(User Level: User is not logged in.)

कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

Sort By:

This articles are displayed in the order of publishing date
This articles are displayed in the order of modification date
The Articles are displayed in the order of publishing date. Oldest first.
The Articles are displayed in ascending order of title
The Articles are displayed in descending order of title
पोर्टलवरील नव्यांसोबत जुने लेखही वाचकांना दिसावेत यासाठी खालील यादी Random पद्धतीने आहे. विशिष्ट क्रमामध्ये यादी हवी असल्यास वरीलपैकी Radio Button क्लिक करा.
  • कसाबची फाशी

    p-3681-kasabchi phashi

    -- सूर्यकांत डोळसे

  • वळून पहा

    उडून गेली दूर दूर तू

    झेप घेउनी आकाशी

    बघू लागलो चकीत होऊनी

    पंखामधली भरारी कशी

    नाजूक नाजूक पंखाना

    आधार होता मायेचा

    चिमुकल्या त्या हालचालींना

    पायबंध तो भीतीचा

    क्षणात आले बळ कोठून

    विसरुनी गेलीस घरटे आपुले

    बंधन तोडीत प्रेमाचे

    आकाशासी कवटाळले

    कधीतरी उडणे, आज उडाली

    बघण्या साऱ्या जगताला

    किलबिल करून वळून पहा

    दाणे भरविल्या चोंचीला

    डॉ. भगवान नागापूरकर

    ९००४०७९८५०

  • आठवणींच्या विश्वात

    वाळूत ओढत रेघा,
    मी बसले होते
    आठवणींच्या विश्वात
    मी रमले होते.
    कुठून तरी चाहुल मला लागली
    दुसरे नव्हते कुणी
    माझेच मन होते
    कधी मी मनाला
    कधी मन मला
    अनेक आठवणींचे झरे वहात होते
    आठवणीच्या झऱ्यांनी शब्द मूक झाले
    बोलण्याचे काम मग अश्रूंनीच केले.

    - कु. निलांबरी शां. पत्की

    व्यास क्रिएशन्सच्या कस्तुरी - महिला विशेषांकातून साभार

  • चि. मानसीस

    थांबव मानसी, चक्र वाढीचे

    कळ्यातूनी तू फुलताना

    हासत खेळत तुरु तुरु चालणे

    शिशू म्हणूनी जगताना

    कौतुकाने ऐकतो तुज

    शब्द बोबडे बोलताना

    हरखूनी जातो चाल बघूनी

    हलके पाऊल पडताना

    आनंद पसरे सभोवताली

    इवल्या त्या प्रयत्नानी

    बदलूनी जाईल क्षणात सारे

    रुळलेल्या तव हालचालीनी

    तुझ्यासाठी जे नवीन होते

    प्रयत्न तुझा शिकून घेणे

    अपूर्णतेची आमुची गोडी

    लोप पावेल पूर्णत्वाने

    डॉ. भगवान नागापूरकर

    ९००४०७९८५०

    e-mail- bknagapurkar@gmail.com

    विवीध-अंगी ***१३

    सुनेच्या रुपांत त्याला स्वतःची मुलगी दिसते

    आणि 'मलगी ही परक्याचे घन ' ह्याची जाणीव होते

    -- डॉ. भगवान केशवराव नागापूरकर

  • लोक…

    हवे तेच बोलता मी
    जमाया लागले लोक
    सत्य सांगू लागताचि
    उठू लागे एक एक।

    ...मी मानसी

  • रामास शोधण्या मी

    रामास शोधण्या मी धामास जात नाही

    धोंड्यास मानने हे माझ्या युगात नाही

    देवास भेटण्याला गर्दी जमाव सारा

    त्या माणसातली तीमा झी जमात नाही

    तीर्थास लोक जाता देवास मागता

    ते तीर्थामधील देवा ऐकूच येत नाही

    कित्येक सोसले मी घावास पोसले मी

    धावून संकटी तो काळास येत नाही

    शोधावयास देवा मी माणसात गेलो

    तेथेच तो मिळाला बाकी कशात नाही

    कवीराज महेश पुंड.....

  • उमजावी नाती लाघवी

    उमजूनी सारे, कां न कळते
    पाऊल उगाच कां अडखळते।।धृ।।
    मन हे निष्पाप कोकरुं
    ओढिता लागते घाबरुं
    समजावे किती मनाला
    अटळ जीवा, निर्वाण ते।।
    येवुनी जगती जाणे असते
    दशावतारही होवुनी गेले
    संतमहंतही होवुनी गेले
    चिरंजीवी कां सारे असते।।
    तगमगता जीव केविलवाणे
    भाववात्सल्य जीवा ओढिते
    प्रीत विरह, मरण जीवाला
    म्हणुनी ते कां कधी चुकते।।
    जाणावी पराधीनता मानवी
    स्मरावे " सुमनास अंतरी
    उमजावी सारी नाती लाघवी
    इतुकेच आपुल्या हाती असते।।
    -- वि.ग.सातपुते (भावकवी)
    9766544908
    रचना क्र. १२४.
    २८ - ४ - २०२२
  • सगळ्या सुखांवर नसते गव्हर्नरची सही

    फेसबुकवरुन आलेली एका अज्ञात कवीची सुंदर रचना…

  • सावित्रीचा वसा असा (अष्टाक्षरी)

    वसा आहे अवघड
    तरी घ्यावा झटपट
    थोडं तरी ज्ञानदान
    देण्या करू खटपट

    सावित्रीच्या आम्ही लेकी
    व्रत घेतो स्वातंत्र्याचे
    ठेवणार आता एकी
    ठेचू डाव हो दुष्टांचे

    जन्मदिनी सावित्रीच्या
    नको सोहळे भाषणे
    कर्तृत्वाने उजळूया
    दाही दिशा सन्मानाने

    सोसू सावू सम हाल
    तरी द्या जशास तसा
    धडा अमानुषतेला
    सावित्रीचा वसा असा

    सौ.माणिक शुरजोशी
    नाशिक

  • दसऱ्याचं सोनं

    दसरा सण आनंदाचा
    सोनं द्या प्रेमाचं मोठं
    देऊन पानं आपट्याची
    नका देऊ सोनं खोटं

    आलिंगन देऊन परस्परांना
    सोनं म्हणून वृक्षबीज देऊ
    झाडे जगवा झाडे वाचवा
    वसा आज हा आपण घेऊ

    हर्षाच्या या मंगल समयी
    नका रडवू अबोल वृक्षा
    रक्षण करती आपुले जीवन
    आपण करूया त्यांची रक्षा

    वृक्ष सदैव देतच असती
    पाने-फुले किती संपदा
    होऊ नकोस तू कृतघ्न
    वृक्षाविन ओढवी आपदा

    वृक्ष असती मित्र आपुले
    आपटा, वड, पिंपळ, शमी
    वृक्ष-मानव सहजीवनाने
    करू साजरी विजयादशमी

    - प्रा.अरूण सु.पाटील (असु)