सहवास होता तुझा,
सदोदित साथ देणारा…!

संयम होता तुझा,
माझे बोल झेलनारा…!

जिद्द होती तुझी,
नितांत प्रेम करण्याची…!

तुझ माझ नातं कस्तुरीचं,
एक थेंब सागरात मिसळलेलं….!
एक थेंब सागरात मिसळलेलं….!

– श्र्वेता संकपाळ

एक परिघ ते आंखले आहे
विधात्याने विश्वाभोवतीं
जीवन सारे फिरत असते
एक दिशेनें त्याचे वरती १

वाहण्याची ती क्रिया चालली
युगानुयुगें ह्या जगतीं
कुणी ना सोडी लक्ष्मण रेखा
एकांच परिघात सारे फिरती २

जेंव्हां कुणीतरी थकून जाई
दुजा उठोनी मदत करी
जीवन मरणाची शर्यत
जिंकण्यासाठीं तो लक्ष्य धरी ३

मध्य बिंदूच्या स्थानीं बसूनी
नियंत्रित कुणी करी जगाला
परिघ सोडूनी जाण्यासाठीं
दिसत नसे मार्ग कुणाला ४

प्रयत्न तुमचा सदा असावा
मध्यबिंदूकडे तो सरकण्याचा
शक्तिरुप ते तेथेंच असूनी
त्याच्यांत सामावून जाण्याचा ५

भिती तुमच्या मनीं वसते
कसे जाऊं त्या आंसाकडे
तुकडे होतील ह्या देहाचे
जेव्हां त्या आसांत पडे ६

सोडूनी देण्या तो सारा खेळ
केंद्रस्थानी जाणे, मार्ग असे
विसरुन जाता ह्या देहाला
प्रभू समर्पण करण्यांत असे ७

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

छान चाललंय सगळं आपलं,

फक्त थोडंसं वातावरण तापलं,

गंमतीने आयुष्याच्या नावेमधलं,

हळूच स्मृतींच गाठोड मापलं…

इतभर सुख गोड मानलेलं,

पुरतं हसण्याचं मनी ठाणलेलं,

सांगा! आडव्या-तिडव्या आयुष्याचं,

गुपीत तरी कोणी जाणलेलं?

झुकझुक गाडी अन् वाऱ्यासारखं ,

आयुष्य भूरर्कन निघून गेलं,

रेसलींगच्या या वाटेवरती,

नेहमी भेटलं सारख्यास वारखं…

तूं तू – मी मी करता करता,

नात्यांचा धागा झीजुन गेला,

आपलेपणाचा काळा शालू,

माणुसकीने पांघरलेला……

– श्वेता संकपाळ (१७-०७-२०१८)

पहाट झाली,
चिव चिवते चिमणी
उमज येईना,
उठविले तिजला कोणी.....१,

आई आहे कां ?
जी उठवी शाळेसाठी,
गुदगुदल्या करूनी
कुरवाळिते हळूंच पाठी....२,

घड्याळ उठवी
घण घण करूनी नाद
घरट्यामधुनी,
नाही ऐकला असा निनाद.'..३,

' उषाराणी येते,
साऱ्यांची आई बनूनी
प्रेमानें मोडी झोंप,
नाजूक करकमलांनी.....४,

घड्याळ आमचे,
दवबिंदू पडतां पानावरूनी
चाळविती निद्रा,
टपटप आवाज करूनी' .....५

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

राम : ( दशरथाला) –
शोक आवरा अपुला, आणिक निरोप द्या आतां
करील तुमची वचनपूर्ति हा सुत मोदें, ताता ।। १

ब्रीद हेंच आपुल्या कुळाचें –
‘वचन दिलेलें पाळायाचें’
माझ्या प्रेमापोटीं कां कर्तव्याला चुकतां ? २

वचनपूर्तता तुमची व्हाया
सिद्ध असे मी वनात ज़ाया
भाग्य म्हणूनच मला लाभला तुम्हांसमान पिता ।। ३

