कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

चालली स्पर्धा साऱ्यांची, प्रभूची सेवा करण्याची....।।धृ।।

निशाराणी संचारी

निद्रीत जाई पहारेकरी

खट्याळ वारे धावूनी

दारे दिली उघडूनी

विज चमकूनी आकाशी मदत होई वसुदेवाची....१

चालली स्पर्धा साऱ्यांची प्रभूची सेवा करण्याची

पावसाच्या पडती सरी

पक्षी नाचती तालावरी

कोकीळेचे सुरेल गान

आनंदाने वातावरण

नागराजा फना काढूनी काळजी घेई नव बाळाची....२

चालली स्पर्धा साऱ्यांची प्रभूची सेवा करण्याची

स्पर्श होता पायाचे

पाणी दुभंगले यमुनेचे

वाट त्याची करूनी

काढूनी साऱ्या अडचणी

नंदाघरची कन्या माया दाखवी रूपे चमत्काराची...३

चालली स्पर्धा साऱ्यांची प्रभूची सेवा करण्याची

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

नियोजनाच्या लागून मागें, भविष्याची आखतो चौकट
कल्पकतेच्या आहारी जावून, चालण्या विसरे पावूल वाट....१,

अनेक वाटा दिसूनी येती, भविष्यामधळ्या कल्पकतेला
वर्तमान त्या काळाकरिता, जावे लागते एकाच दिशेला...२,

उठूनी करा त्याच क्षणीं ते, वृत्ति असावी अशीच सदा
उद्यांवरती कार्य टाकतां, मनीं उमटती विचार द्विधा...३,

वर्तमान हा निश्चीत असता, यश लाभते अनेकदा
केवळ तुमची बघुनी धडपड, साथ देईल ईश्वर सदा....४

