मद, मोह, क्रोध, वासना शरीरांतर्गत किती भावना,माणूस नावाची जादू भारते,
नेहमीच मज हे दयाघना,--!!!

लोभ मत्सर इर्ष्या नीचता, माणसातही आढळते क्रूरता,
संपून माणुसकी, वृत्ती दानवी, दाखवतो आपली बा हीनता,--!!

तरीही माणूसपण असते,
एखाद्या सज्जन हृदयात,
माणुसकीचे महत्व जाणे,
कितीही असेल संकटात,--!!
असा सज्जन प्रेम मानतो जगातील मोठी शक्ती,
हेच प्रेम असे त्याचे,
जगण्याची विशाल उक्ती,--!!!

मुके प्राणी वृक्षलता,
सारेच त्यापुढे झुकतात,
प्रेमळ बाळकडू मिळतां,
अधिक जीवन जगतात,--!!!

याच माणसात आढळते,
परमेश्वरावर अढळ भक्ती,
तीच तारक बनते,
जीवन सुसह्य सरतेशेवटी,---!!!

करुणा भाके तो भक्त,
लीन दीन ईश्वरापुढे,
जगाच्या कल्याणाकरिता,
ज्ञानेश्वरही घालती साकडे,--!!!!

हिमगौरी कर्वे
©

मनराधेने जवळी बसावे
कर हे धरुनी जीवा पुसावे...

असते असले भाग्य कुणाचे
मम भाळी ते उमलुनी यावे...

स्पर्श मयुरी प्रीत रुजवीतो
रुजता प्रीती जीवन फुलावे...

बकुळीचा गंध गंधाळता
हुंगता हुंगता भुलुनी जावे...

जीवनी, सत्यप्रीत निरंतर
दिगंतरी त्या प्रीतीत जगावे..

अद्भुत अंतरंगी सावळबाधा
मनराधेने त्या रंगात नहावे..

रचना क्र. ७२
१४/७/२०२३
-वि.ग.सातपुते.(भावकवी)
9766544908

मध्य रात्र झाली होती, सारे होते शांत ।
रस्त्यावरती तुरळक व्यक्ती, वाटला एकांत ।।

एक गाडी मंदिरीं थांबली, त्याच शांत वेळीं ।
सूटामधली व्यक्ती कुणी एक, आली दारा जवळी ।।

सारे होते नशिबात त्याच्या, धन संपत्तीचे सुख ।
दिवस घालवी मग्न राहूनी, कार्ये पुढती अनेक ।।

तर्कज्ञान तीव्र असूनी, आगळा बाह्य चेहरा ।
परि अंर्तमन सांगत होते, सत्यास शोध जरा ।।

केव्हां केव्हां विजय होई, सुप्त त्या विचारांचा ।
संकोचल्या मनीं गाभारा बघे , रात्री मंदिराचा ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

आता पुन्हा एकदा कृष्णविवरात काळ्या मांजराचा शोध
आता पुन्हा एकदा मिटत जाणाऱ्या पानात तारखांचा शोध

आपल्याच प्रत्येक चुकलेल्या खेळीला कुठे हक्काचा खांदा
कापलेल्या दोराची शिदोरी स्वर्गाला मिठीसाठी शिडीचा शोध

आयुष्याचा सारीपाट आणि डावास सुरुवातीस फितूर फासे
प्रत्येकाचं वेगळे महाभारत नि स्वतःसाठी कवचकुंडलाचा शोध

प्रत्येकाचा तळहात रेघ नि रेघ असते नियतीशी स्वतंत्र करार
गुलामांना अधिकार मृत्युपत्रावर सहीचा अबोध दैवी असा शोध

कुणाचे हात कुणा हाती किती वेळ नि नंतर हुंदके किती काळ
न संपणाऱ्या प्रवासात वेताळाच्या पाठीवरला नव्या गोष्टीचा शोध

मला नाही सोस कि माझ्या गाण्याला दाद देत कोसळावा आषाढ
कवितेच्या रानफुलात नांदावा ईश्वर माझ्या मुक्या आसवाचा शोध

-- रजनीकान्त

उद्याच्या चिंतेत आजचा आनंद कशाला हरवायचा,
आजचा प्रत्येक क्षण मनभर आनंदाने जगायचा.

कालच्या आठवणींना प्रेमाने निरोप द्यायचा,
उद्याच्या काळजीचा भार वेळेवरच सोपवायचा.

जे आपल्या हातात नाही, ते नियतीच्या स्वाधीन करायचं,
मनावरचं प्रत्येक ओझं हसत हसत हलकं करायचं.

संकटं येतातच आयुष्यात ऋतू बदलल्यासारखी,
पण आशेची ज्योत मात्र कधीच मावळू द्यायची नाही.

