीचें भोगो माझा भ्राता ।। ६

द्या भरताला हें सिंहासन
वराप्रमाणें, द्या मजला वन
यत्न फोल हा थांबविण्यांचा मज जातां-जातां ।। ७

दिनरातीं मज नका आठवूं
कुणां भेटण्यां नका पाठवूं
चौदा वर्षें झाल्यानंतर येइन मीच स्वत: ।। ८

आशिष गुरुजन-आप्तेष्टांचे
चरण वंदुनी निजमातांचे
निघतो मी तात्काळ काननीं, क्षणहि न घालवितां ।। ९

ही मज वाटत नाहीं शिक्षा
सुतधर्माची आज परीक्षा
लागल्यास अर्पीन प्राण, राज्याची काय कथा !! १०

- सुभाष स. नाईक

-- स्वाती ठोंबरे.

कशासाठी जगतो आपण,

विचार तुम्हीं करतां कां ?

मृत्यू येई तो जगावयाचे,

हेच धोरण समजतां कां ?

खाणे – पिणें वंश वाढविणे,

हेच जीवन असते कां ?

ऐष आरामी राहूनी तुम्ही,

देहासाठी सारे, हे मानता का ?

पाठीं लागूनी धनाच्या त्या,

बरोबर संपत्ती न्याल कां ?

पैसा मुलांसाठी ठेवून ही,

शिव्या त्यांच्या चुकवाल कां ?

सारे कळूनी वळत नसते,

तत्व हे जाणून घ्याल कां ?

उपयोग करूनी ज्ञानाचा,

जीवन चांगले कराल कां ?

सारे आहे प्रभूचे समजून,

शांत चित्ताने जगाल कां ?

दया क्षमा शांती हे गुण,

अंगी आपुल्या बाणाल कां ?

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

ईश्वर आहे नामांत परि,

नाम कुणाचे घेता?

विठ्ठल हरि पांडूरंग वा

अल्ला येशू असतां ।।१।।

असंख्य त्याची नामे असतां

एकच आहे भगवान ।

कांहीही म्हणता येईल तो,

त्याची करीतां आठवण ।।२।।

आठवणीतच तो लपला आहे,

दिसत नाही कुणा ।

रुप कुठलेही स्मरा,

दिसेल तुमच्या नयना ।।३।।

रंग रूप आणि आकार देणे,

असते सोई साठी ।

एकाग्र करण्या चंचल चित्ता,

सारे कामी येती ।।४।।

निर्गुण निराकार भासतो,

एकाग्र होता चित्त ।

नाम मार्ग हे लय आणूनी,

हेच असते साधीत ।।५।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

एक ती झोप स्वप्न बघत राही
शिणवून शरीर ताप जीवास सुख देई

स्वप्न जाई विसरुन जाग येता मनां
जागे मन स्वप्नांत भासवी वेगळेपणा

एकाच मनाच्या दिसे ह्या दोन भुमिका
भिन्नता त्यांत भासे जाऊन दोन टोकां

स्वप्न आणि जागेपण देहाच्या दोन स्थिती
नाण्याच्या बाजू दोन एकमेका न मिळती

डॉ. भगवान नागापूरकर
२४- १११२८३

व्यास क्रिएशनच्या प्रतिभा दिवाळी २०२० च्या अंकामध्ये प्रकाशित झालेली वैभव दळवी यांची हि कविता

जुलैच्या शेवटच्या आठवड्यात वरुणराजाने अख्ख्या महाराष्ट्राला अक्षरश: झोडपून काढले. या विक्रमी पावसाने मुंबई आणि कोकणाची पार वाताहत केली. विदर्भातील काही भागालाही मोठा फटका बसला.

असे दान द्यावे की,
समोरचा अचंबित व्हावा,
मापे भरून ओतावे,
हात ओसंडून वहावा,
करावे रक्तदान सारखे,
रुग्णांसाठी ते जीवनदान,
अन्नदानासारखे पुण्य नसते, भुकेल्याला करते तृप्त,
विद्यादान श्रेष्ठ दान,
सरस्वती प्रसन्न होई,
दुसऱ्याला दिल्याने ज्ञान,
आपुले बघा वाढत जाई
कला दान करता आपण,
निर्मितो एक कलाकार,
सेवा तिची करत करत,
जिवंत,ठेवेल कला तर ,
अवयव दान केल्याने पण,
एका असहाय्य वरच उठे ,
अशा रुपे जगतो माणुस,
पुन्हा जसे जगाया मिळे, नेत्रदानाची महती सगळी,
डोळस होतात काही अंध,
दुनिया बघत बघत सगळी,
आनंदे बागडती स्वच्छंद,
शरीर त्याचे- डोळे आपुले,
दृग्गोचर होण्या आपली दृष्टी,
नजर करून पुन्हा पारखी,
वेगळीच सारी भासते सृष्टी,
निसर्ग देतो जसे भरभरून',
अलोट, असीम दानाचा सागर,--
दातृत्व दाखवावे लुटून-लुटून,
उदारतेचेच व्हावे आगर--!!!

हिमगौरी कर्वे.©