भाळी नसता कुंकंम तुझ्या गे

विरचक्र हे हातीं आले

मरणोत्तर हा किताब मळतां

मन तुझे कां गहिवरले ?

शुर विराची अर्धांगिनी तू

युद्धभूमिवर त्यास धाडीले

ओवाळूनी निरोप देतां

मन तुझे कां गहिवरले ?

देश सेवेत कामी यावे

ब्रिद त्याचे मनी ठसविले

सांगत असतां हेच दुजांना

मन तुझे कां गहिवरले ?

सुर्वणाक्षरीं वाचून गाथा

आदर्शमार्गी पडतील पाऊले

तव रक्ताचे नाते उसळतां

मन तुझे कां गहिवरले ?

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

हास्यमुखाने निरोप दे ग, प्रेमाने भरला

विसरावी मी ओढ येथली, जाता सासरला.... ।। धृ ।।

खूप दिले तू प्रेम आजवरी, सदैव ठेवीत पदर शिरी,

पंखांना परि शक्ती देवूनी, सांग मला ग घेण्या भरारी

सैल कर तू पाश आपला...१,

हास्य मुखाने निरोप दे ग प्रेमाने भरला,

संसारातील धडे देवूनी, केलीस तयार कष्ट घेवूनी

कुठे लोपला आज विश्वास तो, जागृत होता सदैव मनी

नकोस देवू वाव शंकेला...२,

हास्य मुखाने निरोप दे ग प्रेमाने भरला,

ते तर केवळ घर निराळे, मायेने परि आहे भरले,

जसे मिळवले प्रेम माहेरी, वाटीत जाईन सासरी सगळे

आठवण करिता येईन भेटीला...३,

हास्य मुखाने निरोप दे ग प्रेमाने भरला

-- डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

प्रभात झाली उठा हो

मुखीं नाम घ्या जगदंबेचे ।।धृ।।

कांहीं काळासाठीं

नव्हता जगाचे पाठीं

कोठे तुम्हीं होता

न कळे आठवता

जाग येऊनी मिळाले भांडार आठवणींचे ।।१।।

प्रभात झाली उठा हो

मुखीं नाम घ्या जगदंबेचे

विश्रांतीचा काळ हा

शांततेने गेला पहा

देह मनाची धावपळ

थांवली कांहीं काळ

पुनरपि लागते सर्वां चैतन्य जीवनाचे ।।२।।

प्रभात झाली उठा हो

मुखीं नाम घ्या जगदंबेचे

गेल्या होत्या स्मृतिं

कांहीं काळांती

संपुन छोटे पर्व

परत लाभले सर्व

उपकार समजोनी याते आभार माना तिचे ।।३।।

प्रभात झाली उठा हो

मुखीं नाम घ्या जगदंबेचे

सोडून देण्या दुःख

निद्रा मार्ग एक

नव्या जोमाने उठा

शोधा यशाच्या वाटा

हुरुप येण्या जीवनी आशिर्वाद मागा तिचे ।।४।।

प्रभात झाली उठा हो

मुखीं नाम घ्या जगदंबेचे

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

मैत्र एकमेव ऋणानुबंधी नाते

दीपावलीचे स्वागत जरी हे
रोज उगवतो नेमाने
आकाशीचा दिवा लाविला
सर्वांसाठी देवाने

तपसाधना करूनी मिळवी, सत्वगुणाची शक्ती अंगी ।
त्याच शक्तीच्या जोरावरती, स्थान लाभे त्यांना स्वर्गी ।।

शक्ती ऱ्हास जे करिती त्याचा, सारे सुख आणि भोग भोंवतीं ।
परिणामी तो फेकला जाऊनी, पुनरपी येई याच भूवरती ।।

एक दया दाखवी ईश्वर, वातावरणी देऊनी संधी ।
जन्म मिळे ते त्याच ठिकाणी, कमविले पुण्य ज्याने आधी ।।

चक्र खेळ हा चाले सदैव, स्वर्ग मृत्यू या लोकी त्याचा ।
अंतिम ध्येय तेच ठरते, मिळविणे क्षण तो मुक्तीचा ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

कुणावर प्रेम करतेस, ते पाहायचंय्
स्वतःच्या भावनांवर
कि ओठातल्या शब्दांवर
नमलेल्या मित्रांच्या गर्दीवर
की कुणा वेगळ्यावर
निष्पाप तुझ्या डोळ्यांवरकी
तुला पाहणाऱ्या डोळ्यांवर
कुणावर प्रेम करतेस, ते पहायचंय्
नेहमी भिजणाऱ्या पावलावर
की नटलेल्या वनराईवर
मनाच्या संवेदनेवर
की कुणाच्या हृदयावर
राकट कुणाच्या देहावर की कोवळ्या मनावर
कुणावर प्रेम करतेस, ते पहायचंय्
समोर असलेल्या शत्रुवर
की कुण्या मित्रावर
उंच उडणाऱ्या पक्ष्यावर
की बागडणाऱ्या पाखरावर
रम्य उगवतीवर
की शरद चांदण्यावर
कुणावर प्रेम करतेस, ते पहायचंय्
दान करणाऱ्या खळावर
की भजन गाणाऱ्या संतावर
मोक्ष मिळणाऱ्या मृत्यूवर
की आयुष्य देणाऱ्या जन्मावर
ओंजळीतल्या निर्माल्यावर
की उमलणाऱ्या फुलावर
कुणावर प्रेम करतेस, ते पहायचंय्
स्वतःच्या त्यागावर
की कुणी केलेल्या त्यागावर
तुझे असलेल्या जगावर
की तुझ्यादारी सोडलेल्या जगावर
तू केलेल्या प्रेमावर
की तुझ्यावर असलेल्या निस्वार्थी प्रेमावर
कुणावर प्रेम करतेस,
पहायचंय्

सौरभ सुभाष दिघे, पनवेल

ओळ लिहिताना मला
तुझा चेहरा दिसतो..
स्तब्ध लेखणीत माझ्या
भाव तुझाच असतो..

शब्दातून व्यक्त व्हावे
माझ्या मनातले कोडे..
तूच जाणून घ्यावेस
शब्दातील भाव थोडे..

तुला पाहिलं दुरून
ओढ लागली मनाला..
शब्द वेडे झुरतात
रोज क्षणा क्षणाला..

एकदाच मला हवी
भेट एकांतात तुझी
कवितेत वाचशील
व्यथा प्रेमळ मनाची..

नको अंतर कसले
पुर्ण करेन कविता..
सागरास मिळताच
पूर्ण होईल सरीता

स्नान करूनी निर्मळ मनीं, दर्पणापुढे येऊन बसला ।

जटा साऱ्या एकत्र बांधूनी, भस्म लाविले सर्वांगाला ।।

ओंकाराचा शब्द कोरला, चंदन लावूनी भाळावरती ।

रूद्राक्षाच्या माळा बांधल्या, गळा हात नि शिरावरती ।।

वेळेचे भान विसरूनी, तन्मय झाला रूप रंगविण्या ।

प्रभू नाम घेत मुखानें, नयन आतूर छबी टिपण्यां ।।

पवित्र आणि मंगलमय, वाटत होते स्वरूप बघूनी ।

सजविला होता देह त्यानें, प्रभूचेच एक रूप समजूनी ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०