पावसाच्या पहिल्या सरीत,
हातातली छत्री अलगद उघडली...
आणि नकळत तुझी आठवण
मनाच्या उंबरठ्यावर येऊन थांबली.
छत्री अजूनही पावसापासून जपते,
पण तू नसल्यापासून
मनाला भिजण्यापासून
कोणीच वाचवू शकलं नाही.
एक दिवस वाऱ्याच्या झोताने
छत्री उलटी झाली...
काड्या मोडल्या, कापड फाटलं,
आणि तेव्हाच समजलं
जगात काहीच कायमचं नसतं.
आजही पाऊस तसाच बरसतो,
हातात छत्रीही तशीच असते.
फरक एवढाच...
आता अंग भिजत नाही,
पण मन मात्र प्रत्येक सरीसोबत
चिंब भिजून जातं.
छत्रीची सावली अजूनही मिळते,
पण तुझ्या प्रेमाची ऊब
कुठेच सापडत नाही.
पावसाचा प्रत्येक थेंब
तुझ्या आठवणींचं नाव घेऊन
डोळ्यांत अलगद दाटून येतो.
आयुष्याच्या या अखंड पावसात
एकच इच्छा अजूनही जिवंत आहे,
एकदा तरी पुन्हा
तुझ्यासोबत एका छत्रीतून चालावं...
शब्द नकोत, स्पष्टीकरण नको.
फक्त तुझा हात हातात असावा,
आणि पाऊस मनमोकळा बरसत राहावा.
•ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे ✨
मो:- 9011841212
July 24, 2026
ऋतू हा बरवा, वसंत हा आला,
नवा गंध घेऊन आनंद फुलला.
हिरव्या पानांनी धरित्री नटली,
सुगंधी फुलांनी दिशा मोहरली.
मंद मंद वारे सुरेल गीत गाती,
वनी कोकिळा मधुर स्वर छेडिती.
नभी इंद्रधनू रंग उधळून जाते,
निसर्गात सारी सृष्टी न्हाऊन निघते.
शिवारात डोलती सोन्याची शेते,
श्रमिकांच्या मुखी उमलती हसू फुले.
नदीचे जल गाते प्रसन्न गाणी,
भरुनी जीवनी नवी चेतना आणी.
असा हा ऋतू दे सुखाचीच छाया,
मनी प्रेम, शांती, नवी मंगल माया.
निसर्गा तुझ्या या कृपेचा ठेवा,
सदा लाभो आम्हा ऋतू हा बरवा.
•ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे ✨
मो:- 9011841212
July 23, 2026
*संत मुक्ताबाई*
ज्ञानाची गंगा अंतरी वाहिली,
भावार्थाची ज्योत जगात पेटविली.
वैराग्य, विवेक, करुणेचा संग,
मुक्ताई ठरली भक्तीचा रंग.
*संत जनाबाई*
दासी म्हणवली जगाच्या दारी,
पण विठ्ठल होता तिच्या अंतरी.
जात्यावर दळता अभंग फुलले,
श्रमातही विठ्ठल तिला भेटले.
*संत कान्होपात्रा*
रूपापेक्षा भक्ती श्रेष्ठ मानली,
विठ्ठलच जीवनसाथी म्हणून जाणली.
मोह, माया सारे दूर सारले,
पांडुरंगाच्या चरणी जीवन अर्पिले.
*संत सोयराबाई*
समतेचा दीप अखंड पेटविला,
भेदभावाचा अंधार दूर केला.
चोखोबांच्या संगतीत भक्ती खुलली,
विठ्ठलनामाने आत्मा उजळली.
*संत निर्मळाबाई*
निर्मळ मन, निर्मळ आचार,
विठ्ठलभक्ती हाच जीवनाधार.
प्रेम, दया, समतेचा श्वास,
अभंगांतून दिला भक्तीचा सुवास.
*संत बहिणाबाई*
संसारातही साधना जपली,
तुकारामांची भक्ती हृदयी रुजवली.
कर्तव्य, श्रद्धा, प्रेमाचा मेळ,
बहिणाबाईंचा जीवनदिवा अविरत तेवला.
