घटना घडली एके दिवशी प्रभू बसले जेवण्या

रुख्मिणी त्यांचे जवळी होती वाढण्या ।।१।।

चट्कन उठूनी ताटावरुनी धावत गेले दारीं

क्षणिक थांबूनी तेथे येऊनी बसले पाटावरी ।।२।।

प्रश्न पडला रुखमिणीस काय गडबड झाली

श्रीकृष्णाची धावपळ तिजला नाही कळली ।।३।।

चौकशी करतां कृष्ण बदले कहानी एका भक्ताची

हरिनाम मुखी नाचत होता काळजी नव्हती लोकांची ।।४।।

वेडा समजोनी त्यासी दगड होते मारीत

हरिनाम नाही सोडले वाहात असूनी रक्त ।।५।।

धावलो होतो त्याचेसाठीं करण्या त्याला मदत

परि लहू बघूनी अंगावरती दगड घेतला हातात ।।६।।

समर्थ झाला आता तो रक्षण करण्या स्वतःचे

हरिनाम सोडता मुखातून कारण नव्हते मदतीचे ।।७।।

ही झाला छोटी कहाणी सांगे जीवनाची तत्वे

सर्वस्व अर्पिता प्रभूसी विश्वास ठेवा त्याते ।।८।।

डॉ भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

मी तुका चाललो पंढरीला पायी
लोचनी ब्रह्म ते विठ्ठल रखुमायी।।धृ।।

वेचुनिया संतांच्या सद्गुणी
गुंफितो मी भावफुलांची वेणी ।।१।।

रांगलो, खेळलो, धावलो पाऊली
या साऱ्याच , विश्वाच्या अंगणी ।।२।।

नुमजली मजला संसाराची खेळी
मी अज्ञानी ऐकितो संतांची वैखरी ।।३।।

लावूनी टिळा गंध अबीर कपाळी
मी दंगतो भारूडी,अभंगी, कीर्तनी ।।४।।

मी रचिता गाथेत जीवनाची भैरवी
मजला लागते ती ब्रह्मानंदी टाळी ।।५।।

-- वि. ग. सातपुते. (भावकवी)

9766544908

रचना क्र. ८८.

१९ - ३ - २०२२.

मायेचा बाप
कष्टकऱ्या धाप
आम्हाला सुखी माप....१

कर्तव्य फार
शिस्तिला हो धार
लळा अपरंपार.......२

घराचे छत
गावात ही पत
उद्योगी पारंगत.......३

खर्च मोजून
जावक योजून
हौस भरभरून.......४

समसमान
वागवतो छान
शिकविण्यास रान.....५

अबोल फार
महान विचार
झाला नाही लाचार....६

करू सन्मान
सदा असो भान
घरादाराची शान.....७

हा ताणा बाणा
भाव मनी जाणा
हा संसाराचा कणा....८

-- सौ. माणिक (रुबी)

गरीब सुदामा बालमित्र , आला हरीच्या भेटीला,
बालपणातील मित्रत्वाची, ओढी मनाला ।।१।।

छोटी पिशवी घेवून हाती, पोहे घेतले त्यात,
फूल ना फुलाची पाकळी घ्यावी, हीच भावना मनांत ।।२।।

काय दिले वहिनींनी मजला, चौकशी केली कृष्णाने,
झडप घालूनी पिशवी घेई, खाई पोहे आवडीने ।।३।।

बालपणातील अतूट होते, मित्रत्वाचे त्यांचे नाते,
मूल्यमापन कसे करावे, उमगले नाही कृष्णाते ।।४।।

समोर असता सुदामा, काही न दिले त्याते,
द्विधा होऊनी मन:स्थिती, परत पाठवी रिक्त हस्ते ।।५।।

देवूनी ऐश्वर्याच्या राशी, सुदाम्याच्या माघारी,
मित्रत्वाच्या प्रेमभावाची, भेट देई श्री हरी ।।६।।

