चिंव चिंव करीत चिमणा चिमणी खोलीमध्ये माझ्या आली ।
अवती भवती नजर टाकून माळ्यावरती ती बसली ।।

वाचन करण्यात रंगून गेलो लक्ष्य नव्हते तिकडे ।
आश्चर्य वाटले बघून मजला काड्या गवताचे तुकडे ।।

घरटे बांधण्या रंगून गेली आणती कडी कचरा ।
मनांत बांधे एकच खुणगांठ तयार करणे निवारा ।।

भंग पावता शांत वातावरण वैताग आला मला ।
कचरा आणि घरटे काढून खिडकीतुनी फेकला ।।

काम संपवूनी सांज समयी घरी परत मी आलो ।
त्याच चिमण्या तसेच घरटे पाहून चकित झालो ।।

पहाट होता चिमण्या उडाल्या काढून टाकले घरटे ।
असेंच चालले कित्येक दिवस परी जिद न सोडी ते ।।

चार दिवसाची सुटी घालउन गांवाहून परतलो ।
घरटे बघता संताप येऊन मुठी वळवूनी धावलो ।।

घरट्या मधूनी चिमणी उडाली बसली पंख्यावरती ।
चिव चिव करुनी विनवू लागली दया दाखवा ती ।।

परी मी तर होतो रागामध्ये चढलो माळ्यावरी ।
मन चरकले बघून अंडी छोट्या घरट्यामध्ये ।।

असहाय्य दृष्टीने चिमणी पाही मज करुणायुक्त नयनी ।
यश मीळाले तिनेच शेवटी भूत दया जागवूनी ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

खेळाच्या त्या मैदानीं,
रंगात आला खेळ,
मुरलेले खेळाडू,
आनंदी जाई वेळ ।।१।।

खेळाच्या कांहीं क्षणी,
टाळ्या शिट्या वाजती,
आनंदाच्या जल्लोषांत,
काही जण नाचती ।।२।।

निराशा डोकावते,
क्वचित त्या प्रसंगीं,
हार- जीत असते,
खेळा मधल्या अंगी ।।३।।

सूज्ञ सारे प्रेक्षक,
टिपती प्रत्येक क्षण,
खेळाडू असूनी ते,
होते खेळाचे ज्ञान ।।४।।

मैदानी उतरती,
ज्यांना असे सराव,
जीत त्यांचीच होते,
ज्यांच्यात खिलाडू भाव ।।५।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

वाटते फार अपमानितासारखे
वागवे शहर विस्थापितासारखे

रोषणाई प्रखर लखलखे रात्रभर
हिंडते चांदणे शापितासारखे

वाढले जसजसे वय, उमगले तसे -
राहिले बालपण संचितासारखे

नागवी भूक धर्माप्रमाणे जणू
लाघवी पोर अन् प्रेषितासारखे

काम झाल्यावरी मी घरी पोचतो,
जेवतो, झोपतो आश्रितासारखे

पूल चोखाळतो वेगळी वाट अन्
पाहतो काठ प्रस्थापितासारखे

ॐकार जोशी

बारा महिने वर्षाचे
चोचले आमच्या जीभेचे

दोन हात गृहिणीचे
असतात अन्नपूर्णेचे

चैत्रामध्ये चैत्रगौरी,
चणे खिरापत घरोघरी

गुढी पाडव्याला पानामध्ये
हवी असते बासुंदीपुरी

वैशाख, ज्येष्ठ बेगमीचे,
वाल, पापड, सोड्याचे

बाजारात मिळती खूप,
घरच्या मसाल्याचे अप्रूप

आषाढ येतो पावसाचा,
मच्छी, भजी तळण्याचा

तिखटीला मटणवडे,
अमृत फिके त्याच्यापुढे

श्रावणराजा महिन्यांचा,
श्रीकृष्णाच्या जन्माचा

करतो आम्ही उपासतापास,
भरल्या केळ्याचा येतो वास

अश्विनात बसले घट,
कामे उरका पटापट

देवीच्या नैवेद्याला पानी
हवाच खीर कानोला

जमलच तर भरले घावन,
अष्टमीला समिष भोजन

कार्तिक-मार्गशीर्ष लग्नसराई,
पक्वानांना तोटा नाही

पौष म्हणजे संक्रांत आली,
गुळपोळीची तयारी झाली

तिळावरती आला काटा,
मेळाव्यात तिळगुळ वाटा

माघाच्या थंडीसाठी
गरम रस्स्याची लागते वाटी

फाल्गुनात होळी-रे-होळी,
घरोघरी तेलपोळी

नारळाचं दुध, तुपाची धार,
आमच्या जीभेचे चोचले फार

कोलंबी भात, शेवाळाची कणी,
मुगाचं बिरडं करतं का कोणी ?

