कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

खुरटून जाते फूलझाड, गर्द झाडीच्या वनांत,

कोमजूनी चालली स्त्रीलज्जा, धावपळीच्या जीवनांत ....१,

भावनेची नाहीं उमलली, फुले तिची केव्हांही,

नाजुकतेचे गंध फेकूनी, पुलकित झाली नाही...२,

कोमेजूनी गेल्या भावना, साऱ्या हताळल्या जावून,

एकांतपणाची खरी ओढ, दिसेल मग ती कोठून...३,

गर्दीच्या या ओघामध्यें, धक्के-बुक्के मिळत आसे,

प्रेमभावना जातां उडूनी, ओलावा मग राहत नसे...४,

स्त्रीलज्जेची भावना जी, युगानूयुगें जपली

घराबाहेर पडून पाऊल लोप पावू लागली...५

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

कसे मानू उपकार, देवा तुझे

देऊन बुद्धि विसर, करी कल्याण माझे

खेळ आहे जेथें, हार जीत आहे

घर बांधणीते, पड झड पाहे

असे जन्ममरण, ह्याच देहीं

हेच असतां जीवन, सुख दुःखे पाही

एक दुःख येतां, मन होई निराश

काळ पुढे जाता, विसरे ते सावकाश

एका दुःखाचा चटका, दग्ध करी मनां

जमता दुःखे अनेक, नष्ट करील जीवनां

निसर्गाची रीत, दुःख तोची काढी

करता दुःखावर मात, दुःखाचा विसर पाडी

दुःख होते दुर, हेच आणिल समाधान

दुःख बुद्धि विसर, असे तत्व महान

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

नवरंग नवरात्रीचे !
प्रतीक शक्ती-भक्तीचे !!

पिवळा रंग सोन्याचा !
शुद्ध तेजस क्षणांचा !

हिरवा रंग सृष्टीचा !
वृध्दी,सुख-समृध्दीचा !!

करडा रंग भाग्याचा !
निरामय आरोग्याचा !!

केशरी रंग निर्मितिचा !
राजमंगल पताकांचा!!

पांढरा रंग शांतीचा !
एकोपा अन मैत्रीचा !!

लाल रंग कुंकवाचा !
सर्व मांगल्य मांगल्याचा !!

निळा रंग अस्मानाचा !
निर्मळशा हृदयाचा !!

गुलाबी रंग प्रितीचा !
अबोधशा यौवनाचा !!

जांभळा रंग नवलाईचा !
सखी रेणुका अंबाबाईचा !!

-- जयश्री दाणी
https://www.facebook.com/jayshri.dani.14

हा गर्भ एक पावन उदरातला
तो कोण ? कुणा कळला नाही
जन्मदात्यांचेच ऋण आजन्मी
तेच ब्रह्मरुप ईश्वरी , दुजे नाही....।

त्यांना पुजावे, त्यांनाच भजावे
श्रद्ध्येय भक्तीप्रीती दुजी नाही
पान्हा मातृत्वी वात्सल्यपुर्तीचा
पितृत्वासम, दुजा आधार नाही....।

जन्मदाते! सर्वश्रेष्ठ या जगती
तिथेच नमावे अन्य कोठे नाही
पापपुण्यकर्म हिशेब चित्रगुप्ती
तिथे तर कुणाची सुटका नाही....।

तो जो कोण अनामिक अतर्क्य
जन्मदात्यांहुन श्रेष्ठ असत नाही
जन्मदात्यांचेच ऋण आजन्मी
तेची ब्रह्मरूप ईश्वरी, दुजे नाही....।

रचना क्र. ६१
२८/६/२०२३
-वि.ग.सातपुते.(भावकवी )
9766544908

सुमनांजली या काव्यसंग्रहातून….. 

मधूर आवाज मिळूनी, उपकार झाले तिजवर

सुंदर गाणे गाऊनी, आनंदीत करी इतर // १

हातपाय दुबळे होते, दृष्टी नव्हती तिजला

कष्ट करण्या शक्ति नव्हती, कसा मिळेल घास तिला // २

परी ती होती आनंदी, गाण्याच्या ओघांत

उचलित होती पैसे, पडता तिच्या पदरांत // ३

जरी झाला देह दुर्बल, जगण्याची होती आंस मनी

मिळालेल्या आवाजाला, ऋणी समजे ती मनी // ४

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

पिझ्झा बेकतो. वास सुटतो,

मुंबईचा राजा डिस्को खेळतो

तप्त होतां धरणी माता, शांत करी वर्षा तिजला
प्रफुल्लतेचे झरे फुटती, आंतूनी त्या मातीला.....१,

जलमय होती नदी नाले, दुथडी भरूनी वाहती
धबधब्यातील खरी शोभा, वर्षामुळेंच दिसती...२,

हिरव्या रंगीं शाल पसरते, धरणी माते वरी
ऊब यावी म्हणून मेघांचे, आच्छादन ती करी....३,

वर्षा धरती बहिणी असूनी, प्रभूची भावंडे
उचंबळूनी प्रेम येतां, धावून येते तिजकडे....४.

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

देवा तुझ्या तराजूला एक पारडे जड का
माणसाच्या ठोकळ्याला दोन हाती माप का

दुर्जनांच्या पारिपत्या जन्मतो तो तूच ना
हिंदवीला आगऱ्याची मग सांग ना रे कैद का
शुभ्रतेच्या ज्योतीसंगे काजळी किनार का
जीवनाच्या धुंद क्षणी आसवांची धार का
बेरजेचा गोफ भाळी एखाद्या गुंफतोस
नातं नशीबी वेदनांचं एखाद्या जोडतोस
निर्जीव ठोकळ्याला विकारांची चेतना का
दिव्यत्वाच्या झेपाव्याला अपूर्णतेची झाक का

निर्मितीचा आनंद का रे वैचित्र्यात शोधतोस
पारड्याला कोण जाणे म्हणून का झुकवतोस

- यतीन सामंत

एक बाबा थकलेला कमरेमध्ये वाकलेला
हातात काठी तुटका चष्मा उदासवाणा बसलेला
अंगावर सुरकुत्या चुरगळलेल्या स्वप्नांच्या
फाटकं धोतर फाटका सदरा अनवाणी चाललेला..!

कधीकाळचा सूर्य आज निस्तेज झाला आहे
करपलेल्या मनाचा एक कोपरा ओला आहे
डोळ्यांवर हात ठेवून वाट अजून पाहतो आहे
येईल कधीतरी लेक माझा शहरात राहतो आहे..!

वाट पाहून वाटा सरल्या नवी वाट दिसत नाही
काळोखात रडतो चंद्र, सूर्य कधीही हसत नाही
जगरहाटी चालू आहे वेळ कुणाला मिळत नाही
रोज मरणा-या बापाचं मन कधीच कुणाला कळत नाही...!!

राजेश जगताप
मुंबई..
९८२१४३५१२९