या कातरल्या क्षणांना,
सय तुझी येते,--
उन्हाची तप्त काहिली,
चटकन् दूर होते,
वारा धुंद वाही,
ढग जाती प्रवासी,
अधूनमधून बिजलीही,
उगा आपुले दर्शन देई,
अशा वेळी आठवे मज,
सोनेरी प्रभेची सांज,
याच समुद्रकिनारी,
वाजली मिलनाची गाज,
नभ सुंदर सोनबावरे,
होते भेटीस साक्षी,
कूजन करीत बागडती,
पक्षी आनंदें वृक्षी,
किनारा दूरवर तटस्थ,
उभ्याने राखी सागराला,
मिलनाची किती उदाहरणे,
ठेवून समोरी चंद्राला,---!!!
या मंतरलेल्या क्षणांना,
आठवे चांदणी उगवती,
प्रेमाखातर सुधाकराच्या,
नशेत त्या नाचती -गाती,
तिच्यावर चढली धुंदी,
आजही मज नीट स्मरे,
इकडे धरणीवर खाली,
कुणी प्रेमवीर गात फिरे,
अशी चांदणी नाचती-गाती,
इथेच त्याला ओढत आणी,
खळाळूंन उत्तेजित होई,
निळ्याशांर लाटांचे पाणी,--!!!!

हिमगौरी कर्वे.©

॥आम्ही भारताचे शिल्पकार॥
आम्हीच घडवतो भविष्य
आम्हीच घडवतो वर्तमान
नव्या भारताच शिल्पकार
आम्ही नव्या भारताचे शिल्पकार
राजनेत्यांचे गुलाम आम्ही
पत्रकारांचे भक्त साकार
देशाचे ना आम्हाला काही
ना स्वप्नांना आकार
नव्या भारताचे शिल्पकार....
दंगे घडवु नेत्यांपायी
फोडु दुसरर्‍यांचे घरदार
सामान्यांचे आवाज दाबु
ना करु त्यांना सहकार
नव्या भारताचे शिल्पकारंं......
असुरक्षित भारत लक्ष आमुचे
अयोग्य मतदान
भविष्यात आमच्या अंधकार
तरीहि नव्या भारताचे शिल्पकार आम्ही
नव्या भारताचे शिल्पकार

— रुग्वेद जानभोर

वेलींना आधार होता, वृक्ष वाटला दणकट परि

बुंधा ज्याचा किडूनी गेला, कोसळणार मग कधीतरी १

नष्ट करिल तरूवेलींना, धरणीवरती आडवा होता

सौंदर्य दिले लताफूलांनी, सारे कांहीं विसरूनी जाता २

वेलींनो आणि झुडपानों, सोडूनी घ्या आधार पोकळ

स्वतंत्रपणे तुम्ही जगण्या , स्वावलंबनाचे टाका पाऊल ३

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

स्मृतीलहरींच्या झुल्यावरती
मी नित्य सुखात झुलतो आहे

आठव सारेच गगनभारले
भावशब्दातुनी गुंफीत आहे

सुखदुःखांची संमिश्र सावली
अजुनही ती साथसंगती आहे

मनांतर कधी नाही बदलले
संवेदना नैसर्गी तीच आहे

जढणघड़ण सुंदर संस्कारांची
जीवन आज कृतार्थी आहे

मैत्र नात्यांचे छान लाभले
हीच जन्माची श्रीमंती आहे

-- वि.ग.सातपुते (भावकवी)

(9766544908)

रचना क्र. ३०९

२८/११/२०२२

सकाळी गारवा थंडीचा
किलबिलाट घुमतो पक्षांचा
सखी गुथलेली कामात
रुणुझुणुतो ताल पावलांचा

@ शरद शहारे
वेलतूर

टोकदार या नख्या उभारून
रक्षण करिती कळ्या स्वतःचे
आणिक नंतर हळूच फुलती
नसते जेव्हा लक्ष कुणाचे

खुरटून जाते फूलझाड, गर्द झाडीच्या वनांत,

कोमजूनी चालली स्त्रीलज्जा, धावपळीच्या जीवनांत ....१,

भावनेची नाहीं उमलली, फुले तिची केव्हांही,

नाजुकतेचे गंध फेकूनी, पुलकित झाली नाही...२,

कोमेजूनी गेल्या भावना, साऱ्या हताळल्या जावून,

एकांतपणाची खरी ओढ, दिसेल मग ती कोठून...३,

गर्दीच्या या ओघामध्यें, धक्के-बुक्के मिळत आसे,

प्रेमभावना जातां उडूनी, ओलावा मग राहत नसे...४,

स्त्रीलज्जेची भावना जी, युगानूयुगें जपली

घराबाहेर पडून पाऊल लोप पावू लागली...५

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

दया प्रेम हे भाव मनी, जागृत कर तू भगवंता ।

तुला जाणण्या कामी येईल, हृदयामधली आद्रता ।। १

शुश्क मन हे कुणा न जाणे, धगधगणारे राही सदा ।

शोधत असता ओलावा हा, निराश होई अनेकदा ।। २

पाझर फुटण्या प्रेमाचा , भाव लागती एक वटूनी ।

उचंबळणारे ह्रदय तेथे, चटकन येईल मग दाटूनी ।। ३

दया प्रेम या भावांमध्ये, दडला आहे ईश्वर तो ।

मनांत येता हेच भाव , दर्शन त्याचे घडवूनी जातो ।। ४

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०