जशा संध्याछाया येती, नयन माझे भिजतात ,
आठवणींचे माणिक-मोती,
सर सर खाली ओघळतात,--!!!

हात तुझा धरुनी हाती,
प्रेमाची केली वाटचाल,
नियतीने पण चाल खेळली, प्रितीची दुधारी वाट,--!!!

निळ्याशार गहिऱ्या लोचनी, वाचली प्रीतीचीच *आंण,--
तनामनात सामावून गेली,
तव ओढीला नच वाण,--!!!

आज कितीदा स्मरली,
प्रीत फुले ती सुगंधी,
परस्परांवर सारी उधळत,
करायचो रे नजरबंदी,--!!!

वाद अबोल्यांच्या त्या क्षणी, तरुणपणाचा सगळा जोश,
शब्द जरी कठोर बोलती,
श्वासात गुंतले सदा श्वास,--!!!

ऋतू सारे सारखे बदलती,
स्मरण यात्रेचा काळ लोटत,
इकडून तिकडे वारे वाहती,
त्यात आठवांचे ओले साद,--!!

किती काळ पुढे जाई,
अजूनही उभे तिथेच आपण,
पाणी पुलाखालून जाई,
हृदयी तरी आठवणी धरून,--!!

© हिमगौरी कर्वे.

कधी कधी मी सुद्धा, दान धर्म करतो!!
शिळपाक आंबल चिंबल, भिकार्‍यांना देतो
जुने कपडे घेणारे, फ़ार मुजोर झालेत
फ़ाटके तुटके कपडे विकत घेईनासे झालेत
मग असे कपडे मी भिकार्‍यांना देतो
आंगण त्यांच्या कडुन झाडुन झुडुन घेतो
कधी कधी मी सुद्धा, दान धर्म करतो!!

कधी कधी मी सुद्धा सोशल वर्क करतो!!
आदिवासी पाड्यावर कारनी जातो
तांदूळ आणि मध मी येताना आणतो
मोलकरणीच्या मुलीला कामाला ठेवतो
मरेस्तोवर तिच्याकडुन काम करुन घेतो
कप फ़ुटला डिश फ़ुटली पगारातुन कापतो
थॅंक्यू व गुडमॉरनिंग म्हणायला शिकवतो
कधी कधी मी सुद्धा सोशल वर्क करतो!!

कधी कधी मी सुद्धा देशभक्त होतो ॥
गांधी जयंतीला पांढरे कपडे घालतो
गांधींच्या फ़ोटोला हार घालतो
गांधीजी की जय, भारत की जय
अस ओरडुन घोषणा देतो
स्वातंत्राच्या लढ्यावर भाषण ठोकतो
नेत्याबरोबर माझा फ़ोटो छापून आणतो
कधी कधी मी सुद्धा देशभक्त होतो ॥
....अजिंक्य

-- अजिंक्य

शेतकरी व त्यांच्या प्रश्नवर फक्त राजकारण करणा-यावर उपरोधिक शैलीत प्रहार करणारी कविता

इतकं सारं विस्तीर्ण अवकाश असताना
गरीबांच्या घरीच तेवढं
छपरातून का डोकावून पाहावं

आकाशानं ?

-- श्रीकांत पेटकर

अवतीभोवती सारे तुझ्या, आहेत गुरू बसलेले
जाण तयांची येण्यासाठी, प्रभूसी मी विनविले ।।

निसर्ग शक्तीच्या सर्व अंगी, काही तरी असे गुण
आपणासची ज्ञान असावे, घेण्यास ते समजून ।।

उघडे ठेवूनी डोळे तुम्ही, बघाल जेंव्हां शेजारी
काही ना काही ज्ञान मिळते, वस्तूच्या त्या गुणापरी ।।

सारे सजिव निर्जिव वस्तू, गुरू सारखे वाटावे
तेच आहेत ईश्वरमय, तुम्हीच समजावे ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

