कांदा नी भाकर
किती महागली
पोट कसे भरू
गळचेपी झाली

मेथीची जुडाई
पन्नाशीला आली
कोथिंबीर लुप्त
मी घिरट्या घाली

काही भाज्या तर
झाल्या महाराणी
गातात नेहमी
श्रीमंतीची गाणी

राब राबतो रे
शेतकरी शेता
दलाल पदरी
माप काहो घेता

ज्याचा आहे नफा
त्याला द्यानं जरा
फुले सुखी वाफा
दारी तर तरा

महागाई थांब
नको शोषू रक्त
विनवणी माझी
एवढीच फक्त

-- सौ. माणिक (रुबी)

तिळगुळाचा
सण स्नेहाचा
संक्रांती सण
महाराष्ट्राचा

पतंग उडे
नभात सडे
पतंगाचेच
युद्धची झडे

ही काटाकाटी
नी वाटाघाटी
मौजची भारी
प्रितीची दाटी

सौ.माणिक शुरजोशी
नाशिक
१३/१/२०

जीवनाचा प्रवाह हा भरला आहे घटनांनीं

विसरुनी जातो काहीं काहीं राहती आठवणी ।।१।।

बिजे ज्यांची खोलवर रुतुनी जाई त्या घटना

देह आणि मनावर बिंबवूनी जाई भावना ।।२।।

काळाचा असे महिमा आच्छादन टाकी त्यावरती

परि काहीं काळासाठी विसरुनी जातात स्मृति ।।३।।

प्रसंगी त्या अवचित जागृत होती आठवणी

पुनरपि यत्न होतो जाण्यासाठीं त्या विसरुनी ।।४।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

"प्रेम कुणावर करावं?
प्रेम कुणावरही करावं..
ज्याला तारायचं,
त्याच्यावर तर करावंच,
पण ज्याला मारायचं,
त्याच्यावरही करावं,
प्रेम कुणावरही करावं

प्रेम..
योगावर करावं,
भोगावर करावं,
आणि त्याहुनही अधिक,
त्यागावर करावं.."

प्रेम कुणावरही करावं..
सजीवांवर करावं..,निर्जीवांवर करावं हे सांगणाऱी आपली संस्कृती..!

असेही आपल्या देशात वर्षाचे दिवस ३६५ असले तरी 'दिन' पांच-सहाशे तरी असतील..त्यात आणखी एका अनावश्यक 'डे'ची काय गरज आहे?

आपल्याला गरज आहे ती आपली उदात्त संस्कृती जाणून घ्यायची..त्यातील प्रेमाची महती समजण्याची

कारण प्रेम आहे माणसाच्या संस्कॄतीचा सारांश..

त्याच्या इतिहासाचा निष्कर्ष आणि..

भविष्यकालातील त्याच्या अभ्युदयाची एकमेव आशा..!

-- गणेश साळुंखे

सोनं येचीतो मातीतं....

सोनं येचतो मातीतं...
संगणीच्या संगतीतं...
मोती घामाचे पिकवितो...
काळी मायच्या कुशीतं....

पशु पक्षी वृक्षवल्ली
काळ्या मायची लेकरं
सार तिच गणगोतं
तिलं सृष्टीचा संसारं....

पिकं शेतात डोलते
पाना फुलांनी सजते
फुले काळीज बळीचं
मनं हारखुन जाते.....

मका पोटुशी पोटुशी...
डोकं जवारी काढते...
गहु मिशांना ताविते...
फुलं सुर्याच डोलते...

पक्षी झाडाशी बोलती,
गाय गोठ्यात हंबरी,
मह्या शेतातली शाळा,
मलं ईथच पंढरी........!!!

©गोडाती बबनराव काळे
लातुर
९४०५८०७०७९

जीव भुलोकीचा पाहुणा
अनिश्चिती,या स्पंदनांचा
संपता, पाहुणचार दैवी
घेतो जगी निरोप सर्वांचा।।

गतजन्मांचीच सारी नाती
याच जन्मी, ऋणमुक्तीची
चित्रगुप्ताच्याच चोपडीत
चोख हिशेब सारा सर्वांचा।।

सलोख्याने ऋणमुक्त व्हावे
निजानंदी! निजसुख घ्यावे
निरपेक्षी सुखदा ही आगळी
मना ध्यास असावा मुक्तीचा।।

जीवनी, सुखरूपताच शांती
निर्मोही! प्रीतीस्पर्श सदानंदी
वरदान! कृपावंती तेच ईश्वरी
श्रद्धाभाव रुजवावा भक्तीचा।।

-- वि. ग. सातपुते.(भावकवी)

9766544908

रचना क्र. ४१.

९ - २ - २०२२.

कोण लागतात माझे,
नाते ते ठाऊक नाहीं,
देऊनी जातात मात्र,
बरेच मजला काहीं ।।१।।

विठ्ठल- रामाचा नाद,
गुंजन करितो येथें,
पवित्र वातावरण,
येण्यानी होवून जाते ।।२।।

देवाण घेवाण आत्म्याची,
आपसामध्यें चालती,
शब्द फुलांची गुंफण,
त्वरीत होऊन जाती ।।३।।

फुले देऊनी मजला,
हार गुफूंन घेतात,
दोघे मिळूनी तो हार,
प्रभूस अर्पूं सांगतात ।।४।।

अदृश्य असले नाते,
असावे दोघांमध्ये,
भाषा आत्म्याची जाणतां,
मन नाचते आनंदे ।।५।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

अद्वयच्या बारशाचा दिवस होता. मी 12-12.15 ला धावत-पळत उमा नीलकंठ मध्ये पोहोचले. दारातच अरूताई, जिजाजी आणि नरेन बोलत असतानाचे शब्द कानावर आले.’

प्रयत्न मनाचा सदैव असे, भरारी घेण्याचा

उंच आकाशी तारांगणांना, भेट देण्याचा....१,

मनी आस ती राहत असते, उचलून त्यास न्यावे

शिखरावरती जाता क्षणी, स्थितीरूप घ्यावे...२,

प्रयत्नात साथ न मिळता, खाली कोसळते

विचार दबावापुढती त्याचे, काही न चालते...३,

विचार संस्काराचे वलय, मनाभोवती फिरे

निर्मळ पवित्र मन ते, अवलंबूनी विचारे...४

डॉ, भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०