तू माझी माऊली । मी वो तुझा तान्हा ।
पाजी प्रेमपान्हा । पांडुरंगे ।।

तू माझी गाऊली । मी तुझे वासरु ।
नको पान्हा चोरु । पांडुरंगे ।।

तू माझी हरिणी । मी तुझे पाडस
तोडी भवपाश । पांडुरंगे ।।

तू माझी पक्षिणी । मी तुझे अंडज
चारा घाली मज । पांडुरंगे ।।

नाहीं रे मी विसरलो देवा तुजलो

संसारात अडकलो, वेळ ना मिळाला ।।१।।

तूंच गुंतविले, लक्ष्य मोहांत

चित्त देण्या सांगितले, तुझ्याच खेळांत ।।२।।

तुलाची हवे यश, तुझ्या खेळांतले

माझ्या कौशल्यास, तूं मार्गदर्शन केले ।।३।।

तुझ्याच साठीं, गुंतविले मन

बनोनी सोंगटी, फिरे पटावरी ।।४।।

काय दोष माझा, न दिले लक्ष्य मी

खेळवण्यातील मजा, आलो तिला कामीं ।।५।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

साडी चोळी सुंदर नेसूनी,

आभूषणें ती अंगावरती,

लज्जा सारी झांकुनी टाकतां,

तेज दिसे चेहऱ्यावरती ।।१।।

आत्म्यासम ती लज्जा भासे,

सौंदर्य जिवंत त्याच मुळें,

लोप पावतां लज्जा माग ती,

जिवंतपणा तो कसा कळे ।।२।।

लपले असते सौंदर्य सारे,

एक बिंदूच्या केंद्रस्थानीं

शोध घेण्या त्याच बिंदूचा

लक्ष्य घालतां उघडे करुनी ।।३।।

विकृत ती मनाची वृत्ती

स्वच्छंदीपणात ती असते

क्षणिक पणाच्या मागें लागून

खरा आनंद ती गमावते ।।४।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

संपर्क - ९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

निसर्गाची रचना, जन्म मृत्यृची योजना,
गती देई जीवन चक्रांना, ईश्वरी शक्ती १

उत्पत्ती लय स्थिती, या त्रिगुणात्मिक शक्ती
याच तत्वे निसर्ग चालती, अविरत २

ईश्वरी योजना महान, खेळ जीवनाचा चालवून
घडवी शक्तीचे दर्शन, निसर्ग रूपाने ३

वस्तूचे निरनिराळे आकार, चेतना देवूनी करी साकार
यास जीवन संबोधणार, आपण सारे ४

मातीची भांडी असती, विभिन्न रूपे मिळती
वापरून तीच ती माती, आकार देई पुन्हा पुन्हा ५

दिसेल भांडी फुटलेली, अथवा नवी बनलेली
हीच हात चलाखी, सगळी त्याच्या खेळण्याची ६

मृत्यू टळला न कुणा, हे अंतर्मनी जाणा
यशस्वी करा जीवना, मर्म ओळखूनी त्याचे ७

राहीला नाही राम, उरला नाही शाम
मागे राही फक्त कर्म, तुमच्या जीवनातील ८

जाणता मृत्यूची अटळता, घालवी ती मनाची चंचलता
आणील आयुष्या निश्चिंतता, समजोनी जीवन क्षणभंगूर ९

ठेवा मनामध्ये बिंबवून, अनिश्चित आहे जीवन
मर्यादा धडपडीना देवून, आयुष्य मार्ग आक्रमाल १०

नागडा उघडा येई येथे, तसाच जाई परत तेथे
कांहीं न तयाला नेता येते, सोडताना हे जग ११

आत्म्यासंगे जाई कर्म, जगती राही देह धर्म
निसर्ग चक्राचे हे मर्म, ओळखावे सर्वांनी १२

धडपड तुमची धनापाठी, कुणी झगडे सत्तेसाठी
आकर्षण सारे मायेपोटी, बाह्य गोष्टीचे १३

संसार हा नाशवंत, सर्वासी आहे अंत
म्हणूनी जाणावा भगवंत, अविनाशी शक्तीस १४

निद्रेस जाण्यापूर्वी, मृत्यूची आठवण करावी
मात्र त्याची भिती नसावी, मनामध्ये १५

मृत्यूची करिता आठवण, चुकांना पडेल बंधन
बंधनात होईल महान, कार्य तुमचे कडूनी १६

जाणोनी छोटा काळ, न दवडी तो फुकट वेळ
शोधण्यास तो जाईल, जीवनाचे प्रयोजन १७

माहीत असते सर्वांना, मृत्यू टळला न कुणा
परी आठवण त्याची निर्भय मना, रोज येत राहावी १८