या संतकन्या नव्हत्या केवळ इतिहासातील नावं,
त्या होत्या भक्तीच्या नभातील अमर चांदण्या.
कोणी ज्ञानज्योती अंतरी चेतविली,
कोणी श्रमात विठ्ठलमूर्ती भेटविली.
कोणी समतेचा अखंड दीप उजळला,
कोणी प्रेमाने माणुसकीचा गंध दरवळला.
त्यांच्या अश्रूंनी अभंगांना सूर मिळाले,
त्यांच्या त्यागाने जीवनाला अर्थ लाभले.
त्यांच्या ओठी अखंड नामाचा गजर,
आणि हृदयी विठ्ठलाचा प्रेमसागर.
आजही त्यांच्या पाऊलखुणा
वारीच्या वाटेवर फुलांसारख्या दरवळतात.
प्रत्येक टाळ-मृदंगाच्या नादात,
प्रत्येक "विठ्ठल... विठ्ठल..."च्या गजरात
त्या आजही जिवंत भासतात.
या संतकन्यांना त्रिवार वंदन...
ज्यांनी स्वतःचं आयुष्य विठ्ठलाच्या चरणी अर्पून,
साऱ्या जगाला प्रेम, समता, ज्ञान आणि भक्तीचा अमृतवारसा दिला.
जोवर चंद्रभागेचं पावन पाणी अखंड वाहत राहील,
जोवर वारकऱ्यांच्या ओठी हरिनाम निनादत राहील,
जोवर टाळ-मृदंगाच्या तालावर वारी चालत राहील,
तोवर या संतकन्यांचं तेज
प्रत्येक भक्ताच्या हृदयात, प्रत्येक अभंगाच्या स्वरात
आणि प्रत्येक "विठ्ठल... विठ्ठल..."च्या गजरात
अखंड दीपज्योतीसारखं तेवत राहील...
या संतकन्यांच्या चरणी कोटी कोटी प्रणाम...
•ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे ✨
मो:- 9011841212
July 22, 2026
साक्षीदार तो साऱ्याचा । ईश्वर अंतर्यामी ॥
मनातील भाव जाणे । सत्याचा तो स्वामी ॥
कर्मांचा लेखा सारा । त्याच्या हाती राहे ॥
उशीर जरी भासे । न्याय कधी न वाहे ॥
खोट्याचा हा डामडौल । क्षणभंगुर ठरे ॥
सत्याच्या एका किरणे । अंधार दूर सरे ॥
अहंकाराचे मनोरे । काळच मोडून टाके ॥
नम्रतेच्या त्या वाटे । ईश्वर भेटी येके ॥
विश्वासाची ठेव मना । नाम स्मरा रे ॥
साक्षीदार तो साऱ्याचा । ईश्वरच कैवारी ॥
•ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे ✨
मो:- 9011841212
July 21, 2026
(मुखडा)
घडू नये ते घडले, स्वप्न सारे विझले,
हातातल्या रेषांनी, नशीब वेगळे लिहिले.
हसण्यामागच्या अश्रूंना, कुणीच नाही ओळखले,
घडू नये ते घडले... मन मात्र तुटून गेले.
(अंतरा १)
कालपर्यंत सोबतीला, तुझ्या शब्दांचा आधार,
आज उरल्या फक्त आठवणी, आणि विरहाचा भार.
ओठांवरच थांबले, कितीतरी अपुरे बोल,
श्वासांत अजूनही दडले, तुझ्या नावाचे मोल.
तुझ्या पावलांच्या खुणा, अजून दारी थांबल्या,
विरलेल्या त्या स्वप्नांना, आठवणींनी कवटाळल्या.
(मुखडा)
घडू नये ते घडले, स्वप्न सारे विझले,
मनाच्या मंदिरातील, दिवे सारे विझले.
आसवांच्या सरींमध्ये, आयुष्य सारे भिजले,
घडू नये ते घडले... शब्दही आता निःशब्द झाले.
(अंतरा २)
चांदण्यांनी विचारले, कुठे हरवली ती वाट,
उत्तर देताना डोळ्यांनी, लिहिली दुःखाची बात.
