कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

सांगा किती किती सावरावे
किती समजवावे या मनाला

प्रवाहा विरुद्ध, पोहणारा मी
कां? विसरू भोगल्या क्षणाला

सद्गुणी सहवासातची जगलो
जगी अर्थ जगण्याचा उमजला

सोबतीला, थवे जरी निंदकांचे
दुर्लक्षूनी, मी सावरले स्वतःला

विवेके, संयमे या जगी जगावे
सांभाळीत साऱ्या मनामनाला

दिशाहीन वाऱ्याचेच ते वाहणे
पंचमहाभूतांची सोबत सृष्टीला

सोहळे, ऋतुचक्रांचेच त्रिलोकी
दृष्टांत! ईश्वरी दाविती मानवाला

-- वि.ग.सातपुते. (भावकवी)

9766544908

रचना क्र. ३५.

४ - २ - २०२२.

स्वैर मनानें भरारी घेई, पक्षी दिसला आकाशीं

स्वछंदामध्यें विसरला तो, काय चालते पृथ्वीशीं...१,

एक शिकारी नेम धरूनी, वेध घेई पक्षाचा

छेदूनी त्याचा एक पंख, मार्ग रोखी उडण्याचा...२,

जायबंदी होवूनी पडला, खालती जमीनीवरी

त्वरीत उचलून पक्षाचे, पाय बांधे शिकारी....३

ओढ लागली त्यास घराची, भेटावया मुलाला

आजारी असूनी पुत्र त्याचा, चिडचिडा तो झाला...४,

चकित झाला बघूनी मुलाला, अंगणी खेळतांना

बघत होता रोज तयाला रडत असतांना...५,

झाडा वरती दोन पक्षी, नाचून गात होते

मुलास त्याच्या आनंद देवूनी, रिझवीत ते होते....६,

गहींवरूनी गेला दृष्य बघूनी, पक्षी- मुलातले प्रेम

सोडून दिला हातातला पक्षी, लावून त्यास मलम...७

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

च्या भैन .. .. एक बाई माया बायकोवानी दिसत होती…. मी तिच्याकडं पाहो ती मायाकडे पाहत होती……..

मातृभूचा मी सेवक,
देशसेवा करत रक्षक,
सीमेवरचा मी जवान ,
तिच्यासाठी देतो पंचप्राण,--!!!

मातृभूचा मी सेवक,
एक सामान्यच शिक्षक,
घडवेन उत्तम नागरिक,
निष्ठेने पिढ्या जोपासेन,--!!!

मातृभूचा मी सेवक,
अभियंता म्हणून काम,
जीव ओतून घडवेन,
पुरते जाणून तंत्रज्ञान, --!!!

मातृभूचा मी सेवक,
धन्वंतरी असे नाव,
लेकरांना सांभाळेन,
मार्गदर्शन आरोग्यवर्धक,--!!!

मातृभूचा मी सेवक,
शेत पिकवणारा काटक,
लेकरांना पुरवेन अन्न‌ ,
जाणून आपले कर्तव्यकर्म,--!!! मातृभूचा मी सेवक,
मला म्हणतात मजूर,
मी एक तिचा श्रमिक,
श्रमांवर वैभव उभारेन,--!!!

मातृभूचा मी सेवक,
आहे एक संशोधक,
विज्ञानाची सेवा करत,
नाव तिचे मोठे करेन, --!!!

मातृभूचा मी सेवक,
मला म्हणतात व्यावसायिक,
पाहेन तिची भरभराट,
पोचेन जगाच्या नकाशावर,--!!!

मातृभूचा मी सेवक,
एक विमानचालक,
तिच्यासाठी आभाळा भिडेंन
नाव तिचे दूर दूर पोहोचवेन,--!!!

मातृभूचा मी सेवक,
आहे एक साहित्यिक,
लेखण्यांच्या माध्यमातून,
तिचा लौकिक वाढवेन,--!!!

मातृभूचा मी सेवक,
आहे मी कलाकार ,
आपली कला करून जिवंत,
तिच्या चरणी अर्पेन,--!!!

मी मातृभूची सेविका,
स्त्री असो अथवा बालिका,
तिच्या कुशीतून वर येऊन आभाळाचा ठांव घेईन-!

मातृभूचा मी सेवक,
आहे प्रगाढ पंडित,
धर्म संस्कृती जोपासत,
करेन त्यांचे संरक्षण,---!!!!

हिमगौरी कर्वे©

शब्द माझे उतावीळ सदा
या मौनातुनी मुक्त व्हावया
तू मात्र अशी कां ?अबोली
कसे लावू तुजसी बोलावया

अव्यक्तातुनीही प्रीत उमजते
तुज लागावे कां ? समजावया
मौन छळतेच जीवा जिव्हारी
हे तुलाही कां ? हवे सांगावया

उमलुदे आता मनभावनांना
फुलुदे, कळ्यांना गंधाळाया
ब्रह्मानंद तोच सुगंध परिमल
जीव आसुसला तुज भेटावया

शब्दभावनां माझ्या उतावीळ
तुझ्याशीच संवाद साधावया
नको, आता असा हा दुरावा
हे नको कां ? गे तुला कळाया

रचना क्र. ६२
२९/६/२०२३
-वि.ग.सातपुते. (भावकवी)
9766544908

कुणीच कुणाच्या जवळ नाही,
हीच खरी समस्या आहे,
म्हणून जगण्यात पौर्णिमा कमी,
आणि अमावस्या जास्त आहे .

