गेला होता यात्रेसाठी देवीच्या तो पर्वती ।
श्री जगदंबा ही उंच शिखरी आरूढ होती ।१।

भरले होते मन भक्तीने देवीचे ठायी ।
शरीर कष्ट सोसूनी तो उंच तेथे जाई ।२।

प्रसन्न झाले मन तयाचे बघूनी ती मूर्ती ।
विविध आयुधे धारण करी उभी एक शक्ती ।३।

भव्य होते देवालय ते अतिशय सुंदर ।
पवित्रता भासे तेथे, बघता बाह्य परिसर ।४।

गर्दी होती भाविकांची दर्शन घेण्या तेथे
साडी चोळी नेसवूनी अभिषेक करीत होते ।५।

सामील झाला तोही इतर भक्त मंडळीत ।
मनी इच्छीले कमी न पडावे तिच्या सेवेत ।६।

साडी चोळी बांगड्या आणि पक्वान्नाचे ताट ।
अर्पण केले जगदंबेला म्हणून स्तोत्र पाठ ।७।

पूजा अर्चा संपवूनी डोंगर पायथी आला ।
यथासांग विधीने मनी तोषला ।८।

संपत असता यात्रा घटना एक घडली ।
एक दुर्बल भिकारी, चक्कर येऊनी पडली ।९।

धावून गेला मदत करण्या हा तिजला ।
औषधोपचार करूनी, अन्न देई पोटाला ।१०।

आशीर्वाद घेऊनी गेला, त्या दुर्बल बाईचे ।
समाधान देई आनंद, त्याला या घटनेचे ।११।

यात्रेमधला खरा आनंद तो यातच मिळाला ।
श्री देवीच्या पूजेहूनी क्षण हा श्रेष्ठ तो ठरला ।१२।

केली होती पूजा सेवा जीवंत आईची ।
अंतर्मनाने पोच दिली खऱ्या समाधानाची ।१३।

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

पूजित होतो प्रभूसी,ध्यान एकाग्र करुनी
भाव भक्तिने तल्लीन,होत असे भजनी ।।१।।

काव्यस्फूर्ति देऊनी,कवि बनविले मजला
शब्दांची फुले गुंफवूनी,कवितेचा हार बनवविला ।।२।।

सुंदर सुचली कविता,आनंदी झाले मन

ध्यास मज लागता,गेलो त्यांतच रमून ।।३।।

पुजेमधले लक्ष्य ढळले,काव्याच्या मागे जावूनी
भजनांतील चित्त वेधले,तपोभंग तो होऊनी ।।४।।

मधाचे बोट चाटवूनी,मोहात ओढले मजला
दूर सारुनी अमृत घट,परिक्षा घेता झाला ।।५।।

अडथळे येऊनी तप साधनेत,कस लावतो सत्वाची
हीच आहे प्रभूची रीत,परिक्षा घेई भक्ताची ।।६।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

कांदा नी भाकर
किती महागली
पोट कसे भरू
गळचेपी झाली

मेथीची जुडाई
पन्नाशीला आली
कोथिंबीर लुप्त
मी घिरट्या घाली

काही भाज्या तर
झाल्या महाराणी
गातात नेहमी
श्रीमंतीची गाणी

राब राबतो रे
शेतकरी शेता
दलाल पदरी
माप काहो घेता

ज्याचा आहे नफा
त्याला द्यानं जरा
फुले सुखी वाफा
दारी तर तरा

महागाई थांब
नको शोषू रक्त
विनवणी माझी
एवढीच फक्त

-- सौ. माणिक (रुबी)

मनावरचं ओझं हलकं करायला शिका.
प्रत्येक नातं शेवटपर्यंत टिकत नाही,
हे सत्य हसत स्वीकारायला शिका.

ज्यांनी साथ अर्ध्यावर सोडली,
त्यांच्यावर रुसत बसू नका.
स्वतःच्या आनंदाच्या शोधात,
नव्या वाटा चालायला शिका.

गेल्या क्षणांच्या सावल्यांत,
वर्तमान हरवू देऊ नका.
कालच्या वेदना विसरून,
उद्याच्या आशेला कवटाळायला शिका.

सोडून देणं म्हणजे पराभव नव्हे,
तो आत्मविश्वासाचा नवा आरंभ असतो.
मन मोकळं करून जगताना,
खरा आनंद स्वतःमध्येच सापडत असतो.

सोडून द्यायला शिका...
कारण काही गोष्टी हातातून निसटल्या,
की आयुष्य आपल्याला
स्वतःची खरी ओळख करून देतं.

•ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे ✨
मो:- 9011841212

आशिर्वाद श्री जगदंबेचा, सहवास तुझ्या स्फूर्तीचा

रचिली ओवीबद्ध कथामाला, ती अर्पितो मी तुजला II १II

विचारांच्या उठल्या लहरी, शब्द जुळता काव्या परी

कविता रूप धारण करी, ती अर्पितो मी तुजला II२ II

प्रभूचा असावा सहवास, हीच अंतर्मनातील आंस

विचारांची घालूनी शब्दरास ती अर्पितो मी तुजला II३ II

प्रभू नसे जन्ममरण व्यथा, अवतारास संबोधूनी जन्मकथा

भावनेस व्यक्त करी कविता, ती अर्पितो मी तुजला II४ II

II शुभं भवतू II

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

e-mail- bknagapurkar@gmail.com

-- डॉ. भगवान नागापूरकर

मित्रांनो, “पुन्हा नवी झेप घे ” ही मराठी प्रेरणादायी कविता आपल्यासाठी सादर करीत आहे.

कायम दुसर्‍याकडे बोद दाखवायची सवय आता बदलायला हवी. आपल्या आजूबाजूला घडणार्‍या प्रत्येक घटनेला आपणही एक प्रकारे जवाबदार असतो

चोखपणे तू हिशोब राहू दे, आपल्या जीवन कर्माचा

कुण्याही क्षणी पाढा वाचणे, भाग बनेल तो नशीबाचा...१

घीरट्या घालीत फिरत राही, आवतीभवती काळ

क्षणात टिपून उचलून घेतो, साधूनी घेता अवचित वेळ..२

सदैव तुमच्या देहाभवती, त्या देहाचे कर्मही फिरते

आत्मा जाता शरीरही जाई, कर्मवलय परि येथेच घुमते....३

पडसाद उमटती त्या कर्माचे, सभोवतालच्या वातावरणी

वेचूनी त्यातील भलेबुरे , मागे राहतील विविध आठवणी....४

हाच हिशोब जीवनाचा, दुजा वाचतो इथेच पाढा

इतरांसाठी जगता जेव्हां, सार्थकी होतो आयुष्य लढा...५

-- डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

सकाळच्या या प्रसन्न प्रहरी
सूर्यकिरण पसरले अंबरी ।।