-- सूर्यकांत डोळसे

उडून गेली दूर दूर तू

झेप घेउनी आकाशी

बघू लागलो चकीत होऊनी

पंखामधली भरारी कशी

नाजूक नाजूक पंखाना

आधार होता मायेचा

चिमुकल्या त्या हालचालींना

पायबंध तो भीतीचा

क्षणात आले बळ कोठून

विसरुनी गेलीस घरटे आपुले

बंधन तोडीत प्रेमाचे

आकाशासी कवटाळले

कधीतरी उडणे, आज उडाली

बघण्या साऱ्या जगताला

किलबिल करून वळून पहा

दाणे भरविल्या चोंचीला

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

वाळूत ओढत रेघा,
मी बसले होते
आठवणींच्या विश्वात
मी रमले होते.
कुठून तरी चाहुल मला लागली
दुसरे नव्हते कुणी
माझेच मन होते
कधी मी मनाला
कधी मन मला
अनेक आठवणींचे झरे वहात होते
आठवणीच्या झऱ्यांनी शब्द मूक झाले
बोलण्याचे काम मग अश्रूंनीच केले.

- कु. निलांबरी शां. पत्की

व्यास क्रिएशन्सच्या कस्तुरी - महिला विशेषांकातून साभार

थांबव मानसी, चक्र वाढीचे

कळ्यातूनी तू फुलताना

हासत खेळत तुरु तुरु चालणे

शिशू म्हणूनी जगताना

कौतुकाने ऐकतो तुज

शब्द बोबडे बोलताना

हरखूनी जातो चाल बघूनी

हलके पाऊल पडताना

आनंद पसरे सभोवताली

इवल्या त्या प्रयत्नानी

बदलूनी जाईल क्षणात सारे

रुळलेल्या तव हालचालीनी

तुझ्यासाठी जे नवीन होते

प्रयत्न तुझा शिकून घेणे

अपूर्णतेची आमुची गोडी

लोप पावेल पूर्णत्वाने

डॉ. भगवान नागापूरकर

आणि 'मलगी ही परक्याचे घन ' ह्याची जाणीव होते

-- डॉ. भगवान केशवराव नागापूरकर

हवे तेच बोलता मी
जमाया लागले लोक
सत्य सांगू लागताचि
उठू लागे एक एक।

...मी मानसी

रामास शोधण्या मी धामास जात नाही

धोंड्यास मानने हे माझ्या युगात नाही

देवास भेटण्याला गर्दी जमाव सारा

त्या माणसातली तीमा झी जमात नाही

तीर्थास लोक जाता देवास मागता

ते तीर्थामधील देवा ऐकूच येत नाही

कित्येक सोसले मी घावास पोसले मी

धावून संकटी तो काळास येत नाही

शोधावयास देवा मी माणसात गेलो

तेथेच तो मिळाला बाकी कशात नाही

कवीराज महेश पुंड.....

फेसबुकवरुन आलेली एका अज्ञात कवीची सुंदर रचना…

वसा आहे अवघड
तरी घ्यावा झटपट
थोडं तरी ज्ञानदान
देण्या करू खटपट

सावित्रीच्या आम्ही लेकी
व्रत घेतो स्वातंत्र्याचे
ठेवणार आता एकी
ठेचू डाव हो दुष्टांचे

जन्मदिनी सावित्रीच्या
नको सोहळे भाषणे
कर्तृत्वाने उजळूया
दाही दिशा सन्मानाने

सोसू सावू सम हाल
तरी द्या जशास तसा
धडा अमानुषतेला
सावित्रीचा वसा असा

सौ.माणिक शुरजोशी
नाशिक

दसरा सण आनंदाचा
सोनं द्या प्रेमाचं मोठं
देऊन पानं आपट्याची
नका देऊ सोनं खोटं