शैशव माझे सरताना मी स्वप्नांना विकाया शिकलो
गुंजेत तोलुनी पेढीवरती सोन्यास विकाया शिकलो

अकारण इथेच कधीही काही काहीच घडले नाही
अभिषेकाचे साहित्य तरीही रांगाना विकाया शिकलो

शाळेच्या पाटीवरल्या रेघोट्यांच्या मिठीत आसमंत
क्षितिजांच्या करुनी भिंती अंगणास विकाया शिकलो

आंधळ्या कोशिंबिरीचा घडीभराचा डाव आयुष्याचा
उगवतीस पाठ करुनी मी दिशांना विकाया शिकलो

ही वाट एकाकी अन कुठे उद्याच्या सूर्याचा भरोसा
अंधारास फितूर होणाऱ्या सावल्या विकाया शिकलो

साक्षात्कार जरी मोक्षाचा आहे मृत्यूस चुंबल्यानंतर
सुखी माणसाचा नागव्याने सदरा विकाया शिकलो

रजनीकान्त

काय सांगावे तुला, काय सांगू नये
या कोड्यात राहिलो आयुष्यभर

नेमकं जे सांगायच होतं ते
ते सांगायच राहुनच गेल्ं !!

जेंव्हा उन्ह सरली, तेंव्हा छत्री उघडली.
नको असतांना, सावली अंगावर झेलली.

--- भास्कर पवार

घन आषाढी, गगन सावळे
मीलना आसुसलेली वसुंधरा
चिंबचिंबला पाऊस ओला
स्मृतींच्या झरझरती जलधारा...।।

हिरवळलेली सुंदरा अनुपम
माहोल लोचना दीपविणारा
धुंद क्षण क्षण, मन फुलारू
ऋतुवर्षाचा, सोहळा न्यारा...।।

जीवा जीवाला झुलविणारा
बेधुंद मृदगंधला अवीट वारा
प्रीतभावनांचा स्पर्श अनावर
अधिर, प्रीतासक्ती गंधणारा...।।

शब्दाशब्दातुनी ओढ लाघवी
अंतरात झुळझुळतो प्रीतझरा
घन आषाढी, गगन सावळे
मीलना आसुसलेली वसुंधरा...।।

रचना क्र. ६३
३०/६/२०२३
-वि.ग.सातपुते. (भावकवी)

9766544908

प्रयत्न करितां जीव तोडून, जेव्हां यश तुम्हा न येई
सोडून देता त्याला तुम्हीं, नशिबास दोष देच राही..१

दोष नका देवू नशिबाला, मार्ग निवडले तुम्ही चुकीचे
का न मिळाले यश तुम्हां, मूल्यमापन करा प्रयत्नाचे...२

चूक दिशेने प्रयत्न होतां, वाहून जातो सदा आपण
यश जेव्हा मिळत नसते, निराश होवून जाते मन...३

पुनः पुन्हा प्रयत्न करूनी, यश न आले तुमचे हातीं
प्रयत्नाची दिशा बदलतां, जुळून सहजच सारे येती...४

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

एक सैनिक ही बापचं असतो

जरी तो घरापासून दूरवर असतो,

तुझ्या जन्माचा आनंद ही घेता आला नाही
बाप म्हणून गावभर मिरवता ही आले नाही,

तुझ्या आठवणीत उश्या खाली रडतो
या सैनिकांचं मन कोण भला जाणतो,

घरी आल्यावर ओळखशील का ग मला..
बाबा बाबा हाक मारशील ना ग मला..

ना बाहुली ना खेळणी आणली मी तुला
आल्यानंतर माफ करशील ना ग मला...

कुशीत घेण्याचा मोह आता आवरेना
भेटण्याची आतुरता कधी संपेल कळेना....

सुट्टीच्या प्रतीक्षेत दिवस ही सरेना
घरच्या ओढीने माझं मन ही रमेना..

एक सैनिक ही बापचं असतो
जरी तो घरापासून दूरवर असतो...

-- सौ. शिल्पा पवन हाके