जखमांना वेळ म्हणे, हळूहळू भरून काढ,
पण तुझ्याविना प्रत्येक क्षण, वाटतो अख्खा पहाड.
सावल्यांशी बोलताना, तुझाच भास भेटतो,
प्रत्येक धडधडीत अजून, तुझाच श्वास ऐकू येतो.
(ब्रिज)
नशिबाशी भांडताना, शब्द सारे हरवले,
प्रेमाच्या त्या पाखराचे, पंखच कुठे तुटले.
तरीही मनाच्या कोपऱ्यात, एक दिवा जळत राहील,
तुझ्या सुखासाठी माझा, प्रत्येक श्वास प्रार्थना करील.
(शेवट)
घडू नये ते घडले, तरी प्रेम संपणार नाही,
तू नसलीस जवळ माझ्या, आठवण दूर जाणार नाही.
काळ पुढे सरकेल, जखमाही कधीतरी भरतील,
पण तुझ्या नावानेच माझ्या, भावना कायम धडधडतील.
जर पुन्हा कधीतरी भेट झाली, नजरा काही बोलतील,
घडू नये ते घडले... तरी प्रेम अमरच राहील.
•ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे ✨
मो:- 9011841212
July 20, 2026
बरं झालं काही लोकांनी
वेळेवर आपले रंग दाखवले,
नाहीतर त्यांच्या खोट्या प्रेमालाच
आम्ही आयुष्यभर आपलेपण समजत राहिलो असतो.
ज्यांच्यासाठी स्वतःच्या आनंदालाही
हसत हसत बाजूला ठेवलं,
त्यांनीच गरज संपताच
नात्याचं पान अलगद मिटून टाकलं.
मनापासून जपलेली माणसं
क्षणात परकी झाली,
आणि विश्वासाच्या काचेवर पडलेल्या तड्यांनी
मन कायमचं बदलून गेलं.
आज ना कुणाकडून अपेक्षा आहेत,
ना कोणाबद्दल तक्रार...
कारण वेळेने एक अमूल्य धडा दिला,
**"आपले तेच असतात,
जे कठीण काळातही
आपला हात कधीच सोडत नाहीत."**
बाकीचे तर फक्त
ऋतूनुसार रंग बदलणाऱ्या पानांसारखे असतात.
वेळ आली की चेहरा बदलणारे,
आणि गरज संपली की नातं विसरणारे...
•ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे ✨
मो:- 9011841212
July 19, 2026
विसर म्हणणे सोपे, विसरता येत नसते,
मनातले गाव कधी सोडता येत नसते.
ज्यांच्यासाठी आयुष्य वणव्यात जाळले आपण,
त्यांनाच नाव आपले आठवता येत नसते.
चेहऱ्यांवर हास्याचे मुखवटे लाख असतात,
डोळ्यांतले सत्य मात्र लपवता येत नसते.
सावलीही सोडून जाते, ऊन कलायला लागले की,
माणसांना माणूसपण जपता येत नसते.
म्हणून आता कुणाकडून अपेक्षा नकोच ठेवू,
या जगाला कुणाचे दुःख पेलता येत नसते.
कुणासाठी कितीही जगलात, शेवट एकटाच असतो.
चार दिवस अश्रू वाहतात... आणि पाचव्या दिवशी जग पुन्हा हसतं.
•ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे ✨
मो:- 9011841212
July 18, 2026
विषय : स्त्रीशृंगार
🎵 उठाव
ऐका हो रसिकांनो, रंग आज खुलणार,
ढोलकीच्या ठेक्यावरी, शृंगार बहरणार॥
🎵 मुखडा
अगं ढोलक्या, थाप जरा दे, ठेका रंगू दे,
छमछम घुंगरांच्या नादानं, मन हे झुलू दे.
लचकत माझी कंबर जाई, पदर उडू दे,
माझ्या नखऱ्याच्या एका नजरेत, गावच भुलू दे॥
ध्रुव
छमछम पैंजण, खणखण बांगड्या, गंध मोगऱ्याचा,
रूप पाहुनी लाजे चंद्र, रंग गालांचा॥
अंतरा १
हिरवीगार पैठणी नेसून, सोनकाठी शोभे,
भाळावरती कुंकवाची रे, लालचुटूक रेषा लोभे.
