मयुरा तूं आहेस गुरु, तुला आम्हीं वंदन करु ।।धृ।।

नदी कांठच्या वनीं

थुई थुई नाचूनी

पिसारा फुलवुनी

तुझे पाहूनी नृत्य, नाचाचे ताल धरु ।।१।।

मयुरा तूं आहेस गुरु तुला आम्हीं वंदन करु

मोरपिसे सुंदर

रंग बहारदार

दिसे चमकदार

बघुनी रंगाची विविधता, कुंचल्यांनी सप्तरंगी छटा भरुं ।।२।।

मयुरा तूं आहेस गुरु तुला आम्हीं वंदन करु

रुप डौलदार

चाल ऐटदार

भासे रुबाबदार

बघुनी तुझा आनंद, सुखी जीवनाची कला अंगीकारुं ।।३।।

मयुरा तूं आहेस गुरु तुला आम्हीं वंदन करु

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

नवा चित्रपट बघण्या गेलो, कुटुंबासह चित्र मंदिरी

चित्रगृह ते भरले असतां, प्रवेश मिळाला कसातरी....१,

चित्रपट तो बघत असतां, आश्चर्य वाटले जल्लोशाचे

टाळ्या, शिट्या देवून प्रेक्षक, कौतूक करी नटनट्यांचे....२

वास्तवतेला सोडूनी, रटाळपणे वाहत होते,

वैताग येवूनी त्या चित्राचा, सोडून आलो मधेच मी ते....३,

घरी येवूनी शांत जाहलो, आठवू लागलो बालपण

अशीच होती छायाचित्रे, ज्यांत आमचे रमले मन....४

जीवनामधल्या चक्रामध्ये, बदल फारसा होत नसतो

वयातल्या पायरीप्रमाणे, दृष्टीमध्ये फरक घढतो....५

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

उगवता सूर्य, नमन करती त्याला,

विसरती सारे सुर्यास्ताला ||धृ||

ऐश्वर्याची झलक, श्रीमंतीचे सुख

बिनकष्टाची संपत्ती, लक्ष मिळवण्याती

माना डोलावती, डामडोलाला ||१||

उगवता सूर्य. नमन करती त्याला

प्रथम हवे दाम, तरच होई काम

पैशाच्या भोवती, सारेच फिरती

पैशाचे गुलाम, मानती पैशाला ||२||

उगवता सूर्य, नमन करती त्याला

सत्तेची नशा, दाखवी जना आशा

स्वतःसी समजे थोर, असुनीया शिरजोर

हांजी हांजी करती, बघता सत्तेला ।।३।।

उगवता सुर्य, नमन करती त्याला

अधिकाराची रीत, बघती स्वहीत

गरजवंता अडविती, शोषण तयांचे करती

सलाम करती, अधिकाराच्य़ा खुर्चीला ।।४।।

उगवता सुर्य़, नमन करती त्याला

कालचा नटसम्राट, होता अती श्रेष्ठ

डोंगर उतरला त्यानी, आज विचारिना कुणी

जवळ करती, उमलणाऱ्या फुलाला ।।५।।

उगवता सुर्य, नमन करती त्याला,

विसरती सारे सुर्यास्ताला.

डॉ. भगवान नागापूरकर

संपर्क - ९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

एका मोठ्या कारखान्याचा मालक,

भासत होता छोट्या विश्वाचा चालक

लाखो रूपयाची उलाढाल रोज होत होती,

मागणी, पूरवठा, उत्पन्न याचा बनला होता त्रीकोण

उत्पन्नानी घेतला होता उंची वरचा कोन,

लक्ष्मी मालकावर प्रसन्न होती,

खातां आलं असतं तर प्रत्येक जेवणांत पाव किलो सोनं आणि तोंडी लावायला चार हिरे

पण नशीब दुर्दैवी बिचारे,

मधूमेह आणि रक्तदाब होता त्याला,

वर्ज्य केल होत साखर व मिठाला

नाचणीची भाकरी व उकडलेल्या अळणी भाज्यांमधून शोषित होता जीवन सत्व.

जगण्यासाठी आहार नियंत्रण

समजला होता हे तत्व. वात पित्ताची प्रकृती त्याची. थंड पाणी थंड हवा यांचे पासून दूर राहण्याची. लाकडाच्या टणक फळींचा केला होता खास पलंग,

कारण मऊ गादीमुळे ठणकत होते त्याचे अंग,

आणि त्याच पलंगावर बसून नैसर्गिक हवा व प्रकाशामध्ये, कंपनीच्या लाखो रूपयाच्या Balance Sheets वर व चेक्सवर स्वाक्षऱ्या करित होता.