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

क्रियेला प्रतिक्रिया,

ध्वनीला प्रतिध्वनी ।

तत्व ते सनातन,

दिसे नित्य जीवनी ।।१।।

फेकतां जोराने,

आदळे भिंतीवरी ।

प्रवास परतीचा,

होई तुमचे उरीं ।।२।।

शिवी वा अपशब्द,

दिले कुणासाठी ।

येऊनी धडकतील,

तुमचेच पाठीं ।।३।।

प्रेमाने बोलणे,

सुंगध आणिते ।

आनंदी लहरी,

मनां सुखावते ।।४।।

-- डॉ. भगवान नागापूरकर

संपर्क - ९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

ऊर्जा शोषत असतां पाणी

उकलन बिंदूवर येते

पाण्याचे रुप बदलूनी

बाष्प त्यांतून निघूं लागते

एक सिमा असे निसर्गाची

स्थित्यंतर जेव्हां घडते

एक स्थीति जावून पूर्ण

दुजामध्ये ती मिळून जाते

तपोबलाची ऊर्जा देखील

प्रभूमय ते सारे करिते

परमबिंदूचा क्षण येतां

साक्षात्कार तुम्हां घडविते

तुम्ही न राहता, तुम्ही त्या वेळीं

ईश्वरमय होऊन जाता

सारे परि ते तेव्हांच घडते

परम बींदूला जेव्हां पोहंचता

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

भीतीपोटी सारे करतां

असेच वाटते....।।धृ।।

विवेकानें विचार करा, तुम्हांस हे पटते

त्रिकाळ चाले पूजा अर्चा

प्रभूविषयी होई चर्चा

बालपणींच पडे संस्कार

सारे देण्या समर्थ ईश्वर

कृपे वाचूनी त्याच्या, तुम्हां सुख दुरावते....१

भीतीपोटी सारे करता, असेच वाटते,

चूक असे हे ठसें मनाचे

कर्म ठरवीं तुम्हींच तुमचे

सहभाग नसे यात प्रभूचा

सारा खेळ असे तो मनाचा

अपयश मिळेल म्हणून टाकी, भार ईश्वरावरते.....२

भीतीपोटी सारे करता असेच वाटते

ऐषआरामाचे आम्ही पाठीं

धडपड चाले सुखासाठी

साशंक सदा मन असते

म्हणून सारे वंचित होते

मिळवण्यासाठीच त्याला भजावे, ही भावना मनी येते....३

भीतीपोटी सारे करता असेच वाटते

वाद नसे ईश्वर शक्तीचा

चालवी सतत गाडा विश्वाचा

खेळ बघे तो दूर राहूनी

सारे देई तुम्हावरती सोपवूनी

परि मन वेड्या आशेने, त्याजकडे धावते...४

भीतीपोटी सारे करता, असेच वाटते

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

आकाशाला शब्द भिडले, हृदयामधले
भाव मनीचे चेतविता, स्फोटक जे बनले

देह जपतो हृदयाला, सदा सर्व काळी
धडकन त्या हृदयाची, असे आगळी

जमे भावना हलके तेथे, एकवटूनी
सुरंग लागता तीच येई, उफाळूनी

कंठ दाटता जीव गुदमरे आत
रंग बदलती चेहऱ्यावरले, काही क्षणात

उद्‌वेग बघूनी शरिर, कंपीत होते
हृदयातील भाव जावूनी, मन हलके होते

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

तुझ्या शिवाय जगणं नाही रे,श्वास घेणं ही अवघड आहे रे....
तुझ्या शिवाय जगणं नाही रे,स्वप्न पाहणं ही अवघड आहे रे....
तुझ्या शिवाय जगणं नाही रे,कोणत्याही गोष्टीत मन रमवने ही अवघड आहे रे....
तुझ्या शिवाय जगणं नाही रे,स्वतःला सांभाळणं खूप अवघड झाले रे....
स्वतःला शोधत आहे पण ठाऊक नाही कोणत्या दुनियेत हरवलि आहे रे....
तुझ्या विना जग काय मी स्वतः अधुरी भासायला लागली आहे रे.....
मी माझ्यात तुझ्यातला तू शोधती आहे रे....
तू दिलेल आपलंपण शोधती आहे रे...
तुझ्या शिवाय जगणं नाही रे,हे तुला का नाही
समजले.......
मला असे अधुरे सोडून जाताने एकदाही मी
नाही का रे आठवले .....!

---- मयुरी ----

मित्रराज उगवताना,सृष्टीवर घडे करामत,
आभाळ उतरे जळात,
त्याचे रूप दिसे पाण्यात,
लोक
आरस्पानी निळे सौंदर्य,
नजरा खिळवून ठेवी,
हलते डोलते आभाळ,
पाण्यात प्रतिबिंबित होई,

वृक्षांचे समूह किती,
धरतीवर पेरलेले,
निळाईत उठून दिसती, हिरवाईने नटलेले ,--!!!!

तमाची शामत नसे, हळूहळू तो नाहीसा होई,
प्रकाशाचे किरण घेऊनी,
दिनकराचा प्रवेश होई,

अंधारी बुडालेली सृष्टी,
रंग तिचा बदलून जाई,
कडेकडेने सोनेरी सोनेरी,
पिवळसर उजेड पाऊल टाकी,

प्रकाशाचा रांजण भरुनी,
सूर्यराज दिमाखात येई,
तांबड्या सोनसळी किरणांची,
आता भाऊगर्दी होई,--

डोंगर आपल्या डुलक्या सोडुनी,
हात जोडुनी उभे राहती,
सूर्यसम्राटाचे स्वागत करण्यां,
भालदार चोपदार खडे राहती,--!!!

पिवळसर प्रकाश आता धरणीवर ओसंडू लागे,
तम जाई पळून सारे,-
प्रिय तिचा तेजस्वी तळपे,---!!!

हिमगौरी कर्वे.©

मध्य रात्र झाली होती, सारे होते शांत ।
रस्त्यावरती तुरळक व्यक्ती, वाटला एकांत ।।

एक गाडी मंदिरीं थांबली, त्याच शांत वेळीं ।
सूटामधली व्यक्ती कुणी एक, आली दारा जवळी ।।

सारे होते नशिबात त्याच्या, धन संपत्तीचे सुख ।
दिवस घालवी मग्न राहूनी, कार्ये पुढती अनेक ।।

तर्कज्ञान तीव्र असूनी, आगळा बाह्य चेहरा ।
परि अंर्तमन सांगत होते, सत्यास शोध जरा ।।

केव्हां केव्हां विजय होई, सुप्त त्या विचारांचा ।
संकोचल्या मनीं गाभारा बघे , रात्री मंदिराचा ।।

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
e-mail- bknagapurkar@gmail.com