माझी पहिली कविता … अजुन खुप कविता आहेत पण ही कविता मनाच्या खुप जवळ आहे.

पूजित होतो प्रभूसी ध्यान एकाग्र करुनी

भाव भक्तिने तल्लीन होत असे भजनी ।।१।।

काव्यस्फूर्ति देऊनी कवि बनविले मजला

शब्दांची फुले गुंफवूनी कवितेचा हार बनवविला ।।२।।

सुंदर सुचली कविता आनंदी झाले मन

ध्यास मज लागता गेलो त्यांतच रमून ।।३।।

पुजेमधले लक्ष्य ढळले काव्याच्या मागे जावूनी

भजनांतील चित्त वेधले तपोभंग तो होऊनी ।।४।।

मधाचे बोट चाटवूनी मोहात ओढले मजला

दूर सारुनी अमृत घट परिक्षा घेता झाला ।।५।।

अडथळे येऊनी तप साधनेत कस लावतो सत्वाची

हीच आहे प्रभूची रीत परिक्षा घेई भक्ताची ।।६।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

सुरवातीला तिच्या माझ्यात
काहीच अंतर नव्हते...
पण ते कधी निर्माण
व्हायला सुरवात झाली
हे लक्षातच आले नाही...
लक्षात आले तेव्हा
बऱ्यापैकी होते
मग मात्र..
ताण जाणवयाला लागला
रबर कोण हेच काही
कळेना...
दोघेही दोन टोके
सोडत नव्हते..
शेवटी कुणीतरी ते सोडलेच
परत शांत झाले
वादळे पेल्यातच राहिली...
अंतर कमी झाले नाही
पण जास्तही झाले नाही..
आत्ता सगळे आलबेल आहे....

-- सतीश चाफेकर.

जीवन, जगण्यासाठी
जीव, आतुरलेला आहे

जन्म! हा मानवाचा
विवेकी जगायचाआहे

ऋतूऋतूंचे आविष्कार
निसर्गाचे वरदान आहे

नाती सारी ऋणानुबंधी
भावप्रिती! साक्ष आहे

अंतरी लळा जिव्हाळा
प्रारब्धाचे वरदान आहे

शिरी आभाळ नक्षत्रांचे
मनस्वी सुखशांती आहे

निर्मोही स्पर्श भावनांचे
स्वर्गसुखाची नांदी आहे

जगता जगता जगवावे
मानवी नितीमुल्य आहे

येताजाता रिक्त ओंजळी
अंतिम नग्न सत्य आहे

सदा भजावे अनामिका
तो कृपाळू तारणार आहे

-- वि.ग.सातपुते.(भावकवी)

9766544908

रचना क्र.१३६

२१ - १० - २०२१.

त्याच्या आणि माझ्या जीवनांत

खूप तफावत होती.

तो कसा जगतो ? - - -

ह्याची मलाच काळजी होती.

बिनधास्त, बेफिकीर, मनमानी

त्याचे जीवन

खाओ, पिओ, और मौज करो,

हे त्याचे समिकरण.

अनअधिकृत झोपडपट्या मधल्या

दोन झोपड्या शेजारी

मागील वर्षीच अधीकृत होऊन

नोंद झाली सरकारी.

तूर्तास तरी पाडून टाकण्याची भिती गेली

ह्यामुळे छताची तरी सोय झाली.

आम्ही दोघेही एकाच कंपनीत कामाला.

पगार मिळकत तेवढीच,

तरी निराळी दिशा विचाराला.

कसा छोटासा - - -

भले वन रुम किचन कां असेना

परंतु पक्या बांधणीचा आपला फ्लॅट असावा,

ही माझी धारणा आणि माणूस म्हणून

जगावे ही त्यातील कल्पना

- - - जीवन म्हणजे काव्य नव्हे .

शब्दावर बुद्धी जगते.

पण पोट मात्र पैशावर राहते.

तत्वज्ञान, वाचन, विचारांचा

माझ्यावर प्रभाव होता.

आणि जगण्यासाठी लागणाऱ्या

सर्व गोष्टी विषयी माझा कंम्पुटर

सदैव हिशोब करीत होता.

नॅशनल सेव्हींग सर्टीफिकीटस, युनीट ट्रस्ट,

फिक्स डिपॉजीटस आणि सेव्हींग

आकाऊन्टस ह्या बाबतीत मला रस होता

व पैशाचे पाठबळ हा विषय आवडता होता.

दहा वीस लाखांचा फ्लॅट बचतीच्या

माध्यमातून घेणे

ह्यासाठी गरज होती काटकसरीने जगणे.

हे तत्व अनुसरले आणि पैशाचे प्लॅनिंग

त्या प्रमाणे आखले.

- - - मला मोठी गम्मत वाटते त्याची

आणि त्याच्या जगण्याचा पद्धतीची.

