दाही दिशांनी फिरत होतो

मनी बाळगुनी तळमळ ती

कसे मिळेल समाधान ते

विवंचना ही एकच होती

धन दौलत ही हातीं असतां

धुंडाळल्या त्या बाजार पेठा

न मिळे समाधीन कोठें

थकली पाऊले चालून वाटा

देखिले निसर्गरम्य शिखरे

आणिक कांहीं प्रार्थना स्थळे

शिलकीमध्यें दिसे निराशा

कारण त्याचे कांहीं न कळे

भावनेमधली विविध अंगे

येऊं लागली मनीं दाटूनी

उसंत मिळता थोडी तेव्हां

उतरत होती काव्य रुपानी

धुंदीमध्यें सदैव राहूनी

लिहीत गेलो सुचले जे जे

कसा काळ तो जावूं लागला

कोडे ह्याचे कधीं न उमजे

शोध आजवरी घेत होतो

सांपडले परि तेच समाधान

उत्स्फूर्तपणे जे करीत आलो

त्यातच दिसली बीजे महान

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

प्रभूनाम मुखीं होते रामतिर्थांच्या सदा ।
ऐकू आले तेच निद्रेत असता एकदा ।।

चमत्कार दिसून आला एके दिवशी ।
राम नामाचे ध्वनी उमटती देहापाशी ।।

विज्ञानाने उकल केली या घटनेची ।
खात्री करिता सत्यता पटली याची ।।

चेतना मिळता स्वर यंत्रात ध्वनी उमटे ।
त्याच ध्वनीच्या विद्युत लहरींनी शब्द फुटे ।।

शब्दांचे वलय फिरती देहाभोवती ।
शरीरासाठी तेच शब्द कवच बनती ।।

जेव्हां होते नामस्मरण प्रभूंचे सतत ।
शब्द ध्वनी लहरी निघत असे अविरत ।।

हुंकार तसाची ऐकू येई देहां जवळी ।
निद्रेमध्ये जरी असला मेंदू त्या वेळी ।।

सदैव नामस्मरण चेतना देत राहतो ।
रामतिर्थांच्या अनुभवांनी हेच अनुभवतो ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

ध्येय मिळण्या तुमचे योग्य लागते साधन

कष्ट होतील व्यर्थचे चूक मार्ग अनुसरुन ।।

अंतराळातील शोध महान बुद्धीचे प्रतीक

घेण्या अचूक वेध अवकाशयान असे एक ।।

अनंत दूरचे तारे न दिसती डोळ्यानी

दुर्बिणीच्या नजरें बघती सर्व कौतूकानी ।।

सूक्ष्म जंतूंचे अवलोकन, चक्षु घेण्या असमर्थ

त्याचे मिळण्या ज्ञान लागते सूक्ष्मदर्शक यंत्र ।।

यंत्र असे साधन जाणण्या कांहीं गोष्टी

इंद्रियाना मर्यादा असून न बघे सारी सृष्टी ।।

तसेंच आहे प्रभूचे जाणण्या त्याचे आस्तित्व

साधन पाहिजे तपाचे देऊनी परीक्षा सत्व ।।

दया क्षमा शांति ठरे श्रेष्ठ गुण

सत्य तप भक्ती, प्रभू मिळण्याचे साधन ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

बर्‍याच वेळा आपले अक्षर चांगले नसते आणि एखाद्या परीक्षेत अक्षराला जास्त मार्क असतात आणि तेथे आपण कमी पडतो. चांगले मार्क मिळत नाहीत आणि जे इप्सित साधायचे असते ते साधले जात नाही आणि आपण निराश होतो. सातत्य आणि कष्ट घेण्याची तयारी असेल तर सगळ्या गोष्टी सहज होतांना दिसतात. मुख्य म्हणजे देवावर, सदगुरुवर आणि स्वत:वर विश्वास पाहिजे. अक्षर मग ते कोठल्याही भाषेचे, लिपीचे असले तरी ते कसे काढावे, त्याचे तंत्रशुद्ध व शास्त्रशुद्ध शिक्षण घ्यावे किंवा सराव करावा.