भरलीचिंबोरी, मटणबिर्याणी,
वासानेच तोंडाला पाणी

किती, किती घेऊ नांव,
खाद्यसंस्कृतीचा हा गाव

उरलीच नाहीत काही नावे,
म्हणूनच केले ते निनावे..

सुधा मोकाशी - ठाणे

जवळी येताच तू
जग नवे भेटले
स्वप्न जागेपणी पाहते वाटले ll

सुखाच्या सरी
झेलतांना खुले
पुन्हा ते तुझे रूप भासातले ll

का शहारा फुटेना
मनाला अता
पांघरुनी तुझा श्वास घेता ll

रंग माझा तुला
गंध माझा तुला
जिवलगा s s s s जिवलगा ll

भास ध्यानी मनीं
स्वप्नी जागेपणी
तूच तू तूच रे
जिवलगा s s s s जिवलगा ll

-- ...... मी मानसी

मग्न राही सतत आपल्याच कामीं

अन्नासाठी तूं फिरे दाही दिशानी

जमवितेस कणकण एकत्र करुनी

दूर द्दष्टीचा स्वभाव दिला तुज कुणी

सुंदर तुझी वास्तूकला वारुळ केले छान

सहस्त्रांच्या संखे राहतेस आनंदानं

कष्ट करण्याचा गुण दाखवी साऱ्याना

कष्टाला पर्याय नसे ह्या जीवना

-- डॉ. भगवान नागापूरकर

9004079850

bknagapurkar@gmail.com

एकदा एका अस्वलाने झाडामागे लपून सिंहाला जंगलात फिरताना पाहिलं.

जंगलचा राजा सिंह जंगलात रुबाबात फिरे. थोडसं चालून मग पुन्हा एकदा मागे वळून बघे.

अस्वलाला वाटलं…

‘आपण ही जंगलचा राजा व्हावं.

सिंहासारखं रुबाबात फिरावं.’

सीतेकरीता व्याकुळ झाला

अवतारी चक्रपाणी,

अजब ही रामप्रभू कहाणी ।।धृ।।

पत्नीहट्ट त्याला सांगे,

कांचनमृग शोभेल अंगे,

मृगयेच्या तो गेला मागे

प्रसंग घेई रावण साधूनी ।।१।।

अजब ही रामप्रभू कहाणी

रावण नेई पळवूनी सीता

दिसेना रामा कोठे आता

तरुवेलींना पुसत होता

वाहत होते अश्रू नयनीं ।।२।।

अजब ही रामप्रभू कहाणी

वाणी ज्याच्या शक्ती शिवाची

ह्रदयामाजी दया सागराची

त्यालाही दिसे नियती खेची

सामान्यतेच्या मापी तोलूनी ।।३।।

अजब ही रामप्रभू कहाणी

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

काल रात्री गणपती
स्वप्नात माझ्या आला होता
सोंडेनेच डोळे पुसत
गा-हाणे त्याचे सांगत होता

गणेशचतुर्थीचा जणू
धसकाच त्याने घेतला
अनंतचतुर्दशीची वाट
केव्हापासून पाहू लागला

संयोजकांना हवी
देणगीच्या नावे खंडणी
चार आण्याचा गणपती
बारा आण्याची मांडणी

किडनॅप केल्यासारखे मला
तोंड झाकून आणले
कसे आणले, कुठे नेले
काहीच नाही कळले

भजन सेवेसाठी
भजनी मंडळ आले
ऐकायला ते अन मी सोडून
संयोजकही नाही थांबले

ऑर्केस्ट्राच्या रात्री
मला झोप आवरेना
'वन्स मोअर' करता करता
कुणीच आवरते घेईना

'ऐका दाजीबा', काँटा लगाची
शिसारी मला आली
रुचिपालट म्हणून एकाने
लावणीची कॅसेट लावली

आधीच माझे कान मोठे
त्यात स्टिरिओ जोर करतोय
कानठिळया बसून बसून
बहिरा व्हायचाच राहिलोय

विसर्जनाच्या मिरवणुकीत
हाल माझे सांगवेना
स्पिकर वाजंत्रीच्या मागे
मला कुणीच पाहीना

उठून पळावे म्हटले तर
चौघानी पकडून ठेवलेले
अंधार नको कुठे म्हणून
लख्ख लाईट लावलेले

विसर्जनाच्या वेळी मात्र
मन भरून- नव्हे घाबरून गेले
कारण 'पुढच्या वर्षी यायचं'
आमंत्रण सर्वांनीच दिले

आता मात्र मी असाच
'आईकडे' जाणार आहे
नवरात्रात तिनं यावं की नाही
विचार करायला सांगणार आहे

कुणाबद्दल माझी तक्रार नाही
टिळकांना मात्र मी शोधतोय
जनजागरणाची त्यांची कल्पना काय असावी ?
यावर सध्या विचार करतोय

Forwarded Post from Whatsapp