नाहीं रे मी विसरलो देवा तुजलो
संसारात अडकलो, वेळ ना मिळाला ।।१।।

तूंच गुंतविले, लक्ष्य मोहांत
चित्त देण्या सांगितले, तुझ्याच खेळांत ।।२।।

तुलाची हवे यश, तुझ्या खेळांतले
माझ्या कौशल्यास, तूं मार्गदर्शन केले ।।३।।

तुझ्याच साठीं, गुंतविले मन
बनोनी सोंगटी, फिरे पटावरी ।।४।।

काय दोष माझा, न दिले लक्ष्य मी
खेळवण्यातील मजा, आलो तिला कामीं ।।५।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@ gmail.com

मन अथांग सागर, उफाळत्या लाटांचा,
मन आवर्तनी भोवरा,
सखोल पाणथळाचा, --||1||

मन बिंदूंचे अवकाश,
विस्तीर्ण मन पसरट,
भावनांचे उठती कल्लोळ,
अतुल आणि अलोट,--||2||

मन पाण्याचा डोंगर,
एकावर एक पार,
शुभ्रतम* भासे चढ,
*निळसर पण उतार,--||3||

मन किरणी प्रभाव,
झेलत साऱ्या दिनभर,
सोनेरी कलत, झुकत,
आभाळ उदंड त्यावर,--||4||

मन समुद्री वादळ,
वारे अखंड वाहत,
जीवाची नौका चालण्या,
शीड आत्म्याचे उभारत,--||5||

मन माशांचे घर ,
कधी गोंडस कधी घातक,
उत्साही ते खळाळत,
कल्पना-साम्राज्य पूरक,--||6||

मन लाटेवरचे उधाण,
संजीवनी अपार स्त्रोत,
जीवघेण्या केव्हा तुफानात, नयनातून सागरी बरसात,--||7||

मन तुला न कळत,
मन मला न आकळत,
मन मनुजा न गवसत,
उलघाल सगळी अंतरात,--||8||

© हिमगौरी कर्वे

विश्वामध्ये वावरतां भोंवती विश्व पसारा
रमतो गमतो खेळतो जीवन घालवी सारा,

संबंध येई हर गोष्टींचा, गोष्टी येथें अगणित
प्रत्येक ती निर्माण करी आपलेच विश्व त्यांत

जीव निर्जीव विखूरल्या वस्तू अनेक
आगळ्या त्या परि ठरे एकाचीच घटक,

विश्वामध्येच विश्व असते राहून बघे विश्वांत
समरस होता त्याच विश्वाशी प्रभूमय सारे होत

डॉ. भगवान नागापूरकर
9004079850
bknagapurkar@gmail.com

मराठी राजभाषा दिनाच्या सर्व मराठी बांधवाना हार्दिक शुभेच्छा!
मराठी माय माझी...

मराठी माय माझी...
ममतेचा करते वर्षाव मजवरी...
मराठी माय माझी...
ममतेने करते संस्कार मजवरी...

मराठी माय माझी...
ममतेने मला शिकवण देणारी...
मराठी माय माझी...
ममतेने मला वळण लावणारी...

मराठी माय माझी...
ममतेने माझ्या आवडी जपणारी...
मराठी माय माझी...
ममतेने माझ्या कला जोपासणारी...

मराठी माय माझी...
ममतेने मज मार्ग दाखविणारी...
मराठी माय माझी...
ममतेने मज जमिनीवर ठेवणारी...

मराठी माय माझी...
ममतेने माझे डोळे उघडणारी...
मराठी माय माझी...
ममतेने माझे जीवन घडविणारी...

