कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

स्वराज्य रक्षक छत्रपती संभाजी महाराज झी मराठी वाहिनीवरील २२ नोव्हेंबरचा भाग अख्या महाराष्ट्रासाठी काळजात हात घालून मनी हंबरडा फोडणारा होता. आज खूप दु: ख झाले एका युग पुरषाचा अंत पहिल्यादा मी अनुभवला... आशा महान युग पुरुषास माझ्या जाणता राज्यास विनम्र अभिवादन..

माझे शब्द रूपी काव्यपुष्प अर्पण करतो... काही चुकल्यास माफी मागतो ..एक शिवप्रेमी मावळा....

चिरून तो काळाचा पदडा
सह्याद्री पुन्हा गहीवरणार
जाणता राजा शिवछत्रपती
अवतार विलीन तो होणार...

केले उभे हे स्वराज्य त्यांनी
लेक जिजाऊ मातेचा तो असा..
मुघली शासन मोडीत धरी
झुंजे वाघ सह्याद्रीचा तो असा..

नथ मस्थक झाली ती युगे
अखंड स्वराज्य श्रीची रे ईच्छा..
हाती धरून एक एक मावळा
केली स्वराज्याची पुर्ण ईच्छा..

सह्याद्री चौफेर पराक्रम त्याचा
दुमदुमली मराठी माती अशी
गड ,बुरुज देहहरवून देई लढा
बलिदानी लाल झाली माती अशी..

चरित्र शिवाजीचे ऐकता
चैतन्य प्रत्येक रे मनी पेटे..
धकधक करुनी धमण्या
अस्मिता ह्दयी, ती दहक पेटे..

असा वाघ जेव्हा गडबडला
काळाचा ओघ तो जणू चढला
अचानक रोग रुपी शुत्रूचा
नकळत हल्ला देवाला अडला..

ओठी एक नाव ते शुंभू शुंभू
एक बाप असा व्याकूळ झाला..
भेद काळाचा नाही कधी कळला
माझ्या राजाचा प्राण आडकला..

शुंभू राजे होते तेव्हा पन्हाळी
रायगडाला लागली हो जिव्हाळी
राजघराण्यातील सगळे दु:खी
राज्य कारभाऱ्याच्या देव जाप मुखी..

लागे मनी चाहूल शुंभू राजास
मन बोले, देई हाक पित्यास..
अस्वस्थ झाले पुत्र युवराज
कुठे काही घडतं ?.. काय ते राज .?

चाले प्रयत्न शरर्थीचे , वैद्य लढे
एक एक अनुभव आज मागेपढे
नाही असर होई जेव्हा ती दवा
सगळ्यांनी मग मागितली दुवा...

नाही कामी आली दवा, दुवा
स्वराज्याचा प्राण तो हरवला
खेळी आज काळाची ही अशी
माझा जाणता राजा हरवला....

उमाकांत कळे
अकोला
९९२२८५५५३९
http://umakantk.blogspot.com

“आम्ही साहित्यिक” फेसबुक ग्रुपवरुन

रूद्राक्षाच्या माळा घालूनी, भस्म लावीले सर्वांगाला

वेषभूषा ती साधू जनाची, शोभूनी दिसली शरिराला

खर्ची घातला बहूत वेळ, रूप सजविण्या साधूचे

एक चित्त तो झाला होता, देहा भोंवती लक्ष तयाचे

शरिरांनी जरी निर्मळ होता, चंचल वाटले मन त्याचे

प्रभू मार्गास महत्त्व देतां, विसरे तोच चरण प्रभूचे

विधी कर्मात वेळ दवडता, प्रभू सेवेसी राहील काय ?

देहाच्या हालचाली बघूनी, समाधानी तुम्हीं होत जाय,

सोडून द्या हे सारे सारे, जे मनास गुंतवी भलतीकडे

केवळ तुमचे शांत चित्त, ते पोहचवील तुम्हां प्रभूकडे

-- डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७०९५०

भावनेच्या जावूनी आहारीं, नुकसान करतात सारे,
तर्कशुद्धता विसरून जाते, अंगात भरूनी वेडे वारे ..१,

भावनेची लाटच उठता, मती होते एकदम गुंग,
बरोबर वा चूक काय, जाण रहात नसते मग..२

आपले सारे खरे असावे, हाच होत असे अट्टाहास,
आपण केल्या कर्मावरच, बसतो आपला विश्वास..३

इंद्रीय आणि भावना यांची, जमुनी जात असतां जोडी
तर्कशुद्ध विचारांत त्याला, राहत नसते केव्हां गोडी...४

काही क्षणाचा काळ जाता, भावना जाई मग निघून
विचार मात्र मिश्कीलतेनें, हसती पश्चाताप बघून...५

