आहे ती लहान परि किर्ती महान,
छोटे येऊन शिकले मोठे होऊन गेले ।।१।।

आले घेऊन पाटी अ आ इ ई लिहिण्यासाठी,
लिहून वाचून ज्ञानी बनले देशांत नांव कमविले ।।२।।

शहर चालते, देश चालतो महान बनले लोकांमुळे
बीजांचे वृक्ष झाले त्या केवळ शाळेमुळे ।।३।।

कुणी बनला डॉक्टर काळजी घेई आरोग्याची,
कुणी झाला इन्जिनियर देई बांधून सर्वा घर ।।४।।

शिक्षक झाले कुणी केले सर्वा शहाणे,
ज्ञान मार्ग अनेक शाळाच त्याचा पाया एक ।।५।।

आईसम प्रेम करतो आपल्या शाळेवरी,
जो कोण घडला ह्याची उकल शाळाच करी ।।६।।

जन्म देते आई परी शाळा घडवी जीवन,
कधीही न फिटे ह्या जन्मी तिचे ऋण ।।७।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

आला पंचमीचा सन,घेऊन माहेरचा सांगावा
बैलं जोडुनं डमनीलं,आला घ्याया भाउराया.

वाट माहेराची सये,कटता कटेनं लवकर,
मन व्हतया पाखरू,धुंडे माहेरचं आंगणं.

डमनी भाऊरायाचीबाई,नाद घुंगराचा छुनछुनं,
मन होई कासाविस,पाह्या माहेरचं गणगोतं.

माहेरात सखीबाई,दारी मिजाज उंबराची,
आठवे लहानपणचा झोका,मन लहानुनं जाई.

आला पंचमीचा सनं,झोका झाडालं बांधला,
वरसाची नवलाई,खेळं हौशीचा मांडला

सासुरवाशीन मी गं सये,सुखं माहेरचा झोका,
झोका खेळी वार्‍यासंग,ईसरे संसारीची चिंता.

चला जाऊ वारूळालं,नागराजालं पुजुया,
दुध,लाह्या, काकडी गं,नागराजालं वाहुया.

पंचमीचा सन बाई,तवा चुलीशी भांडला
कान्हुटे नं लाह्या बाई,निवद देवालं दावलां.

सन पंचमिचा बाई,देई सुखालं आवतनं,
माहेरवाशीण सयाबाई,पुनः जगती लहानपणं!

© गोडाती बबनराव काळे

9405807079

का असा धांवतोस तूं ,
नशिबाच्या मागें मागें,
यत्न होता भगिरथी,
नशीब येईल संगे ।।१।।

प्रयत्न होतां जोमाने,
दिशा दिसताती तेथें,
यशाचे ध्येय सदैव,
योग्य मार्गानें मिळते ।।२।।

प्रयत्न करूनी बघा,
ईश्वर देखील मिळेल,
इच्छा शक्ती प्रभावानें,
नशीबही बदलेल ।।३।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

युगानू युगें उभा राही, एका विटेवरी

कष्ट भोगतो भक्तांसाठी पांडुरंग श्रीहरी ।।धृ।।

आई वडिलांची सेवा

पुंडलीक भक्तीचा ठेवा

भक्तित होई तल्लीन

जगास गेला विसरुन

उभा करुनी तुजला, गेला निघूनी चंद्रभागेतीरी ।।१।।

कष्ट भोगतो भक्तांसाठी पांडुरंग श्रीहरी

विषाचा तो पेला

मीरेनें प्राशन केला

भजनांत गेली दंग होऊनी

पचविलेस विष तूं घेऊनी

दुधामधले विष शोषूनी, दाह त्याचा सहन करी ।।२।।

कष्ट भोगतो भक्तांसाठी पांडुरंग श्रीहरी

भक्तीत गुंगली राधा

तुमचा होता ध्यास सदा

कष्ट पडता संसारी

विसरुन गेली ती सारी

झेललेस तूंच ते वार पडले तिच्या पाठीवरीं ।।३।।

कष्ट भोगतो भक्तांसाठी पांडुरंग श्रीहरी

राहीला नाथाघरीं

आनंदाने पाणी भरी

श्रीखंड्या समजे तुजला

कुणी न जाणी भक्तीला

सुगंधी चंदन घासूनी, सेवा नाथाची करी ।।४।।

कष्ट भोगतो भक्तांसाठी पांडुरंग श्रीहरी

सखूसाठीं धावला

देह तो झिझविला

निवडणे केले, कांडणे केले

राशीभर धान्य दळले

उभा राहूनी पाठीं, सखूचे कामी मदत करी ।।५।।

कष्ट भोगतो भक्तांसाठी पांडुरंग श्रीहरी

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

माती असशी मातीत मिळशी, हे तत्वच आहे सृजनी,---
दया करुणा उपकार करिती,---
तेच होती विलीन पांडुरंगी*--!!!!

