जन्म हा सुखाचा की दुःखाचा..
कां ? कुठला अक्षम्य गुन्हा आहे..
जरी गतजन्मांचेच ऋणानुबंध सारे
कुणाची कुणाला आज ओढ आहे..
बेगडी नात्यांचेच स्वार्थी भावबंध
खरे कोण कुणासाठी जगतो आहे..
ऐश्वर्याचे रांजण ,जरी स्वर्गीयसुखी
सांगा , आज मनःशांती कुठे आहे..
ऐश्वर्यासाठी नात्यांचीही पायमल्ली
नि:स्पृह प्रेम जिव्हाळा संपला आहे..
बिलोरी प्रतिबिंबही कितीही देखणे
तरी इथे सत्य, असत्य संभ्रमात आहे..
वास्तव ! जे पेरावे तेच जगी उगवते
हे सत्य कुणा केंव्हा कळणार आहे..
कां ? जगण्याचीच हीच रित जगती
जन्म कलियुगी , जीवाला सजा आहे..

©️ वि.ग.सातपुते (भावकवी)

रचना क्र. ३८

दिनांक :- १३-३-२०२१

जगती जन्म हा
हिशेब गतजन्मांचा
प्रारब्धभोग
पुर्वसंचिताचे.....
कधी सुखदा,
कधी दुःख वेदनां
हेच खेळ सारे
मूक साहण्याचे....
पराधीनता जगती
सकल जीवाजीवांची
अनामिका हाती
दोर कठपुतळीचे.....
दैवी प्रीतभावनां
भाग्य ते भाळीचे
वात्सल्य अमृती
कृपासिंधु मातेचे....
तोच कृपाळू एक
सत्य ! शाश्वताचे
त्याला नित्य स्मरावे
हे सार्थक जीवनाचे....

--वि.ग.सातपुते.( भावकवी )

9766544908

रचना क्र.१९०

६/८/२०२२

समर्थ रामदासांनी छत्रपती शिवरायांना लिहिलेले पत्र –

निश्‍चयाचा महामेरू। बहुत जनासी आधारू

अखंड स्थितीचा निर्धारू। श्रीमंत योगी ॥

अपूर्व आहे आज सोहळा
चहूंदिशांनी झाले गोळा
बालवृद्ध, स्त्रीपुरुष, ऋषिमुनी, नृपती, विद्वज्जन ।। ६

मंत्रमुग्ध जनसिंधूपुढती
गिरा अमृतासम रसवंती
प्रत्ययकारी शब्दौघातुन घाली संमोहन ।। ७

नऊ रसांचा सुचारु वापर
चित्र उमटतें मन:पटावर
वीर, करुण, शृंगार, रौद्र, शतरंगांचें मीलन ।। ८

नातीगोती, राग, लोभ, भय,
मोद, क्लेश, छल, पीडा, अनुनय,
निषेध, कौतुक, निसर्ग-मोहक, यथातथ्य चित्रण ।। ९

काव्यसुधेचें करुनी पान
श्रोतेगण विसरत निजभान
जन्ममृत्युसंवेदन भीती नकळत ओलांडुन ।। १०

लुब्ध, स्तब्ध, थांबत खग, प्राणी
तरूलता डोलती रंगुनी
निर्झर, सरिता, जलौघ करती रामनामगायन ।। ११

वातावरणीं घुमतो नाद
सृष्टीतुन उठती पडसाद
कणाकणातुन क्षणाक्षणाला घडे रामदर्शन ।। १२

अखिल चराचर मोदें न्हालें
सप्तलोक राघवमय झाले
भरुन ओंजळी फुलें उधळती स्वर्गातुन सुरगण ।। १३

-- सुभाष स. नाईक

चंचल केलंस मन, स्थिर करण्यासांगे ।

दिलेल्या गुणाची मग, बदलेल कशी अंगे ?

निसर्ग नियमाच्या, कोण विरूद्ध जाईल ।

फायद्याचे ते का त्याचे परि होईल ?

चपळता जसा गुण, स्थिरपणा असे दुजा ।

आगळ्यातील आनंद, हिच त्यातील मजा ।।

देहा ठेवून चंचल, सांगे स्थिरावण्या मन ।

हा उलटा खेळ कसा, खेळण्या भासे कठीण ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

ग्रीष्माची काहिली सोसता,
धरणीला संजीवन -डोहाळे,
संततधार वरुन बरसतां,
तनी--मनी तिच्या पावसाळे,--!!!

निराळीच प्रीतीची तऱ्हा,
प्रेम असते आगळे,
थेट भिडे ती गगनां,
सृष्टीचे शृंगारलेणे,--!!!

प्रणयाची रीत पहा,
गगन धरतीवरी झुके,
आपुले देणे देई धरा,
प्रेम बोलके असून मुके,--!!!

गगन गाजवी पुरुषार्थ,
काम क्रोध मोहा,---
वसुंधरा स्त्रीच शेवट,
निमूट करते संसारा,
ऋतू पालट होता होता,
पृथा गर्भार राहे,
नभ उघडे आपला डोळा,
तिला तशीच पहात राहे,--!!!

संजीवन -डोहाळे लागता,
आभाळ तिचे लाड पुरवे,
संजीवन पिता पिता,--
ती काळी आई बने,--!!!

हिमगौरी कर्वे©

वाटते पाहू नयेच स्वप्न
ना ते भंगण्याची भिती
करु नये प्रेम कुणावर
ना प्रेमभंगाची ही भिती ।
घेऊनी स्वप्ने ऊराशी
तव जीवनी मी आले
स्वप्न ते सत्य करण्या
रात्रंदीन मी एक केले ।
वाटले तुझ्या समवेत
नाही कठीण काही जगात
मिळता साथ तुझी मजला
काय आहे कठीण जगात ।
परी फसगत अशी जाहली
मम स्वप्ने ती विरुन गेली
पौर्णिमेची रात्र सुध्दा मज
अंधार जीवनी देऊन गेली ।

सुरेश काळे
मो.9860307752
सातारा
५ सप्टेंबर २०१८

सुमनांजली या काव्यसंग्रहातून….. 

कृष्ण कमळ-

जशा संध्याछाया येती, नयन माझे भिजतात ,
आठवणींचे माणिक-मोती,
सर सर खाली ओघळतात,--!!!

हात तुझा धरुनी हाती,
प्रेमाची केली वाटचाल,
नियतीने पण चाल खेळली, प्रितीची दुधारी वाट,--!!!

निळ्याशार गहिऱ्या लोचनी, वाचली प्रीतीचीच *आंण,--
तनामनात सामावून गेली,
तव ओढीला नच वाण,--!!!

आज कितीदा स्मरली,
प्रीत फुले ती सुगंधी,
परस्परांवर सारी उधळत,
करायचो रे नजरबंदी,--!!!

वाद अबोल्यांच्या त्या क्षणी, तरुणपणाचा सगळा जोश,
शब्द जरी कठोर बोलती,
श्वासात गुंतले सदा श्वास,--!!!

ऋतू सारे सारखे बदलती,
स्मरण यात्रेचा काळ लोटत,
इकडून तिकडे वारे वाहती,
त्यात आठवांचे ओले साद,--!!

किती काळ पुढे जाई,
अजूनही उभे तिथेच आपण,
पाणी पुलाखालून जाई,
हृदयी तरी आठवणी धरून,--!!

© हिमगौरी कर्वे.