कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

काळी बायको (वात्रटिका)

काळी तिरळी बायको लाभून, मिळाले खूप समाधान.
कसे काय बुआ ? असे विचाराल
तर तिच्याकडे कुणी बघत नाही म्हणून

सारेच चोर (वात्रटिका)

हासतात तुला वेड्या ते, पकडला गेलास समजून
परि सहानूभूती आहे त्यांच्यात, चोर आहेस म्हणून

माझी नोकरी (वात्रटिका)

नकार देत होती माझ्या प्रेमाला, बघून, मी आहे एक बेकार
जळत होते, जळत होते तिच्या विणा माझे शरिर
सर्व शांत झाले आता, फायर ब्रिगेड नोकरी मिळता

गर्दी पांगविण्याची कला (वात्रटिका)

गर्दी गर्दी गर्दी, सर्वत्र त्रस्त करून टाकणारी गर्दी.
गर्दीला पांगविण्याची, कला सापडली
वही घेवून संग्रहातील कविता मी वाचली

सिनेमाला चला (वात्रटिका)

नको जाणे सिनेमाला, गर्दीचा आहे पहिलाच दिवस
याच विचाराने थिएटर पडले ओस
चला जावू सिनेमाला, आजच्या दिवशी शेवटी.
निराशली मंडळी, बघूनी हाऊस फूल पाटी

असंबधता (वात्रटिका)

त्याला तपासण्यासाठी, नेले मेंटल हॉस्पीटलला
की तो आजकाल असंबद्ध बोलू लागला
पण डॉक्टर संतापून म्हणाले
तुम्हाला त्याची समज असावी,
की तो आहे एक ‘नवकवी’

चिंगीचे ज्ञान (वात्रटिका)

बाई शिकवी चिंगीला ‘त’ ला काना ‘ता’
चिंगीचे सामान्य ज्ञान तीक्ष्ण,
म्हणते कशी ‘तांबीतला ता’ न बाई

चिठ्ठीवरला मजकूर (वात्रटिका)

टेबलावर ठेवले होते बॉसने काहीतरी लिहून
हाताखालच्या लोकांनी निरनिराळे अर्थ काढले त्यातून
कुणास काहीच समजेना, म्हणून असिस्टटने केली विचारणा
चिठ्ठी वाचून बॉस म्हणाले
मला काय म्हणावयाच होत तेव्हा,
समजत नाही आता, ती आहे एक नवकविता

मॉर्डन तरूण (वात्रटिका)

अगदी मॉर्डन कॉलेज कुमारांचे बसले एक टोळके गाडीत समोर
हासत होते, खिदळत होते, गप्पा मारीत होते,
ऐकण्यासारखे होते परंतु सांगण्यासारखे नव्हते.
स्टेशन येताच सारे उतरले तेव्हा मी एकास विचारले
“आपल नाव सांगता ?”
उतरता उतरता ऐकू आले “ मी आहे मिस निता ”

एक सुंदरी (वात्रटिका)

बस मधून चाललो होतो मी, शेजारी होती जागा रिकामी
येवून बसली जवळ एक सुंदर, चंचल तरूण बालीका
तिला बघून मनाची खुलली कलीका
तरीही मी एका क्षणांत माझी जागा बदलली बरका
कारण ती हासत मुरकत म्हणाली
“ थोडस, सरकत का तिकडे काका ? ”

बाबाची आई

एक होती म्हातारी, ती सर्वांना धारेवर धरी
उपास तापास नी सोवळ ओवळ
त्रस्त केल तीन घर सगळ
तिच्यापुढे चालेना कुणाच काही
कारण ती बाबांची होती आई.

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

नाम घ्या हो तुम्ही, प्रभूचे सतत

नामस्मरण , असू घ्या मुखांत ...१

काय सांगावी, नामाची थोरवी

दगडही जेथे, तरंगून जाई...२

रोम रोमामध्यें, प्रभूचा संसार

बनून कवच, रक्षती शरिर...३,

नामाची लयता, मन गुंतवून

एक होतां चित्त, जाई आनंदून...४

अंतीम ध्येय, ईश समर्पण

नामानी साधती, प्रभू सर्वजण...५

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

खरं तर नित्य तुझेच स्वप्न पडते.

गजाननाचे मोदक (मुक्तक)

• गंधार करी अंधार गहन जगिं दूर

तव अकार, अद्वैताचा साक्षात्कार

सांगतो चंद्र हें, तूं अवकाशाधार

तव अनुस्वार, ब्रह्मास देइ आकार ।

‘गँ’ मंत्र तुझा, तेजसी-शक्ति-भांडार

हें ओंकारा, प्राणांत तुझा हुंकार ।।

-

ब) ‘गंधारा’पुढती तुझ्या, ठेंगणें गगन

तव ‘निषादा’पुढे नतमस्तक रवि-उडुगण

तव ‘षड्ज’ हाच एकमात्र मेरू अविचल

हे ‘गणेश’, देसी तूंच सप्तलोकां बल ।।

-

क) तव ‘ग’कारातला गज, जग तोलत राही

तव ‘न’कार सार्‍या विघ्नां नकार देई

तव ‘प’कार सांगे, प्रथम तूंच विश्वात

तव ‘त’करातुनी, ‘तत् त्वम् असि’ चें सूक्त ।

गणपते, वसे ब्रह्मांड तुझ्या नामांत

तूं चिरशाश्वत, तुज आदि नसे, नच अंत ।।

- - -

(मोदक : आनंददायी, गोड)

