कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

चैत्र नेसतो सतरा साड्या
वैशाख ओढतो व-हाडाच्या गाड्या
ज्येष्ठ बसतो पेरित शेती
आषाढ धरतो छत्री वरती
श्रावण लोळे गवतावरती
भाद्रपद गातो गणेश महती
आश्विन कापतो आडवे भात
कार्तिक बसतो दिवाळी खात
मार्गशीर्ष घालतो शेकोटीत लाकडे
पौषाच्या अंगात उबदार कपडे
माघ करतो झाडी गोळा
फाल्गुन फिरतो जत्रा सोळा
वर्षाचे महिने असतात बारा
प्रत्येकाची न्यारीच त-हा।।

https://youtu.be/oOvXBVb5DAQ

रडवून पुन्हा, अश्रू पुसण्यात मजा नाही
जेंव्हा हरतेस तू, जिंकण्यात मजा नाही

मृगजळापाठी धावावे, कुठवर कोणी?
प्रेम करुन सारखे, फसण्यात मजा नाही

नुसता उगीच हा दिखावा, काय कामाचा?
प्रेम नसेल तर मग, भेटण्यात मजा नाही

प्रयत्ने रगडता वाळूचे कण, तेल गळे!
बोलणे ते सोपे, रगडण्यात मजा नाही

हुलकावण्या वाऽ, देशील तू किती कितीदा?
पुन्हा पुन्हा सावरुन, पडण्यात मजा नाही

श्री सुनील देसाई
०३/०६/२०२२

एके काळीं हवे होते,
मजलाच सारे कांहीं
आज दुजाला मिळतां
आनंद मनास होई

माझ्यातील 'मी ' पणानें
विसरलो सारे जग
तुझ्यामध्येंही ' मी ' आहे,
जाण येई कशी मग

जेंव्हा उलगडा झाला
साऱ्या मध्ये असतो 'मी'
आदर वाटू लागला,
जाणता 'अहं ब्रह्मास्मि'

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

नभ तव स्मृतींचे, ओघळते लोचनी
वाटते तुझ्या प्रीतीत विरघळूनी जावे

ठोके स्पंदनाचे दंग तुझ्याच आठवात
सभोवार दूजे काय आहे मला न ठावे

मनमंदिराच्या गाभारी तुझीच गे मूर्ती
निरंजनी दीपणारे तव रूप मज भावे

अजूनही अंतरी निनादते राऊळ घंटा
तुझी, पाऊल प्रदक्षिणा श्रद्धा जागवे

जणू तूच राधा मीरा भक्तीत दंगलेली
निरागस त्या भक्तीरुपात हरवूनी जावे

कशा, किती? व्यक्त करू मी भावनां
वाटते, मंगल नभप्रीतीचे मिठीत घ्यावे

-- वि.ग.सातपुते.(भावकवी)

9766544908

रचना क्र. ५३

२० - २ - २०२२.

इंटरनेट च्या प्रवाहात रोज मी
काही ना काही सोडत असतो
फेसबुक व्हॅट्सअप वर वाहते ते
माणसं आपसूक जोडत असतो
कविता लिहिणे एक छान माध्यम
लिहून प्रवाहात सोडून द्यायच्या
पोहोचतात आपोआप सगळीकडे
प्रतिक्रिया तेव्हढ्या आपण घ्यायच्या
पोहोचतो हृदयात वाचणार्‍याच्या
संवेदना लगेच जाणवतात त्याच्या
असतो काहींमध्ये केमिकल लोचा
बघायच्या नाहीत प्रतिक्रिया त्याच्या
माणसं चांगली जोडत रहायची
नको असलेली सोडून द्यायची
आपली आवड आपण जपायची
इंटरनेटच्या प्रवाहात सोडून द्यायची

-श्रीपाद देशपांडे

राम : ( सीताहरण झाल्यानंतर रामांचा विलाप) –
हे खग, मृग, हे तरुवर श्रेणी, हे अंबर अवनी
पाहिलीत कां सांगा कोणी सीता मृगनयनी ? १
मम सीता सौंदर्यखनी ।।

लावण्याची अनुपम मूर्ती
फिके तिजपुढे कांचन, मोती
पूर्णेंदूसम आभा वदनीं, घाली मज मोहिनी ।। २

जिला वराया धनू भंगलें
जनकसुतेनें हृदय जिंकलें
नभिंची ती दामिनी, जाहली रामाची स्वामिनी ।। ३

गर्भरेशमी वस्त्र त्यागुनी
वल्कल ल्याली राजनंदिनी
दिसे शोभुनी अधिक त्यांमधें दीप्त अप्सरेहुनी ।। ४

पर्णकुटी प्रासाद कराया
तिला आगळी अवगत माया
भेटे रात्रंदिनीं अयोध्या तिच्यामुळें विपिनीं ।। ५

एकलाच मज येउं देइना
हट्टच धरला संगें येण्यां
कैसी लपली आतां, लोटुन मला एकटेपणीं ? ६

तिजविण राघव निरर्थ आहे
जीवन तिच्यामुळे सार्थ आहे
व्यापुन टाकी अस्तित्वा माझी जीवनसंगिनी ।। ७

ज़ळे पालवी भाग्यद्रुमाची
नुरे पाकळी सुखकुसुमाची
वेरहवेदनाकाट्यांनी झालो घायाळ मनीं ।। ८

मरस्थलासम जीवन भासे
क्षणाक्षणाला ऊष्ण उसासे
क्लेशआतपीं सुकून गेलें नयनींचें पाणी ।। ९

अस्तित्वाचा स्रोत आटला
कंठीं व्याकुळ प्राण दाटला
फुंक चेतना ईशा, देउन सीता-संजीवनी ।। १०

- सुभाष स. नाईक

सांगते जरा ऐका, नका दाखवू हे रूप,
माणूसच खातो चाखून माखून, मेल्या मड्यावरचं तूप !!
हाड् म्हटलं की, कुत्रा तरी निघून जातो,
माणूस मात्र कुत्रं बनून, शेपूट हलवित राहतो!!१!!

सांगते जरा ऐका, नका......!!
तुझं तू माझं मी, असं फक्तं मुखाने बोलतो,
डोळ्यांआड दुसऱ्या ताटात जिभाळ गाळीत डोकावतो!!२!!

सांगते जरा ऐका, नका......!!
परके आले पुढ्यात, तत्त्व प्रदर्शन मांडतो,
वेळ आली स्वत:ची की झटकन धुळ झाडतो!!३!!

सांगते जरा ऐका, नका......!!
म्हणतो खाते मांजर, डोळे मिटून लोणी,
मी मज्जा मारताना, पाहू नये हो कोणी!!४!!

सांगते जरा ऐका, नका......!!
चटक मटक लोणचं हवं, रोजच्या ताटाला नवं,
भुलवून म्हणे "तुझ्या-माझ्या संसाराला अजून काय हवं?"!!५!!

सांगते जरा ऐका, नका......!!
हौस मज्जा मस्ती दररोज हवी बासणीला,
मेहनतीच्या वेळी राहती, चटपटीत कारणं याच्या वस्तीला!!६!!

सांगते जरा ऐका, नका......!!
आवर नाही स्वत:स, तोच म्हणतो हो सावर,
तुझ्या आधी भरून घेतो, माझी सोन्याची घागर !!७!!

सांगते जरा ऐका, नका दाखवू हे रूप,
माणूसच खातो चाखून माखून, मेल्या मड्यावरचं तुप!!

-- श्वेता संकपाळ

-- सुभाष ञ्यंबक दुष्यंत.