नो प्लॅनिंग नो Aim. जो चल रही है,

गाडी उसका नाम

खर्च करेंगे हातसे , जो मिले दाम.

कलका सोचा किसने

आज मिला उसको पहचाने

रोज रोजच्या जेवणांत फळे हवीत त्याला

चटक मटक माल मसाला.

रत्नागिरीचा आंबा आणि मोठे नागपूरी संत्र

फळबाजारांत जाऊन उत्कृष्ट फळे

आणण्याचे त्याचे तंत्र

मी म्हणतो रेल्वेतून येतांना डब्यांत

फळे विकणारे येतातच की.घ्यावी तीच फळे.

पण ह्याला हवे नेहमी निराळे.

क्वॉलिटीच्या गप्पा मारतो

आणि पैसा उडवतो.

अरे कांही तरी पोटांत जाण्यास कारण.

कशाला खरा खर्च जादा.

मिळेल थोडक्यांत तर समाधान सदा.

रेशनचेही धान्य जगण्यास हमी देते

परंतु त्याला बासमतीचे जेवण लागते.

अन्नाचा म्हणे सुगंध हवा.

मी म्हणतो ज्याला भूक

त्याला सर्वच मेवा.

अरे झोपेला धोंडा आणि जेवण्यासाठी कोंडा.

परंतु त्याला पाहिजे मटन मच्छी आणि अंडा.

त्याला हवा रंगीत टी. व्ही.

आणि कंप्युटर आयपॅड नवा,

चैनिच्या इलेक्ट्रॉनिक संचाचा ठेवा.

झोपण्यासाठी हवी स्पंजची गादी

आणि मऊ मऊ उशी.

अरे आम्हाला तर सतरंजी पुरते कशी.

१० x १२ ची झोपडी फडतूस काय ती

पण सदा करतो त्यांत रंग रंगोटी.

फुलांचे कुंडे काय आणि माशांचा टॅंक

पडदे लाऊन ठेवतो चकाचक

सगळाच खर्च करुन टाकला त्याने झोपडीत

तर कसा काय ब्लॉक होईल ह्या जन्मात.

मी म्हणतो आज कळ सोसून साधे रहा

आणि उद्याच्या फ्लॅटची स्वप्ने पहा.

चालला होता काळ हलके पावलांनी

आणि कित्येक वर्षे गेली उलटूनी

एका चांगल्या फ्लॅटमध्ये केली

होती नांव नोंदणी.

प्राव्हीडंट पंड आणि हाऊसिंग लोनच्या

साह्याने केली अर्थ उभारणी

दारावरची पाटी हसत आहे दिमाखाने

सांगत होती इतिहास, कसे घडविले जीवन

तारुण्य आणि प्रौढत्व प्लॅनिंग मध्ये खर्चिले.

जीवनाचे आयुष्य बंदीवासांत घालविले.

काटकसरीची ती चौकट मर्यादा

टाकीत गेली. आयुषामधले रंग फिकट

करीत गेली

जीवनाचे उदिष्ट पहाडा एवढे केले

साध्य करण्या तेच सारे आयुष्य खर्चिले.

क्षीण झाली होती दृष्टी

ब्लॉकची आकर्षकता टिपू शकत नव्हती.

बधीर झालेले कान डोअर बेलचा आवाज

ऐकण्यास सांगण्यास असमर्थ होते.

दात आहेत तर चणे नाहीत

ही झाली होती अवस्था

पण सांगा कुणाला ही व्यथा.

खर्चिले सारे आयुष्य ज्याचे साठी

नकोसा वाटू लागला तोंच फ्लॅट

आता वृद्धत्वाच्या काठी

- - - आणि तो माझा शेजारी,

आजही राहतो तसाच त्याच्या घरी.

तीच टिप टॉप झोपडी, तीच रंगरंगोटी.

सारे सारे तसेच, वयाची संपता साठी.

नागपूरी संत्र आणि उत्कृष्ट फळे,

बासमतीचा वास आजही दरवळे.

तसाच बिनधास्त, तसाच बेफिकीर,

हासत खेळत जीवनाचे रंग चाखणारा.

अन् प्लॅन्ड, तरीही विचारी.

त्याला ठाऊक होता तो वर्तमान काळ - - -

एक सत्य, परंतु निश्चित.

सदा बहरलेला व कधीही न संपणारा.

मी मात्र चाचपडत राहिलो,

भविष्य काळासाठी.

जो अनिश्चित होता. कधीही न येणारा

आणि व्यर्थ घालविला तो भूतकाळ

पुन्हा कधीही न मिळणारा.

