कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

किती गुरु जीवनात,महत्त्व त्यांचे जाणावे,
सामोरी गुरु कित्येक
त्यांचे मोल ओळखावे,--!!!

आई-बाप श्रेष्ठ गुरु असती,
निसर्ग त्याखालोखाल,
मित्र आणि अनुभव सांगती,
चरित्र आणि वाटचाल,--!!!

कोण कसा आहे कळते,
पाहून संगत त्याची,
मित्रांचे स्थान अढळ,
तेच मानसिकता घडवती,--!!!

आई-बाप जन्मदाते,
सुखदुःखातील मोठे वाटेकरी, नतमस्तकआपण रहावे,
जगताना परोपरी,--!!!

निसर्ग शिकवतो मूकपणे,
ते आपण समजून घ्यावे,
लहान पान सांगते,
असावे कसे जगणे,--!!!

अनुभवाकडून गुरु म्हणुनी,
कित्येक धडेच मिळती,
मौलिक ठरे सरतेशेवटी,
अनुभवाची मोठी शिदोरी,--!!!

अंधारातून प्रकाशाकडे,
फक्त गुरुच ना नेतो,
गुरुविना जीवन सारे,
असा अंधारी चाचपडतो,--!!!

ग्रंथही मोठे गुरु असती,
ज्ञानाचे अपार भांडार,
झुकून सर्वांना नमन ,
क्षणात येता त्यांचा विचार,--!!!

‌. हिमगौरी कर्वे.©

राहू केतुनो सोडून द्या तुम्ही, मगरमिठीतून चंद्राला

बघा बघा ह्या प्रथ्वीवरती, काय तो हा: हा: कार मजला

प्रेमिजानांचा प्रेमबिंदू तो, सौंदर्याचा मुकुटमणी

झाकळला सारा नभात हा, म्हणती त्यास गिळला कुणी

आत्मा जाता सोडून देहा, उरे न कांही मागे

चंद्र चांदणे नभात नसता, सौंदर्याची मिटतील अंगे

सौंदर्यातची बघतो सारे, जगण्यासाठी सौंदर्य हवे

विश्वचक्र हे फिरत रहाण्या चंद्राचे आस्तित्व सतत हवे

नष्ट होतील जीवजीवाणू, आनंद त्यांचा जाईल विरुनी

बलिदानाच्या पुण्याईने परि सुटेल चंद्र मगरमिठीतून

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

|| हरी ओम ||

वारी आषाढीची !

नाम वारीचे घेता

पंढरपूर आठवे भक्ता !

चंद्रभागेच्या तिरी

विठ्ठल विठ्ठल नाम गजरी !

जप तप नाम हाची लळा

हाची पांडुरंगाचा सोहळा !

जया मनी गोड भाव

तया सावळ्याचा तो ठाव !

भक्तीरसात डुंबावे

कैसे इतरा सांगावे !

स्वहानुभावे वेचावे

पांडुरंगी तल्लीन व्हावे !

ऐसा वारीचा सोहळा

जैसा आषाढीचा मेळा !

कृतकृत्य होतसे जीवा

मनी आठवून आठवावा !

होता पांडुरंगाचे दर्शन

जाहले कोट कल्याण !

ऐसा दर्शन सोहळा

कुठे पहिला म्या डोळा !

-- जगदीश पटवर्धन

पोस्ट...
काल मातृदिन झाला
पोस्टचा पाऊस पडला
बहुतेक फाँरवर्ड केलेल्या
काही कविता नव्याने लिहीलेल्या
काही जुन्याच नव्याने डकवलेल्या
पोस्टखाली इमोजीही तेच ते
अंगठे, नमस्कार, गुलदस्ते...

आज त्याने मोबाईल उघडला
तर पोस्ट आईचीच होती पण...
चार दिवस चालत
शहरातून गावात
थकून घरी आलेल्या
आपल्या एकुलत्याच मुलाला
कोरोनाच्या भयाने
घरात न घेणाऱ्या आईची...
पोस्टखाली थोडे इमोजी होते
काही आश्चर्याचे
काही दुःखाचे
बहुधा त्यांचे
काल आईची थोरवी सांगणाऱ्यांचे
त्याला आश्चर्य नव्हते
त्याने वाचली होती
गोष्ट बिरबलाची लहानपणीच
पाणी गळ्याशी येताच
पिलाला पायाखाली
घेणाऱ्या माकडीणीची

आणि त्याला ती पटलीही होती
तेव्हाच!

-- मी मानसी

शोषून शोषून जमविता,

झुरुन झुरुन मरुन जाता

पैशांनी भरलेल्या पिशव्या

फाटून जातील

हाती राहिल ते पिशव्यांचे वस्त्र

तुमची आसवे पुसण्यासाठी

डॉ. भगवान नागापूरकर

(गझलनुमा गीत)

रंग तुझा सावळाच, नांव पांडुरंग कसें ?

लक्ष भक्त पाहतात लक्ष तुझे रंग कसे ?

