कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका
-
लुब्ध प्रीतीत भाव लपून आहे
लुब्ध प्रीतीत भाव लपून आहेसांग दर्पणा चेहेरा मूक का आहे?प्राजक्त फुलांत गंध बहरुन आहेसांग रातराणी हितगून तुझे अबोल का आहे?प्रत्येक प्रश्नास उत्तर कधीच नसतेसांग सखे मग तू काय शोधत आहे?नजरेतल्या भावनांचे अर्थ मिटून आहेनात्यांत प्रेम माया का हरवून आज आहे?प्रत्येक अर्थाचे पड अंतरात व्यापून आहेन कळतात जाणिवा माणूस निःशब्द का आहे?टपोरे चांदणे चंद्र साथीस बहरुन आहेआकाश पाण्यातले प्रतिबिंब का धूसर आहे?समजावल्या मनास कितीक मन परी वेडे आहेस्वैर होते मन अवखळ दोष तनास का लागत आहे?आयुष्याच्या पटावर डाव रोज नव्याने आहेका खेळवते नियती विधिलिखित का रुसून आहे?माझीच मी एकाकी अबोल मिटून आहेहृदयातल्या भावनांचा का दाह पेटला आहे?शाश्वत असे न आयुष्यात काही कुठलेपरी मन ओले भिजून हरवून कोठे आहे?एक हास्य गाली अबोल लाजून भाव आहेसुखाचे धागे भवती दुःख हृदयात का लपून आहे?आहे असे हे जीवन रोज खेळ रंगतो आहेन सुटते गणित काही गुणसूत्र सारे चुकून का आहे?आयुष्य रंगमंच खुला हा नाटकं जीवनी व्यापून आहेमाहीत सारे मनास परी माणूस सुख शोधीत का आहे?-- स्वाती ठोंबरे. -
मला विठ्ठलाचा विरह सोसवेना
अजूनी दिसेना पंढरीचा राणा
मला विठ्ठलाचा विरह सोसवेना ।।
बुवा-साधु-स्वामी यांचे पाय वंदिले मी
पुराजी नि पंडित यांचे पंथ धुंडले मी
परी विठ्ठलाच्या दारीं कुणी पोंचवेना ।।
पांडुरंगभेटीपुढती खुजे सप्तस्वर्ग
दुबल मी, दुर्गम दुष्कर नरजीवनमार्ग
पदोपदीं सहा रिपूंची रोखतसे सेना ।।
अंधच मी, पाहिन कैसे सुंदर तें ध्यान ?
मूढ पुरा , गूढ सारें परब्रह्मज्ञान
ध्यास असुनीही विषयपाश तोडवेना ।।
-- सुभाष स. नाईक
पंढरीचा राणा
-
तयांना मृत्यूची वाटे भीति
अस्तित्वशक्तीला बाधा येणें, अति भयंकर घटना ती
तयांना मृत्यूची वाटे भीति....।।धृ।।गरिबीत जगती कित्येक,
भ्रांत पाडे ती भाकरी एक
जगण्यासाठीं झगडा देती, तयांना मृत्यूची वाटे भीति....१,आरोग्याला धक्का बसतां
शरिर जर्जर होवूनी जातां
देह तारण्या धडपड होती, तयांना मृत्यूची वाटे भीति....२,समाज रचना बघा कशी,
लौकिक जाई तो राही उपाशी
कुणी न दाखवी सहानुभूती, तयांना मृत्यूची वाटे भीति...३,प्रवास करिता वाहनातूनी
अपघात शंका येई मनी
अवलंबून जे दुजावरती, तयांना मृत्यूची वाटे भीती....४डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com -
गरीब-श्रीमंत
-
असा मी
जगण्यात रोज मरतो
मरण्यास खास जगतो..साधून संधि मीही
मनसोक्त येथ चरतो ..उत्कर्ष का कुणाचा
पाहून आत जळतो ..खड्ड्यात तोहि पडता
का मी हळूच हसतो..अपघात दूर दिसता
मागे खुशाल पळतो..-- विजयकुमार देशपांडे, सोलापूर
9011667127 -
मिठापरी जीवन
खारेपणा हा अंगी असतां,
कोण खाईल केवळ मीठ,
परि पदार्थाला चव येई,
मिसळत असता तेच नीट ।।१।।
जीवन सारे खडतर ते,
भासते मिठासम मजला,
केवळ जीवन बघता तुम्हीं,
पेलणें अवघड सर्वाला ।।२।।
तेच जीवन सुसह्य होई,
‘आनंदात’ जेंव्हां मिसळते,
हर घडीच्या प्रसंगामध्ये,
समाधानाचे अंकूर फुटते ।।३।।
डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
-
जेवणाच्या राशी
थोडेसेच जेवण का असेना
मेष आवडीने खाणार..
गरम, चमचमीत पदार्थांवर
यांची पहिली नजर जाणार.. ।।१।।वृषभेची व्यक्ती दिलखुलास पणे
दाद देऊन जाते..
