उतरला ईश्वर धरेवरी

सगुणरूप धारलें परब्रह्मानें पंढरपुरीं ।।

वैकुंठींचा प्रभु नारायण

करतो जो विश्वाचें पालन,

कलियुगात म्हणती विठ्ठल, तो हरी असे द्वापरीं ।।

क्षीरसागरा मागे ठेवुन

शेषनाग-मंचकास त्यागुन

नसे गरुडही, उभा एकला तिष्ठत विटेवरी ।।

क्षेत्र पंढरी जरि इवलेसें,

हरिस्पर्शें झगमगलें ऐसे –

जैसी स्वर्गामधें शोभते नगरी अलकापुरी ।।

कृतार्थता ही आम्हां मोठी

ब्रह्म अवतरे आम्हांसाठी

इथेंच थांबुन युगेंयुगें, उद्धरी जगा श्रीहरी ।।

- - -

- सुभाष स. नाईक

पंढरीचा राणा

मागून जे मिळतं ते कवडीमोल ठरतं,
अमूल्य असूनही, भावनांच्या कचाट्यात पडतं,
थोडं झुलतं – थोडं डुलतं, थोड रडून पुन्हा हासतं,
तरी मनाच्या हिंदोळ्यावर , निवांत बहरत असतं,
प्रेम अर्ध्या वाटेवरचं, काट्यासारखं रुतून बसतं,
कारण मागून जे मिळत ते कवडीमोल ठरत…!
मागून जे मिळत ते कवडीमोल ठरत…!

– श्वेता‌ संकपाळ

२००९ वर्षाची सुरुवात ‘गानहिरा’ या सुगम संगीत स्पर्धेच्या परीक्षणाने झाली. दादर माटुंगा कल्चरल सेंटर येथे ही स्पर्धा आयोजित केली होती.

मोहक सुंदर रंग लेवूनी आलो धरतीवरती

अनघा प्रकाशन दिवाळी अंक २०१८ मध्ये लिहिलेली ही कविता

आली दिवाळी आली दिवाळी
दिव्या दिव्यांच्या लावून ओळी
रंगा रंगाने खुलवु रांगोळी
आली दिवाळी आली दिवाळी... ।। १ ।।

लाडू करंजी ती कडबोळी
शेव चिवडा अन् शंकरपाळी
काटेरी चकलीची मजा निराळी
आली दिवाळी आली दिवाळी... ।। २ ।।

अभ्यंगस्नान पहाटेच्या वेळी
उटण्याचा आलेप गंध दरवळी
सुरसुऱ्या फुलबाजी झाल्या उतावळी
आली दिवाळी आली दिवाळी... ।।३।।

चांदण चुरा सजला आभाळी
दिव्यांची आरास आसमंत उजळी
आकाश कंदिल समृद्धी उधळी
आली दिवाळी आली दिवाळी...।।४।।

आली सोनपावलांनी लक्ष्मी सांजवेळी
सौख्य, समृद्धी हौस ही आगळी
पाडव्याचा सण पतीला ओवाळी
आली दिवाळी आली दिवाळी...।।५।।

भाऊ आला माझा मंगलवेळी
लाविते टीळा चंदन भाळी
स्वप्नांना त्याच्या मिळो यशाची झळाळी
प्रेमाचे नाते जपते ही दिवाळी
आली दिवाळी आली दिवाळी... ॥६॥

(अनघा प्रकाशन दिवाळी अंक २०१८ मधून)

बस मधून चाललो होतो मी, शेजारी होती जागा रिकामी
येवून बसली जवळ एक सुंदर, चंचल तरूण बालीका
तिला बघून मनाची खुलली कलीका
तरीही मी एका क्षणांत माझी जागा बदलली बरका
कारण ती हासत मुरकत म्हणाली
“ थोडसं, सरकता का तिकडे काका ? ”

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

प्रीतफुलां, रे प्रीतफुलां, सुगंध तुझा घमघमला,
भरभरून ओंजळीतला,
दरवळ हृदयाने सामावला,--!!!

तन-मन सुगंधित होता,
कायापालट पाहता पाहता,
क्षण -क्षण आनंदात विचरला,--- पाकळी पाकळी तुझी फुलतां,--!!!

उत्साही लहरी उफाळता,
अणू रेणू सारे रोमांचता,
लाजून गेली रुपगर्विता,
तरल भावना-कल्लोळ उठला,-!

आठवण त्यांची येता,
मन मोर थुईथुई नाचला,
अशा भावविभोर चित्ता,
जीव कुरवाळीत राहिला,---!!!

आजमितीस काळ न आला,
सुवर्णकणांनी दिवस मढला,
जणू स्वप्नांच्या दुनियेतला,
राजकुमारच दौडत आला,--!!!

पाहून त्यांना स्तब्ध होता,
नजरेचा तीरही खिळला,
शिकारीस शिकारी आला,
मात्र स्वतःच शिकार जाहला,--!

© हिमगौरी कर्वे

तो पुन्हा आलाय
पण तो गडबडलाय
आणि गोंधळलाय
थोडासा हिरमुसलाय

त्याच्या स्वागताची तयारी नाही
उत्साह तर कुठेच दिसत नाही
उत्सवी वातावरण नाही
कसलीच लगबग नाही

नेहमी कशी जय्यत तयारी असते स्वागताची
सर्वांनाच प्रतिक्षा असते त्याच्या आगमनाची
महिला वर्गाला पर्वणीच नटण्यामुरडण्याची
बालगोपाळांना मोदक पटकावण्याची

कलात्मक आरासी केल्या जातात
पानाफुलांनी मखरं सजवली जातात
घराघरांतून पूजा अर्चा केल्या जातात
दहा रात्री देखील जागवल्या जातात

पण या वर्षी असं काहीच नाही होणार
न भुतो न भविष्यती असंच घडणार
त्याचा विरस होणार
आणि तो निघून जाणार

तो जाण्यापुर्वी त्याला वचन देऊ
पुढच्या वर्षी सगळं नीट करू
नेहमीसारखंच तुझं स्वागत करू
या वर्षीचं उट्टं भरून काढू

-- शरद दिवेकर
कल्याण
70457 30570