हात कटीवर ठेवुन विटेवरी स्तब्ध उभा

रूप तुझें ठायिं ठायिं तरि भक्तांसंग कसें ?

रौद्र ऊन थंडी वा मुसळी पाऊस असो

दुर्लक्षुन ऋतु, नामीं वारकरी दंग कसे ?

नाचतात वैष्णवजन, देहभान विस्मरुनी

वेड असें लावतोस भक्तांना, सांग, कसें ?

फक्त स्वानुभवानेंच आकळतें हें मनुजा –

‘पांडुरंग’ नाम मना आणतसे झिंग कसे ।।

दामाजीचा ‘महार’, नाथांचा श्रीखंड्या

विठुराया, नित्यनवें वठवतोस सोंग कसें ?

पंढरिच्या भेटीनें भीमा बनते ‘गंगा’

नवल नसे - अमृत बनती तिचे तरंग कसे ।।

बह्मांडाहुन विशाल तूं, धूलिकणच मी

तरि वसशी मम हृदयीं, फेडूं तव पांग कसे ?

शीश तुझ्या चरण नत, पुरव हेंच मागणें –

शिकव - ‘जन्ममृत्युचक्र करायचें भंग कसे’ ।।

-- सुभाष स. नाईक

पंढरीचा राणा

गरिबाची लुट
श्रीमंताला सुट
अन्यायाची धामधुम खुप झाली .
आता माझी सटकली....

धान गेला; कापुस गेला
सोयाबिननेही दगा दिला
कवडीमोल मदतीचा
माञ झाला गलबला.

वागण्याची रित ही खुप झाली.
आता माझी सटकली...........
निर्यातीला नाही वाव
देशी मालाचे पाडले भाव

कर्जाच्या डोंगराखाली
दाबला सारा गाव.
दुजाभावाची रित ही जुनी झाली.
आता माझी सटकली .............

"निती" ला उभं करून
विचाराचं मंथन झालं
ग्रहणालाही लाजवेल
असं "अधिग्रहण " झालं

आता पून्हा काही राहिलं का बाकी
कुठं नेऊन ठेवली माझ्या महाराष्ट्राची झाकी.

* कवी प्रभाकर कुबडे ११/४/१५ नागपुर

क्षणक्षण येते तुझीच आठवण
देवा सत्य तुची ब्रह्मांडी दिगंतर

जगव्यवहारी मी जगत रहातो
त्या जगण्यावीण नाही गत्यंतर

जगता जगताच कळूनी चुकते
आणि मीच येतो त्वरी भानावर

दिल्या घेतल्याचेच हे जग सारे
अनुभवांती उलगडती प्रीतपदर

सुख दुःख जन्मता सदा सोबती
भाळी प्रारब्धाचे भोगणे निरंतर

हा जन्म विवेकी जगण्यासाठी
खुणगाठ मनी माझिया निरंतर

मुक्तीमोक्ष जरी कुतार्थ जीवन
भगवंता मी तुज स्मरतो निरंतर
*********
--वि.ग.सातपुते. (भावकवी)
(9766544908)

रचना क्र. ३१९

४/१२/ २०२२

आळस देत देत बाळकृष्णा
भजनाचे सूर आळवीत होता आणि
दामू ठाकूर ढोलक्यावर
थापा मारीत त्याला साथ करीत होता
बाबांच्या मुखांतून रामरक्षा
वातावरण भक्तिमय करीत होती
त्याचवेळी धोंडू सबनीस
नगराची सेवा करण्यासाठी
लगबगीने निघाले होते
आळसावलेला सदा धुमाळ
हातांत मशेरी घेऊन
अंगणातच पचापचा
थुंकून अंगण काळे करीत होता
आणि ....
डोक्यावर टोपले घेऊन
व फटकूर नेसून
सुंद्रा कालवे आणण्यासाठी
खाजणाकडे निघाली
एव्हं! नां उन्हे रणरणली
कराड्याच्या पोरांनी
अंगणातच रस्ता वेढून
गोट्यांचा खेळ मांडला
खिशांतील चिठ्या सावरीत
क्लोजिंगचा हिशोब करीत
दि ना सबनीस लगबगीने
घराबाहेर पडला

-श्री. सु. ग. दिघे.

अष्टाक्षरी रचना

वावर

श्येतकरी ह्यो राबतो
वावरात दिनरात
बिया टाकीसन तिथं
उगीसन झाड येत

धनी जाय श्येतामंधी
रानी थापते भाकर
जाई शेतामंदी बाय
घर-दार ह्यो वावर

कायी शाल पांघरली
वरी घामाचा पाऊस
बीज माटीतले पाहा
येता,धनी करी हौस

काळी माय मागे बीज
दान देई लय लय
तिले माहा नमस्कार
तिच्या पुढं जीव काय

श्येवटची ओवी माह्या
शिवाराला केली हाय
त्यो पोशिंदा सर्वाईचा

शिवारच माही माय

सौ.माणिक (रुबी)