सुमनांजली या काव्यसंग्रहातून….. 

मी तुला स्वप्नात पाहू लागले
दूर रानी मोर नाचू लागले
दिवस हे नाहीत जरिही पावसाचे
का अवेळी मेघ बरसू लागले?
चाललो एकत्र इतुकी पावले
मी नव्याने तुज बघाया लागले
फिरुन का मी षोडषी झाले आता?
हृदय माझे धडधडाया लागले
काय हे माझे तुझे नाते असे?
हृदयास मी माझ्या पुसाया लागले
तू नको देऊ उजाळा आठवांना
काठ डोळ्यांचे भिजाया लागले

-सौ. राजलक्ष्मी देशपांडे

चल, चांदण्यांची सैर करू,
अंबरी, ढगां-ढगांत विहरू,
कडेकडेने मेघांच्या,जाऊ,
हळूच,मऊ मऊ दुलईत शिरू,-!!

मिचकावून डोळे आपुले,
चांदण्यांची वरातच पाहू,
सुंदर चमचमत्या प्रकाशात,
त्यांची आभा नीट न्याहाळू,--!!

काळ्याशार गालिच्यावर नभांत,
वावरते प्रकाश--झोत पाहू,
इकडून तिकडे हलत्या प्रवासी,
चंद्राचीही धांदल बघू,---!!

कोण त्यांच्यात अधिक सुंदर,
मनी मानसी स्पर्धाच लावू,
चंद्राचा मुखडा लोभसवाणा,
पाहून आपण अचंबित होऊ,--!!

धरेवर ती मजा नाही,
ना कुठली दिसे चांदणी,
नकली नको त्या, असली पाहू,
देखणी, नाजूक त्यांची बांधणी,--!!

पृथेवर का कधी चंद्र दिसे,
तोही इतुका जवळून आढळे,-?
थंडगार त्या वातावरणी,
झोपण्यात केवढी मजा असे,-?

अंतराळाचे सुख निराळे,
दु:खाची मुळी बात नसे,
ताण-तणांवा नसेल जागा,
ताणून द्या हो,शरीर सगळे,--!!

ओढाताण नाही कुठली,
जिवां मिळेल विश्रांती,
मानापमानाची कल्पनाही,
तिथे करायाची नाही,--!!!!

हिमगौरी कर्वे.©

प्रेम क्षमा,प्रेम तमा,डोळ्यातील अन कारून गरीमा
प्रेम असू,प्रेम हसू,हृदयातील अन दारूण जखमा

प्रेम रंग, प्रेम दंग,मेंदूतील अन विरळ प्रतिमा
प्रेम सूर, प्रेम स्वर,कंठातील अन मंजुळ नगमा

प्रेम जीवन,प्रेम संजीवन,सुखदुःखाचे अन अनुबंधन
प्रेम बंध, प्रेम संबंध, देहदीलाचे अन रणकंदन

प्रेम मोह, प्रेम संमोहन,सुचे न काही तुझेच। चिंतन
प्रेम संग, प्रेम संगम,दोन दिलाचे एकच स्पंदन

प्रेम चिंता,प्रेम चिंतन,अन प्रेम तारुण्याचे आमंत्रण
प्रेम गीत,प्रेम संगीत,श्रावणातील अन अमृत सिंचन

प्रेम दुवा,प्रेम दवा, प्रेम असे अन वाऱ्यापरी अमूर्त
प्रेम धर्म,प्रेम कर्म,माणुसकीचे असे अन खोल गर्त

- महेश सूर्यवंशी
(कागल)

सुख दुःखाच्या लाटेमध्ये,
तरणे वा बुडणे,
जगेल तो त्या क्षणी,
ज्याला माहित पोहणे ।।१।।

पोहणे जगणे कला असूनी,
अनुभव हा शिकवूनी जातो,
जागरुकतेने कसे जगता,
यशही त्याला तसेच देतो ।।२।।

जीवनाविषयी ज्ञान मिळवण्या,
कष्ट लागती महान,
परि केवळ एक अनुभवी प्रसंग,
सारे देतो मिळवून ।।३।।

अनुभवाचे ज्ञान श्रेष्ठ हे,
निसर्ग शिकवी क्षणोक्षणी,
सतर्कतेने वेचून घ्यावे,
दैनंदिनीच्या घटनामधूनी ।।४।।

बोल सारे अनुभवाचे,
त्या बोलीची भाषाच न्यारी
सुख दुःखाच्या गुंत्यामधला,
अर्थ सांगतो कुणीतरी ।।५।।

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

प्रदीप निफाडकरांची गझल

मध्य रात्र झाली होती, सारे होते शांत ।

रस्त्यावरती तुरळक व्यक्ती, वाटला एकांत ।।

एक गाडी मंदिरीं थांबली, त्याच शांत वेळीं ।

सूटामधली व्यक्ती कुणी एक, आली दारा जवळी ।।

सारे होते नशिबात त्याच्या, धन संपत्तीचे सुख ।

दिवस घालवी मग्न राहूनी, कार्ये पुढती अनेक ।।

तर्कज्ञान तीव्र असूनी, आगळा बाह्य चेहरा ।

परि अंर्तमन सांगत होते, सत्यास शोध जरा ।।

केव्हां केव्हां विजय होई, सुप्त त्या विचारांचा ।

संकोचल्या मनीं गाभारा बघे , रात्री मंदिराचा ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

या सांजराई मी माझ्या

डोकावलो जरा भूतकाळी.

आठवले अर्ध्यात सोडून गेलेले बाबा आणि आई,

आठवण त्यांची मज येई

आजही आयुष्याच्या या सांजराई..

बाल सवंगडी

वरच्या आळीचे बंडू व माझी ताई,

आठवण त्यांची मज येई

आजही आयुष्याच्या या

सांजराई..

मी सगळ्यात लहानगा

दोन भावंडांत मोठा माझा भाई,

आठवण त्यांची मज येई

आजही आयुष्याच्या या सांजराई..

गावची कौलारू शाळा

मित्र, गुरुजी आणि शाळेतल्या बाई,

आठवण त्यांची मज येई

आजही आयुष्याच्या या सांजराई..

पडली जबाबदारी

प्रपंचासाठी हाल अपेष्टा बरेच काही,

आठवण त्यांची मज येई

आजही आयुष्याच्या या सांजराई..

किती झिजलो किती कष्ट

कधी सुख कधी दु:ख

भरेल त्याची एक मोठी वही,

आठवण त्यांची मज येई

आजही आयुष्याच्या या सांजराई..

या सांजराई.. या सांजराई..

कवी.
शिव सह्याद्री.

- नंदकुमार स.गोपाळे

(व्यास क्रिएशन्स च्या ज्येष्ठविश्व / ज्येष्ठत्व साजरा करणारा दिवाळी २०२२ ह्या विशेषांक मधून प्रकाशित)