लोणची-पापडासारखे पदार्थही
अगदी चवीचवीने खाते.. ।।२।।कधी मारुनी मिटक्या,
कधी नन्नाचा चाले पाढा..
मिथुनाचे कौतुक मधाळ
तर टीका कडवट काढा.. ।।३।।'अन्न हे पूर्णब्रह्म' म्हणत
कर्केचे होते पूर्ण जेवण..
रुचकर पण थंड अन्नही हे
कसे पटकन करतात सेवन? ।।४।।राजस जेवणाच्या सिंहेचा
केवढा राजेशाही थाट..
थोड्याथोड्या सर्वच पदार्थांनी
यांचे भरुन जाते ताट.. ।।५।।'कमी-जास्त नाही ना?'
याची उगाच बाळगून भीती..
इतरांकडे पाहून ठरते
कन्येची जेवायची नीती.. ।।६।।भात-भाजी-आमटीबरोबर
पचतील तेवढ्याच पोळ्या..
अशा संतुलित आहारानंतर
तूळ खाते पाचक गोळ्या.. ।।७।।काही Missing आहे का
कधी कळतही नाही..
साधे नेहमीचेच जेवण
पण वृश्चिकेला रुचत नाही.. ।।८।।कधी पटपट-झटपट जेवण
तर कधी अगदीच वेळकाढू..
धनू काढत नाही जेवताना खोड्या
पण वेळ मिळताच संधीसाधू.. ।।९।।ना कधी कौतुक
ना कसली नकारघंटा..
गपगुमानं जेवतो मकर
करत नाही कधी थट्टा.. ।।१०।।निश्चित वेळ जेवणाची
पार्टी असो वा एखादे लग्न..
कुंभेची चिकित्सक वृत्ती
नेहमी रेसिपी जाणण्यात मग्न.. ।।११।।कधी-कुठेही जमते
मीनेची खाण्याशी गट्टी..
पोटभर खाताना घेतात
'डाएट' नावाशी कट्टी.. ।।१२।। -
असा कसा, जसा तसा
असा कसा, जसा तसा,
जीवनाचा हा प्रवास,
किती कष्ट दुःखे, यातना,
कधी आनंदाचा मधुमास,--कधी कटू कधी गोड,
कधी तिखट, कधी आंबट,
चवी जितक्या येती वाट्या,
तितुके पडती विविध सायास,--कधी गंमत, कधी मजा,
कधी जोरा, कधी सजा,
कधी रंक होतो राजा,--
कधी राजाचाच बने दास,--!!!केव्हा वाटे जीवनगाणे,
सुरेल स्वर्गीय ते तराणे,
कधी अंतर्दुःख पुराणे,
कधीही सोसावे घोर शल्यांस,--!!पाऊस आठवणींचा जसा,
हृदयात अविरत पडतां,
गहिंवर मनातले संचारता
ओसंडे संयमाची कांस,--!!!कधी प्राक्तनाचा लचका,
कधी दुष्कर्मांचा फटका,
केव्हा सामोरी अपघाता,
कधी अचानकच हर्षोल्हास,--!!!वेळ पुढे-पुढे धावता,
आयुष्याला गती मिळतां,
सरता काळाचा महिमा,
भूतकाळी रमणे खास,--!!!
वेदनांची रेलचेल होता,
शारीरिक व्यंगे उफाळता,
यातनांचा करता सामना,
हतबलता करे सारखे उदास,--!कधी श्रद्धा, तर अंधश्रद्धा,
तोंड देणे, कधी विश्वासघांता,
कधी नात्यांचा होतसे चुरा,
असे शत्रुत्वही घेते घास,--!!!प्रश्न कधी अस्तित्वाचा,
केव्हा अस्मिता, अहंकाराचा,
कधी दीनदुर्बळ जिकिरीचा,
अपुरे ठरती सारे प्रयास,--!!!हिमगौरी कर्वे ©
-
भोंडला (फेरीवाल्यांचा) (६)
अरडी ग बाई, परडी, रस्त्यावरती गर्दी
ही गर्दी कशाची, ही गर्दी फेरिवाल्यांची
फेरीवाल्या फेरीवाल्या माल दे, माल दे हा मोल घे
मोल ठेवला हातावर, गाडी होती नाक्यावर
आता ह्याला शोधू कशी, बाईसाहेब पडतात अशा फशी -
गझल – प्रार्थना ही तिला भावली शेवटी
गझल
वृत्त :- स्त्रग्विनी
*लगावली* :- गालगा गालगा गालगा गालगा
प्रार्थना ही तिला,भावली शेवटी
साथ देण्यास ती,धावली शेवटीपोसली मी जिला रक्त पाजून ती;
नागिणी सारखी,चावली शेवटीशोधली मी दया गावखेड्यात पण
माझिया अंतरी , घावली शेवटीकोण येणार अंती बरे सोबती
साथ येणार ती,सावली शेवटीसोडली साथ मी,काल तीची जरी
हाक देताक्षणी पावली शेवटी© जयवंत वानखडे,कोरपना
स्वाती ठोंबरेCopyright © 2025 | Marathisrushti