नाकामधली मोत्याची नथ, झुलता जीव हरपावा,
डोळ्यांच्या त्या बोलक्या भाषेत, साजण गुंतून जावा॥
ध्रुव
छमछम पैंजण, खणखण बांगड्या, गंध मोगऱ्याचा,
रूप पाहुनी लाजे चंद्र, रंग गालांचा॥
अंतरा २
ओठ गुलाबी, गाल खळीचे, हास्य मधुर गोड,
ठुमकत माझे पाऊल पडता, धुंद होई जोड.
बांगड्यांचा खणखण नाद, ताल धराया लागे,
रसिकांच्या त्या टाळ्यांनी, जीव फुलून जागे॥
ध्रुव
छमछम पैंजण, खणखण बांगड्या, गंध मोगऱ्याचा,
रूप पाहुनी लाजे चंद्र, रंग गालांचा॥
अंतरा ३
ढोलकीची ती थाप पडता, वीज अंगी संचारे,
नजर फिरताच चौफेर माझी, काळीज कुणाचे हारे.
लावणीच्या या रंगामधुनी, प्रीती फुले दरवळे,
महाराष्ट्राच्या मातीत माझे, गीत सदैव घुमले॥
•ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे ✨
मो:- 9011841212
July 17, 2026
कुणीतरी आवडणे हे प्रेम नाही,
त्याच्याशिवाय दुसरं कोणीच न आवडणे हेच खरं प्रेम आहे.
नुसत्या नजरा भिडल्या म्हणून प्रेम होत नाही,
मनाने मनाला अलगद स्पर्श केला की प्रेम फुलतं.
रोज हजारो चेहरे समोरून जातात,
पण एकच चेहरा डोळ्यांत कायमचा विसावतो.
असंख्य आवाज कानावर येतात,
पण एकाच हाकेने हृदय धडधडू लागतं.
अंतर कितीही वाढलं तरी,
आठवणींचा धागा कधी तुटत नाही.
वेळ कितीही बदलली तरी,
मनातील ओढ कधी कमी होत नाही.
रागातही काळजी असते,
अबोलपणातही प्रेम दडलं असतं.
स्वार्थाच्या पलीकडे जपणं,
प्रत्येक दुःखात खंबीरपणे सोबत उभं राहणं,
आणि प्रत्येक श्वासात तिची चाहूल लागणं,
यालाच खरं प्रेम म्हणतात.
कारण...
प्रेम म्हणजे फक्त "मी तुझ्यावर प्रेम करतो" एवढंच नसतं,
प्रेम म्हणजे "तू आनंदी असावीस" ही मनापासूनची प्रार्थना असते.
म्हणूनच...
कुणीतरी आवडणे हे प्रेम नाही,
त्याच्याशिवाय दुसरं कोणीच न आवडणे हेच खरं प्रेम आहे.
•ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे ✨
मो:- 9011841212
July 16, 2026
विसरायला शिका, मनाला जरा सावरायला शिका,
जगाच्या या गर्दीत स्वतःलाच जपायला शिका.
आज जे खांद्याला खांदा लावून साथ देत आहेत,
उद्या वळणावर तेही मागे राहून जातील.
स्वार्थाच्या या मेळ्यात नातीही बदलून जातात,
वेळ सरली की चेहरेही अनोळखी होऊन जातात.
म्हणून रुसवे, फुगवे, वेदना मनात नको साठवू,
जखमांवर हसत हसत आशेचा दिवा पेटवू.
कारण हे जग एका दिवसात सारेच विसरणार आहे,
तुमच्या अस्तित्वालाही सहजच मागे टाकणार आहे.
म्हणून स्वतःसाठी जगा, मनाशी मैत्री करा,
प्रत्येक क्षण आनंदाने जगण्याची सवय करा.
विसरायला शिका... कारण हे जग,
एक दिवस तुमच्या बाबतीतही अगदी हेच करणार आहे.
•ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे ✨
मो:- 9011841212
July 15, 2026
Copyright © 2025 | Marathisrushti