जगण्या झाले कठीण क्षण,

अन्यायाने सीमा गाठली ।

चक्र आहे दैव गतीचे,

समजूत कुणीतरी मना घातली ।।

जीवन मार्ग सरळ असता,

फेरे पडती नशीबाचे ।

अनेक वाटा दिसून येता,

भटकणे मग होई जीवाचे ।।

विसरूनी जातो मार्ग आपला,

तंद्रीमध्ये भटकत असता ।

बोलफूकाचे देत राही,

नशीब दैव म्हणता म्हणता ।।

असंख्य वाटा अनेक ध्येये,

मिळेल एकची विश्वासानी ।

नशीबाला परी दोष न देता,

चालत राहा एकाग्रतेनी ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

ज्योतिष्याची चढूनी पायरी,

जन्म कुंडली दाखवी त्याला ।

अडले घोडे नशिबाचे,

कोणते अनिष्ट ग्रह राशीला ।।

नशिबाची चौकट जाणूनी,

आशा त्याची द्विगुणित झाली ।

मनांत येतां खात्रीं यशाची,

जीव तोडूनी प्रयत्ने केली ।।

प्रयत्नांती असतो ईश्वर,

म्हणूनी मिळाले यश त्याला ।

आत्मविश्वास जागृत करण्या,

'भविष्य' शब्द कामी आला ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

संपर्क - ९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

देहमनाचा आनंद औरची,

नसे तयाला दुजी कल्पना ।

जीवनामधले मिळता सारे,

न तेथे कसली तुलना ।।१।।

आनंदाचा घट भरूनी हा,

तन मन देयी पिण्यासाठी ।

आनंदाला नसे सीमा मग,

अनेक घट अन् अनेक पाठी ।।२।।

एक घटातूनी आनंद मिळता,

दुजे घट हे जाती विसरूनी ।

अनेक घटांतील आनंद हा,

लुटाल कसा तृप्त होवूनी ।।३।।

दुजामध्ये समरस होवूनी,

लुटूनी घ्या तुम्ही आनंद सारा ।

‘मी’ ‘तू’ ह्यांच्या पलीकडला तो,

आनंद घटाचा भव्य पसारा ।।४।।

-- डॉ. भगवान नागापूरकर

संपर्क - ९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

गादी चालविते माझी आई,

माझ्याच आजीची,

मला वाटते परंपरा,

ती चाले घराण्याची ।।१।।

रात्रंदिनीचे कष्ट करणे,

हा तिचा स्वभाव,

प्रेमळपणे खावू घालणें,

मनी तिच्या भाव ।।२।।

अधिकाराची नशा तिजला,

शब्द तिचा कायदा,

जुमानत नाही कुणाचाही,

शाब्दीक तो वायदा ।।३।।

प्रेमळपणा असूनी अंगी,

अहंकार युक्त ती,

गुणदोषांनी भरले व्यक्तीत्व,

तसेच पुढे चालती ।।४।।

सोडून द्या तो अहंकारी भाव,

टिकवा प्रेमळपणा,

चक्रामधल्या गुणदोषातील,

गुणच अंगा बाणा ।।५।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

संपर्क - ९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

वय होतं ते अल्लड
आणि मन होतं कोवळं
चंचल स्वभाव तिचा
पण ह्रुदय होतं सोवळं

अगदी उगाच सहज
ती बघुन हसली होती
त्याच्या खोट्या शपथेला
पूरती फसली होती

निरागस तिला
निर्मळ प्रेमाची तहान होती
त्याची प्रेमाची भाषा
अगदीच वेगळी होती

त्याचा तो स्पर्श
हीन हिस्त्र वाटला तिला
तिच्यातल्या स्त्रीनं
तत्पर तो ओळखला

नाजूक एकांतात तिनं
स्वतःला सावरल होतं
अवघड क्षणाला
संयमानं जिंकल होतं

संबंध त्याच्याशी
कायमचे तिने तोडले
वाईट स्वप्न समजून
पानच ते फाडले

स्पर्शाच्या जाणीवा
धूतल्या तिने आसवांनं
चुरगळलेल्या मनाला
सावरलं अलगद धीरानं

बोहल्यावर चढण्यापूर्वी
सावध ती झाली
सितेची अग्नीपरिक्षा तिला
द्यावी नाही लागली

सुंदर नविन जिवनात
अगदी आनंदाने रमली
अन् प्रेमाच्या चकव्याला
पून्हा कधी नाही भूलली...

