कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

“सुमनांजली” या काव्यसंग्रहातून…

“पुन्हा वाटते पाऊस व्हावे ” ही मराठी कविता आपल्यासाठी सादर करीत आहे.

रोज सकाळीं प्रात: समयीं, पूजा करी देवाची ।

पूजे मधल्या विधीत, चूक न होई कधी त्याची ।।१

स्नान करोनी नेसूनी सोंवळे, देव घरांत जाई ।

भाळी लावूनी गंध टिळा, मंत्रपाठ गाई ।।२

सहयोग देई पत्नी, पूजा कर्मामध्ये त्याला ।

आधींच उठोनी झाडूनी घेई, स्वच्छ करी देव घराला ।।३

करूनी सडा संमार्जन तेथें, सारवोनी घेई जागा ।

देवापुढती रांगोळी काढी, दिसे कशी सुंदर बघा ।।४

बागेमध्ये जाऊनी मग ती, दुर्वा काढीत असे ।

पुष्प करंडीत फुले निराळी, ताजी सुंदर दिसे ।।५

स्नान करूनी ओलेत्याने, पाणी ठेवी पूजेसाठीं ।

घास घासूनी चंदन मग ते, भरे लहानशी वाटी ।।६

हरिनाम घेई मुखीं सतत, मंत्र जप ते येईना ।

पूजेच्या परि तयारीमध्यें, उणीव कधी ठेवीना ।।७

जमवित होती पूण्य राशी, पतिची सेवा करूनी ।

द्विगुणीत होई सांठा, प्रभू सेवा लाभूनी ।।८

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

सारे दुर्गुण अंगी असूनी, गुंड होता तो
इतर जनांना त्रास देत, तुच्छ लेखितो
शक्ति सामर्थ्य त्यांत असतां, फार मातला
आया बहिणीना अपमानुनी, त्रासू लागला
बळजबरीनें पैसे घेई, स्वार्था करिता
हतबल होऊनी देऊ लागली, निराश होता
केवळ त्याच्या अस्तित्वाने, सारे घाबरती
पिसाट संबोधूनी तयाला, दुर्लक्ष करिती
एके दिवशीं अवचित ती, दुर्घटना झाली
उंचावरनी त्याची स्कूटर, खाली कोसळली
त्याच्या देहा भोवती जमले, सारे गांवकरी
आज शब्द जे बाहेर पडती, स्तुती त्याची करी
निच वृत्तीची पकड होती, त्याच्या देहाला
देहाबरोबर दुष्टपणा तो, नाश पावला
सुटका झाली आत्म्याची, त्याच्या हीन देहातूनी
स्तुति सुमनें उधळली गेली, हेच जाणोनी
जेव्हां कुणाचा मृत्यु होई, गुण गातो त्याचे
रुप ईश्वरी उरते जातां, वेष्टन देहाचे

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

अनामिक जे होते पूर्वी, साद प्रेमाची ऐकू आली ।

योग्य वेळ येतां क्षणी, हृदये त्यांची जूळूनी गेली ।।

शंका भीती आणि तगमग, असंख्य भाव उमटती मनी ।

विजयी झाले ऋणाणू बंध, बांधले होते हृदयानी ।।

उचंबळूनी दाटूनी आला, हृदयामधला ओलावा ।

स्नेह मिळता प्रेम मिळाले, जगण्यासाठी दुवा ठरावा ।।

मनी वसविल्या घर करूनी, क्षणीक सुखांच्या आठवणी ।

जगण्यासाठी उभारी देतील, शरीर मनाच्या दु:खी क्षणी ।।

-- डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

काय पूण्य ते काय पाप ते, मनाचा हा खेळ जाहला

ज्यास तुम्ही पापी समजता, कसा काय तो तरूनी गेला....१,

कित्येक जणाचे बळी घेवूनी, वाल्या ठरला होता पापी

मनास वाटत होते आमच्या, उद्धरून न जाई कदापी....२,

मूल्यमापन कृतिचे तुमच्या, जेव्हा दुसरा करित असे,

सभोवतालच्या परिस्थितीशी, तुलना त्याची भासत असे.....३

तेच असते पाप वा पुण्य, आमच्या अंत:करणी वाटे

आतूनी आवाज सत्य येई, तोच तुमच्या मनास पटे....४

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

तुमच्या हृदयीचा राजा,
गुलाब असे ना जरी,
माझ्यासारखा राजबिंडा,
मिळेल का तुम्हालाही,--?

जन्म घेतला राजवंशा,
नसते कुणी राजा म्हणुनी,
कर्तृत्वाने मोठे व्हाया,--
पाकळी पाकळी अगदी फुलुनी--!!

