कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका
-
जाग
व्यास क्रिएशनच्या प्रतिभा दिवाळी २०२० च्या अंकामध्ये प्रकाशित झालेली नितीन प्रवीण शिंदे यांची हि कविता
थांग पाणावून गेला सागराचा
तीर जेथे, दूर तेथे जावयाचे.
चांदण्यांचे पंख लाभो, वा न लाभो
काजव्यांना सोबतीला घ्यावयाचे.तूच नाही एकला मार्गस्थ येथे
जात आहे जन्म ओलांडीत जो तो.
पैल जायाचे कुठे ? ठाऊक नाही
गात आहे आसवे सांडीत जो तो.राख आहे ही पहा येथे कुणाची ?
हे असे आयुष्य आहे नामधारी.
शून्य मागे, शून्य पुढती लागलेले
फेडणे आहे इथे थकली उधारी.युद्ध आहे हे स्वतःशी, सज्ज हो तू
घे उचल गांडीव हाती, पार्थ हो तू.
का कसे ? हे प्रश्नं सारे फेर धरतील
प्रश्नं नाही...कृष्ण की तो, अर्थ हो तू.तीच बोटे, त्याच हातांच्या मुठी या
ओंजळींना शाप आहे मागण्याचे.
नीज झालेली पुरेशी, ऊठ वेड्या
पातले संदेश दारी जागण्याचे.- नितीन प्रवीण शिंदे
-
बघते नुसती हसते नुसती
बघते नुसती हसते नुसती
फसवत फसवत फसते नुसती !लाडिक चालणं लाडिक बोलणं
खुळ ही लावत असते नुसती !बंदच डोळे उघडे डोळे
डोळ्यापूढे दिसते नुसती !सुचवत काही सांगत काही
काव्यातहि असते नुसती !असते छानच नसतानाही
विचारातच असते नुसती !-- श्रीकांत पेटकर
-
रात्र बहरली चंद्रप्रकाशे
रात्र बहरली चंद्रप्रकाशे,
पाण्यावर तरंगती रजतकण,
फांदी फांदी झुकुनी त्यावरी,
धरते सावली रक्षण्या कणकण,-!अंधार प्रकाशी खेळे कसा, चंद्रमा ढगां--ढगांत विराजे, पानापानातून रजत नक्षी,
सृष्टीवर रुपेरी प्रकाश पसरे,कधी लपे सुधांशू हा,
या मेघातून त्या मेघात,
वातावरण जिवा वेड लावे,
जादूच फैलावे प्रेमीयुगलांत,-!दूरवरीचे डोंगर बघती,
संथ शांत पाणी कसे,
कधी काळे कधी पांढरे,
कधी म्हणावे रुपेरी ही तसे,--!!!हिमगौरी कर्वे
-
आत्मा हाच ईश्वर
आत्म्याला ओढ असते ईश्वराच्या मिलनाची
जाण सदैव राहते प्रभुमय स्वरुपाची ।।१।।अंशात्मक भाग असे आत्मा हा परमात्म्याचा
उत्कंठ ते आकर्षण गुणस्वभाव तो त्याचा ।।२।।आत्म्यास पडले असे बंधन ते शरीराचे
जीवन कार्ये करुनी प्रयत्न करी मुक्तीचे ।।३।।मुक्त होई त्या क्षणीं अनंतात समावतो
परमेश्वरि रुपांत विलीन होऊन जातो ।।४।।आत्मा मुक्त होत असे देहकर्म फळावर
चांगले कर्म नसता नविन देह घेणार ।।५।।दोन प्रकारांनी आत्मा प्रभू समर्पण होतो
देह मृत वा सजीव असतांना हे साधतो ।।६।।ध्यान साधना करणारे उतरती समाधीत
त्याच क्षणी शरिराला आत्मा असे सोडीत ।।७।।देह सोडूनी भुवरी आत्मा येई बाहेरी
क्षणिक काळा करितां मिलन होई ईश्वरी ।।८।।समाधी असे साधन प्रभू मिलन होण्याचे
देह समाधीत जाणें सार असते जिवनाचे ।।९।।जिवंतपणीच तुम्हीं प्रभूमय होत असे
आनंदी नितांत क्षण खराखुरा तोच असे ।।१०।।आत्म चिंतन करुनी आत्म ज्ञान प्राप्त होई
तोच ईश्वर असूनी दुजा ठिकाणीं तो नाहीं ।।११।।डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com -
चक्र ऋतुंचे