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

एक ती झोप स्वप्न बघत राही
शिणवून शरीर ताप जीवास सुख देई

स्वप्न जाई विसरुन जाग येता मनां
जागे मन स्वप्नांत भासवी वेगळेपणा

एकाच मनाच्या दिसे ह्या दोन भुमिका
भिन्नता त्यांत भासे जाऊन दोन टोकां

स्वप्न आणि जागेपण देहाच्या दोन स्थिती
नाण्याच्या बाजू दोन एकमेका न मिळती

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmain.com

तुम्ही गेला आणि गेले सुकूनी माझे काव्य

समजूनी आले रूप तुमचे होते जे दिव्य १

तुमच्या अस्तित्वाने मजला येत असे स्फूर्ती

प्रफूल्लीत ते भाव सारे ओठावर वाहती २

कोकीळ गाते गाणे जेंव्हां वसंत फुलतो वनी

मोर नाचे तालावरती श्रावण मेघ बघूनी ३

हासत डोलत कळी उमलते प्रात: समयी

दवबिंदूच्या वर्षावाची किमया सारी ही ४

गात नाचत फुलत राहतो चैतन्याने कुणी

स्फूर्ती देवता हवी तयाला येण्या उचंबळूनी ५

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

ध्येय मिळण्या तुमचे योग्य लागते साधन
कष्ट होतील व्यर्थचे चूक मार्ग अनुसरुन ।।

अंतराळातील शोध महान बुद्धीचे प्रतीक
घेण्या अचूक वेध अवकाशयान असे एक ।।

अनंत दूरचे तारे न दिसती डोळ्यानी
दुर्बिणीच्या नजरें बघती सर्व कौतूकानी ।।

सूक्ष्म जंतूंचे अवलोकन, चक्षु घेण्या असमर्थ
त्याचे मिळण्या ज्ञान लागते सूक्ष्मदर्शक यंत्र ।।

यंत्र असे साधन जाणण्या कांहीं गोष्टी
इंद्रियाना मर्यादा असून न बघे सारी सृष्टी ।।

तसेंच आहे प्रभूचे जाणण्या त्याचे आस्तित्व
साधन पाहिजे तपाचे देऊनी परीक्षा सत्व ।।

दया क्षमा शांति ठरे श्रेष्ठ गुण
सत्य तप भक्ती, प्रभू मिळण्याचे साधन ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

कर पडले चरणीं

भाव जाण तू देवा ।।धृ।।

देह झुकला तुझ्या पुढती

लिनतेनें मान वाकती

मनाची करूनी एकाग्रता

भावनेला वाट देतां

अश्रू दाटले नयनी अंतरीचा दिसे ओलावा १

कर पडले चरणी भाव जाण तू देवा,

प्रथम येई भावना,

जागृत करते ती मनां

मनाचा ताबा देहावरी

तोच तुजला प्रणाम करी

घे प्रभू तू जाणूनी अत:करणातील ठेवा २

कर पडले चरणी भाव जाण तू देवा

मुखीं नाम तुझे घेई

देह सारा शहारून जाई

आनंदाची फूटते उकळी

नाचते मन सर्व काळी

मनाचा चंचल स्वभाव समजोनी तूं घ्यावा ३

कर पडले चरणी भाव जाण तू देवा

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

भाषा जिला गौरवते,त्या मातीचेच गान ,
मातेहूनही ती मोठी,
भाषा देत असे dअधिक वेलांटी,--!

ती आहे सृजनांत ,
सर्वांची काळी आई,
तिच्या कुशीतून जन्म घेतो,
आपण सारे, पक्षी, प्राणी, --!

ती करते जसे संगोपन,
जिवांचे नित्य जतन,
म्हणूनच तिला रोज करावा,
नेमाने आपण प्रणाम,---!

काय तिची महती वर्णावी, कणातही आहे सत्व,
जीवनातील संजीवनी,
तिच्याविना सृष्टी निर्जीव,--!

जोडीदार आभाळाची,
विशाल त्यांचा संसार
लेकुरे उदंड जाहली,
गोकुळ सगळा परिवार,--!

माती पोटी जन्मते बीज,
आणि विशाल वृक्ष होती,
कित्येक वर्षानंतर पुन्हा बिजे,
हीच बिजे मातीत रुजती,--!

फळे-फुले रसरशीत,
कधी पिकून पडती,
त्यातूनच पुन्हा जन्मती
मातीतून परत वरती,--!

मानवी शरीर पार्थिव,
मातीतच शेवट अंत,
तिच्यातून असे जन्म,
तिच्यात एकरूप परत,---!!

हिमगौरी कर्वे.©

शांत, शीतल गर्द किनारा
संथ लहरी प्रवाही सरिता
खळाळते प्रतिबिंब नभाचे
मनी उचंबळते प्रीतसरिता
आठवांची, झालर झुलते
थकली जरी ही गात्रे आता
अंतरी, स्मृतींची गंगायमुना
अखंड वाहते पावन सरिता
निर्मोही भावनांची भावगंगा
जागविते, हॄदयी भावगीता
भावप्रीतीचे, सरोवर सुंदर
मिलना, आतुरलेली सरिता
तृप्ततेचा साक्षात्कार लाघवी
सागरसरिता, संगमी सांगता

-- वि.ग.सातपुते. (भावकवी)

9766544908

रचना क्र. १५०

११ - ६ - २०२२