बागेतील तारका

जेंव्हा ठरले गावी जाणे हूर हूर होती मनी

बराच काळ गेला होता आयुष्यातील निघुनी

काय तेथे असेल आता सारे गेले बदलूनी

काळाच्या प्रवाहामध्ये राहिलं कसे टिकूनी

चकित झालो बघुनी सारे जेथल्या तेथे

उणीवता न जाणली क्षणभर देखील मानते

बालपणातील सवंगडी जमली अवती भवती

गतकाळातील आनंदी क्षण पुनरपि उजळती

आंबे चिंचा पाडीत होतो झाडावरती चढुनी

आज मिळाला तोच आनंद झाडा खालती बसूनी

मळ्यामधली मजा लुटली नाचूनी गाऊनी

विहिरीमधल्या पाण्यात मनसोक्त ते डुबूनी

ऐकल्या होत्या कथा परींच्या तन्मयतेने बसूनी

आज सांगे त्याच कथा मी काका मुलांचे बनुनी

वाडा सांगे इतिहास सारा पूर्वज जगले कसे

भव्य खिंडारी उमटले होते कर्तृत्वाचे ठसे

बापू, आबा, मामा, काका, मामी वाहिनी जमती

कमी न पडली तसूभरही प्रेमामधली नाती

मीही बदललो, गांवहीं बदलले काळाच्या ओघांत

आनंद मात्र तो तसाच होता पूर्णेच्या परिसरांत

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

असा एकटाच
जीव श्रमलेलेला
असह्य वेदनां
श्वास कोंडलेला
अंतरी कोलाहल
अश्रु ओघळलेला
उद्वेग भावनांचा
विचार बावरलेला
मन दिशाहीन
आव्हान विवेकाला
कसे सावरावे
अशांत मनाला
भौतिक सुखाचीच
आसक्ती जीवाला
निर्मळ सुखसौख्यदा
त्यजीता षडरिपुला
सांज रेंगाळलेली
माहोल गहिवरलेला
अंती लोचनी
सारा गोतावळा....

--वि.ग.सातपुते. (भावकवी)

9766544908

रचना क्र. १९९

१४/८/२०२२

दूरदेशीच्या मुसाफिरा तू दूर जरी जाशी विसरु नको या मातृभूमिला विसरु नको तव काशीइथेच आहे पंढरपूर तव इथेच आहे स्थान इथेच विसरी तव पत्रास्तव तुझीच माता भान ।।

येता इकडे परतुनि जेव्हा श्रमुनि थकल्या गात्री कुशीत घेऊनी तुलाच राजा अंगाई गातीदमल्या तुझीया चरणी लावी गाऊनी मंजुळ गीत हस्तस्पर्श हा ह्रदय खरोखर असली वेडी प्रीत ।।

आज अशी तु उडुनी पाखरा पंख तुझे पसरले काळ चालला त्यास पकडण्या झेपावित चालेपरंतु तुझिया नेत्रा येईल जळ जेव्हा डवरून टाक अश्रू हे झोळी माझ्या जा तर उडून फिरुन

-- जयंत वैद्य

सत्य, अहिंसा, साधी राहणी,
महात्मा गांधींची विचारसरणी
तत्वांची सगळ्या किती हेटाळणी, ‌
कोण आणतो सांगा आचरणी, --!!!

असत्याच्या आधाराने,
हिंसक, मारक, वर्चस्वाने,
वागतात पोकळ दिमाखाने, राष्ट्रपुरूषाची मनोरथे"च निराळी,-!

स्वातंत्र्याचा वाईट अर्थ,
सगळे स्वैराचाराचे भक्त,
माणसाचे वागणे नि:सत्व,
गांधींच्या तत्वांना तडा जाई,--!!

सोदाहरणाने राष्ट्रपित्याने, स्वच्छतेचा मार्ग शिकवला,
आम्ही घाणीच्या बुजबुजाटाने,
समतोल निसर्गाचा बिघडवला,-!
घर , गाव शहर परिसरां,
"अस्वच्छ" बघा किती ठेविती,--!!!

बोलू बघू ऐकू नका ,
असे सांगती तीन माकडे,
कोण पाळते तत्त्वांना या,
गिरवती अनिती"चेच धडे,
माणूस म्हणुनी माणसाला,
किंमत मुळी ना देती,--!!!

हिमगौरी कर्वे.

अस्तित्व तुझे सभोवार
सर्वत्र तुझाच स्पर्शभास
वात्सल्य तुझे लडिवाळ
माते तुझाच अंतरी ध्यास.....

तुझ्याच कुशीत स्वर्गसुख
पान्हा, तुझा अमृती घास
तव आशीष कवचकुंडले
आठवे तुझे रूप निरागस.....

सत्य! तुच जननी सृष्टिची
निरपेक्ष तुझाच गे सहवास
आज अंतरी अस्तिव तुझे
मज सावरिते क्षणाक्षणास....

साक्षात, तुच गे देवदेवता
तुझ्या, उदरी ईश्वरीय वास
मातृत्व! एक ब्रह्म शुचिता
लाभते जन्मी भाग्यवंतास....

-- वि.ग.सातपुते (भावकवी)

9766544908

रचना क्र. २४१

१९/९/२०२२

जसे रंग फुलांफुलांचे
तसेच रंग मनामनांचे..

नित्य उमलुनी गंधाळावे
दरवळावे श्वास सुखाचे..

मनफुलांचे नाते आगळे
स्पर्श तयांचे मोरपीसांचे..

निर्माल्यातही सुख आगळे
जीवन हे, भाग्य भाळीचे..

जगण्याचे हे क्षण कृतार्थी
संचित सारे हे गतजन्मांचे..

-- वि.ग.सातपुते. (भावकवी )

9766544908

रचना क्र.२३७

१६ /९/२०२२