कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका
-
येरझार
सोसे दुख सांगू न्हाईझाडापरी व्हावं मुकंदयाव घ्यावं वला शबूदऐकू न्हाई कदी कौतुकजगू दे रे मनाठायीफळं फुलं ओलं सुकंपडे पदरात जे काहीमान हेच सार सुखसाचून का डबके होईदे कि सोडुन सारंखळखळ वाहे सरितामाईफुलवं अंगातील वावरंमुखी वाणी कशापायीइचार करिशी थांबूनवाया नगं रं आटापिटाकर्म येतीचं परतूनतुज माज काही न्हाईतोड मव्हाचे द्वारमुखी नाम जो जो घेईत्याचा सुटे येरझार!!-- वर्षा कदम. -
सांगना बाबा तुम्ही परतून माझ्यासाठी येणार का?
रुसलेच मी कधी तर लाडोबा मला मंननार का?सांगा बर बाबा तुम्ही परतून माझ्यासाठी येणार का?
-
ज्योत
शान्त समईत जशी वात,
तशी समाजात स्त्री जात,
जळून जळून प्रकाश देत,
क्षणिक फक्त मोठ्या होत,--!!!पणतीची ज्योत तशी,
आमुची ही असे जात,--
जगच छोटे भोवतालचे,-- स्वयंप्रकाशी मोठे करत,लामणदिव्यात उर्जास्त्रोत, रात्रंदिनी सारखे *अविरत,
मंद असूनही सतत, कार्यरत, भोवताली प्रकाश पसरवत,--!!!नंदादीपातील जशी ज्योत,
स्त्री तशी तिच्या संसारात,
हळूहळू अगदी तेवत,--!!!
दुसऱ्याला प्रकाशमान करत,--!निरांजनातील छोटीवात, संसारासाठी उभी राहत,
सारखे सारखे पहा जळत,
स्वतःला ओवाळून टाकत,--!!!निमूट उभे राहणे,
खंबीर अचल होणे,
स्वतः चटके सोसत,
भोवताल उजळून टाकणे,--!!!अंधारावर मात करत करत,
काळ्या तमास नष्ट करणे,
आपले स्त्रीत्व साकारत,
प्रकाश-कारणे झिजणे,--!!!असे झिजत झिजत,
पुढे वाटचाल करणे,--
वाऱ्यावादळांतही पुरत्या,
जिद्दीने पुन्हा फडफडणे--!!!जो येई तो हात लावी,
धक्के सहत राहणे,
वेदनांनी तडफडत,
आपुले तेज सांभाळणे,--!!!कुणी धरू पाहे ज्योत"",
त्यास धीराने सामोरे जाणे,
वेळीअवेळी चमकत, चमकत
आपली अस्मिता जपत राहणे,-!कणाकणाने पळापळाने,
जिवांत जीव आहे तोवर, उभे-आडवे, जळत राहणे,
मग तेजाचावसा,दान देणे,--!!!ज्योतीने ज्योत पेटवीत,
मगच संपत संपत जाणे,!--
उजेडाच्या वाटेअंती, *ज्योतिर्मय श्वास सोडणे,!हिमगौरी कर्वे.©
-
सलामी
कोण भोंगळा,कोण वंगळा,
कुणी कुणाला हिन लेखे,
माळेमध्ये एकशे आठ मनी,
एकशे नववा कुठं बसे....!!!गोड कडुनिंब,रेशमी बाभळी,
आम्रवृक्षाला कोण पुसे,
अनैतीक मितही नैतीक बनती,
डोळ्यापुढे जेंव्हा सत्ता दिसे....!!!विचारधारा, विवेक विवेक,
राततुनं तं,बापय नं दिसे,
विवेक,विचार,विकास,प्रकाश
सत्तेपुढे ते उणे असे..!!!आधी धर्म मग जाती पाती,
पाहुणे राव्हुणेबी ईथे चालती,
विवेक लपतोय निबीडं अंधारी
लबाडं ढोंगी थयथय करती...!!!सत्तासुंदरी बनली बंदरी ,
मदारीचं मदारी,चोहिकडे,
छाताडावरं पाय ठेऊनी,
थयथय नाचतं,खेळ चले...!!!उठ गड्या तु जाग झोपेतुनी
फेक झुगारूनी पाश गुलामी
समता,बंधुता,विवेक,जागवूनं,
नव्या युगाला दे सलामी......!!!©गोडाती बबनराव काळे
9405807079 -
चिंतेतून प्रेरणा
चिंता हा शब्द आणि त्याबरोबरीनं येणारा त्याचा अर्थ यांचा अनुभव घेतला नसेल असा माणूस शोधूनही सापडायचा नाही. काळजी, तणाव हे शब्दही समान अनुभूती देणारे. चिंतामुक्त जीवन ही काय मग केवळ एक कल्पना आहे का? की तशी असायला हवी अशी निव्वळ इच्छा, स्वप्न? चिंता, काळजी ही नेहमीच तापदायक, त्रासदायक असते का? की या अवस्थेतूनही प्रेरणा मिळते, बळ मिळते?
