गंगा आली मार्गामध्ये तहान आपली भागवून घे
संधी मिळता जीवनामध्ये उपयोग त्याचा करून घे

ठक ठक करुनी दार ठोठवी संधी अचानक केव्ह्ना तरी
गाफील बघुनि चित्त तुझे निघून जाईल ती माघारी

चालत राही सुवर्ण संधी हाका देवूनी वाटेवरी
बोलविती जे प्रेमाने तिज सन्मान तयांचा सदैव करी

धुंदी मध्ये राहून आम्ही चाहूल तिची विसरून जातो
जीवनातले अपयश बघुनी नशिबाला परी दोष देतो

यशस्वी ठरती तेच जीवनी उपयोग करुनी संधीचा
साथ देऊनी प्रयत्न्याची मार्ग निवडती योग्य दिशेचा

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

सुमनांजली या काव्यसंग्रहातून….. 

अश्रद्धेकडून श्रद्धेकडचा प्रवास’… चित्रपटाचं उपशीर्षक एक प्रकारची हमी, सकारात्मकता देऊन जातं …आमच्यासारख्या सर्व सामान्य प्रेक्षकांना ‘and they lived happily ever after’ ची इतकी सवय आहे कि सिनेमा म्हटलं कि पहिल्यांदाच ‘शेवट गोड होतोय ना ‘ या कडे लक्ष लागून राहतं. ..आणि ते , ‘गोदावरी’ हा चित्रपट पूर्ण करतो..

सरिते सारखेच जगावे
सदैव प्रवाहित असावे
कशाचीच तमा नसावी
मुक्त निर्भयी संथ वहावे
हवे कशाला उगा चिंता
भाळीच्या सुखदु:खांची
विवेकाची कास धरावी
सत्कर्मात झोकुनी द्यावे
धनी जन्माचा तो हरिहर
फासे सारे त्याच्या हाती
क्षणाचा कां असे भरोसा
त्या अगाधा स्मरत रहावे
लाभले ते जपावे मनस्वी
साऱ्यांच्याच मनात रहावे
हवेत कशाला ते हेवे दावे
संघर्षाविना जगती जगावे
जगती मन:शांती प्रेमभाव
वात्सल्यप्रीती ब्रह्मसुखदा
ध्यास , तोच जीवा असावा
जीवाजीवाप्रती मैत्र जपावे

-- वि. ग. सातपुते. (भावकवी)

9766544908

रचना क्र. १७३

२० - ७ - २०२२

लळा जिव्हाळा
आता तोंडदेखला
बेगडीच प्रेमास्था
हीच खंत मनाला....

दुभंगलेली नाती
हा शाप जीवाला
निष्प्राण संवेदनां
प्रीतभाव आटलेला....

प्रश्न कोण कुणाचे
मनामनास पडला....
जीणेच केविलवाणे
काय सांगावे कुणाला....

मन:शांतीवीना दूजे ?
कां? स्वास्थ्य जीवाला
अंतर्मुख होवूनी जगावे
आळवित दयाघनाला....

-- वि.ग.सातपुते (भावकवी)

9766544908

रचना क्र. २८६

५/११/२०२२

सर्वांतरी, तो एक अनामिक
चराचर सारे रूप भगवंताचे

प्रेमवात्सल्ये जगतो जीवात्मा
आत्म्यात रूप त्या भगवंताचे

कळणार कधी, तुला मानवा
हा जन्मची रे दान दयाघनाचे

तोची वसतो जीवाजीवातुनी
जाण रे, सत्यरूप भगवंताचे

कोण म्हणूनी? कां रे संभ्रम
ब्रह्मांडाचे, रूपही दयाघनाचे

त्याच्या ठायी नतमस्तक व्हावे
रांजण, भरित रहावे सुकृताचे

वि.ग.सातपुते.( भावकवी)

(9766544908)

रचना क्र.२७१

२५/१०/२०२२

आम्रवनांतील शोभा बघत, भटकत होतो नदी किनारी
मैनेची ती ओरड ऐकूनी, नजर लागली फांदीवरती...१

एक धामण हलके हलके , घरट्याच्या त्या नजीक गेली
पिल्लावरती नजर तिची, जीभल्या चाटीत सरसावली...२,

मैनेच्या त्या मातृहृदयाला, पर्वा नव्हती स्वदेहाची
जगावयाचे जर पिल्लासाठी, भीती न उरी ती मृत्यूची...३

युक्त्या आणि चपळाईने, तुटून पडली त्या मृत्यूवरी
रक्त बंबाळ ते केले शरीर, चोंच मारीत धामणीवरी....४

अखेर धामण वृक्ष सोडते, जखमी होवूनी शरिराने
पिल्लामध्ये बसूनी मैना, शांत करिते हृदय स्पंदने

डॉ. भगवान नागापूरकर
३०९- १८०६८४

मानव जीवन तुम्हां लाभले, महत् भाग्य ते समजावे

कर्म दिधले पाठी तुमच्या, सद्उपयोगी यांसी करावे....१,

जीवन रेखा मर्यादेतच, ठेवली असती तुमचे हातीं

जाणीव त्याची मनीं असावी, कर्म कार्ये जेव्हां करिती...२,

हाती घेतल्या कार्यामध्ये, एकचित्त तो प्रयत्न व्हावा

काळ केवढा तुमचे जवळी, याचा विचार सतत यावा...३,

कार्ये राहता अपूर्ण अशी, वेळ न उरे तुमचे हाती

अभाव असता योजनेचा, अपयश ते पदरी पडती....४

कार्य व्याप्तीची दिशा असावी, शक्ती साधन काळ बघूनी

जीवन यशाचा आनंद खरा, लुटाल तुम्ही हे ध्या जाणूनी.....५

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

लाल ओढणी डोक्यावर ओढते,
लोलक कानांतले तरी डोकावू देते
हलकासा लायनर,
लिपस्टीक ओठांवर,
शेड, त्याच्या आवडीची लावते.
केसांच्याही चार बटा, सवयीने
कपाळाच्या बाजूने क्लिप करते.
थोडासा परफ्यूम तिथेही लावते..
थोडासा परफ्यूम तिथेही लावते,
बाकी कपड्यांवर शिंपडताना..
तो धुंद धुंद झाला पाहीजे..
मागाहून आठवणींत रमताना..
तीन-चार गिरक्या घेते मन
आरशात निरखून बघते जेंव्हा,
बावरी राधा शरमून जाते मग;
कान्हा प्रतिबिंबातून हसतो तेंव्हा!
चित्तचोर सखा तो आला आला
म्हणून सावरू लागते जशी,
हृदयाची धडधड सांगू लागते
“आंतच वाकून पाहा ना सखी!
जीवा-शिवाचे ऐक्य गं अपुले
तू नको शोधू मज बाहेरी
शृंगार तुझ्यावर मीच चढवितो
पाहातो तुझ्याच डोळ्यांतुनी.
सखे, राधे, तुला नित्य गं,
पाहातो मी तुझ्याच डोळ्यांनी.”

-- प्रज्ञा वझे घारपुरे