कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका
-
तुला लाभलेली निसर्ग देणगी
खळी पडून गालावरी सुंदर तूं दिसते
आनंदाचे भाव दर्शनी मधूर तूं हांसते
इवले इवले ओठ फूलपाकळ्यांपरि
लांब लांब केस काळे भुर भुर उडती मानेवरी
मोत्यासारखे दांत भासे कुंदकळ्या
बदामाचा आकार मिळे तुझ्या डोळ्या
इंद्रधनुष्याचा बाक दिसे भुवयाला
चाफेकळीची शोभा मिळाली नाकाला
चमकते अंगकांती फाटलेल्या झग्यातूनी
दिसते निसर्गाची देणगी तुझ्या गरीबीतूनी
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
Bknagapurkar”Gmail.com
-
दुःख
दुःख असे मानव निर्मित
जाणती हे सगळे
परि दुःखात शोक करिती
हे कुणा न कळे ।।१।।
आपण कर्म केलेले
आपणचि भोगतो
फळ कर्माचे आलेले
तेच आपण चाखतो ।।२।।
आहे तुजसी हे ज्ञान
माहीत सर्वाना
खंत द्यावी सोडून
नको दाखवूं भावना ।।३।।
इतरांसाठीं आहे
ती भावना उदरीं
सहानुभूती पाहे
इतर जनांचे पदरी ।।४।।
शोक भावना दाखवी
तुझ्या दुःखाची
नसतां तुज निर्दयी ठरवी
हीच भीति जनाची ।।५।।
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
e-mail- bknagapurkar@gmail.com
-
डस्टबिन
नका हो नका लादू माझ्यावर रोजरोजच हे शिळेपण....जरा पहा डोळे उघडून.... मीही एक माणूस आहे....डस्टबिन नाही !!उरलं अन्न, शिळ्या भाज्या घालतेच रोज याच्या पोटातनको वाटे वाया जाया, पण हे का रोज माझ्याच वाट्यातदिवसभराचा शीण, त्रागा आणि चिडचिड तुमचीसाचलेली गरळ नि मळमळ... चक्क येता नि सरळ ओतून देता या गृहीत धरलेल्या डस्टबिनपोटीगप गुमान भरून घेतो, कोंबून कोंबून घुसमटून जातोतरीही कधीच भरून सांडत नाहीपण दररोजचं हे शिळेपण आता सहन होत नाहीअंतरातला ताजा सुवास कधीच का जाणवत नाही?माणसातलं माणूसपण कधीच दरवळत नाही?पण आता आहे सारे थांबवायचेउकिरड्यावरच्या गलिच्छ पेटीगत यापुढं नाही वाहायचेमलाही जाणिवा आहेत किमान माणसागत जगण्याच्यामलाही हक्क आहे नको आहे ते नाकारण्याचाकारण... जरा पहा डोळे उघडून.... मीही एक माणूस आहे....डस्टबिन नाही !!-- वर्षा कदम. -
चित्त मंदीरी हवे
लोटांगण घालूनी शरण गेला, देव मंदिरीं तो
आदर दाखविण्या प्रभूचे ठायीं, प्रयत्न करितो
समर्पणाचे भाव दाखविण्या, देहाला वाकवी
मन जोपर्यंत विनम्र नसे, प्रयत्न व्यर्थ जाई
मंदिरी तुमचे शरिर असूनी, मन असे इतरीं
श्रम तुमचे निरर्थक बनूनी, मिळेल कसा श्रीहरी
इतरत्र राहूनी चित्त तुमचे, असतां मंदिराकडे
खरे पुण्य ते पदरीं पडते, हेंच जाणा कोडे
-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com -
देतो शुभेच्छा तुला
-
महाशिवरात्री
-
रस्ता
कुठे जातो हा रस्ता
कुठेच नाही
इथेच पडून असतो नुसता !कुठे नेतो हा रस्ता
कुठेच नाही
जागचा हलतही नाही नुसता !अजबच म्हणायचा
हा रस्ता
भुईला म्हणायचा भार नुसता !रस्ता कुठे जात नसतो
रस्ता कुठे नेत नसतो
रस्ता जागच्या जागीच असतो
प्रवासी मात्र चालत असतोरस्ता जरी स्वस्थ असतो
तरी त्याला शेवट असतो
प्रवाशाने चालायचे असते
रस्त्यारस्त्याची गोष्टच वेगळी असतेआपला कोणता रस्ता ते
आपण ओळखायचे असते
भलत्याच रस्त्याने जाऊन
खड्ड्यात पडायचे नसतेरस्ता कुठे जात नसतो
रस्ता कुठे नेत नसतो
कुठल्या रस्त्याने चालायचे ते
आपले आपणच ठरवायचे असते-- विनायक अत्रे
-
वात्सल्य
मी मुलांनो, वाट तुमची पहाते
वात्सल्य, ओघळूनी गहिवरते
जीव माझा, लेकरांत गुंतलेला
प्रतिक्षेत सारेच मी भुलूनी जातेतुम्हावीण, मीच इथे एकटी
जडावलेले तनमन कातर होते
तुम्ही सारे पाहुण्यासारखे येता
काळजातुनी, मातृत्व पाझरतेअधीर व्याकुळ शीणली काया
तरीही, तुमच्यासाठी मी जगते
सुरकुतलेल्या या हातांनीही
जे जे तुम्हा आवडते ते ते करतेतुमचे येणे, माझे भाग्य सुखाचे
वृद्धत्वात अजुनी जगावेसे वाटते
नका विसरू कधी तुमच्या घराला
बालपण, जिथे पुन्हा परतूनी येते-- वि.ग.सातपुते (भावकवी)
9766544908
रचना क्र. ११४.
१४ - ४ - २०२२
-
दुर्लभ जीव मानवी
अंगवळणी पडल्या दुःखवेदनां
सभोती निर्विकार सुख संवेदना
सारेच आपुले सख्ये सखेसोयरे
परी दुर्मिळ झाल्या प्रीतभावनां....भास शुष्कतेचे, संपली मृदुलता
गोठले प्रेम, प्रीती कवटाळतानां
हरविला प्रीतवात्सल्य जिव्हाळा
हाच शाप कां? जन्म भोगतानां....अंमल हाच कलियुगाचाच सारा
वाटते, भोग प्रारब्धाचे भोगतानां
युगायुगांचा हा दुर्लभ जन्म मानवी
तिथे कुठली सुखदा वात्सल्याविना....रचना क्र. ९९
८/८/२०२३
-वि.ग.सातपुते.(भावकवी)
9766544908 -
मुक्त मी
मोकळं ढाकळं बोलली म्हणूनतिला स्वैर समजू नकोसबिनधास्त व्यक्त झाली म्हणूनतिला बदफैल ठरवू नकोसस्वतंत्र अस्तित्व बाळगते म्हणूनतिला बेजबाबदार मानू नकोसआभूषणे, पेहराव असा म्हणूनहिणवून कावळ्यागत टोचू नकोसमनात तिच्या जरा डोकावून बघकपड्यावरून मापं मोजू नकोसस्त्री असण्याआधी ती माणूस आहेएवढं किमान कधी विसरू नकोस!!-- वर्षा कदम.
डॉ. भगवान नागापूरकरCopyright © 2025 | Marathisrushti