कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका
-
चांदणी मी गगनांतील
चांदणी मी गगनांतील,चमचम,चमचम चकाकती,
कोण आहे तोडीस तोड,
पुढे यावे अंतराळातुनी,---न कुठला नखरा,
न कुठली रंगरंगोटी,
का न मानावे देवा,
ही त्याचीच किमया मोठी,--!!!रंग आमुचा नैसर्गिक,
दुधी म्हणू की पांढरा,
लखलखतांना,पुढे-मागे,
कसा दिसे आमुचा तोरा,--!!!जेव्हा उगवतो आम्ही,
थोडा प्रकाश अवती,
चंद्रराजाचा डामडौल पहा,
चांदण्या त्यात किती रंगती,--!!!इतरही त्याच्या सर्व सख्या,
पट्टराणी त्याची पौर्णिमा,
कधी--कधीच उगवते ना,
रात्रींमांजी साथ द्याया,--?आमुचा जथा येई रोज ,
चंद्रम्याच्या बरोबरी,--
त्याविना कसे भागवील,,---
सांगा,तुम्ही आता तरी,--?© हिमगौरी कर्वे.
-
शब्द फुले
माळी असूनी मी, गुंफी फूलांचे हार,
अर्पित जातो ते, प्रभू चरणांवर....१,
राम नाम जपत, कुणी एक येतात
घटकाभरासाठी, विश्रांती ते घेतात....२,
रोज देती मजला, ओंजळभर फूले
कोणत्या बागेतली, कधी न सांगीतले....३,
त्यांच्याच सांगण्याने, हार मी गुंफीतो
बघतात कौतुकें कसा मी अर्पितो....४,
फूलांची ओंजळ ती नव्हे, शब्दांचा ठेवा,
कवितेच्या रचनी, उपयोगी पडावा....५,
शारदेचा आशिर्वाद, त्यांच्यातर्फे मिळतो
विषय तो मिळूनी, काव्य मी रचीतो....६
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com
-
ही मुग्ध रात्र मिलनाची
ही मुग्ध रात्र मिलनाचीनवं यौवना नवथर तू अशी,चंद्र दुधाळ तो आकाशीरात्र ही चांदण न्हालीतू ये प्रिये अशी जवळ जरापदर उडे वाऱ्यावर सावर जरा,गौर लव्हाळ सोन तुझी कांतीओठ तुझे नाजूक गुलाब पाकळीस्पर्श होतो मधाळ तुझामी धुंद होतो तुझ्यात जरा,घेता समीप मी तुजलाप्रिये लाजते तू हलकेच तेव्हाये मिठीत अलवार तू अशीओठ ओठांना भिडतील त्या वेळीमधुरस तो अलगद चुंबीतासर्वांगी फुलेलं गंधित कायाघेतो मिठीत अलगद तुजलाचंद्र ही हासेल हळूच तेव्हा,चांदण टिपूर आकाशी तेव्हातारका तुझा मग करती हेवाप्रहर रात्रीचा उलटेल असातू जवळ अशी येशील जरा,गंधाळेल रसिली रात्रीत तू तेव्हागोड मिठी ही तुझी नशिली अदा-- स्वाती ठोंबरे. -
संस्कारमय मन
प्रयत्न मनाचा सदैव असे, भरारी घेण्याचा
उंच आकाशी तारांगणांना, भेट देण्याचा....१,
मनी आस ती राहत असते, उचलून त्यास न्यावे
शिखरावरती जाता क्षणी, स्थितीरूप घ्यावे...२,
प्रयत्नात साथ न मिळता, खाली कोसळते
विचार दबावापुढती त्याचे, काही न चालते...३,
विचार संस्काराचे वलय, मनाभोवती फिरे
निर्मळ पवित्र मन ते, अवलंबूनी विचारे...४
डॉ, भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
-
गणेश वंदन
गजानना तू स्फूर्तीदाता
तू सकलांचा विघ्नहर्ता ।।धृ।।
वक्रतुंड लंबोदर मूर्ती
परशु विराजे एका हाती
दुजा वर देता ।।१।।पितांबर शिरी मुकुट शोभतो
जास्वंदी दुर्वांनी सजतो
मोदक आवडता ।।२।।विनम्रभावे तुझिया चरणी
अर्पियली मी माझी झरणी
उमटू दे कविता ।।३।। -
कविता
मी कविता का लिहितो
हे मला खरंच कळत नाही..