दोन्ही काळांनी शिकवले

भूत आणि भविष्य काळावर हात ठेव

परंतु

पाय मात्र सदैव वर्तमान काळातच राहू देत

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

सतत नाम घेण्यासाठीं, बुद्धी दे रे मजला,
आठवण तुझी ठेवण्याची, वृत्ती दे रे मनाला ।।धृ।।
श्वासात प्राण म्हणूनी, अस्तित्व तुझेच जाणी,
श्वास घेण्याची शक्ती, तुझ्याचमुळे असती,
जीवनातील चैतन्य, तुजमुळेच मिळते सर्वांना ।।१।।
सतत नाम घेण्यासाठी बुद्धी दे रे मजला,

अन्नामधले जीवन सत्व, तूच ते महान तत्व,
सुंदर अशी सृष्टी, बघण्या ते दिली दृष्टी,
आस्वाद घेण्या जगताचा, जागृत ठेवी भावनेला ।।२।।
सतत नाम घेण्यासाठी, बुद्धी दे रे मजला

निनादाच्या लहरी, तन्मयतेने श्रवण करी,
आभार मान्यता मति, परि शब्दही कमी पडती,
जगणेच कठीण वाटते, क्षणभर तुजविण कुणाला ।।३।।
सतत नाम घेण्यासाठी बुद्धी दे रे मजला

जाणून तव उपकार, मानावे सदैव आभार,
ही भावना येते मनी, जावे तुझ्यात समावूनी,
रोम रोमातूनी माझ्या, नामाच्या दे गतिला ।।४।।
सतत नाम घेण्यासाठी बुद्धी दे रे मजला

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

पुन्हा मिळणार नाहीत, हे उमगूनही गमावले,
हातात हात असताना नशीबच हरवले.

हसत-हसत दूर गेली, काहीच न बोलता,
डोळ्यांत तीची स्वप्नं होती, ती अश्रूंनीच भिजवली.

आजही वाट पाहते, तीच जुनी पायवाट,
तू परत येशील म्हणून ऋतूंनाही थांबवले.

जे शब्द ओठांवर होते, ते ओठांवरच राहिले,
मूक वेदनांनी मग हृदयभर घर केले.

पुन्हा न मिळणाऱ्यांची किंमत उशिरा कळली,
विरहाच्या सावलीत
मात्र स्वतःलाच हरवले.

•ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे

एकदा कवेत घे,
संपवून सारा अबोला,
जीव तुझ्यासाठी राजा,
बघ, कसानुसा झाला,--!!!
स्पर्श तुझा होता सखयां,
सर्व दु:खे नमून जातील,
अडचणींचे डोंगर सारे,
क्षणार्धात ते वितळतील,
बाहूंत तुझ्या वेड्या जिवां,
कधी मिळेल रे आसरां,--!!!!
ओढ वाटे सारखीच,
छळते मज रात्रंदिवसा,
तू येतां, जवळी परंतू,
मिठीत घेते आभाळां,--!!!
प्रितीच्या रंगी रंगता,
तुझ्याच रंगात रंगते,
होऊन वेडिपिशी कशी,
हात नकळत देते हातां,--!!!
माझी मी नसते,
तुझ्याबरोबरी असतां,
भानही हरपून जाते,
तव समीप राहतां,--!!!
रंगतदार तुझी साथ,
मोह तिचा माझ्या जिवां,
परोपरीने वाट पाहते,
उन्हात थंडगार विसावा,--!!!!

हिमगौरी कर्वे

श्री हनुमान जन्मकथा वंदन तुज मारुतीराया तुझा आशीर्वाद मिळाया न कळे कुणास तुझी माया भक्ताविना १ रुद्राचे तू रुप असता शक्तीची तू देवता अचाट कामे क्षणांत ह्या पृथ्वीवरी २ शक्ती बुद्धी नि सेवा ह्याचा तूं मुर्तीमंत ठेवा भक्तीभाव मनीं यावा हीच माझी इच्छा ३ शक्तीचे तूं दैवत बुद्धीदाता तूं होत शक्ती नि बुद्धी एकांत मिळे तुझ्या आशिर्वादे ४ हनुमंताची जन्मकथा आनंद होई सांगता चितीं समाधान देता तुमच्या ठायीं ५ अंजनी एक वानरी भक्ती तिची शिवावरी रात्रंदिनी भजन करी सदाशिवाचे ६ प्रभू भक्तीचा भूकेला पावन होई भक्ताला लक्ष देई शंकेला भक्तांच्या ७ भक्तीचा महिमा थोर सर्वांसी उघडे द्वार असेल नर अथवा वानर कुणासही पावत असे ८ अंजनीची पाहून भक्ति शिव प्रसन्न होती आशिर्वाद तिजला देती विश्वनाथे ९ अंजनी होती वानरी इच्छा ती करी तुम्ही यावे उदरीं लाभावा प्रभू सहवास १०

https://youtu.be/di8ow4Mpxys