पुत्रनीति जी आहे सक्षम
पितृसुखा ती देइ अग्रक्रम
गुरुजन, ज्ञानी, मुनी दुजोरा देती याच मता ।। ४

लोभ नसे राज्याचा मजला
पहा मुगुट हा लगेच त्यजला
राहो आनंदात त्यामुळे कैकेयी माता ।। ५

नको रडूं कौसल्या-माते
तात विनंती, पुसा नयन ते
राज्य अयोध्यानगरीचें भोगो माझा भ्राता ।। ६

द्या भरताला हें सिंहासन
वराप्रमाणें, द्या मजला वन
यत्न फोल हा थांबविण्यांचा मज जातां-जातां ।। ७

दिनरातीं मज नका आठवूं
कुणां भेटण्यां नका पाठवूं
चौदा वर्षें झाल्यानंतर येइन मीच स्वत: ।। ८

आशिष गुरुजन-आप्तेष्टांचे
चरण वंदुनी निजमातांचे
निघतो मी तात्काळ काननीं, क्षणहि न घालवितां ।। ९

ही मज वाटत नाहीं शिक्षा
सुतधर्माची आज परीक्षा
लागल्यास अर्पीन प्राण, राज्याची काय कथा !! १०

- सुभाष स. नाईक

निसर्गाची रचना, जन्म मृत्यृची योजना,

गती देई जीवन चक्रांना, ईश्वरी शक्ती II १II

उत्पत्ती लय स्थिती, या त्रिगुणात्मिक शक्ती

याच तत्वे निसर्ग चालती, अविरत II २II

ईश्वरी योजना महान, खेळ जीवनाचा चालवून

घडवी शक्तीचे दर्शन, निसर्ग रूपाने II ३II

वस्तूचे निरनिराळे आकार, चेतना देवूनी करी साकार

यास जीवन संबोधणार, आपण सारे II ४ II

मातीची भांडी असती, विभिन्न रूपे मिळती

वापरून तीच ती माती, आकार देई पुन्हा पुन्हा II ५II

दिसेल भांडी फुटलेली, अथवा नवी बनलेली

हीच हात चलाखी, सगळी त्याच्या खेळण्याची II ६II

मृत्यू टळला न कुणा, हे अंतर्मनी जाणा

यशस्वी करा जीवना, मर्म ओळखूनी त्याचे II ७II

राहीला नाही राम, उरला नाही शाम

मागे राही फक्त कर्म, तुमच्या जीवनातील II ८II

जाणता मृत्यूची अटळता, घालवी ती मनाची चंचलता

आणील आयुष्या निश्चिंतता, समजोनी जीवन क्षणभंगूर II९ II

ठेवा मनामध्ये बिंबवून, अनिश्चित आहे जीवन

मर्यादा धडपडीना देवून, आयुष्य मार्ग आक्रमाल II १०II

नागडा उघडा येई येथे, तसाच जाई परत तेथे

कांहीं न तयाला नेता येते, सोडताना हे जग II ११II

आत्म्यासंगे जाई कर्म, जगती राही देह धर्म

निसर्ग चक्राचे हे मर्म, ओळखावे सर्वांनी II१२II

धडपड तुमची धनापाठी, कुणी झगडे सत्तेसाठी

आकर्षण सारे मायेपोटी, बाह्य गोष्टीचे II१३II

संसार हा नाशवंत, सर्वासी आहे अंत

म्हणूनी जाणावा भगवंत, अविनाशी शक्तीस II१४II

निद्रेस जाण्यापूर्वी, मृत्यूची आठवण करावी

मात्र त्याची भिती नसावी, मनामध्ये II१५II

मृत्यूची करिता आठवण, चुकांना पडेल बंधन

बंधनात होईल महान, कार्य तुमचे कडूनी II१६II

जाणोनी छोटा काळ, न दवडी तो फुकट वेळ

शोधण्यास तो जाईल, जीवनाचे प्रयोजन II१७II

माहीत असते सर्वांना, मृत्यू टळला न कुणा