-
मुरब्बी
लोणच्याला चव येते,
थोडे मुरल्यानंतर ।
आंबाही स्वादिष्ट लागे,
आंबून गेल्यानंतर....१,
विचारांची मजा वाटे,
ऐकता ज्ञानी विचार ।
परिपक्वता त्यांच्यातील,
देई आनंदाला धार...२,
परिपक्वता येण्यासाठीं,
अनुभवाची भट्टी हवी ।
ज्ञान चमकते,
जेव्हां तर्कज्ञान पाही....३,
विचारांत मुरलेला,
मुरब्बी तो असतो ।।
अनुभवाच्या शक्तीनें,
योग्य पाऊल टाकतो...४
डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
-
माझी मानस वारी…
पडल्या पडल्या करते मी मानसवारी.निघाले सर्व पाश तोडुनी मी माझ्या माहेरीडोईवर आहे तुळशी आईचा मायेचा हात.करेन संकटावर विश्वासाने सहज मात...हातात नाही घेता येत मजला टाळ.पण गळ्यात आहे कायमची नाममाळ..नाही घडली संसाराच्या मोहात पायीवारीया पुढे तरी कायावाचामने घडो जपसेवा खरी....नाही घडली सेवा. नाही घडली पायीवारी.अपराधी आहे मी म्हणून या दीनाला क्षमा करी.एकदाच फक्त एकदाच धावून ये माझ्या साठी.घालीन कायमस्वरूपी तुझ्या पायाला मिठी.....
जय जय विठ्ठल जय हरि विठ्ठल--सौ कुमुद ढवळेकर -
लव्हाळ्यापरी जगावे
जरी लाभली उंची महानता
पाय जमिनीवरतीच असावेपुरात महावृक्ष कोलमडती
लव्हाळ्यापरी, नम्र जगावेहाच सत्य, दृष्टांत निसर्गाचा
मीत्व, आत्मप्रौढत्व टाळावेव्यक्त व्हावे जगती सुसंवादे
सदा सर्वदा सर्वास उमजावेजो तो जगतो स्वांतसुखाय
त्यास थोड़े, उल्हसित करावेजगती श्रेष्ठ आधार शब्दांचा
निरपेक्षी, सकला देत रहावेकुणाचाही उपहास करु नये
मनामना, नित्य जपत रहावेक्षणभंगुर असते हेच जीवन
सुख समाधान वाटीत जगावे-- वि.ग.सातपुते.(भावकवी)
9766544908
रचना क्र.१०३.
५ - ४ - २०२२
-
फुलपाखरे
धरू नका ही बरे,
फुलांवर उडती फुलपाखरे । धृ. ।।काल पाकळ्या रात्री निजल्या
सकाळ होता सगळ्या उठल्या
आणि त्याच का उडू लागल्या
पंख फुटुन गोजिरे,
फुलांवर उडती फुलपाखरे ।।१॥।मजेमजेचे रंग तयांचे
संध्याकाळी जसे ढगांचे
ऊन कोवळे त्यावर नाचे
सकाळचे हासरे,
फुलांवर उडती फुलपाखरे ।।२।।फुलाफुलाशी हासत खेळत
फिरती भवती पिंगा घालित
बघा दुरूनच त्यांची गंमत
दृश्य मनोहर खरे,
फुलांवर उडती फुलपाखरे ।।1३॥।हात लावता पंख फाटतिल
दोरा बांधुन पायहि तुटतिल
घरी कशी मग सांगा जातिल ?
दूर तयांची घरे,
फुलांवर उडती फुलपाखरे ।।४।।
उगाच धरिता त्यास कशाला ?
अपाय करिता मुक्या जिवाला ?
आवडेल का हे देवाला?
ही देवाची मुले,
फुलांवर उडती फुलपाखरे ! ।५॥। -
स्वप्न मजला आवडते
ये ! प्रियकरा स्वप्नात माझ्या,
स्वप्न मजला आवडते भावते
कल्पनेचे राज्य जरी,
आनंददायी वाटते....II धृ II
तव प्रतिमा मनी बसवली,
आठवण सदैव येवू लागली ।
जागेपणी मिळे न मजला,
स्वप्नी सारे तेच अनुभवते.......१
स्वप्न मजला आवडते ,
पूर्णत्वाचे सुख आगळे,
जीवन प्रवाही येती अडथळे ।
हवे हवेसे मनी ठरवी ते,
केवळ स्वप्नची मिळवूनी देते....२
स्वप्न मजला आवडते ,
कल्पना भाव तरंगे उठूनी,
रात्री गेल्या कित्येक रंगूनी ।
क्षणीक असूनी भ्रामक जरी,
स्वप्न दिलासी देवून जाते....३
स्वप्न मजला आवडते,
विश्वपसारा मायेचा हा,
जीवन गुंता दिसतो पहा ।
किरण आशेचे त्यात चमकूनी,
स्वप्न हे वरदान ठरते....४
स्वप्न मजला आवडते
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
`आम्ही साहित्यिक' फेसबुक ग्रुपCopyright © 2025 | Marathisrushti