कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका
-
रेणूके जगदंबे आई
रेणूके जगदंबे आई
रेणुके जगदंबे आई दर्शन दे मजला
तुझ्या मंदिरी आलो पावन हो तू भक्तिला ।।धृ।।तुझे अजाण बालक करितो खोड्या अनेक
न होई चित्त एक
तूंच समजोनी घेई मम चंचल मनाला ।।१।।रेणूके जगदंबे आई, दर्शन दे मजला
जमदग्नीची कांता परशूरामाची तूं माता
मनीं तुजला भजतां
आशिर्वाद तूं देई आनंदानें सर्वांला ।।२।।रेणूके जगदंबे आई दर्शन दे मजला
गेले माझे जीवन तुझे नाम घेऊन
कंठ आले दाटून|
चुका आमच्या होई क्षमा कर अज्ञानाला ।।३।।रेणूके जगदंबे आई दर्शन दे मजला
सारे अर्पिले प्रेमांत आळविले भक्तित,
परि न कळली रित
अत:करण गाणे गाई आवाज नसे ओठाला ।।४।।रेणूके जगदंबे आई, दर्शन दे मजला
नको मजला धन विटले आतां मन
सोडव मोहमायेतून
चरणांवरी लोळण घेई हात पसरुं कुणाला ।।५।।रेणूके जगदंबे आई दर्शन दे मजला
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
e-mail- bknagapurkar@gmail.com
-
आम्ही मिडलक्लासवाले
दिवस बदलले तरी
'Middle Class' जात नाही
आणि त्याचं आम्हाला
काहीही वाटत नाही.
दुधाची साय, तुपाची खरवड
तिळाची वडी, पुरणाची पोळी,
आईच्या जेवणाची सर
पिझ्झाला येत नाही.
हॉटेलात गेले तरी
मेनूवर 'दर' दिसत राही
रिक्षा केली तरी
मीटरवरून नजर हटत नाही.
जीन्स घातली तरी
साडीची हौस सुटत नाही.
घरातून निघताना आजही
पाया पडायला विसरत नाही.
शो रुमचे दर पाहून
पाय ठेववत नाही.
केली खरेदी जास्त
तर झोप येत नाही.
नाताळ साजरा केला,
'विश' केले 'मदर्स डे'ला,
तरी वाढदिवसाला आईने
ओवाळणं सुटत नाही.
घर कितीही मोठ्ठ असो,
सगळे असताना, गप्पा मारत
हॉलमध्ये, ओळीने झोपण्यासारखी
मजा कशातच येत नाही.
पैसा असो पैसा नसो
स्वभाव जात नाही.
सुंभ जळला तरी
पीळ जळत नाही.
आणि त्याचं आम्हाला
काहीही वाटत नाही.-- WhatsApp वरुन आलेली पोस्ट. आवडली म्हणून शेअर केली.
-- सुशांत
-
निसर्गाचे मार्ग आगळे
मार्ग निसर्गाचे सदा, निश्चीत आणि अढळ
चालतो त्याच दिशेने, जसजशी येते वेळ....१
चालत आसता थांबे, भटके वाट सोडूनी
करूया काही आगळे ठरवी तो विचारांनी....२
आगळे वेगळे काय, त्याला जे वाटत असे
नियतीची वाट मात्र, त्या दिशेने जात नसे....३
परिस्थितीचे कुंपण, टाकले जाते भोवती
कळत वा नकळत, मार्गी त्यास खेचती....४
करून घेतो निसर्ग, वाटते त्याला हवे जे
अकारण तुम्हा वाटते, हे तर आहे माझे....५
जीवनाच्या सांजवेळी, बघता मागे वळूनी
प्रवास केला आगळा, हेच येते समजूनी....६
मिळूनी काही आगळे, समाधानी वृत्ती येते
आनंदाने निरोप घ्या, नियती तुम्हा सांगते....७
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
-
अंमल
व्यतिरीक्त सौंदर्याच्या पाहूण जे मी
तुझ्या प्रेमात पडाव अस तुझ्यात काहीच नव्हत …….