भीऊ नका मृत्यूला, अपघात समजा त्याला
जीवनचक्र पूर्ण होण्याला, मदत होई त्याची १९

जैसा आनंद जन्माचा, तैसा मानावा मृत्यूचा
यात सहभाग प्रभूचा, समजावे ही विनंती २०

शुभं भवतू

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

मनमे एक आरजू थी के प्रभु मिल जायेगा
दिलकी धडकन कहती के उसे अपनेमेंही पायेगा

आंख सबतरफ ढूंडती है हर एक कण में
फिरभी दृष्टी असमर्थ हैं उसे पहचाननेमें

ध्वनी की लहरे हर तरफ गुंज उठती
कानोंके सहारे आवाज उसकी ना सुनी जाती

महक उठती हवा खुशबूदार गंधोंसे
पहचाने उसे कहां बगीचेके फूलोंसे

बीती कितनी जींदगीयां उसकी खोज करनेमें
कमजोर पडती है इंद्रिया उसे जान जानेमें

आ तू इन्सानका रुप लेकर के तुझको मै देख पाऊं
या मुझको दिव्य शक्ति देकर के तुझमें मैं समा जाऊं

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

रंग भरले कळीत
कळी उमलेल आता
तिच्या अंतरी फुलेल
एक नाजूक कविता....

माझा भारत महान हो हो
माझा भारत महान।।
किती गाऊ महती याची ,अपुरे माझे शब्द पडती हो जी जी जी।।धृ।।

उत्तुंग इथल्या पर्वत रांगा
ढाल माझ्या देशाची।।
नद्या वाहती झुळझुळ इथल्या
सुफलाम् रुपे वसुंधरेची हो जी जी जी।।१।।

रक्षणार्थ भुमातेच्या शहीद झाली
सुपुत्र माझ्या भारतीची।।
झुंझारलेली शक्तीपिठे गौरवशाली
गीत गाती पराक्रमाची हो
जी जी जी।।२।।

राम-कृष्ण दैवत इथले
धडे शिकविती कर्तृत्वाची
स्वराज्य अन् सुराज्य असो कथा सांगे शिवबा-राणी लक्ष्मीची हो जी जी जी
।।३।।

विविधेत एकता इथली
नांदते धरेवरी
तिला कोंदणं मानवी संस्कृतीची।।
मोडेन पण नाही झुकणार
बाणा बाणती लेकरे या मातीची हो जी जी जी।।४।।

सौ.माणिक शुरजोशी
नाशिक

मी सारे ओळखूनी आहे
तुही प्रीतभावार्थ जाणते
जरी तू नि:शब्दी अबोल
तव अव्यक्त मज उमजते
मीच मन मोकळे करतो
व्यक्त होतो, तुही जाणते
सत्य उरि अबाधित आहे
प्रीती, स्पंदनासवे वाहते
कधीतरी न्याय देईल ईश्वर
हीच भावनां अंतरी जागते
प्रीत, निर्मळ, निर्मोही नाते
निष्पाप लोचनांतुनी तरळते
संकेत, तळहातीचीच रेषा
वास्तवतेचे प्रतिबिंब दाविते

-- वि. ग. सातपुते. (भावकवी)

9766544908

रचना क्र.१६२

१२ - ७ - २०२२

विसर सर्व गतकाळां,
उगा मना रेगांळशी,
पुढे जाऊन, समोर पहा ,;---
का मागे, मागे वळून पाहशी,---!!!

मागे राहिला बालपणा,
त्यात कशाला हुंदडशी
चार सुखाचे थेंब दिसतां
सारे आभाळ पुन्हा पेलशी,--!!!

कर्तव्ये आणि जबाबदाऱ्या, सारख्या सारख्या विसरशी,
पाहून आपल्या भूतकाळां,
पुन्हा पुन्हा रे गहिंवरशी,--!!!

घरात माणसांचा राबता,
सांग आता कुठून आणशी,
अशा अनमोल दौलतीला,
तूच ना रे झुगारशी,--!!!?

येता काळ तरुणपणाचा,
तुला जाणीव नव्हती जराशी, गमावशील जर यांना,
कसे त्यांना परत आणशी,-?

एक एक करून सर्व तुला,
राजा, बघ सोडून जाती,
काळाची ही महान किमया,
नातीगोती संपून जाती,--!!!

आता उरला एकटेपणा,
जो जन्माचा सोबती,
दाबून टाक भूतकाळा,
वर्तमानच फक्त या जगी,--!!

हिमगौरी कर्वे. ©