देवा तुझा मी सोनार
माझे काय बरे होणार
पैजण होऊ पाहे पायी
परंतु घुंगरु वाजलं नाही
मग कैसे रुनझुणणार
माझे काय बरें होणार?

मौतीक माळा होऊ पाही
परी मौतीक गुंफत नाही
कैसी मी रुळणार
माझे काय बरें होणार?

कमरपट्टा होऊ पाही
चाप बंधनी अडकत नाही
कैसी मी कसणार
देवा काय बरे होणार?

मुकूट मस्तकी होऊ पाही
मयूरपंख ना परी त्यावरती
कैसी मी ठसणार
देवा काय बरें होणार?

पायी जडावा होऊ पाही
शिवण गुंफूनी विणली जायी
चपकल मी बसणार
देवा पायी तुझ्या असणार

बनुनी जडावा रहीन पायी
घर्षण होऊनी फाटत जायी
पाय तुझे जपणार
देवा हेच बरें होणार
माझे हेच बरें होणार |

--चंदाराणी कोंडाळकर

लांबलचक ही दोरी माझ्या आयुष्याची

नको नको ते जीवन जगणे,

हिशोब ज्याचा राही उणे,

काय मिळवीले येऊन जगती,

खंत याची सदा वाटणे ।।१।।

ज्वाला बनुन विझूनी जाणे,

ऊर्जा वाटीत सर्वांना,

मंद मंद ते जळत राही,

धुरांडे ते काही देईना ।।२।।

लखलखाट तो करीते वीज,

क्षणीक राही नभांगी,

मिन मिननारा दिवा अंगणी,

अल्प प्रकाशी बाह्यांगी ।।३।।

किती काळ अन् कसे जगला,

हिशोब याचा कुणी करेना,

कष्ट त्याग तो बघती सारे,

काय दिले तुम्ही इतरजना ।।४।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

मोगऱ्याचे रूप देख
फुलूफुलून मोहवी
लगे त्यास न ओळख
गंधात ओढचं मायावी

अशा सुंदर कोमल
त्याच्या पाकळ्या नाजूक
किती जपलं जपलं
गुज सांगे जरा वाक

शुभ्र वस्त्रात कि शोभे
दिठी भरून हे सुख
झाडे अनेक सोबती
तरी रुबाब त्याचा लाख

माझ्या अंगणी गं नांदे
त्याचे कितीक बहर
त्याच्या छायेत विसावे
माझ्या मनीचा गं मोर

अशा कळ्या मोगऱ्याच्या
द्याव्या घ्याव्या गं ओंजळा
सुगंधाने अलौकिकाच्या
होई जगणं सोहळा!!

-- वर्षा कदम.

विज्ञानाने शोधली, अणुतील प्रचंड शक्ति
प्रथमच जगाला कळली, अणूंतील उर्जा शक्ती

सुक्ष्म असूनी अणु आकार, सुप्त शक्ति अंगीं
प्रचंड उर्जा करी साकार, फोडतां अणु मध्यभागीं

विचार मनीं येई , कोठून शक्ति ही आली
निर्जीवातील अणूरेणूला, कशी उर्जा लाभली

समजोनी घ्या एक, निसर्गाची श्रेष्ठता
लहान असून देखील, प्रचंड त्याची योग्यता

जीव देहाचे पिंड, जीवंततेतील सुक्ष्मता
बाळगी ते ब्रह्मांड, हीच त्याची महानता

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

कवितेनेच मला जगविले
नकळे कुठुनी कानी आली
मधुरम, मंजुळ हरिपावरी
मुग्ध कविता उमलु लागली...

प्रारब्धाचे जरी भोग भाळी
काव्या ही सावरित राहिली
ओंजळीतली भावशब्दफुले
अर्थ जीवनाचा सांगु लागली...

अंतरीची निर्मळ शब्दभावनां
गीतातुनी, झुळझुळू लागली
शब्दपाकळ्यात भुलुनी जाता
कविता मज जगवित राहिली...

त्या कवितेला न तमा कुणाची
सत्याविष्कारी ती दंगुनी गेली
स्वानुभूतीच्या हृद्य संवेदनांना
शब्दाशब्दातुनी गुंफित राहिली...

वि.ग.सातपुते( भावकवी )

( 9766544908 )

रचना क्र. २७२

२६/१०/२०२२

जगणे असते होरपळ,
तना-मना-भावनांची,
रोज रोज प्रत्येक पळ,
जाणीव होई असुरक्षेची,
षट्रिपुंचे जगात वर्चस्व,
ते जनांवर हक्क गाजविती, माणुसकी करुणा अहिंसा,
भावना थोर मागे पडती,
सत्ता पैसा लालच,---
अधिकार फक्त ठाऊक असती, कर्तव्य खाती कशाशी,
कुंठित झालेली मती,--!!!
असते कोणाचे कोण-?
ना आई बापा विचारती,
*अंधश्रद्धेखातर केवळ,
लेकरेबाळे बळी देती*,
सत्य सुंदर शिव,
सगळ्यांना खुपसले पोटी, सैतानाचे नाव मानव,
ही शोकांतिकाच मोठी,
अशा या दुनियेत प्राण,
देवा माझे घुसमटती,
सुटका व्हावी आता यातून,
कित्येक तुला असे आळवती,
कुठे दिसेना खरे प्रेम,
मद माया मोह असती,
सूत्र जीवनाचे किती उथळ,
सर्व त्याच्या आहारी जाती, जिवाची ही अशी तडफड,
सांगा कुठे कशी लपवावी
प्राणपक्षी उडण्या उत्सुक,
मरणवेळही का तरसावी,--??

हिमगौरी कर्वे. ©

विठ्ठल, विठ्ठल, विठ्ठल
जय हरि पांडुरंग विठ्ठल
कनवाळू माय ब्रह्मांडाची
सावळा जगजेठी विठ्ठल

दंगुनी आषाढ़ी कार्तिकी
नाचतो वाळवंटी विठ्ठल
पदन्यास तो वैष्णवांचा
ध्यास पाऊलांना विठ्ठल

गरजता टाळमृदंग चिपळी
नाद घुमतो विठ्ठल विठ्ठल
नेत्री पाझरते रुपड़े सावळे
श्वासाश्वासात भास विठ्ठल

नाही कुठे अंतरी भेदभाव
द्वैतअद्वैत एकरूप विठ्ठल
सुखदुःखाचेच परिमार्जन
अवघे ब्रह्म साक्षात विठ्ठल

-- वि.ग.सातपुते.(भावकवी)

9766544908

रचना क्र. १५५.

२५ - ६ - २०२२.

समाधान दाही दिशांनी फिरत होतो मनी बाळगुनी तळमळ ती कसे मिळेल समाधान ते विवंचना ही एकच होती धन दौलत ही हातीं असतां धुंडाळल्या त्या बाजार पेठा न मिळे समाधीन कोठें थकली पाऊले चालून वाटा देखिले निसर्गरम्य शिखरे आणिक कांहीं प्रार्थना स्थळे शिलकीमध्यें दिसे निराशा कारण त्याचे कांहीं न कळे