कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका
-
झगडणारे जीवन
गर्भामधूनी बाहेर पडतां, स्वतंत्र जीवन मिळे ।
जीवन रस हा शोषित होती, आजवरी त्याची मुळे ।।निघून गेला पदर मायेचा, डोईवरूनी त्याचा ।
झेप घेयी तो आज एकला, पोकळीत नभाच्या ।।दु:ख क्लेशाचे वार झेलले, कुणीतरी त्याचेसाठीं ।
आज दुवा नसता सारे पडती पाठी ।।तेच रक्त परि फिरत होते, शरीरी त्याच्या सारे ।
वंशाने जे मिळे त्याला, जीवन झगडा देणारे ।।-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com -
अनामिक
मी आजही अलवार
जीवापाड कुरवाळतो
काहुर अव्यक्त वेदनांचे
मनोमनी शांत सुखावतो..जे लाभले भाग्य ललाटी
ते निमुटपणे मी भोगतो
घेवुनीया व्रत सत्कर्माचे
मी जगती विवेके जगतो..जन्म गतजन्मांचेच कर्म
ओंजळीत घेवुनी जगतो
हिशेब साराच पापपुण्णी
चित्रगुप्त तो चोख ठेवतो..कावडीच सुखदुःखांच्या
सोबती घेवुनी मी चालतो
सरतातही क्षण जीवनाचे
नकळे मज कोण सावरतो..सारेसारेच अगम्य अतर्क्य
केवळ दयाघना आठवितो
तो एक अदृश्य अनामिक
सर्वत्र अणुरेणुतुनी दिसतो..–वि.ग.सातपुते.( भावकवी )
9766544908
रचना क्र. १८५
२/८/२०२२
-
कृष्णसखी
थांब थांब मोहना, आर्त वेणू वाजवू नकोसतुझ्याचसाठी वेडी ही , अजून तिला भारू नकोसथांब जरा मोहना, असा मल्हार छेडू नकोसहोऊन जाईल चिंब धरणी, का उसंतही देऊ नकोस?थांब जरा मोहना असा तू नाचू नकोसमनीच्या या झंकारल्या तारा, अजून त्या तोडू नकोसथांब आता मोहना असा तू बहरू नकोसभरल्या या तरुवर आता तू झुलू नकोसथांब थांब बास आता.... पुरे झाले बरसणेकुडीतले हे प्राण वाहिले तुझ्याचसाठी ओथंबले-- वर्षा कदम. -
शोधू पुस्तकात भिमाला
शोधू पुस्तकात भिमाला
घेऊ मस्तकात भिमाला ||धृ||निसर्ग न्यायाने वागला
पाणी पाजताना गर्जला
असा महामानव जाहला
तळपत्या सूर्याने पाहिला ||१||देह लेखनीत झिजला
अश्रू पापणीत टिपला
संविधानी कायदा केला
पाईक समतेचा झाला ||२||हुंकार वेदनेचा साहिला
न्याय बहुजनां दिधला
माय दुबळ्यांची झाला
नेता जगी असा पहिला ||३||शिकण्याचा मार्ग चांगला
संघटन गुण शिकविला
संघर्ष अंगार पेटविला
धार लावून लेखनीला ||४||रयतेचा राजा नीतीला
शाहूराजे जे मदतीला
बुध्द वंदनीय जाहला
सयाजीराव ते साथीला ||५||-- विठ्ठल जाधव.
संपर्क: ९४२१४४२९९५
शिरूरकासार , जि.बीड
-
स्मरणगंध
तव बकुळफुलांच्या सुगंधात
अजुनही मी विरघळतो आहे..कां? या प्रश्नाला उत्तर नाही
भाग्यच भाळीचे भोगतो आहे..तव लडिवाळ स्मरण गंधाळ
चराचरातुनी दरवळतो आहे..काय, काय, कसे विसरावे
याच संभ्रमी मी जगतो आहे..घुसमट विरही असह्य जीवा
मनआभाळही गहिवरले आहे..तव बकुळफुलांच्या सुगंधात
अजुनही मी विरघळतो आहे..-- वि.ग.सातपुते (भावकवी)
9766544908
रचना क्र. २८१
२/११/२०२२
-
घे भरारी उंच तू
शिखरासही जिंक तू
घे भरारी उंच तू
घे भरारी उंच तू......
येतील वादळे
भयान अती ते
भेद त्या वादळाला
आहेच रे अजिंक्य तू
घे भरारी उंच तू
घे भरारी उंच तू......