कवी – निलेश बामणे ( एन.डी. )

चंद्रा तुझे रूप कसे रे, गोंडसवाने छान
टक लावूनी बघता, हरपूनी जाते भान
मधूर शुभ्र नभी चंद्र तो, जणू चांदीची थाली
अगणीत वाट्या विखूरलेल्या, दिसे भोवताली
टपोर चांदणे वाहूनी जाते, त्या थाली मधूनी
स्वाद लूटता धुंद होतो, घेता ते झेलूनी
रिक्त होते एक वाटी
ती, भरूनी जाई दुजी
प्राशन करिता सीमा नसे मग, आनंदा माजी
अतृप्त सदा मन तरीही, त्या चांदण्यापाई
आतूरतेने दुजा रात्रीची, सतत वाट पाही

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
e-mail- bknagapurkar@gmail.com

माणसाला वाटत राहतं
पाखरं त्यांना घाबरतात
म्हणून पिकात
बुझगावणं उभारतात

नाजूक कोमल कांती
केशसंभार खुललेले
मुखकमल गुलाब
पाकळ्यात फुललेले

रेखीव रेशीम काया
तनु तीरी नटलेली..
भावनांची विविधता
नयनात दाटलेली

लावण्यात बहरलेली
तू एक मोहिनी
पावलांची चाहूल
तू गीत रागिणी...

सौंदर्य तुला बहाल
मुक्तहस्ताने केले..
पद्मिनी तुला
मातृत्वाने गौरविले..

शक्ती चे विराट रूप
तू सौख्यदायीनी..
स्त्री तत्व तू निर्मिती
विश्व व्यापक जननी...

अनाधी काल अनंत
संहारले दृष्ट प्रवृत्ती
रूपे तुझी अनेक
तू च आत्म तेज जागृती

प्रतिभा चौगले यांच्या प्रतिभास या कवितासंग्रहाच्या इ-पुस्तकातील ही कविता.
हे इ-पुस्तक आपण खालील लिंकवर खरेदी करु शकता.

किंमत : रु.८०/-
सवलत किंमत : रु.५०/-

https://marathibooks.com/books/pratibhas-by-pratibha-chougale/

सांगावीत कशी मी स्वप्ने
मज शब्द सुचेना काही
मौनातल्या अंधुक रेषा
हलकेच पुसते जाई

सांजवेळ की पहाट ही
रात्रीस उन्हाचे कोडे
दवबिंदूंची चांदण स्वप्ने
अलगद टिपती झाडे

नवीन जरी झाल्या वाटा
जुनाच तरी वाहील वारा
वळणावरती भेटेल तुला
आठवणींचा अंधुक तारा...

-- आनंद पाटणकर

मनमे एक आरजू थी के प्रभु मिल जायेगा
दिलकी धडकन कहती के उसे अपनेमेंही पायेगा

आंख सबतरफ ढूंडती है हर एक कण में
फिरभी दृष्टी असमर्थ हैं उसे पहचाननेमें

ध्वनी की लहरे हर तरफ गुंज उठती
कानोंके सहारे आवाज उसकी ना सुनी जाती

महक उठती हवा खुशबूदार गंधोंसे
पहचाने उसे कहां बगीचेके फूलोंसे

बीती कितनी जींदगीयां उसकी खोज करनेमें
कमजोर पडती है इंद्रिया उसे जान जानेमें

आ तू इन्सानका रुप लेकर के तुझको मै देख पाऊं
या मुझको दिव्य शक्ति देकर के तुझमें मैं समा जाऊं

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

अटळ दान, जीवा मृत्यूचे
त्याला कधीच घाबरू नये

सात्विक, वात्सल्यामृताचे
कधीच विस्मरण होऊ नये

प्रीतभाव! उर्मी स्पंदनांना
त्याचा तिरस्कार करू नये

भोग भाळीच्या दुष्टचक्रांचे
भोगता, ईश्वरा विसरु नये

जन्ममरण! सत्य चराचराचे
असत्य! कधीच समजू नये

पराधिनता, हा जन्म मानवी
देह! अमर्त्य कधी समजू नये

विवेकी! सदा सत्कर्म करावे
आविचार, मनांतरी करू नये

स्मरावे! कृपावंती दयाघनाला
अश्रद्धा! त्यावर कधी ठेवू नये

-- वि.ग.सातपुते.(भावकवी)

9766544908

रचना क्र. २७.

२७ - १ - २०२१.