कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

श्रीराम प्रभू माझ्या मनी असे
कंदकृर्ती ग्रामी मज दिसे
एकच मुखी नाम असे
श्री राम जय राम जय जय राम
चैत्र शुद्ध नवमीला यात्रा भरे
रामभक्तांना सुखावह करे
भोगी सुख रामगण सारे
श्री राम जय राम जय जय राम
राम स्वयंभू जागृत स्थान असे
पवित्र गोदाकाठी रममाण दिसे
राम भक्ती शिवाय माझे जीवन कसे
श्री राम जय राम जय जय राम
शेंदूरसेना मध्ये मुर्त्या घडविल्या कसे
खरे स्थान पाटलांच्या स्वप्नी दिसे
श्रीधर महाराजांच्या स्वाधीन करतील जसे
श्रीराम जय राम जय जय राम
सीतारमण हनुमान लक्ष्मण असे
श्रीधर महाराजांकडे निघाले जसे
पावनभूमी मंगलमय ग्राम दिसे
श्रीराम जय राम जय जय राम
श्रीधर महाराज श्रीराम भक्त असे
मुर्त्या स्थापनेस साफल्य भासे
नवचैतन्य जनी भाव दिसे
श्री रामजय राम जय जय राम
मंदबुद्धी तोडके बोल असे
मानून घ्यावी माझी सेवा जसे
वर्णन करता भान नसे
श्री राम जय राम जय जय राम
श्री रामचरणी माझे नमन असे
अर्पूनी रचना मनी आनंद दिसे
भाग्यवान मी मनी रामभक्त वसे
श्रीराम जय राम जय जय राम
स्मित✍️...

-सौ. स्मिता लक्ष्मीकांत मोहरीर
नांदेड

पोलीस दलातील श्री प्रताप गावडे यांचे मनोगत…..!! काव्यमय रुपात..!!!

भावशक्तीची देत देणगी, उपकार तुझे झाले

करण्यास तव जवळीक, कामास तेच आले

जिंकून घेई राधा तुजला, उत्कठ करुनी प्रेम

उचंबळून त्या भावना, साधियले तेच कर्म

भक्तीभावाची करिता बात, ती तर असे आगळी

पावन करण्या धाऊन जाती, सर्व संत मंडळी

भजनांत मिरा रंगली, ध्यास तुझा घेऊन

नाचत गांत राहिली, केले तुझ पावन

दया क्षमा शांतीचे भाव, करुणेमध्ये भरलेले

त्यांत शोधता तुझा ठाव, आनंदी मन झाले

सर्वस्व तुजला अर्पिता, पावन होतो भक्तासी

भावनेची ज्योत पेटतां, कदर तुच करिसी

-- डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

आत्माराम, पांडुरंग माझा
अंतरीचाच विश्राम माझा...।।धृ।।

चालतो सदासदा सांगाती
सदासर्वदा देई सन्मति
जागवितो तो राम अंतरी
कृपाळू आत्माराम माझा...१

जग, व्यवहारी तो रमतो
सत्कर्मी, चाल चालतो
निष्कलंक सत्य दावितो
निर्विकार परमात्मा माझा...२

जन्मुनीही मरण जीवाला
व्यालेले हेच सत्य सृष्टिला
भक्तीप्रीती गंध दरवळावा
सांगतो आत्माराम माझा...३

सत्यात सदा नांदते शांती
असत्यात, अंती अशांती
याचीतो आता आत्मशांती
भजण्या आत्माराम माझा...४

-- वि.ग.सातपुते (भावकवी)

9766544908

रचना क्र. २३१

११/९/२०२२

गाढ झोपेतून एकदा अचानक मला
जाग आली
माझ्या विश्वात डोकावून बघण्याची खूप
घाई झाली

आपल्याशिवाय सर्व काही सुरळीत पाहून
मन हेलावले
उद्विग्न मनास वाटले की आजवर
कोणासाठी जगले

कोणी रडावे कोणाचे अडावे असे
नाही वाटले
पण आपल्याशिवाय जग चालते हे
सत्य उमगले

प्रेम विरह सुख दु:खं सवेकाही
खोटं असतं
अखेरीस आपणच आपले सोबती हेच
खरं असते

जे आपले नसते त्यासाठी आपण
धडपडत असतो
त्या स्वप्नमय विश्वात अखेरपर्यंत
जगत असतो

वेळीच यावी जाग थांबविण्या रमणे
फसव्या विश्वात
निर्लेप होऊन जगावे प्रत्येक सेकंद
स्व'च्या शोधात

-- @ मंजुषा देशपांडे,पुणे.

