कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका
-
मीच शोधात होतो
मीच शोधात होतो
मीच शोधात होतो सत्याच्या वेड्यागत कित्येक वर्षे
पण जे सापडले ते मला कधी कळलेच नव्हते
मीच शोधात होतो खर्याक प्रेमाच्या त्या वर्षानुवर्षेजेंव्हा सापडले ते मलाच नको झाले होते
मीच शोधात होतो मोल्यवान वस्तुच्या कित्येक वर्षे
ती सापडता माझे कस्तुरीमृग झाले होते
मीच शोधात होतो ज्ञानसागराच्याच वर्षानुवर्षेते दिसणार मज तव माझे नयन मिटले होते
मीच शोधात होतो माझ्याच प्रतिभेच्या कित्येक वर्षे
ती सापडली तेंव्हा जगणे नको झाले होते
कवी – निलेश बामणे ( एन. डी. )-- निलेश बामणे
-
भोंडले (३)
आडबाई आडवणी
गिझरचं पाणी काढवणी
विजेने केला पोबारा
माझी चुकली नऊ बारा -
कधीतरी , कुठेतरी , केव्हाही
कधीतरी , कुठेतरी , केव्हाहीदिसतात प्रेमाचे रंग..म्हणून नाक मुरडणारे खुप दिसतात ,म्हणे काही काल-वेळ आहे का,ही आपली संस्कृती आहे का,पण त्याला आणि तिलाकाहीच सोयर सुतक नसते...तो आणि ती मस्तपणेआपल्या विश्वात असतात,आणि संस्कृती आणि इतर काटेत्यांना कधीच बोचत नसतातपरंतु इतर मात्र तडफडत असतातसंस्कृती आणि वगैरे मध्ये...-- सतीश चाफेकर. -
अशी कविता येते
कृष्णासम ही नटखट अवखळ..
लाघवी कवीता हळूच पाऊली येते..
मयुरपिसी मखमली मृदुल करांनी..
अवघे अलगदी चित्त चोरुनी नेते ..।।१।।कदंब तरुच्या साऊलीत या
साक्षात बीज प्रतिभेचे फूलते...
शब्दफुलांच्या , वटवृक्षावर
भावगंधले गीत कोकिळा गाते...।।२।।कालिंदीच्या ! डोहातूनी त्या
लय , ताल सप्तसुरांची येते...
राधे ! बघ सामोरी कृष्णमुरारी
धुन मंजुळ मंजुळ बासुरीची येते...।।३।।शब्दशब्द मनी भाव उमलता
वास्तव ! हॄदयातूनी ओघळते
रसिक मनांच्या गाभाऱ्यातुनी
सोज्वळतेचे रूप ! गंधाळूनी जाते...।।४।।© वि.ग.सातपुते.(भावकवी)
9766544908
रचना :- क्र..३९
दिनांक :- १४-३-२०२१.
-
दृष्टी बदल
नवा चित्रपट बघण्या गेलो, कुटुंबासह चित्र मंदिरी
चित्रगृह ते भरले असतां, प्रवेश मिळाला कसातरी....१,
चित्रपट तो बघत असतां, आश्चर्य वाटले जल्लोशाचे
टाळ्या, शिट्या देवून प्रेक्षक, कौतूक करी नटनट्यांचे....२
वास्तवतेला सोडूनी, रटाळपणे वाहत होते,
वैताग येवूनी त्या चित्राचा, सोडून आलो मधेच मी ते....३,
घरी येवूनी शांत जाहलो, आठवू लागलो बालपण
अशीच होती छायाचित्रे, ज्यांत आमचे रमले मन....४
जीवनामधल्या चक्रामध्ये, बदल फारसा होत नसतो
वयातल्या पायरीप्रमाणे, दृष्टीमध्ये फरक घढतो....५
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
-
वलय
सतत फिरत राही, चक्र जीवनाचे
विविधता पाही , रंग आयुष्याचे ।।१
सुख दुःखाच्या भावना, उठवूनी लहरी
देह आणि मना, परिणाम करी ।।२
लोभ अहंकार निराशा, सारे मनाचे विकार
आनंद समाधान आशा, करी भावना साकार ।।३
जीवन विषयाचे, बनत असे वलय
रस शोधितां त्याचे, जीवन वहात जाय ।।४
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
-
मैत्रीला निरोप
शाळा कॉलेजचे सहजीवन संपते आणि निरोप देण्या-घेण्याची वेळ येते तेंव्हा मनाची घालमेल होते. जुन्या त्या आठवणींनी सुचलेल्या काही ओळी… मैत्रीला निरोप
-
नाशाची वृत्ती
जेव्हा दुजाचे नुकसान होते, उत्सुक दिसे कुणी
स्वभावाची ही विकृती जाणता, खंत वाटली मनी
बागेमध्ये फिरत असता, फूल तोडतो अकारण
सुगंध त्याचा क्षणीक घेवूनी, देतो ते फेकून
हाती देता सुंदर खेळणी, तोड मोड करिते
लहान बालक खेळण्यापेक्षा, तोडण्यात दंग होते
लय पावणे प्रतिक शिवाचे, ईश्वरी असतो गुण
‘नष्ट करणे’ निसर्ग स्वभाव, हे घ्या तुम्ही जाणून.
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
-
अर्जून दुर्योधन कृष्णाकडे
दोघेही येती एकाच वेळीं श्रीकृष्णाच्या भेटीला,
अर्जून उभा चरणाजवळी दुर्योधन बसे उशाला ।।१।।प्रथम दर्शनी नेत्र उघडता नजर गेली अर्जूनावरी,
प्रभूकडे तो आला होता आशीर्वाद त्याचे घेण्यापरी ।।२।।दुर्योधन दिसे बघता पाठी अहंकाराने होता भरला,
मदत करण्या युद्धासाठी विनंती करी तो हरिला ।।३।।युद्धामध्ये भाग न घेई सांगेन गोष्टी उपदेशाच्या,
परि सारे त्याचे सैन्य जाई लढण्या दुसऱ्या बाजूच्या ।।४।।विश्वास होता सैन्यावरी दुर्योधन मागतो अनेक,
आशीर्वाद हवा होता अर्जून निवडतो एक ।।५।।निवड करूनी श्रीकृष्णाची विश्वास येई स्वत:वरी,
अस्तित्व शक्ती जेथे प्रभूची जयश्री जाईल कशी दुरी ।।६।।डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com -
मोक्ष अंतीम फळ
मागील कर्म पुढे चालूनी,
कर्माची होई शृखंला,
फळ मिळते कर्मावरूनी,
मदत होई मुक्तीला ।।१।।
चांगले कार्य करीतेवेळी,
मृत्यू येता अवचित,
पुनर्जन्म तो मिळूनी तुम्हां,
खेचतो त्याच कार्यात ।।२।।
अपूरे झाले असतां कार्य,
ज्ञानेश्वराच्या हातून,
पुनरपि येऊनी पूर्ण केले,
आठरा वर्षे जगून ।।३।।
ध्रुव जगला पांच वर्षे,
अढळ पद मिळवी,
कित्येक जन्मीचे तपोबल,
पांच वर्षांत पूर्ण होई ।।४।।
कर्म मुक्तता मिळे आत्म्याला,
जन्म-मृत्यू पासूनी,
‘कर्म’ फळानेच जे साधते,
‘मोक्ष’ म्हणती कुणी ।।५।।
डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
निलेश बामणेCopyright © 2025 | Marathisrushti