महिमा कसा प्रभू तुझा आगळा,
पावन करसी तूं भक्ताला,
नाम न घेतां तुझे मुखी, परि भक्त सख्याला भेटून गेला ।।धृ।।
पुंडलीकाची महान भक्ती,
माता पित्याचे चरणी होती,
त्याची सेवा तुजसी खेचती,
कसा उकलू मी ह्या कोड्याला, ।।१।।
नाम न घेतां तुझे मुखी, परि भक्त सख्याला भेटून गेला
पातिव्रत्य हे दैवत समजूनी,
पतिसेवेला घेई वाहुनी,
सावित्रीने दिले दाखवूनी,
प्रभू वाकती सती शब्दाला, ।।२।।
नाम न घेतां तुझे मुखी, परि भक्त सख्याला भेटून गेला
कांहीं करीती सेवा गुरुची,
मानव सेवा हीच कुणाची,
शक्ती वाढवूनी सत्कर्माची,
पात्र ठरती प्रभू दर्शनाला, ।।३।।
नाम न घेतां तुझे मुखी, परि भक्त सख्याला भेटून गेला
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
१
परि न कळला ईश
इच्छा राहिली अंतर्मनीं
प्रभू भेटावा एके दिनीं ।।
करुनी अभ्यास नि खेळ
मनाची एकाग्रता
केली शरीरा करीता ।।
जिंकू वा मरुं ही जिद्द
करुनी प्रयत्न्यांची पराकाष्ठा
बनवी जीवनमार्ग निष्ठा ।।
इतरासाठी समर्पण
वाढविता आपसातील भाव
जाणले इतर मनाचे ठाव ।।
दाखवी मार्ग अनुभवाचा
भजन पूजेत जाई वेळ
ज्ञान गोष्टी सांगे सकळ ।।
प्रभू चिंतनांत जाई वेळ
वाट बघतो निरोपाची
ओढ फक्त जगदंबेची ।।
खंत येवून मन विचारे
कां न प्रभू भेटला ?
ह्याची रुख रुख मनाला ।।
२
आत्मचिंतन करिता
जाणले मी भगवंता
ईश्वर निर्गुण निराकार
कर्म करी त्यास साकार ।।
ह्याच ईश्वराच्या शक्ती
आयुष्यातील आनंदी क्षण
हीच ईश्वरी खूण ।।
ईश्वरप्राप्तीचे लक्षण
नसावी मनी खंत
' आनंद ' हाच भगवंत ।।
रक्तवर्ण कांती । कटी पितांबर।
नयन सुंदर। तेजोमय।।१।।
ललाटी त्रिशूल। सोनेरी मुकुट।
त्यावरी किरीट। नागेश्वर।।२।।
स्थानापन्न झाली। लंबोदर मूर्ती।
गण अधिपती। वरदात्री।।३।।
पाश अंकुशाचे। दोन कर उभे।
मोदक ही शोभे॥ एक हाती ।।४।।
दुजे हस्ते देतो। फळ आशीर्वाद।
विघ्न निर्विवाद। दूर होई।।५।।
अष्टविनायक। सभा मंडपात।
बसले मध्यात। चतुर्भुज।।६।।
दिव्य भव्य तुच। गणाधीश देवा।
घडवावी सेवा। प्रतिभेने।।७।।
प्रतिभा चौगले यांच्या प्रतिभास या कवितासंग्रहाच्या इ-पुस्तकातील ही कविता.
हे इ-पुस्तक आपण खालील लिंकवर खरेदी करु शकता.
किंमत : रु.८०/-
सवलत किंमत : रु.५०/-
https://marathibooks.com/books/pratibhas-by-pratibha-chougale/
इच्छा आहे प्रभू , तुझ्या नामस्मरणाची
ऐकून घे कहाणी, अडचणीची ।।
नाम घ्यावे मुखी, एकचित्ताने
सार्थक होईल तेव्हा तप:साधने ।।
संसार पाठी, लावलास तू
गुरफटून त्यात, साध्य न होई हेतू ।।
मला पाहिजे दोन्ही, संसार नि ईश्वर
एकात गुंतता मन, दुसरे न होई साकार ।।
दे प्रभू ,मनाची एक जोडी
संसारात राहून , घेईन प्रभूत गोडी ।।
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
सखे सुखवित सुखा
शांत निजली यामिनी
नको जागवुस आता
पुनःपुन्हा स्पंदनांना
गंगौघी अमृतात
विरघळली अधरे
तृप्तवुनी अंतरीच्या
साऱ्याच संवेदनांना
निष्पाप, निरागस
अवीट आत्मसुखदा
अव्यक्त शब्दभावनांना
व्यक्त कसे करु सांगना
झाला श्रावण पावन,
मंत्रमुग्धली पावरी
राधामीरा आळविती
गीतात भक्तीभावनांना
--वि.ग.सातपुते (भावकवी)
9766544908
रचना क्र. २९४
१६/११/२०२२
हक्क तुझा,हक्क माझा,
हक्क याचा अन त्याचाही.....