सुखात साथ देणारे अनेक भेटतात वाटेवर,
दुःखात हात धरणाऱ्यांनाच मनात कायमचं स्थान द्यायचं.

क्षणभंगुर आहे हा सुंदर प्रवास आयुष्याचा,
म्हणून प्रत्येक क्षण प्रेमाने, समाधानाने आणि हसतमुखाने जगायचा.

कारण...

आनंद वाटला की तो अनेकपटींनी वाढतो,
दुःख वाटलं की मन हलकं होतं.
माणुसकीनी नाती जपली की,
आयुष्य खऱ्या अर्थाने फुलून येतं.

•ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे ✨
मो:- 9011841212

हत्तीच्या सोंडेवर पेरीला मगर

मगरच्या राजाने शाळा मस्त केली

शाळेच्या राजाचे चंदनाचे गोटे

एवढ्या रातरी धून कोण धुते

धून धुय ग बाई चंदन गोटयावरी

वाळू घाल ग बाई रंगीत खुंटी वरी

आला चेंडू गेला चेंडू लाल चेंडू गुलाबी

आपण सारे हत्ती घोडे हत्ती घोडे रवे रवे

रव्याचे भाऊ वाणीला गेले

एक गेला खारीला एक गेला खोबरीला

खारी खोबऱ्याच आल जीऱ्या मिऱ्याच काही नाही आल

आपडमं तापडमं चंद्राची मागे पडली बेलाची

बाळ लेकरू राजाच सीताबाई रामाची

पार्वती शंकराची पाळणा हाले झुईझुई

तामण बाई तामण अस कस तामण

भूलोजीला लेक झाला नाव ठेवा वामन

अडकित जाऊ खिडकीत जाऊ खिडकीत होता बत्ता

भूलोजीला लेक झाला नाव ठेवा दत्ता

……………………………………………………

अडकित जाऊ खिडकीत जाऊ खिडकीतून पाय घसरला

भूलोजीला लेक झाली नाव ठेवा सरला

आणा आणा पारीस उगळा उगळा काथ

आज आमच्या भुलाबाईचा शेवटचा दिवस

शेवट च्या दिवशी बाळाला टोपी मोत्यांनी गुंफली झोझो रे

बाणा बाई बाणा सुरेख बाणा

गाणे संपले खिरापत आणा

आणा आणा लवकर खाऊ द्या पट्कन

कृपया चुका दुरुस्त करा, लहानपणी शब्दांचा अर्थ न कळता आणि जे जसे ऐकले ते लिहिले

जीवन असावे गुलाबा सारखे,

सहवासे ज्याच्या मिळताती सुखे ।।१।।

सुगंध तयाचा दरवळत राही,

मनास आमच्या समाधान होई ।।२।।

नाजूक पाकळ्या कोमल वाटती,

सर्वस्व अर्पूनी गुलकंद देती ।।३।।

विसरूं नका ते काटे गुलाबाचे,

बसती लपूनी खालती फुलांचे ।।४।।

सुखाचे भोवती सावट दु:खाचे,

जीवन वाटते झाड गुलाबाचे ।।५।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

जेव्हां मी म्हणतो माझे,

सोय माझी असते त्यांत,

देह जगविण्या कामीं,

प्रयत्न हे सारे होतात ।।१।।

देह वाटते साधन,

प्रभूकडे त्या जाण्याचे,

त्यासी ठेवतां चांगले,

होते चिंतन तयाचे ।।२।।

भजन करा प्रभूचे,

सुख देवूनी देहाला

परि केवल सुखासाठीं,

विसरूं नका हो त्याला ।।३।।

देह चांगला म्हणजे,

ऐष आरामीं नसावे,

ती एक सोय असूनी,

त्यांने प्रभू मिळवावे ।।४।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

जगती, नित्य सदविवेके
चालत रहा, चालत रहा
मुलमंत्र, हाच जीवनाचा
सत्कर्म, सदा करीत रहा।।

विधिलिखित सारे जीवन
प्राक्तनाच हा भोग आम्हा
सुखदु:खांच्या सावलीतूनी
स्वानंद,समाधान घेत रहा।।

जन्मी, भाळी जे जे लाभले
त्यात समाधान मानीत रहा
निराशावादी कधी राहु नये
मनी, आशावाद जपत रहा।।

सत्संगे, पापांचे होते क्षालन
उतम सहवासात, सदा रहा
जीवन, खेळ कठपुतळीचा
प्रभुरामाचे रामनाम घेत रहा।।

-- वि.ग.सातपुते. (भावकवी)

9766544908

रचना क्र. १०९.

१० - ४ - २०२२

निसर्ग आपुला असा बहरतो फुलाफुलांनी जेव्हा