जगायचे ते जगले
नाही काही राहीले
श्वासही भगवंताचे
नाही काही आपुलेजन्म, मृत्यु प्रवास
ते भ्रमणही आपुले
बाहुले, कळसूत्रीचे
चक्र ऋतुंचे चाललेदशदिशा भारलेल्या
नेत्री दृष्टांत रंगलेले
भोगणेच संचिताचे
या जन्मी लाभलेलेपसरूनी दोन्ही बाहु
क्षणक्षण ते झेललेले
हेच सत्य साक्षात्कारी
अस्ताचली सांज रंगले-- वि.ग.सातपुते.(भावकवी )
9766544908
रचना क्र.१७४
२०/७/२०२२
-
विरह
पहाटेच धुकं नजरेसमोर पसरलेलें,
आनंदाचा दवबिंदू अलगद पानावर पहुडलेला,
अचानक वादळ आलं, अबोल अजानतं,
होत्याचं- नव्हतं करत, सर्व नष्ट करून गेलं!मन कशातच गुंतत नाही,
आठवण आठवणींची आठवतही नाही,
काल होता आज आहे उद्या असेलही कदाचित,
काळासोबत अनमोल ते हास्य खुलणार नाही!सहवास होता,सदोदित साथ देणारा,
संयम होता, माझे बोल झेलणारा,
जिद्द होती, नितांत प्रेम करण्याची,
खुपलं नियतीच्या डोळ्यात सारं,
कधी पूर्ण न होणार कस्तुरी-मृगेचं नातं!वाट बघणार मन केव्हाच गेलं निजून,
शब्दही झाले निःशब्द पुरतं मौन धरून,
झोपेतलं सुंदर स्वप्न विरहाने गेलं विरून,
शापित ठरले नशिब अंबा सारखे,
या जन्मात जन्म घेऊन!चिता रचली आपल्या नात्याची,
फुंकर ओठांची पोहचली नाहीं,
आटून गेले डोळे, आसवांची ओंजळ भरली नाही,
पोळणाऱ्या या राखेत, दडलायस का कुठे तू ?
शोधतेय मी सतत तुला, येशील का पुन्हा तू?- श्र्वेता संकपाळ.
Note- (अंबा - काशी राज्याची जेष्ठ कन्या)
-
एखाद्या वेळी ती दिसते
एखाद्या वेळी ती दिसतेबरे वाटते...दिवस सार्थकीलागला असे वाटते..तिला तसे वाटत असेल का..हा विचार कधी कधी येतो..आणि माझे मलाच हसू येतेआपण इतके ' अपेक्षित 'कसे असू शकतो....उपेक्षित पेक्षा अपेक्षित बरेनिदान मनातल्यामनातpositive होता आले पाहिजेहा विचार प्रत्येकाचा असतो अर्थातकबूलकरणारनाही कोणी...कारण दिवसभरत्याला किवा तिला त्या विचारालालोंबकळता येते.........-- सतीश चाफेकर. -
जगाचा निरोप
काळ येतां वृद्धपणाचा, विरक्तींची येई भावना
निरोप घेण्या जगताचा, तयार करीत असे मनावेड्यापरी आकर्षण होते, सर्व जगातील वस्तूंवरी
नाशवंत त्या, माहित असूनी, प्रेम करितो जीवन भरीजीवनांतील ढळत्या वेळीं, जेव्हां वळूनी बघतो मागें
मृगजळासाठीं धावत होतो, जाणून घेण्या सुखाची अंगेप्रयत्न केले जरी बहूत, हातीं न लागे काहीं
पूर्ण कल्पना येई मनीं, जगण्यात आंता तथ्य नाहींउर्वरीत आयुष्याची रेखा, मर्यादेतच आखूनी काढी
समज येतां प्रभूचे सारे, समर्पण करीत जग सोडीडॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com -
गोळा-बेरीज (माझी लंडनवारी – 36)
ऑफिस रूटीन नेहमीप्रमाणे चालू होते. पहिल्याच आठवड्यात मी अल्पर्टनला जाउन तिथलं सिम घेतलं होतं. त्यामुळे आता माझ्याकडे मोबाईल होता. हळू हळू तिथे आसपास राहणाऱ्या आणि आमच्या कलिग्ज् बरोबर काम करणाऱ्या इतर लोकांशी, कुटुंबीयांशी ओळखी झाल्या.
-
शुभ दीपावली
व्यास क्रिएशन्सCopyright © 2025 | Marathisrushti