-
आनंदाने नाचत गात
आनंदाने नाचत गात,
घेत हृदयाचे ठाव ,
चाललो मी पुढे पुढे ,
झरा माझे नाव,--!!!कपारीत डोंगराच्या,
जन्म होई माझा,
झुळझुळ वाहत जाता,
होत असे मी मोठा,--!!शांत निर्मळ पाणी,
हळूहळू पुढे जातसे ,
पारदर्शक थेंब लोलक,
नजरेत ना भरती कसे,--!!असे धवल थेंब धावती,
त्यांची बनते सुरेख नक्षी,
ती बघण्यास उत्सुक हा,
सारखे येती माझ्यापाशी,--!!अशांत, अस्वस्थ चित्ता,
क्षणार्धात करतो शांत ,
मनस्ताप होता क्षणी,
धावती इथे निवांत,--!!अवतीभोवती वृक्षराजी,
अन पक्ष्यांचे मंजुळ कूजन,
माझ्या पाण्याची धून मंजुळ,
हा पक्षीगान ते मधुर,-?-!!मंद वारा संगतीला,
अखंड नित्य वाहे,
जो येईल तो आजूबाजूस,
निसर्गचित्रच पाहे,---!!!तहान भागवण्या येती,
लहानथोर कित्येक पक्षी,
गोड पाण्याने तृप्त होतां
रमती बघा माझ्या वक्षी,--!!!हिमगौरी कर्वे.©
-
आत्म्याची हाक
उचंबळूनी येतील शब्द, हृदयामध्ये दडले जे ।
संदेश असता सर्वांसाठी, कुणी न म्हणतील ते माझे ।।
जे जे काही स्फूरूनी येते, जेव्हा अवचित समयी ।
हृदयामधली हाक असे, ठरते आनंद दायी ।।
‘आनंद’ आहे कोणता हा, अन् येई कोठूनी ।
अंतर्यामी सर्वांच्या , सदैव राही बैसूनी ।।
बाहेर पडूनी झेप घेई दूजा हृदयावरी ।
तेथेही जो आनंद बैसला. स्वागत त्याचे करी ।।
पटे मनाला विचार , रूचणारा जो असे ।
हृदयामधला हाच आनंद, स्फूर्ती देवता भासे ।।
डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
-
साक्षीदार
घटना' जेव्हां घडली अघटित ।
कुणीही नव्हते शेजारी ।।
कां उगाच रुख रुख वाटते ।
दडपण येवूनी उरीं ।।जाणून बुजून दुर्लक्ष केले ।
नैतिकतेच्या कल्पनेला ।।
एकटाच आहे समजूनी ।
स्वार्थी भाव मनी आला ।।नीच कृत्य जे घडले हातून ।
कुणीतरी बघत होता ।।
सर्वत्र दिशेनें तो व्यापूनी आहे ।
हेच सारे सुचवित होता ।।कोण असावा हा गुप्त साक्षीदार ।
नितिमत्ता शिकवी त्याला ।।
बाह्य जगातील द्रष्टा असूनी ।
अंतर्यामीही बसलेला ।।त्या साक्षीदाराची जाणीव होता ।
कचरुनी जाते मन सदा ।।
अपप्रवृत्तींना आळा बसूनी ।
सत् कर्मे घडती अनेकदा ।।-- डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com -
असीम, अपार, अमाप
असीम, अपार, अमाप उदंडा, कुठून आणावे मापदंडा, विशाल विस्तीर्ण जगड्व्याळां तूच बनतोस गुरु आभाळा-!
तुझ्यासारखा नाही दाता तुझ्यासारखा नाही त्राता,
तूच एकटा तुझ्यासारखा,
अतुल अजोड तूंच अनंता,--!!तूच घालशी जन्मा,
पृथ्वीवरील संजीवनी,
तूच राखीशी जलसाठा ,
सांभाळुनी अजस्त्र मेघां,--!!!तुझ्यातूनच उठते दामिनी,
तूंच निसर्गाची करणी,
तूच देशी तूच सावरशी ,
धरेवरील अखिल चराचरा,--!!वास करे भगवंत जिथे,
जागा देशी पुण्यवाना,
बघे त्रैलोक्याचे राज्य सारे,
ही मृत्यूनंतरची कल्पना,--!!!ओढ वाटून ही धरा,
तुझ्यासाठी तरसत राहते
मग कधीतरी तुझी दया,
तिच्यावरती बरसत राहते, तुझ्यामुळे ती बनते सजीव,
पाझरत रहावे कृपाळा,--!!!हिमगौरी कर्वे.©
-
सकाळ
कुणी उधळला क्षीतिजावरती
रंग केशरी हा सांगा
मळवट भरल्या उंच टेकडया
कुठे निघाल्या पर्वत रांगा
भिरभिरणारे पंख चिमुकले
का उधळले चौखूर
कुशीत घेऊन आभाळ सारे
पक्षी उडाले दूर दूर
झाडे वेली होऊनी जागी
फुले कुणाला वाहतात
हिरवी हिरवी तृणपाती
अजूनी दवाने नाहतात
उंचावूनी मान आपुली
माड शोधतो कोणाला
सोवळे नेसून पळस वेचतो
पाने आपुली द्रोणाला
कुणी शिंपडले अत्तर येथे
थंडी गुलाबी कुंद कुंद
बघता बघता सकाळ झाली
उगवताच सूर्य लालबुंद-- विनायक आभाळे
-
कुठला ऋतू हा पर्ण निष्पर्ण पाचोळा आहे
कुठला ऋतू हा पर्ण निष्पर्ण पाचोळा आहेतुझ्या बहरातला मोहर एकाकी जळत आहेसांज ही एकाकी अनोळखी गूढ आहेतुझ्या मार्गातली वाट ही कातर आहेकितीक वाट पहावी निःशब्द मी आहेओढ तुझी अलगद मन वेढून आहेकुठले बंध हे मज बांधून अबोध आहेकुठले ऋणानुबंध तुझ्यात माझे जोडले आहेका तुझा मोह मज मोहवून मुग्ध आहेडोळ्यांतले अश्रू तुझ्यात का व्याकुळ आहेसांग तू कसले हे नाते तुझे माझे आहेआठवणीत तुझ्या मी आरक्त आहेप्रेम म्हणू की ओढ म्हणू न कळे हे काय आहेइतकेच माहीत तुझ्या ओढीत मी गुंतले आहेहळवे ओल भाव हृदहस्थ मिटून आहेतुझ्या वाटेवर नजर रोखून वाट तुझीच आहेन कळला वेल्हाळ भाव तुला तू काठावर आहेमन माझे दुधाळ चांदण्यासवे तुझ्यात अबोल आहेकितीक वाट पाहता तुझी रात्रही आर्त आहेसोसतो न हा वादळ वारा बंद डोळ्यांत तू आहेथकले मन शिणल्या वाटा परी ओढ अजून आहेतुझे माझे नाते हे गतजन्मीचे अपूर्ण ऋण आहेचांद हा एकाकी आकाशी चांदण्या विखरुन आहेतुझ्या मोहात मोह वेडी मी चांदण्यात मिटून आहे-- स्वाती ठोंबरे.
डॉ. भगवान नागापूरकरCopyright © 2025 | Marathisrushti