परी आठवण त्याची निर्भय मना, रोज येत राहावी II १८II

भीऊ नका मृत्यूला, अपघात समजा त्याला

जीवनचक्र पूर्ण होण्याला, मदत होई त्याची II१९II

जैसा आनंद जन्माचा, तैसा मानावा मृत्यूचा

यात सहभाग प्रभूचा, समजावे ही विनंती II२०II

शुभ भवतू

-- डॉ. भगवान नागापूरकर

(भारताने न्यूझीलंडमध्ये सपाटून मार खाल्ला. साउथ आफ्रिकेत चालू असणाऱ्या वर्ल्ड कप २००३च्या पहिल्याच सामन्यात आपल्या टीमने ऑस्ट्रेलियाकडून पुन्हा नामुष्कीचा पराभव खाल्ला. काय म्हणावे या कर्माला?)

वाघाची डरकाळी
सिंहाची गर्जना
कागदी वाघ
करतात वल्गना

चिखलातले बेडूकराव
करतात डराव डराव
तट्ट फुगले तर काय
नंदीश्वर होतील काय?

गाढवाने पांघरले
वाघाचे कातडे
म्हणून काय त्याचे
लपेल ओरडणे?

आपलाच डंका
आपणच पिटायचा
मूर्खाचे लक्षण
विकत आताचा तमाशा

-- विनायक अत्रे.

सर्व दिशांनी घेरूनी येतो, मृत्यू तुमचे जवळीं
सही सलामत निसटून जाणें, हीच कला आगळी....१,

भक्ष्य त्याचे बनून जाणें, चुकत नाही कुणा,
काळाची ती भूक असूनी, माहीत असते सर्वांना....२,

अविरत चालू लपंडाव , जगण्या मरण्याचा
शेवट हा जरी निश्चीत असला, हक्क तुम्हां खेळण्याचा....३,

खेळती काही तन्मयतेने, रिझविती इतरजणां,
खेळामधले नांव करूनी, आदर्श ठरती जीवनां....४

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

नियोजनाच्या लागून मागें,
भविष्याची आखतो चौकट
कल्पकतेच्या आहारी जावून,
चालण्या विसरे पावूल वाट....१,

अनेक वाटा दिसूनी येती,
भविष्यामधळ्या कल्पकतेला
वर्तमान त्या काळाकरिता,
जावे लागते एकाच दिशेला...२,

उठूनी करा त्याच क्षणीं ते,
वृत्ति असावी अशीच सदा
उद्यांवरती कार्य टाकतां,
मनीं उमटती विचार द्विधा...३,

वर्तमान हा निश्चीत असता,
यश लाभते अनेकदा
केवळ तुमची बघुनी धडपड,
साथ देईल ईश्वर सदा....४

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

गरिब सुदामा बालमित्र तो, आला हरीच्या भेटीला

बालपणातील मित्रत्वाची, ओढ येवूनी मनाला....।।

छोटी पिशवी घेवूनी हाती, पोहे घेतले त्यात

फूल ना फुलाची पाकळी घ्यावी, हीच भावना मनांत....।।

काय दिले वहीनींनी मजला, चौकशी केली कृष्णाने

झडप घालूनी पिशवी घेई, खाई पोहे आवडीने....।।

बालपणातील अतूट होते, मित्रत्वाचे त्यांचे नाते

मूल्यमापन कसे करावे, उमगले नाही कृष्णाते....।।

समोर असता सुदामा, काही न दिले त्याते

द्विधा होऊनी मन:स्थिती, परत पाठवी रिक्त हस्ते...।।

देवूनी ऐश्वर्याच्या राशी, सुदाम्याच्या माघारी

मित्रत्वाच्या प्रेमभावाची, भेट देई श्री हरी....।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०