हल्ली माणसं पहिल्या सारखं,
दुःख कुणाला सांगत नाहीत,
मनाचा कोंडमारा होतोय,
म्हणून आनंदी दिसत नाहीत .

एवढंच काय,एका छता खाली राहणारी तरी ,
माणसं जवळ राहिलीत का ?,
हसत खेळत गप्पा मारणारी ,
कुटुंब तुम्ही पाहिलीत का ?

अपवाद म्हणून असतील काही,
पण प्रमाण खूप कमी झालंय,
पैश्याच्या मागे धावता धावता,
दुःख खूप वाट्याला आलंय.

नातेवाईक व कुटुंबातले,
फक्त एकमेकाला बघतात,
एखाद दुसरा शब्द बोलतात,
पण काळजातलं दुःख दाबतात.

जाणे येणे न ठेवणे,न भेटणे , न बोलणे,
या गोष्टी कॅज्युअली घेऊ नका ,
गाठी उकलायचा प्रयत्न करा ,
जास्त गच्च होऊ देऊ नका.

धावपळ करून काय मिळवतो ,
याचा जरा विचार करा ,
बँकेचे अकाउंट भरण्या पेक्षा ,
आपल्या माणसांची मनं भरा .

एकमेका जवळ बसावं बोलावं,
आणि नेहमी नेहमी,
तिरपं चालण्याच्या ऐवजी,
थोडं सरळ रेषेत चालावं

समुद्री चोहीकडे पाणी ,
आणि पिण्याला थेंबही नाही,
अशी अवस्था झालीय माणसाची ,
यातून लवकर बाहेर पडा.

चर्चा करून उपाय शोधा,
नसता Convent , CBSE,MBA , IIT , MS ,पॅकेज,
Business & managements skill, Second Home , Europe Tour, Registry , Dimond Jwelary ,
याला काहीही अर्थ उरणार नाही

माणसं अन माणुसकी नसलेली घरे,
अन देव नसलेले देव्हारे ,
कितीही पॉश असले ,
तरी त्याचा काय उपयोग ..

कल्पनेच्या इमल्याहूनी खररीखूरी झोपडी बरी

स्वप्नातल्या पर्‍यापेक्षा लग्नाची बायको खरी !!

ओठावरले गीत माझे, आज कसे हे रुकून गेले

गीतामधले शब्द रूकता, ओठ कसे हे सुकून गेले....।। धृ ।।

आकाशातील थवे पाहूनी,

चंचल माझी नजर झाली

भिर भिरणाऱ्या दृष्टी पटावर

असंख्य चित्रे उमटूनी गेली

चित्र बघूनी नाचे मन जे

पाषाणा परी स्थिर कां झाले....१

ओठावरले गीत माझे आज कसे हे रुकून गेले

गीतामधले शब्द रूकता ओठ कसे हे सुकून गेले

झूळझूळ वाहे सरीता पाणी

पाण्यावरती दिसे तरंग

हलके हलके भिजवी अंग

पुलकीत करी रोम रोम जे

थंड आज परि होता दिसले....२

ओठावरले गीत माझे आज कसे हे रुकून गेले

गीतामधले शब्द रूकता ओठ कसे हे सुकून गेले,

सारे कांहीं तसेच आहे

सभोवतालचा निसर्ग ठेवा

अंतर्मनही माझे आपले

लुटीत असे जो सुखद मेवा

परि दोन्हीमधले अंतर ते

आज भासते दूर जाहले...३

ओठावरले गीत माझे आज कसे हे रुकून गेले

गीतामधले शब्द रूकता ओठ कसे हे सुकून गेले

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

क्रियेला प्रतिक्रिया, ध्वनीला प्रतिध्वनी ।
तत्व ते सनातन, दिसे नित्य जीवनी ।।

फेकतां जोराने, आदळे भिंतीवरी ।
प्रवास परतीचा, होई तुमचे उरीं ।।

शिवी वा अपशब्द, दिले कुणासाठी ।
येऊनी धडकतील, तुमचेच पाठीं ।।

प्रेमाने बोलणे, सुंगध आणिते ।
आनंदी लहरी, मनां सुखावते ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

सितेसाठीच रामालाही
आज बदनाम केले आहे
श्रीकृष्णाला गोपिकांनीच
आज बदनाम केले आहे
लक्ष्मीनेच तर सरस्वतीसही
आज बदनाम केले आहे
महाभारता द्रोपदीनेच
आज बदनाम केले आहे
देवांनाही इंद्राने त्या
आज बदनाम केले आहे
कलियुगाने माणसालाच
आज बदनाम केले आहे

©निलेश बामणे