वाटत राहत तुझ्याशी
खूप बोलावं भरभरून
जगातील अकल्पित गूढ
आणि चमत्कारी विषयांवर
पण ओठातून शब्दच
बाहेर पडत नाही
तुझा अबोला कधी
विनाकारण तुटत नाही
मला ज्ञान असताना
भूत भविष्य वर्तमानाचे
तुझ्याशी बोलावे असे
काही घडत नाही
आज ना उद्या
जगाला उत्तरे हवी
तुझ्या माझ्या नात्याची
त्या नात्यातील गुढतेची
कारण आपले नाते
खरचं साधे नाही
© निलेश बामणे
येरे मना, येरे मना
नको जावू दूर, दूर, दूर
येथे नाही रे आता
जीवाला हुर, हुर, हुर.....।।धृ।।
सोडूनी दे रे, ते तुझे
नवे, नवे बहाणे
सोडूनी दे रे ते तुझे
आज इथे अन उद्या तिथे
झुळझुळणाऱ्या वारुसंगे
नकोस उधळू दूर, दूर, दूर....।।१।।
चल पाहू या रे
विवेकी सुंदर गांव
चल घेवूया या रे
शांती सुखाचा श्वास
करू निर्धारी ते
दुःख पहाडी दूर, दूर, दूर....।।२।।
येईल रे येथे सारे
मंगलतेचे वारे
असेल येथे सारे
स्वर्गसुख ते सारे
सोडूनी ये सत्वर
स्वार्थ तुझा दूर, दूर, दूर....।।३।।
-- वि.ग.सातपुते (भावकवी)
9766544908
रचना क्र. २७९
१/११/२०२२
समर्थ रामदासांनी छत्रपती शिवरायांना लिहिलेले पत्र –
निश्चयाचा महामेरू। बहुत जनासी आधारू
अखंड स्थितीचा निर्धारू। श्रीमंत योगी ॥
अलवार छेडित छेडित आठवांना
ईश्वराने शरीर दिलय, ते मला वाढवायच
मी कसा जगू आता ?, ते तुम्हीच ठरवायच ? //धृ//
** शेजारचा छेड छाड करतो
पोलिस स्टेशनला तक्रार करण्यास गेली
पोलिसानेच बलात्कार केला
म्हणून रडत घरीं आली
रक्षक हाच भक्षक झाला तर संरक्षण कुणाला मागायचं //१//
मी कसा जगू आता ?, ते तुम्हीच ठरवायच ?
** बापाने दिलेल्या फ्लॅटवर
घर बांधण्याची योजना आखली
नगरपालिकेच्या परवानग्या,
ह्यातच जीवनाची कमाई संपली
माझ्या श्रमाचा पैसा, दुजा खर्चताना बघायचं //२//
मी कसा जगू आता ?, ते तुम्हीच ठरवायच ?
** पोटाच्या विकारसाठी,
हॉस्पिटलमध्ये भरती झालो,
विकार तेथेच राहिला,
चांगली किडनी मात्र गमावून बसलो,
डॉक्टरांचे स्वार्थी कर्म बघीतले, तर आरोग्यासाठी कुठे जायच //३//
मी कसा जगू आता ?, ते तुम्हीच ठरवायच ?
** कृत्रिम तेल तूप खाण्यापीण्याचीही भेसळ
न दया माया प्रेम, आयुष्याचा करतात खेळ
निर्दयी बनलेली जीवन मुल्ये बघायचं //४//
मी कसा जगू आता ?, ते तुम्हीच ठरवायच ?
** ** ** तुला जगायचंय ना ? फक्त विचारावर जगा
भावनेला कायमची मुठ माती दे
न सुख न दुःख, दोन्हीही सारखेच वाटतील
एखाद्या रोबाट प्रमाणे काम करीत मरुन जा
कशासाठी ? आणि कां ? असले प्रश्न करु नकोस
जग बदलतय, सवय करुन घे अशाच जगण्याची
तुला जगायचंय, तेंव्हां हे पण तुलाच ठरवायच //५//
तू कसा जगशील आता ?, ते तुलाच ठरवायच ?
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com
निसर्ग हा हिरवळलेला
पुण्यस्रोत शुभ्र जलाचा....
दरीदरीतुनी झेपावतो
उंच धबधबा डोंगरीचा....
निळ्यानिळ्या अंबरी
धुसर पांघर धुक्याचा....
रंग कोवळे सप्तरंगले
धुंद सुगंध मृदगंधाचा....
सांजाळल्या सांजवेळी
पापणीत भास तृप्तीचा....
समोर वाहते कृष्णामाई
साक्षात्कार जणू गंगौघाचा....
रचना क्र. ९२
३१/७/२०२३
-वि.ग.सातपुते.(भावकवी)
9766544908
आमचे मामा व्यापारी व्यापारी
तोंडात चिक्कण सुपारी सुपारी
सुपारी काही फुटेना फुटेना
मामा काही उठेना उठेना
सुपारी गेले गडगडत गडगडत
मामा आले बडबडत बडबडत
सुपारी गेली फुटून फुटून
मामा आले उठून उठून
तुझं-माझं आयुष्य
आहे एक पिंपळपान
वार्धक्याच्या उंबरठ्यावर
शरीर झाले जाळीदार....
भुतकाळात शिरलो की आपण दोघे क्षणार्धात
याच पिंपळ वृक्षाखाली
बसलो होतो तासनतास....
तारुण्यातली रग होती
जगण्यातली धुंदी मोठी
सुखी संसाराच्या सारीपाटावर पडली दानं खोटी होती.
पानगळीच्या ऋतूत पानगळ झाली
जवळ तेवढी फांद्यांची
जाळी तेवढी शिल्लक राहिली
वहीतलं पिंपळपान
तुझं नी माझं
गीत गात हलकेच
पण जाळीतून निसटून जातो
म्हणूनच म्हणतो सखे
तुझं माझं आयुष्य
एक पिंपळ पान ....
सौ.माणिक शुरजोशी
नाशिक
Copyright © 2025 | Marathisrushti