© हिमगौरी कर्वे

ठसका लागून प्राण जातो, घशांत अडकून काही तरी ।

क्षणांत सारा खेळ आटपतो, धडपड केली किती जरी ।।

हृदय जेव्हा बंद पडते, उसंत न मिळे एक क्षणाची ।

केवळ तुम्हीं चालत असतां, यात्रा संपते जीवनाची ।।

कांचेचे भांडे निसटता, तुकडे त्याचे होऊन जाती ।

देहाचा काय भरवसा, जेव्हां सांपडे अपघाती ।।

वाढ करण्या शरीराची, पडत असती बहूत कष्ट ।

क्षणभंगूर देह असूनी, केव्हांही होऊन जाईल नष्ट ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

हासत आली सूर्य किरणे, झरोक्यातून देव्हाऱयात

न्हाऊ घालूनी जगदंबेला, केली किरणांची बरसात

पूजा केली किरणांनी, जगन्माता देवीची

प्रकाश स्पर्शूनी चरणाला, केली उधळण सुवर्णाची

तेजोमय दिसूं लागले, मुखकमल जगदंबेचे

मधूर हास्य केले वदनीं, पूजन स्विकारते सूर्याचे

रोज सकाळी प्रातःकाळीं, येऊनी पूजा तो करितो

भाव भक्तिने दर्शन घेऊनी, सृष्टीवर किरणे उधळितो

कोटी कोटी किरणांनी, तो देवीची पूजा करितो

केवळ त्याची पूजा बघूनी पावन मी होतो.

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

किती, कसे, कुठे शोधू तुला
अशी कुठे? तूं हरवुनी गेली...
लोचनी रूप तुझेच लाघवी
पापणी, नित्य पाणावलेली...
प्रतीक्षेत हरविले दिन ते सारे
क्षितिजी सांजाळ थबकलेली...
निलांबरी, मोहोळ आठवांचे
निमिषात तूंच उठवूनी गेली...
हे सारे, आज कसे विसरावे
अशी कुठे गं तूच हरवून गेली..
प्रीतिवीण कां? जगणे असते
धुंद श्वासात, गंधाळते बकुळी
शीणलो तरी वाटते तुला पहावे
सांजाळलेल्या या कातरवेळी

रचना क्र. ११२

२२/८/२०२३

- वि.ग.सातपुते.(भावकवी)

9766544908

सोडूनी दिली मी पूजाअर्चा,समाधान मज ज्यात न लाभले
दैनंदिनीच्या कार्यक्रमातील,एक भाग तो सदैव वाटले

बालपणी मज कुणी शिकविले,पूजाअर्चा आन्हकी सारे
ठसले नाही मनात कधीही,भक्तीला हे पोषक ठरे

पूजाअर्चा ह्या विधीमध्ये,लक्ष आमचे केंद्रीत होते
हळदी कुंकू गंध फूले आणि,दीपधूप हे मधूर जळते

सुबकतेच्या पाठी लागूनी,यांत्रिकतेसम आम्ही झालो
अर्थ ज्याचा कधी न कळला,मंत्र मुखोदगत वदू लागलो

वास्तव्य ज्याचे सदैव सागरी,स्नान तयाला काय घालता
नैवैद्य ज्याला अर्पण करितो,तो विश्वाचा असे अन्नदाता

प्रेमभाव भक्तीसाठा उचंबळूनी,तेव्हा न आला
तांत्रिकतेच्या आहारी जावूनी,मुख्य गाभा विसरूनी गेला

पूजा विधी हा मार्गदर्शक,समरस होण्या प्रभू चिंतनी
रेंगाळूनी जाता वाटेवरती,वेळ दौडतो ध्येय विसरूनी

चिंतन मनन ध्यानामध्ये,पूजा अर्चा जावे विसरूनी
हेच खरे ते साध्य आहे,जे समर्पीत होते ईश्वर चरणी

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

जीवन हर घडिला अवलंबूनी, आहे दूजावरी
व्यर्थ मग कां अभिमान, बाळगतोस उरी

नऊ मास होता गर्भामध्यें, जेंव्हा आईच्या
शोषण केले अन्न सारे, रक्तामधूनी तीच्या

माता पित्याच्या कष्टाचा तो, घाम गळत होता
तुझे बालपण फुलविण्या, ओलावा देत होता

घर गृहस्थीचे सुख भोवतीं, पत्नी मुला पासूनी
समाधान ते मिळतां तुजला, गेला बहरुनी

वृद्धत्वाला काठी लागतें, स्थिरावण्या तोल सदा
हातभार तो देईल कुणी, विवंचना हीच अनेकदा

मृतदेह जर तसाच पडला, किडे मुंग्या खाती
त्याही क्षणी मदत लाभूनी, चिता-अग्नी देती

जन्मापासूनी मृत्युपर्यंत, परावलंबी जीवन
कुणी तरी दिले तुजसाठीं, हे घे जाणून

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com