अनुभूती शिवाय संबोध स्पष्टता नाही.संबोध स्पष्ट नसले की बोध होत नाही. अर्थ माहीत नसताना बऱ्याचशा वेळेला अनेक विद्यार्थी पाठांतर करतात. पाठांतर जर समजून केलं तर संबोध स्पष्ट व्हायला मदत होते. अनेक वेळा पाठांतर करून गुण मिळवण्याचा प्रयत्न केला जातो, विद्यार्थ्यांना अर्थ विचारला असता ते निरुत्तर होतात. जीवनाचा संबोध स्पष्ट नसला की जीवन आत्महत्या जवळ करतं. जीवन कळायला जीवन समजलं पाहिजे. माणसांचेही संबोध काही वेळा कळत नाहीत ते समजून घ्यायला हवेत, यांच्याशी संवाद साधायला हवा. अनेक माणसे अशी कां वागतात हे आपल्याला कळत नाही कारण आपण त्यांना समजून घेतलेलं नसतं.आपण जेंव्हा म्हणतो तू मला समजूनच घेतलं नाही, तुला मी कळालोच नाही, बऱ्याच वेळेला माणसांचे मन कळत नाही.
July 6, 2026
‘रिकामं मन सैतानाचं घर असतं’, हे लहानपणापासून आपण ऐकत आलेलो असतं. आपण मनाला सतत गुंतवून ठेवायलाच हवं. पुस्तकात तरी मनाला गुंतवायला हवं किंवा पुस्तकांपलीकडे मनाला गुंतवायला हवं. म्हणजे थोडक्यात स्वतःच्या मनाचा ईकिगाई ठरवता आला पाहिजे. ईकिगाई म्हणजे ‘Art of staying young… while growing old’.
July 6, 2026
मी म्हणालो म्हणून मला वेळ देऊ नकोस,
विनवणीच्या सावलीतले क्षण मला नकोत.
वेळ ही मनाच्या झऱ्यातून वाहणारी असते,
त्या दयेच्या ओंजळीतले थेंब मला नकोत.
जर मनाच्या आभाळात माझ्यासाठी ढग जमले,
तरच सरीसारखी ये माझ्याकडे.
नाहीतर कोरड्या शब्दांचा पाऊस पाडू नकोस,
उगाच ऋतू बदलल्यासारखं दाखवू नकोस.
ज्याला आज तुझ्या हृदयाच्या गाभाऱ्यात
नव्याने जागा मिळाली आहे,
त्याच्यासाठी ठेव तुझा प्रत्येक श्वास,
तुझ्या वेळेची प्रत्येक सुवासिक पहाट.
मला नको उरलेला संध्याकाळचा अंधार,
नको उशिरा आठवलेली आठवण.
मी स्वीकारतो माझं एकटेपण शांतपणे,
कारण प्रेमाला कधीच मागणं शोभत नाही.
जा…
जिथे तुझं मन आता निवांत विसावतं,
तिथेच दे तुझा वेळ, तुझं जगणं.
मी मात्र शिकतोय,
स्वतःच्या सोबतीतही
हळूच हसत जगायला.
तुझ्या आठवणींच्या सावलीत नाही,
तर माझ्याच प्रकाशात उभं राहायला.
तुझ्या पावलांच्या आवाजाशिवायही
रस्ता चालता येतो हे कळतंय आता,
आणि एकटेपणाच्या शांत दुपारी
मनाशी मन बोलतंय आता.
तू दिलेल्या जखमांवरही
वेळेची फुंकर हळूच पडते,
आणि नकळत मनाला
नवं धैर्य मिळतं.
कदाचित कधीतरी पुन्हा
कोणाच्या नजरेत आपलेपण दिसेल,
पण तोपर्यंत मी
स्वतःचाच हात धरून चालतोय.
कारण शेवटी कळलं मला
साथ कोणाचीही असो वा नसो,
स्वतःसोबत शांत राहता येणं
हेच खरं जगणं असतं.
•ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे ✨
मो:- 9011841212
July 5, 2026
भावनांचा पूर ओसरला, किनारा राहिला नाही,
मनातल्या त्या माणसाचा ठाव आता कुठेच नाही.
शब्द सारे बोललो मी, अर्थ सारे मूक झाले,
ओठ होते समोर तरी, एकही संवाद नाही.
फूल होते कालपर्यंत, गंध होता श्वासभरचा,
आज त्या नात्यावरी विश्वासाचा थेंब नाही.
रोज थोडे तुटत गेलो, रोज थोडे विझत गेलो,
घाव देणाऱ्यालाही माझ्या वेदनेचा बोध नाही.
डोळ्यांमध्ये पावसांचे ढग दाटून उभेच होते,
हास्य ओठी ठेवले तरी आसवांना वाट नाही.
जखम जेव्हा मनास झाली, औषधांनी काय व्हावे?
मनच जेथे दूर गेले, त्या विरहाला अंत नाही.
सोडताना हात माझा, एकदाही वळून पाहिलं?
एवढ्याशा प्रश्नाचंही आजवर उत्तर नाही.