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

ध्यानाने काय साधले

ऐका सगळे लक्ष्य देऊनी

हेच साधले ध्यान लावूनी ।।धृ।।

संसारांत रमलो मोहांत गुंतलो

सुख दुःखात अडकलो

उकलोनी जीवन कोडे समर्पित झालो प्रभू चरणीं ।।१।।

हेच साधले ध्यान लावूनी

जाई पैशाच्या पाठीं देह सुखासाठीं

समाधानापोटीं

धडपडीतील चुक दिली दाखवूनीं ।।२।।

हेच साधले ध्यान लावूनी

धानाची समज उपदेशिला मज

ऐक मनाचा आवाज

तोड सर्व विचार चित्त एकाग्र करुनी ।।३।।

हेच साधले ध्यान लावूनी

एकाग्रतेची स्थिति ही ध्यानाची शक्ति

समाधान मिळविती

शांत करी मन देई चंचला घालवुनी ।।४।।

हेच साधले ध्यान लावूनी

सुख दुःखाची जाण तीव्रता कमी करुन

देऊनी तर्क ज्ञान

करी मनाची समज वाढवूनी ।।५।।

हेच साधले ध्यान लावूनी

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

मराठी लँग्वेज लाइक करणाऱ्यांसाठी खास पोएम

लिसन माझ्या सोन्या बाळा
केव्हाच झाली मॉर्निंग
वेक अप फ्रॉम द बेड आता
लास्ट देते वॉर्निंग

छानपैकी ब्रश कर
चमकव तुझे टीथ
स्मॉल थिंग समजू नकोस
त्यातच तुझं हित

हॉट हॉट मिल्क केलंय
घालून बोर्नव्हीटा
या ड्रिंकने सहज फोड्शील
हाताने तू विटा

वन ग्लास ट्वाईस घेताच
व्हीटामीन्स मिळतील मेनी
थोड्याच दिवसात होशील तुही
महेंद्रसिंग धोनी

मॅथ्सवाल्या टीचरला त्या
विचार सगळ्या क्वेरी
पाठ कर लंच ब्रेकला
मराठी लँग्वेज स्टोरी

स्कूल फिनिश करून इव्हला
होम झटपट गाठ
येता येता बसमध्येच
फ्रेझेस होऊ देत पाठ

ग्रँडपाच्या बर्थ डेची
आहे नाईट ला पार्टी
असल्या एनव्हायर्नमेंट मध्ये
ग्रो होतात कार्टी !

मराठीच्या स्पीकिंगचेही
लावू तुला कोर्स
शोधलं खूप 'टाईम्स 'मध्ये
पण सापडला नाही सोर्स !!!

तो एकमेव ढग काळा, जग सारे तहानलेले
ही एक भाकरी अवघी, जग सारे भुकेजलेले

मी ऐल तिरावर आहे, अन् पैलतिरावरती तू
अन् मधे एवढा सागर वर वादळ उधाणलेले

अंगात त्राण या नाही, कंठात प्राण आलेले
ऐकाया कैसे जावे कोणाला पुकारलेले

हृदयाचे माझ्या पुस्तक मी सहसा उघडत नाही
प्रत्येक पान जखमांचे रक्ताने चितारलेले

दिनरात चालतो आहे पण गाव लागले नाही
हे पाय पांगळे माझे ना अजुनी विसावलेले

मज तहान ज्या क्षितिजाची, ते अजुनी आले नाही
वाटेत व्योमही आले जे स्मरते झुगारलेले

एकेक शब्द या हृदयी मी तुझा गोंदला आहे
होकार फार थोडेसे पण जास्ती नकारलेले

मी फक्त वेंधळा होतो,ते लोक शहाणे होते
मागास एकटा मी अन् बाकीचे पुढारलेले

जमणार कसे माझे त्या लोकांशी किंचित देखिल
जे मला भेटले होते ते सारे फुशारलेले

तो शिशिर आजही स्मरतो संगती तुझ्या मी होतो
स्मरतात आज देखिल ते दिन मजला दवारलेले

प्रोफेसर

प्रा. सतिश देवपूरकर

कितीही सारी धडपड करशी
लाचार ठरतो अखेरी
जाण माणसा मर्यादा तव
आपल्या जीवनी परी ... ।।

क्षणाक्षणाला अवलंबूनी
जीवन असे तुझे सारे
पतंगा परि उडत राहते
जसे सुटत असे वारे... ।।

निसर्गाच्याच दये वरती
जागत राहतो सदैव
कृतघ्न असूनी मनाचा तूं
विसरून जातो ती ठेव... ।।

निसर्गाच्या मदती वाचूनी
जगणे शक्य नसे तुजला
जीवन कर्में करीत असतां
आठवित जा त्या प्रभूला... ।।

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०