तुटलेल्या नात्यांचे
जरतारी पदर
त्या ना मायेची उब
प्रेमाची कदर
गाठीगाठीत फक्त
बोचरे आठव
कशास मिरवायचे?
भरजरी पाटव !……… १

तो पाठीवर हात अन
डोळ्यात पाणी
ते तुडुंबलेलं मन
श्वासात गाणी
क्षणाक्षणाने दिलं
जीवनाचं दान
उघडेल का कोणी ते?
मिटलेलं पान !………… २

.....मी मानसी

आता काय बोलायाचे
आता काय ऐकायाचे

घडणारे ते घडूनी जाते
सारे समजून घ्यावयाचे

तडजोडित, मन:शांती
शल्य कुणास सांगायाचे

स्वप्नी आठवांचे मोहोळ
सांगा ? कसे थोपवायचे

ऋणानुबंध गतजन्मांचे
सारे सावरित जगायाचे

मैत्र! निर्मोही सावरणारे
तेच सदा अंतरी जपायचे

मुक्तिचाच ध्यास जीवाला
हरिनामात सुखी रमायचे

-- वि.ग.सातपुते (भावकवी)

(9766544908)

रचना क्र. ३०४

२५/११/२०२२

कधीकधी अन शहरावरती
खुलते ऐसे इंद्रधनू
शहरही मग रंगीत होऊनी
सहज लागते गीत म्हणू

संस्थेतील पदाधिकारी हे अनेकदा स्व:ताहून संस्थेचे काम करण्यास पुढे आलेले नसतात. संस्थेचे काम करण्यास सभासद हे उत्साही नसतात. सभासद दुसऱ्यावर आरोप करण्यास नेहमी तत्पर. अनेकदा सदस्याचे म्हणणे असते की, काय काम असते हेच माहित नाही, कोणी सांगितले आहे लष्कराच्या भाकऱ्या भाजायला जायचे आणि स्व:ताचे हसे करून घ्यायचे. पदाधिकारी यांची संस्थेतील कार्य, अधिकार आणि जबाबदारी आपल्यासाठी लेखातून देणार आहे. आजच्या लेखात अध्यक्ष याबाबत माहिती आपल्यासाठी उपयोगी असू शकते. सहकारी संस्थेच्या व्यवस्थापन समितीची निवड दर पाच वर्षाने होते. सभासदामधून निवडून आलेल्या व्यवस्थापन समिती सदस्यामधून एका संचालकाची निवड अध्यक्ष म्हणून पहिल्या सभेत करण्यात येते. अध्यक्ष हा संस्थेच्या सर्व साधारण सभा व व्यवस्थापन समितीच्या सभांचा पदसिद्ध अध्यक्ष असतो व तो नेहमी संचालक मंडळाला जबाबदार असतो.

नवा चित्रपट बघण्या गेलो, कुटुंबासह चित्र मंदिरी

चित्रगृह ते भरले असतां, प्रवेश मिळाला कसातरी....१,

चित्रपट तो बघत असतां, आश्चर्य वाटले जल्लोशाचे

टाळ्या, शिट्या देवून प्रेक्षक, कौतूक करी नटनट्यांचे....२

वास्तवतेला सोडूनी, रटाळपणे वाहत होते,

वैताग येवूनी त्या चित्राचा, सोडून आलो मधेच मी ते....३,

घरी येवूनी शांत जाहलो, आठवू लागलो बालपण

अशीच होती छायाचित्रे, ज्यांत आमचे रमले मन....४

जीवनामधल्या चक्रामध्ये, बदल फारसा होत नसतो

वयातल्या पायरीप्रमाणे, दृष्टीमध्ये फरक घढतो....५

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०