देशातील पंचतारांकित हॉटेलात हल्ली अस्सल मराठमोळे जेवण आणि नाष्टा मिळू लागला आहे याचे सर्व श्रेय तरुण तडफदार मराठी शेफना जाते ज्यांनी यासाठी खूप प्रयास केले. त्यात सोलकढी आणि खरवस यांनी तर बाजीच मारली आहे.

पावन हो तू आई तव चरण शरण येई ।।धृ।।

संसाराचा खेळ मांडला
खेळविसी तूं मजला
थकूनी मी जाई ।।१।।
पावन हो तू आई तव चरण शरण येई

रात्रंदिनीं ध्यास लागला
जीव माझा तगमगला
झोप तर येतच नाही ।।२।।
पावन हो तू आई तव चरण शरण येई

आळवितो मी तुजला
विसरुनी देहभानाला
नयनी तव रुप पाही ।।३।।
पावन हो तू आई तव चरण शरण येई

देह झिजविला
दुर सारुनी सुखाला
कां तप फळा न येई ।।४।।
पावन हो तू आई तव चरण शरण येई

साद दे हांकेला
पेटलो आहे हट्टाला
नसता परत जन्म घेई ।।५।।
पावन हो तू आई तव चरण शरण येई

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
e-mail- bknagapurkar@gmail.com

किती गोड आणि किती गूढ भाषा

जशी चांदण्यांची नभीं राऊळे

किती खोल अशी किती भूल पाडी

तुझी शब्दगंधा, तिचे सोहळे

असे काव्य जेथे व्यथा भरजरी

किती दुःख आणि किती वेदना

असा रौद्र शृंगार हा भावनांचा

जिथे नांदते ही जुनी वंचना

तुझी सांज प्यारी तुझ्या चंद्रखुणा

तुझ्या काव्यभाषेत डोकावती

अक्षरांतूनी अर्थ जिथे वाहतो

तिथे भव्य दिव्य तुझी निर्मिती

अशी वाहणारी असंख्य काव्ये

जिथे अर्थ येतो अक्षरांपुढे

तुझी वाट शोधून मी घालतो

पाऊलखुणांना तुझ्या साकडे

© योगेश उगले

क्रिकेट 

बालपणीच्या काळामध्यें, दृष्टी आमची आकाशीं

लुकलुकणारे तारे बघतां, गम्मत वाटे मनी कशी १

चमके केव्हां मिटे कधी कधी, लपंडाव तो त्यांचा वाटे

फुलवित होते आशा सारी, वेड तयांचे आम्हास मोठे २

वाटत होते भव्य नभांगण, क्षितीजाला जाऊनी भिडले

भिंगऱ्यांचा तो खेळ खेळतां, सर्व दिशांनी नयनी भरले ३

मोहक भासे विश्व भोवती, भिरभिरणाऱ्या दृष्टीपटाला

स्थिरावली ना दृष्टी तेव्हां, क्षणभर देखील एका बिंदूला ४

दृष्टीला परि पडले बंधन, एका दिशेने बघण्याचे

व्यवहारातील जगामध्ये, पडता पाऊल तारुण्याचे ५

प्रवाही होते जीवन सारे, जगण्यासाठी धडपड लागे

रम्य काय ते मधुर काय ते, विसरु गेली जीवन अंगे ६

राग लोभ आणि प्रेम गुणांचे, दृष्टीमध्ये मिश्रण होते

अहंकाराने ताठर करुनी, प्रेमाने कधी झुकविले होते ७

दुजासाठी मी आहे येथे, विवेक सांगे हे दृष्टीला

शोध सुखाचा घेता घेतां, थकूनी गेलो संसाराला ८

तन मन जेव्हां झाले दुबळे, दूर दृष्टी ही गेली निघूनी

आकाशातूनी क्षितीजावरती, आणि तेथूनी आतां धरणीं ९

वाकूनी गेले शरीर आणि, ह्रदय स्थरावर दृष्टी लागली

दाही दिशांनी धुंडत धुंडत, अखेर देहा भवती वळली १०

फिरली दृष्टी जीवनभर जी, वैचित्र्याला शोधीत असता

डोळे मिटूनी नजीक पहा, सांगे तिजला निसर्ग आता ११

आनंदाचे मुळ गवसले, अंतर्यामी वसले होते

आज पावतो विश्व फिरुनी, मुळ ठिकाणी आले मग ते १२

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०