- डॉ. सुभाष कटकदौंड

विषण्यतेने बघत होतो भिंतीवरच्या खुणा

काळ जाऊन वर्षे लोटली आठवणी देती पुन्हा

बसत होतो नदीकांठी बालपणीच्या वेळी

पात्र भरुनी वहात होती गोदावरी त्या काळी

सदैव पूर येउनी तिजला गावास वेढा पडे

गांव वेशीच्या घरांना मग पाण्याचे बसती तडे

चित्र बदलले आज सारे पात्र लहान होई

बांध घातला धरणावरी पाणी अल्पसे येई

खिन्नपणे खूप भटकलो भोवतालच्या भागी

चकित झाले मन बघूनी हिरवळ जागोजागी

इच्छित दिशेने पाणी वाही बांध घातल्यामुळे

सारे जीवन प्रफुल्ल करीं आनंदमय सगळे

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

घोड्यावरती बसू देईना, चालू देईना पायी
जगाची ही रीत , कशी समजत नाही ..१,

सज्जनतेची वस्त्रे लेवूनी, निर्मळ जीवन आले
आपण बरे नि काम बरे, तत्व अंगीकारले...२,

मोठा झाला शिष्ठ समजोनी, वाळीत टाकीले मला
दुष्कृत्यामध्ये साथ हवी, त्यातील कांहीं व्यक्तीला...३,

जीवन जगणे कठीण होता, मार्ग तो बदलला
आगळी धडपड करूनी, यश मिळाले मला....४,

मिसळत होतो सर्वामध्ये, अतिशय प्रेमानी
तरीही ऐकला ‘शिष्ट’ शब्द , माझ्याच कानानी..५,

व्यक्ती तितक्या प्रकृती , असती येथे
भिन्नतेचे स्वभाव तेंव्हा , निराशा मनी आणते ..६,

चित्ती येईल तसेच करावे, जागृत भाव ठेवून
इजा न होईल इतर जनाना, हे लक्षात घेवून...७

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

-- स्वाती ठोंबरे.

एक परिघ आंखले , विधात्याने विश्वाभोवतीं,
जीवन फिरते , त्याचे वरती ।।१।।

वाहण्याची क्रिया चाले, युगानुयुगें ह्या जगतीं,
कुणी ना सोडी लक्ष्मण रेखा, एकांच परिघात फिरती ।।२।।

जेंव्हां कुणीतरी थकून जाई दुजा उठोनी मदत करी,
जीवन मरणाची शर्यत जिंकण्यासाठीं लक्ष्य धरी ।।३।।

मध्य बिंदूच्या स्थानीं बसूनी नियंत्रित करी जगाला,
परिघ सोडूनी जाण्यासाठीं दिसत नसे मार्ग कुणाला ।।४।।

प्रयत्न तुमचा सदा असावा मध्यबिंदूकडे सरकण्याचा,
शक्तीरुप तेथेंच असूनी त्याच्यांत सामावून जाण्याचा ।।५।।

भीती मनीं वसते कसे जाऊं आंसाकडे,
तुकडे होतील देहाचे जेव्हां आसांत पडे ।।६।।

सोडूनी देण्या सारा खेळ केंद्रस्थानी जाणे, मार्ग असे,
विसरुन जाता देहाला प्रभू समर्पण करण्यांत असे ।।७।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com