पण मला एक सांगा.....
हक्क कधी हक्काचा आहे का हो...?
एकदा आसच चालत आसतांनी....
रस्त्यानं.....!
अविरत पहात व्हतो....
वेगवेगळे रूपं....
ना निरगुण न ही निराकार....
ते तं होते,
आंकुचित....,
अन संकुचितही.....!
व्याख्याच बदलली व्हती
हक्कानं आपली....
सिस्टीममध्ये व्हायरस घुसुनं
फाईल करप्ट व्हावी
तसा करप्ट झालता हक्क....!
अन मंग काय,
हक्कानं आपलीच संस्थानं तय्यार केली.......
आपल्याच
हक्काची......!!!
स्वतःचीच......
स्वतःसाठी
हक्कानं चालवलेली.....!
हक्कालं वावडं व्हतं....
गरीबाच्या घामाच,
भटक्याच्या पालाचं,
श्रमिकाच्या झोपडीचं
अन विद्रोहाच्या चोपडीचं...!!!
हक्क पोचलाच नाही कधी
रंजल्याजवळ बी आन गांजल्याजवळ बी.....
ना पालात,ना रानात,
नाही झोपडीत.....!
तो तं.....
आरामात राबतोय......
संस्थानिकांच्या महालातं.....
हक्कानं....!!!
©गोडाती बबनराव काळे, हाताळा,हिंगोली
9405807079
चिंव चिंव करुं नकोस चिमणे, बाळ माझे झोपले
काय हवे तुज सांग मला ग, देईन मी सगळे
कपाट सारे उघडून ठेवले, समोर ओट्यावरी
मेवा समजून लुटून न्यावे, डाळ दाणे पोटभरी
घरटी बांध तूं माळ्यावरती, काडी गवत आणूनी
कचरा म्हणूनी काढणार नाही, ही घे माझी वाणी
नाचून बागडून खेळ येथे, निर्भय आनंदानें
परि शांत न बसलीस तूं तर, जागेल बाळ तान्हें
चिंव चिंव करणे गीत आहे कां ? अंगाई तुमची
गावूनी आपल्या पिल्ला करीतां रमवी मने त्यांची
असे असेल तर चालू ठेव तूं चिंव चिंव ते गाणें
शाहणा माझा बाळ तो ठावे त्याला सोसणे
डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com
जीवनाचा प्रवाह हा भरला आहे घटनांनीं
विसरुनी जातो काहीं काहीं राहती आठवणी ।।१।।
बिजे ज्यांची खोलवर रुतुनी जाई त्या घटना
देह आणि मनावर बिंबवूनी जाई भावना ।।२।।
काळाचा असे महिमा आच्छादन टाकी त्यावरती
परि काहीं काळासाठी विसरुनी जातात स्मृति ।।३।।
प्रसंगी त्या अवचित जागृत होती आठवणी
पुनरपि यत्न होतो जाण्यासाठीं त्या विसरुनी ।।४।।
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com
नाचत होत्या दोन बाहुल्या, इकडून तिकडे ।
टकमक पाहात हांसत होत्या, चोहीकडे ।।
झीम्मा खेळे, फुगडी खेळे, गरगर फिरती ।
हातवारे करुन त्या, माना डोलावती ।।
जवळ येवून गुजगोष्टी, सांगे एकमेकींना ।
सासू नणंद यांच्या, कुलंगड्या काढतांना ।।
सुख दुःखाच्या कथा, सांगितल्या त्यांनीं ।
कांहीतरी करुन दाखवूं, वदल्या दोघीजणी ।।
अज्ञानी गरीब बिचाऱ्या, जेंव्हा संकल्प करती ।
कळसूत्री बाहुल्या त्या, दोर इतरां हातीं ।।
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
Copyright © 2025 | Marathisrushti