पाने मागे पुढे चाळीत होता, मध्येच मान वर करून बघत होता, विचारत होता, समजल आहे हे दाखवित होता, हिशोब तपासनीस, सेक्रेटरी, पर्सनल मॅनेजर सारे उभे होते सभोवताली.

माना त्यांच्या झुकत होत्या, शब्द त्याचे ते उचली,

कसला तरी आंतरीक अभिमान अहंकार चेहऱ्यावर चमकत होता.

आपल्या एका स्वाक्षरीमध्ये लाखो रूपयाच्या उलाढाली सहजगत्या होण्याची ताकद आहे ह्या जाणीवेने, मध्येच थांबून सेवकाने टेबलावर ठेवलेले लिंबू सरबताचे घोट पित होता... सरबत.... स्वच्छ निर्मळ पाणी त्यांत लिंबाचा रस. साखर मिठ वर्ज्य असलेले,

हा भोगत होता आणि इतर उपभोगात होते,

तरी देखील हे सारे माझे आहे, हीच खोलवरची जाणीव त्याला जगवीत होती..

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

वाहूनी कृष्णकमल तव शिरी,

अर्पितो भाव माझे श्रीहरी....।।धृ।।

तू आहेस ईश्वर,

करी सारे साकार

नशिब माझे थोर

मिळे तुझा आधार

सेवेसाठी कृपा होता मजवरी, शब्द गुंफूनी कविता करी....१,

अर्पितो भाव माझे श्री हरी....

विविधतेने नटलेले

कृष्णाचे जीवन गेले

लय लागूनी जगले,

कसे जगावे शिकवले

जीवन सारे असूनी रूप ईश्वरी, दाखवी स्वानूभवे तो हरी….२

अर्पितो भाव माझे श्री हरी,

रंगीबेरंगी कोमल

कृष्णकमळ फूल

पाकळ्या बघता निल

प्रसन्न चित्त होईल

दरवळू दे कृष्ण कमळा परि, सेवा भावाचे समाधान उरी.....३,

अर्पितो भाव माझे श्री हरी

राही न्यूनता काही

ही अज्ञानाची ग्वाही

मज क्षमा ती व्हावी

परि आशिर्वाद तू देई

उकलन तव जीवनाची करी, यशासाठी जावे त्याच वाटेवरी....४

अर्पितो भाव माझे श्री हरी

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

ग्रीष्माची काहिली सोसता,
धरणीला संजीवन -डोहाळे,
संततधार वरुन बरसतां,
तनी--मनी तिच्या पावसाळे,--!!!

निराळीच प्रीतीची तऱ्हा,
प्रेम असते आगळे,
थेट भिडे ती गगनां,
सृष्टीचे शृंगारलेणे,--!!!

प्रणयाची रीत पहा,
गगन धरतीवरी झुके,
आपुले देणे देई धरा,
प्रेम बोलके असून मुके,--!!!

गगन गाजवी पुरुषार्थ,
काम क्रोध मोहा,---
वसुंधरा स्त्रीच शेवट,
निमूट करते संसारा,
ऋतू पालट होता होता,
पृथा गर्भार राहे,
नभ उघडे आपला डोळा,
तिला तशीच पहात राहे,--!!!

संजीवन -डोहाळे लागता,
आभाळ तिचे लाड पुरवे,
संजीवन पिता पिता,--
ती काळी आई बने,--!!!

हिमगौरी कर्वे©

आला ! आला रे पाऊस !

धरणीला मीलनाची आंस //धृ//

गेली होती तापूनी रखरखली सारी,

अंग जाता वाळूनी भेगा पडती शरीरी ।।

थकली ती सोसूनी उकाड्याचे चार मास

आला ! आला रे पाऊस !

धरणीला असे मीलनाची आंस ।।१।।

पाणी गेले आटूनी नदी नाले कोरडे,

पहाटेच्या दवातूनी झाडे जगती थोडे ।।

गेली हरळी जळूनी बीजे टाकूनी आसपास

आला ! आला रे पाऊस !