विचारा थेट आपल्या हृदयां,
फूल माझे छोटे अगदी,
बघा मोठ्या कार्यकर्तृत्वा,--
मी मागे नाही जराही,--!!!

रंगीबेरंगी जराही नसता,
दुनिया आकर्षित होई,
डोलारा खूप नसता मोठा,
भरल्या आंत राशी सुगंधी,--!!!

वाऱ्याबरोबर घमघमाटा,
येईल नक्की कानी स्तुती,
काम, मद, मोह वाढे तुमचा,
इवल्या फुलांचीच देणगी,--!!!

हिरव्या पानांचा आधार मिळतां सारी सुंदरच रंग -संगती,
आमच्या फुलांचा गजरा,
बघून लेकीसुना भाळती,--!!!

सोडा क्षणभर त्यांना,---
ओढले जाती पुरुषही किती,
सगळे विश्वच मागे आमुच्या,
कोणां आम्ही आवडत नाही,--?!!

पानांच्या चिमुकल्या दुलया,
त्यात जागोजागी कळी ,
फुलतां, उमलता बहरता,
अल्लद अगदी लपलेली,--!!!

शुभ्र धवल नाजूक कळ्या,
हळूच आपले डोके काढती, स्वर्गीच्या शापित अप्सरा,
का म्हणू कोमलांगी पऱ्या,--!!!

हिमगौरी कर्वे.©

ध्येय मिळण्या तुमचे योग्य लागते साधन

कष्ट होतील व्यर्थचे चूक मार्ग अनुसरुन ।।

अंतराळातील शोध महान बुद्धीचे प्रतीक

घेण्या अचूक वेध अवकाशयान असे एक ।।

अनंत दूरचे तारे न दिसती डोळ्यानी

दुर्बिणीच्या नजरें बघती सर्व कौतूकानी ।।

सूक्ष्म जंतूंचे अवलोकन, चक्षु घेण्या असमर्थ

त्याचे मिळण्या ज्ञान लागते सूक्ष्मदर्शक यंत्र ।।

यंत्र असे साधन जाणण्या कांहीं गोष्टी

इंद्रियाना मर्यादा असून न बघे सारी सृष्टी ।।

तसेंच आहे प्रभूचे जाणण्या त्याचे आस्तित्व

साधन पाहिजे तपाचे देऊनी परीक्षा सत्व ।।

दया क्षमा शांति ठरे श्रेष्ठ गुण

सत्य तप भक्ती, प्रभू मिळण्याचे साधन ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

e-mail- bknagapurkar@gmail.com

स्वैर मनानें भरारी घेई, पक्षी दिसला आकाशीं ।

स्वछंदामध्यें विसरला , काय चालते पृथ्वीशीं ।१।

एक शिकारी नेम धरूनी, वेध घेई पक्षाचा ।

छेदूनी त्याचा एक पंख, मार्ग रोखी उडण्याचा ।२।

जायबंदी होवूनी पडला, जमीनीवरी ।

त्वरीत उचलून पक्षाचे, पाय बांधे शिकारी ।३।

ओढ लागली त्यास घराची, भेटन्या मुलाला ।

आजारी असूनी पुत्र त्याचा, चिडचिडा तो झाला ।४।

चकित झाला बघूनी मुलाला, अंगणी खेळतांना ।

बघत होता रोज त्याला रडत असतांना ।५।

झाडा वरती दोन पक्षी, नाचुन गात होते ।

मुलास त्याच्या आनंद देवूनी, रिझवीत होते ।६।

गहींवरूनी गेला दृष्य बघूनी, पक्षी- मुलातले प्रेम ।

सोडून दिला हातातला पक्षी, लावून त्यास मलम ।७।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

शेवटी साथ जर पाहिजे
माणसांची कदर पाहिजे

तूच असशील ज्याच्यामधे
स्वप्न ते रात्रभर पाहिजे

जीव तर लावतो गाव पण
माणसाला शहर पाहिजे

कर्जमाफी नको उद्धवा
शेतमालास दर पाहिजे

जीव होईल वेडापिसा
फक्त पडली नजर पाहिजे

फक्त एका क्षणाची नको
साथ आयुष्यभर पाहिजे

तू असे चुंब की आठवण
राहिली जन्मभर पाहिजे

काल होता हवा पायथा
आज त्याला शिखर पाहिजे

जी हवी ती दवा दे मला
व्हायला बस् असर पाहिजे

भोवती लाख असतात पण
आपला एकतर पाहिजे

- महेश मोरे (स्वच्छंदी)
9579081342