मीच, मला घातलेलं कोडं
कांही केल्या सुटत नाही !कारण जिच्यासाठी मी
रात्रीचा दिवस करतो,
आणि लिहितो, तिच्या पर्यंत
त्या कधीच पोहोचत नाहीत..आणि माझ्या व्याकुळ मनाची
परत घालमेल नको,
खपली निघायला नको म्हणून,
मी ही त्या परत वाचत नाही..तरी हि मी लिहितो.....
का लिहितो कळत नाही
लिहायच नाही हे रोज ठरवतो
पण....रात्र होताच लिहू लागतोविदीर्ण जखमी मनातून
कविता प्रसवत राहते ...
रक्त बंबाळ अंतःकरणातुन
शब्द शब्द स्त्रवत राहते......© अरविंद टोळ्ये
९८२२०४७०८० -
माझे मत
-
जीवनाची उपयोगिता
अल्प वर्षे राहिली, उम्मीदपणाच्या हालचालीची ।
मना वाटते आगळे करावे, उरली वर्षे जीवनाची....१,
वृधत्वाचा काळ गांजता, साथ न देयी शरीर कुणाला ।
मना मारूनी बसावे लागे, एक जागी सर्वाला....२,
निसर्गरम्य स्थळ निवडूनी, मर्यादेत जगावे जीवन ।
दुजास कांहीं येईल देता हेच ठरवावे आजमावून...३,
बरेच केले स्वत:साठीं, समाधान परि नाहीं लाभले ।
दुजास मिळतां आनंद येई, खरे तत्त्व आज जाणले....४,
जेंव्हां असते स्वत: करीता, स्वार्थी भाव लपला असे ।
दुजासाठी करीता सारे , स्वार्थी भाव राहील कसे ?....५,
शेवटचे सरते जीवन, ईश चरणी समर्पण व्हावे ।
अंतिम विनंती हीच, दुजाच्या सेवेतच निघून जावे...६
डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
-
जीवन परिघ
एक परिघ ते आंखले आहे
विधात्याने विश्वाभोवतीं
जीवन सारे फिरत असते
एक दिशेनें त्या वरती १वाहण्याची क्रिया चालली
युगानुयुगें या जगतीं
कुणी ना सोडी लक्ष्मण रेखा
एकांच परिघात सारे फिरती २जेंव्हां कुणीतरी थकून जाई
दुजा उठोनी मदत करी
जीवन मरणाची शर्यत
जिंकण्यासाठीं तो लक्ष्य धरी ३मध्य बिंदूच्या स्थानीं बसूनी
नियंत्रित कुणी करी जगाला
परिघ सोडूनी जाण्यासाठीं
दिसत नसे मार्ग कुणाला ४प्रयत्न तुमचा सदा असावा
मध्यबिंदूकडे तो सरकण्याचा
शक्तिरुप तेथेंच असूनी
त्याच्यांत सामावून जाण्याचा ५भिती तुमच्या मनीं वसते
कसे जाऊं त्या आंसाकडे
तुकडे होतील या देहाचे
जेव्हां त्या आसांत पडे ६सोडूनी देण्या तो सारा खेळ
केंद्रस्थानी जाणे, मार्ग असे
विसरुन जाता या देहाला
प्रभू समर्पण करण्यांत असे ७-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
e-mail- bknagapurkar@gmail.com -
मन हिंदोळ्यावरी !
मन माझे हिंदोळ्यावरी
बघते धरू आभाळ,
विहरते किती उंच
ठाऊक खितीज मृगजळ !
मना मनाच्या साखळ्या
गुंतता गुंती गुंता,
सोडविण्या त्या सगळ्या
हैराण जीव पुरता !
मना मनाचे द्वैत
भांडते आतल्या आत,
भांड भांडूनिया भूस
नकळे कशात अंत !
होण्या मन मोकळे
फिरे गरगरा भोवर्यावाणी,
पळे इकडून तिकडे,
मग भटके रोनोमाळी !
मन गेले बुद्धीकडे
विचाराव्या यावरील उपया,
फिरवी बुद्धी प्रेमाने
मनाच्या डोक्यावरुनी हात !
सांगतसे बुद्धी मनाला
युक्तीच्या गोष्टी चार,
शांती, तृप्ती, प्रेम, आनंद
मान मनाचा आधार !
झुलू नको हिंदोळ्यावर
सोडविण्या मनातील गुंता,
तुझ्या मनाचा लगाम
दे माझ्या हाता !
-- जगदीश पटवर्धन
हिमगौरी कर्वेCopyright © 2025 | Marathisrushti