धरणीला मीलनाची आंस ।।२।।

आता येईल वनीं चैतन्य लपलेले,

तरुवेली जाती फुलूनी पडणाऱ्या जलामुळे ।।

जाती सारे आनंदुनी दरवळत मातीचा सुवास,

आला ! आला रे पाऊस !

धरणीला असे मीलनाची आंस ।।३।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

शिव कुणाचे चिंतन करितो ?
प्रश्न पडला मनी,
तोच तर आहे प्रभू जगाचा
काय तयाचे ध्यानी...१,

जेव्हां आम्ही चिंतन करितो,
ध्यान लावी प्रभूकडे,
प्रयत्न करूनी जगास विसरे,
लक्ष केंद्रितो त्याजकडे....२,

उलट दिशेने शिवाचे चिंतन,
चालते जगतासाठीं
ध्यानामध्यें स्वतःसी विसरे,
लक्ष्य त्याचे इतरासाठीं ....३

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

जीवनांतले चित्र पालटूनी, रंग ते बदलले

जनी जनार्दन ठरविले, सारे काय मिळविले ।१।

सुंदर तसबीर एक आणली, देवी श्री लक्ष्मीची

श्रद्धेचे भाव गुंतविले, पूजा करूनी तिची ।२।

शिक्षण घेवूनी ज्ञान मिळविले, कष्टानें सारे

शरीर होते चैतन्यमय, आणि धडपडणारे ।३।

रंग बधितले जीवनांतील, विविध छटांचे

सजविण्यास लागते त्या छटांना, बळ संपत्तीचे ।४।

ज्ञान आणि प्रयत्न जेव्हां, एक ठिकाणी असे

प्रसन्न करण्या धन लक्ष्मीला, अडचण येत नसे ।५।

शक्ति, युक्ति, बुद्धी एकटवूनी, परिश्रम केले

धनराशीचे अल्प भांडार, त्याने जमविले ।६।

तेज चमकले त्याच्या जीवनीं, धन लक्ष्मीचे

समजूं लागला फार सुखी, क्षण कर्तृत्वाचे ।७।

माहीत नव्हते लक्ष्मी असते, चंचल स्वभावी

केव्हां येईल जाईल कशी, भंरवसा तो नाहीं ।८।

चालत असतो खेळ नियतीचा, गमतीनें सदा

कुणाचे फांस कसे पडतील, कळेना अनेकदां ।९।

कमाईस त्याच्या ओहोटी लागली, व्यवहारामध्यें ती

प्रयत्न सारे फोल ठरूनी, अपयश येती ।१०।

निराश बनले जीवन सारे, अंध:कार झाला

दु:खाच्या त्या चटक्यामध्यें, जीव होरपळला ।११।

मार्ग बदलले पूर्ण तयानें, आपल्या जीवनाचे

धन कमविणें लक्ष नव्हते, त्याच्या प्रयत्नांचे ।१२।

वाचन करूनी चिंतन केले, मन रमविण्या चित्ताला

ध्यान साधना देवूं लागली, आनंद त्याला ।१३।

विसरूनी गेला हलके हलके, दु:ख निर्धनतेचे

काव्य लेखनानें उघडले द्वार, नव जीवनाचे ।१४।

चकीत झाला एके दिवशीं, बघूनी तसबिरीला

श्री लक्ष्मीचे ठिकाणी सरस्वतीचा, बदल कुणी केला ? ।१५।

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

घटना' जेव्हां घडली अघटित ।

कुणीही नव्हते शेजारी ।।

कां उगाच रुख रुख वाटते ।

दडपण येवूनी उरीं ।। १

जाणून बुजून दुर्लक्ष केले ।

नैतिकतेच्या कल्पनेला ।।

एकटाच आहे समजूनी ।

स्वार्थी भाव मनी आला ।। २

नीच कृत्य जे घडले हातून ।

कुणीतरी बघत होता ।।

सर्वत्र दिशेनें तो व्यापूनी आहे ।

हेच सारे सुचवित होता ।।३

कोण असावा हा गुप्त साक्षीदार ।

नितिमत्ता शिकवी त्याला ।।

बाह्य जगातील द्रष्टा असूनी ।

अंतर्यामीही बसलेला ।। ४

त्या साक्षीदाराची जाणीव होता ।

कचरुनी जाते मन सदा ।।

अपप्रवृत्तींना आळा बसूनी ।

सत् कर्मे घडती अनेकदा ।। ५

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०