-

- सुभाष स. नाईक

गजानना तू स्फूर्तीदाता
तू सकलांचा विघ्नहर्ता ।।धृ।।
वक्रतुंड लंबोदर मूर्ती
परशु विराजे एका हाती
दुजा वर देता ।।१।।

पितांबर शिरी मुकुट शोभतो
जास्वंदी दुर्वांनी सजतो
मोदक आवडता ।।२।।

विनम्रभावे तुझिया चरणी
अर्पियली मी माझी झरणी
उमटू दे कविता ।।३।।

निसर्गाची रचना, जन्म मृत्यृची योजना,

गती देई जीवन चक्रांना, ईश्वरी शक्ती II १II

उत्पत्ती लय स्थिती, या त्रिगुणात्मिक शक्ती

याच तत्वे निसर्ग चालती, अविरत II २II

ईश्वरी योजना महान, खेळ जीवनाचा चालवून

घडवी शक्तीचे दर्शन, निसर्ग रूपाने II ३II

वस्तूचे निरनिराळे आकार, चेतना देवूनी करी साकार

यास जीवन संबोधणार, आपण सारे II ४ II

मातीची भांडी असती, विभिन्न रूपे मिळती

वापरून तीच ती माती, आकार देई पुन्हा पुन्हा II ५II

दिसेल भांडी फुटलेली, अथवा नवी बनलेली

हीच हात चलाखी, सगळी त्याच्या खेळण्याची II ६II

मृत्यू टळला न कुणा, हे अंतर्मनी जाणा

यशस्वी करा जीवना, मर्म ओळखूनी त्याचे II ७II

राहीला नाही राम, उरला नाही शाम

मागे राही फक्त कर्म, तुमच्या जीवनातील II ८II

जाणता मृत्यूची अटळता, घालवी ती मनाची चंचलता

आणील आयुष्या निश्चिंतता, समजोनी जीवन क्षणभंगूर II९ II

ठेवा मनामध्ये बिंबवून, अनिश्चित आहे जीवन

मर्यादा धडपडीना देवून, आयुष्य मार्ग आक्रमाल II १०II

नागडा उघडा येई येथे, तसाच जाई परत तेथे

कांहीं न तयाला नेता येते, सोडताना हे जग II ११II

आत्म्यासंगे जाई कर्म, जगती राही देह धर्म

निसर्ग चक्राचे हे मर्म, ओळखावे सर्वांनी II१२II

धडपड तुमची धनापाठी, कुणी झगडे सत्तेसाठी

आकर्षण सारे मायेपोटी, बाह्य गोष्टीचे II१३II

संसार हा नाशवंत, सर्वासी आहे अंत

म्हणूनी जाणावा भगवंत, अविनाशी शक्तीस II१४II

निद्रेस जाण्यापूर्वी, मृत्यूची आठवण करावी

मात्र त्याची भिती नसावी, मनामध्ये II१५II

मृत्यूची करिता आठवण, चुकांना पडेल बंधन

बंधनात होईल महान, कार्य तुमचे कडूनी II१६II

जाणोनी छोटा काळ, न दवडी तो फुकट वेळ

शोधण्यास तो जाईल, जीवनाचे प्रयोजन II१७II

माहीत असते सर्वांना, मृत्यू टळला न कुणा

परी आठवण त्याची निर्भय मना, रोज येत राहावी II १८II

भीऊ नका मृत्यूला, अपघात समजा त्याला

जीवनचक्र पूर्ण होण्याला, मदत होई त्याची II१९II

जैसा आनंद जन्माचा, तैसा मानावा मृत्यूचा

यात सहभाग प्रभूचा, समजावे ही विनंती II२०II

शुभ भवतू

-- डॉ. भगवान नागापूरकर

वेळ येता उकलन होते, साऱ्या प्रश्नांची

जाणून घ्या हो थोडे तुम्ही, रीत निसर्गाची...१,

जेंव्हां तुम्हाला यश ना मिळते, एखाद्या प्रश्नी,

वेळ नसे योग्य आली, हेच घ्यावे जाणूनी...२,

प्रयत्न सारे चालूं ठेवतां, यश ना मिळे

कांहीं काळासाठी थांबवा, प्रयत्न सगळे...३,

काळ लोटतां प्रयत्न होती, पुनरपि सारे,

उकलन होवून गुंत्यांची, आख्खे निघती दोरे...४,

कुणी म्हणती ग्रह अनूकुल, ह्या घटनेला

हीच वेळेची किमयासारी, कशी कळे कुणाला....५

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com