जपले ज्याला जीवापाड, तोच परका होत गेला,
मनातून जो उतरला, परत त्याचा ठाव नाही.
•ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे ✨
मो:- 9011841212
July 5, 2026
शुभे गणेशा वंदन ।
करो कार्य निर्विघ्न पूर्ण ।
मुंजीचा हा मंगल विधी ।
आज घडो परम पावन ॥१॥
गुरुचरणी मस्तक ठेवोनी ।
वेदमार्गे बुद्धी वाढोनी ।
ब्रह्मचर्य व्रत स्वीकारोनी ।
धर्माचरण नित्य मनी ॥२॥
मातृपितृ ऋण स्मरोनी ।
कुलाचार राखो जनी ।
शील, संयम, सदाचार ।
अलंकृत होवो व्यवहार ॥३॥
विद्या, विवेक, दीर्घायुष्य ।
आरोग्य, यश, सौभाग्य ।
ईश्वरकृपा सदा राहो ।
बालकाचे जीवन उजळो ॥४॥
मुंजीचा हा शुभसंस्कार ।
सकळ स्वकीयांस आनंद अपार ।
मंगलाष्टक म्हणून म्हणू ।
ईश्वर चरणी नतमस्तक होऊ ॥५॥
•ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे
July 5, 2026
एखादा पुरस्कार एखाद्या प्रेरणेला जन्म देतो. एक यश दुसऱ्या यशाला जन्म देतं. यशाचं शिखर गाठण्यासाठी यशामध्ये सातत्य लागतं.यशाला प्रेरणाच लागतें. भिऊ नको मी तुझ्या पाठीशी आहे असं म्हणणार असलं की माणसं निर्दास्तपणे वाटचाल करतात. तू फक्त लढ म्हणणारे सुद्धा थकलेल्या मनाला उभारी देण्यासाठी.
July 5, 2026
बालपण सुरू होतं ते, एक होता… या कहाणीनेच. आपली कहाणी आपणच घडवायची असते. आपणच आपल्या जीवनाचे शिल्पकार असतो. प्रत्येकाच्या जीवनाची एक कहाणी असते. जीवन म्हणजेच कहाणी व जगणं म्हणजेच कहाणी.
July 5, 2026
ज्याचा त्याचा विठ्ठल, अंतरीचा ध्यास,
नजरेआड तो असे, श्वासामध्ये वास.
विटेवरी उभा तो, म्हणती लोक सारे,
मला भेटे एकांतात, अश्रूंच्या किनारे.
नाही मला गजर, नाही मोठी वारी,
शांततेच्या वाटेवर, चालतो मी भारी.
हरपलो जेव्हा मी, सापडला तो तेव्हा,
“मी”पण गळून गेलं, उरलो फक्त देवा.
ज्याचा त्याचा विठ्ठल, वेगळी त्याची प्रीत,
कोणी गातो नाम,कोणी हरवतो अंतरीत.
दर्शनाची आस नाही, नाही काही मागणं,
तो आहे इतकंच, झालं जीवन जागणं.
आतल्या त्या पोकळीत, उजेड जसा लपलेला,
तसाच माझा विठ्ठल, नि:शब्द सामावलेला.
ज्याचा त्याचा विठ्ठल…
शोधू नको दूर,
डोळे मिटले की दिसतो
अंतरीचा तो नूर.
•ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे ✨
मो:- 9011841212
July 4, 2026
मनात दाटलेली साद ओठांवरी न आली,
नजरेतून मात्र सारी रात्र बोलत राहिली.
तुझ्या स्मृतींच्या धुक्याने वाट वेढून टाकली,
पहाट झाली तरीही सांज मनातच राहिली.
जखमांना हसण्याचे वस्त्र अलगद पांघरले,
राख वेदनेची तरी श्वासांतून उधळली.
आरशाला रोज माझा चेहरा नवा दिसला,
आतली ओळख मात्र एकांताशीच जोडली.
विश्वासाच्या नावाखाली स्वप्न किती जपले मी,
वेळ आली तेव्हा त्याने पाठ हळूच फिरवली.
आजही वाऱ्यावरी तुझ्या पावलांची चाहूल,
अंतरीची तीच साद अजूनही न विरली.
नाव तुझे उच्चरावे एवढीही हिंमत नाही,
मौन माझे मात्र सारी व्यथा सांगत राहिले.
•ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे ✨
मो:- 9011841212
July 4, 2026
खेळण्यांच्या मार्केटमधील भारतीय खेळण्यांचा वाटा दहा ते बारा टक्के एवढाच होता. बहुसंख्य खेळणी आपण चीनमधून आयात करत होतो. गेली तीस वर्षे आपण हे मार्केट चीनला बहाल केले होते.स्वस्तातील चिनी खेळण्यांची आपल्याला भुरळ पडते. आपण ती कोणताही विचार न करता खरेदी करतो. हे थांबवणे आपल्याच हातात आहे. मुलांसाठी भारतीय खेळणीच विकत घ्यायची, असा निर्धार आपण केला पाहिजे. तसे करणे ही देशाच्या हिताची कृती ठरेल.
July 4, 2026
Copyright © 2025 | Marathisrushti