घेऊन वारे पंखामध्ये
सामावून घे जग तुझ्यात
बनून यारा आसमंत तू
घे भरारी उंच तू
घे भरारी उंच तू.......
अंधारी वाटा तुला
आल्या कधी कुठेही
हो अंधाराचाही अंत तू
घे भरारी उंच तू
घे भरारी उंच तू.....
तुफान अडवण्याची
ताकद तुझ्यातच आहे
घे गरुड झेप तू
घे भरारी उंच तू
घे भरारी उंच तूकवी - महेश सुखदेव पुंड
तामसवाडी,ता- नेवासा ,जि - अहमदनगर
मो - 8459043090 -
विश्व पसारा
विश्वामध्ये वावरतां भोंवती विश्व पसारा
रमतो गमतो खेळतो जीवन घालवी सारा,संबंध येई हर गोष्टींचा, गोष्टी येथें अगणित
प्रत्येक ती निर्माण करी आपलेच विश्व त्यांतजीव निर्जीव विखूरल्या वस्तू अनेक
आगळ्या त्या परि ठरे एकाचीच घटक,विश्वामध्येच विश्व असते राहून बघे विश्वांत
समरस होता त्याच विश्वाशी प्रभूमय सारे होतडॉ. भगवान नागापूरकर
9004079850
bknagapurkar@gmail.com -
मनमंदिर….
सावळा विठ्ठल माझ्या घरी आला.
रखुमाबाई सवे गाभाऱ्यात विसावला...
माझ्या माय बाईची पुण्याई फळा आली.
जणु पंढरपूर अवघी माझ्या घरीच दुमदुमली...
गोजिरे साजिरे ते रुप सुंदर मनोहर.
पाहताच विसरून गेले हे भवसागर...
तू आहेस अनाथांचा नाथ पंढरीनाथ.
शरण आले तुला जोडोनिया दोन्ही हात..
तुम्ही येता दोघेही घर झाले माझे पवित्र मंदिर.
घरच नाही तर माझे मनही झाले पवित्र मंदिर..सौ कुमुद ढवळेकर
(यंदा वारीला जातांना एका परिचितांना भेटायला गेलेल्या जवळ आम्हाला एक विठ्ठल रखुमाबाईची मूर्ती दिली आहे. आज एकादशीला ती देवघरात ठेवून पुजा केली आहे त्यामुळे मी जणू पंढरपुरात आहे असे वाटले होते.)
-
व्यक्तता
शब्द थकले, मौनही आज थकलेसांगा नां, आज व्यक्त कसे व्हावेभावनांचा श्वास आज गुदमरलेलासांगा नां, जगणे सुलभ कसे व्हावेकधीतरी सहज मनमोकळे करावेकां उगा ? सांजवेळी साशंक व्हावेअव्यक्ताचे, जीवनी अर्थ वेगवेगळेमनीचे सारे सत्य बोलुनी मुक्त व्हावेआज नां, कुठलीच याचना अपेक्षातरीही, जीवनी निश्चिंत कसे व्हावेतड़जोड जीवनी, हीच मन:शांतीहेची समजुनी, उमजुनी मुक्त व्हावेसत्य ! ओढ दिसते नेत्री तरळतानाकां ? या वास्तवालाही पारखे व्हावेवि.ग.सातपुते. (भावकवी)9766544908रचना क्र. १३३.९ - ५ - २०२२. -
बागेतल्या तारका
बागेमधला निसर्ग सारा टिपत होतो मी
रात्र पडूनी चंद्र आकाशी बाग झाली रिकामी १बाकावरती बसून एकटा मोजत होतो तारे
लुकलुकणारा प्रकाश तो अंक चुकवी सारे २अगणित बघुनी संख्यावरी प्रसन्न झाले मन
किती वेळ तो निघूनी गेला राहिले नाहीं भान ३शितलेतेच्या वातावरणीं शांत झोप लागली
नयन उघडतां बघितले मी पहांट ती झाली ४गेल्या निघूनी सर्व तारका आकाशाला सोडूनी
शोधूं लागले नयन माझे त्यांना सर्व दिशांनी ५चकित झालो फुले बघुनि मी सुंदर फुललेली
सुचवित होती मिष्कीलपणें का तारकांच खाली ? ६डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com
डॉ. भगवान नागापूरकरCopyright © 2025 | Marathisrushti